<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-model href="https://grothendieck.commutator.io/tei/grothendieck.rng" type="application/xml" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 93, pages 121–140 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-10-10">2026-10-10</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5.5 (claude-opus-5-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-10-10">2026-10-10</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">93</idno>
          </msIdentifier>
          <head>Connexions de Gauss-Manin et équations de Picard-Fuchs. Opération de Cartier : copies de tapuscrit annoté (s.d.), tiré à part (1981), notes manuscrites (s.d.).</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 121 à 140 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 7 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>[1972]-1981</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\supplied</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> (restitué par le transcripteur) ;
        <hi rend="monospace">\add</hi> devient <hi rend="monospace">add</hi>
        (ajout de l'auteur, en interligne ou sur un mot biffé) ;
        <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\drawing</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='drawing']</hi> (dessin de l'auteur, décrit par le
        transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Restitution et ajout de l'auteur n'ont longtemps fait qu'une macro. Ils
        ont été séparés le 26 septembre 2026 par une règle vérifiable dans le
        fichier, non par une relecture : un ajout accolé au mot qu'il complète
        est une restitution (<hi rend="monospace">supplied</hi>), un ajout
        isolé est de l'auteur (<hi rend="monospace">add</hi>). Certains
        <hi rend="monospace">add</hi> sont donc encore des restitutions du
        transcripteur, que seuls les fac-similés départageront.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="2">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
      <schemaRef type="ODD" url="https://grothendieck.commutator.io/tei/grothendieck.odd"/>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-10-10" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
      <change when="2026-10-10" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="7">
<pb n="121" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=122"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page commence au milieu d'une phrase : l'argument vient de la page qui précède le lot</note></p>
<p>des <add><formula notation="TeX">\mathrm{Conn}_{X/S}</formula> et des</add> <formula notation="TeX">H^{1}\mathcal{P}_{X/S} \longrightarrow \mathrm{Conn}_{X/S}</formula> s'étendant à <formula notation="TeX">G_0(\ill{})</formula> <unclear>et de</unclear>
<formula notation="TeX" rend="display">H^{1}\mathcal{P}_{X/S} \longleftrightarrow \mathrm{Conn}^{0}_{X/S}</formula>
les premiers se déduisant du second de façon évidente, compte tenu de l'isom. can.
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Conn}^{0}_{X/S} \longrightarrow \mathrm{Conn}_{X/S}</formula>
compatible avec l'<unclear>iso</unclear>
<formula notation="TeX" rend="display">\underline{\omega}_{X/S}^{\otimes 2} \xrightarrow{\ 12\,\mathrm{id}\ } \underline{\omega}_{X/S}^{\otimes 2}</formula>
sur les <unclear>champs</unclear> d'opérateurs. (On <add>écrira</add> <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>parfois</unclear>,
<formula notation="TeX" rend="display">c_{0}^{X}(\ill{}) = \tfrac{1}{12}\, c^{X}(\ill{}) \quad \ldots\,)</formula></p>
<p>On peut espérer que si <formula notation="TeX">X</formula> est de car. <formula notation="TeX">p &gt; 0</formula>, et si <formula notation="TeX">\mathcal{O}'_X</formula> est le sous-faisceau <add>d'anneaux <unclear>des fonctions</unclear></add> de <formula notation="TeX">\mathcal{O}_X</formula> <del>défini par</del> des <formula notation="TeX">f</formula> tels que <formula notation="TeX">D^{(i)}f = 0</formula> (<formula notation="TeX">i \leqslant 3</formula>), <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>les</unclear> conditions
<formula notation="TeX" rend="display">H_{\mathcal{X}}(\mathcal{P}/S) \backslash \mathcal{P}_{X/S} \longleftrightarrow \mathrm{Conn}^{0}_{X/S}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">l'indice de <formula notation="TeX">H</formula> surcharge un premier symbole ; lecture douteuse</note></p>
<p>sont <unclear>injectifs</unclear>, i.e. <unclear>que</unclear> <gap reason="illegible"/></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\mathcal{O}'_{X/S}</formula> est <formula notation="TeX">\mathcal{O}^{(p)}_{X/S}</formula> si <formula notation="TeX">p \neq 2, 3</formula>, <unclear>sinon</unclear> <formula notation="TeX">\mathcal{O}^{(p^{2})}_{X/S}</formula></note>
<note type="authorial" place="margin">OK</note></p>
<p><hi rend="italic">Proposition</hi> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">A</formula> anneau (local, plus généralement avec <formula notation="TeX">\operatorname{Pic}(A) = 0</formula>) de car. <formula notation="TeX">p &gt; 0</formula>, <formula notation="TeX">\alpha \in A</formula>, <formula notation="TeX">B = A[T]/(T^{p} - \alpha)</formula>, <formula notation="TeX">t \in B</formula> la classe <del>de</del> <add>de</add> <formula notation="TeX">T</formula> dans <formula notation="TeX">B</formula> (donc <formula notation="TeX">t^{p} = \alpha</formula>), <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">s \in B</formula>, donc
<formula notation="TeX" rend="display">s = a_0 + a_1 t + \cdots + a_{p-1} t^{p-1}, \qquad a_i \in A \ (0 \leqslant i \leqslant p-1),</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">D_t s = (ds)/(dt), \qquad D^{(i)}_t s = \tfrac{1}{i!}(D_t)^{i}s \quad\text{si } 1 \leqslant i \leqslant 3,</formula>
<del><formula notation="TeX">D^{(j)}_t s = \sum_{j \leqslant i \leqslant p-1} a_i \binom{i}{j} t^{i-j}</formula>, et</del></p>
<p><note type="authorial" place="margin">cas <formula notation="TeX">p \neq 2, 3</formula></note>
<note type="authorial" place="margin"><unclear><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></unclear> (<gap reason="illegible"/>)</note></p>
<p>Posons <del>Alors</del>
<formula notation="TeX" rend="display">c_0(s) = -\frac{D^{(3)}_t s}{D^{(1)}_t s} + \Bigl(\frac{D^{(2)}_t s}{D^{(1)}_t s}\Bigr)^{2} \quad \text{si } D^{(1)}_t s \in B^{*}.</formula>
Supposons <formula notation="TeX">c_0(s) = 0</formula> i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">(D^{(2)}s)^{2} = (D^{(1)}s)(D^{(3)}s).</formula>
Alors <formula notation="TeX">\exists\, a, b, c, d \in A</formula> (<unclear>uniques</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <add><unclear>scalaire</unclear></add>) <add>avec <formula notation="TeX">ad - bc = 1</formula></add>, tels que
<formula notation="TeX" rend="display">s = \frac{at + b}{ct + d} \quad\text{i.e.}\quad s(ct + d) = at + b</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">les exposants (2) et (3) se distinguent mal dans ces deux formules ; on les lit d'après les calculs de la page 122, où <formula notation="TeX">D^{(3)}s\,D^{(1)}s</formula> et <formula notation="TeX">(D^{(2)}s)^{2}</formula> sont comparés</note></p>
<pb n="122" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=123"/><p>OPS <del><gap reason="illegible"/></del> pour les éléments <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\in A^{p}</formula>, puis <formula notation="TeX">\alpha \neq 0</formula> <del><gap reason="illegible"/></del></p>
<p><del>donc</del> <formula notation="TeX">t \in B</formula>, donc <formula notation="TeX">D^{(1)}s = a_1 + a_2 t + \cdots \equiv a_1 \ (tB)</formula><note type="editorial" resp="#pass">lecture de « <formula notation="TeX">(tB)</formula> » douteuse</note></p>
<p>donc <formula notation="TeX">D^{(1)}s \in B^{*} \Longleftrightarrow a_1 \in A^{*}</formula>. OPS, quitte à remplacer <formula notation="TeX">s</formula> par <formula notation="TeX">a_1^{-1}(s - a_0)</formula>, que <formula notation="TeX">s = t + a_2 t^{2} + \cdots + a_{p-1}t^{p-1}</formula>, puis, quitte à faire encore un chgt de variable
<formula notation="TeX" rend="display">s' = \frac{s}{1 + a_2 s} = \sum_{n \geqslant 0} (-1)^{n} a_2^{n} s^{n+1}
= s - a_2 s^{2} + \cdots \equiv t \bmod t^{3}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">entre la fraction et la somme, une seconde fraction <formula notation="TeX">\frac{1}{1+a_2 s}</formula> est biffée ; devant le <formula notation="TeX">\sum</formula> un <formula notation="TeX">s</formula> semble biffé</note></p>
<p>donc <formula notation="TeX">s</formula> de la forme
<formula notation="TeX" rend="display">s = t + \text{termes d'ordre} \geqslant 3 .</formula></p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> À prouver que, <unclear>sous une condition</unclear>, la condition
<formula notation="TeX" rend="display">c_0(s) = 0 \Longrightarrow s = t .</formula>
<del>Si <gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> par si :
<formula notation="TeX" rend="display">s = t + a t^{d} + \cdots \quad (\text{termes d'ordre} \geqslant d+1),</formula>
<formula notation="TeX">3 \leqslant d \leqslant p-1</formula> <del><formula notation="TeX">d \geqslant 3</formula></del>, alors <formula notation="TeX">a = 0</formula>.
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
D^{(3)}s &amp;\equiv a\binom{d}{3} t^{d-3} \bmod (t^{d-2})\\
D^{(2)}s &amp;\equiv a\binom{d}{2} t^{d-2} \bmod (t^{d-1}) \text{ et a fortiori mod } t^{d-2}\\
D^{(1)}s &amp;\equiv 1 \bmod (t^{d-1}) \text{ et a fortiori mod } t^{d-2}\\
D^{(3)}s\, D^{(1)}s &amp;\equiv a\binom{d}{3} t^{d-3} \bmod t^{d-2}\\
(D^{(2)}s)^{2} &amp;\equiv 0 \bmod t^{d-2}
\end{align*}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">à la ligne de <formula notation="TeX">D^{(1)}s</formula>, un terme <formula notation="TeX">+\,a d\, t^{d-1}</formula> est biffé ; à celle de <formula notation="TeX">D^{(3)}s\,D^{(1)}s</formula>, un terme <formula notation="TeX">+\,a^{2} d \binom{d}{3} t^{2d-4}</formula> est biffé ; à celle de <formula notation="TeX">(D^{(2)}s)^{2}</formula>, le <formula notation="TeX">0</formula> surcharge un <formula notation="TeX">a^{2}</formula></note></p>
<p>donc
<formula notation="TeX" rend="display">a\binom{d}{3} t^{d-3} \equiv 0 \bmod t^{d-2}</formula>
donc <formula notation="TeX">a\binom{d}{3} = 0</formula> dans <formula notation="TeX">A</formula>, i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\frac{d(d-1)(d-2)}{6}\, a = 0 \text{ dans } A .</formula>
Si <formula notation="TeX">6</formula> <unclear>inv.</unclear> dans <formula notation="TeX">A</formula>, et aussi <formula notation="TeX">d(d-1)(d-2)</formula>, <unclear>car</unclear> <formula notation="TeX">3 \leqslant d \leqslant p-1</formula> et <formula notation="TeX">A</formula> de car. <formula notation="TeX">p &gt; 3</formula>, donc <formula notation="TeX">a = 0</formula> OK.</p>
<pb n="123" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=124"/><p><hi rend="italic">Cas car. 2 ou 3</hi>. Ici il faut supposer <formula notation="TeX">B = A[T]/(T^{p^{2}} - \alpha)</formula>, dans l'<unclear>unicité</unclear> (<unclear>modulo vérification</unclear> de la <del><gap reason="illegible"/></del> <add><unclear>définition</unclear></add> des <formula notation="TeX">D^{(i)}_{t}</formula> …) du résultat sur <unclear>formes</unclear> d'<gap reason="illegible"/> <unclear>connues</unclear>, et la réduction au cas <formula notation="TeX">\alpha = 0</formula>, <formula notation="TeX">s \equiv t \ (t^{3}B)</formula>, est comme dessus. Il faut prouver que <formula notation="TeX">s = t</formula>, donc si <formula notation="TeX">s = t + a t^{d}</formula> (<formula notation="TeX">3 \leqslant d \leqslant</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">p^{2}-1</formula>) alors <formula notation="TeX">a = 0</formula>. On trouve comme <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">a\binom{d}{3} = 0 \quad\text{i.e.}\quad a\, c_{3,d-3} = 0,</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">c_{3,d-3}</formula>, une flèche renvoie à « coeff. binômial »</note></p>
<p>d'autre part <formula notation="TeX">c_{3,d-3} \in \mathbb{F}_p^{*}</formula> ssi. <del><formula notation="TeX">d \geqslant d-3</formula></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{pour}\quad
\begin{aligned}
d-3 &amp;= d_0 + d_1 p\\
3 &amp;= d'_0 + d'_1 p
\end{aligned}
\qquad \Bigl|\ 0 \leqslant d_0, d_1, d'_0, d'_1 \leqslant p-1</formula>
on a <formula notation="TeX">d_0 + d'_0 \leqslant p-1</formula>, <formula notation="TeX">d_1 + d'_1 \leqslant p-1</formula>.</p>
<p>1) Cas car. <formula notation="TeX">p = 2</formula>, <del>donc <formula notation="TeX">d - 3 = \ill{}\,(d_0 - 1) + (d_1 - 1)p</formula> <gap reason="illegible"/></del> <del>On <formula notation="TeX">d_0, d_1 \geqslant 1</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> Cas : signifie <del><gap reason="illegible"/></del> pour <formula notation="TeX">d = 3</formula> <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">c_{3,3} = 1 \Longrightarrow a = 0 \qquad \text{OK}</formula>
<del><gap reason="illegible"/></del></p>
<p>2) <hi rend="italic">Cas <formula notation="TeX">p = 3</formula>.</hi> <del><gap reason="illegible"/></del> Si <formula notation="TeX">d_1 \neq 0</formula> i.e. <formula notation="TeX">d_1 \geqslant 1</formula>,
<formula notation="TeX" rend="display">d - 3 = d - p = d_0 + (d_1 - 1)p, \quad\text{et}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">c_{d,d-3} \equiv c_{d_0,d_0}\, c_{d_1,d_1-1} \quad \text{dans } \mathbb{F}_p,</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\in \mathbb{F}_p^{*} \text{ ssi }
\begin{aligned}
2d_0 &amp;\leqslant p-1 = 2\\
2d_1 - 1 &amp;\leqslant p-1 = 2
\end{aligned}</formula>
i.e. <formula notation="TeX">d_1 = 1</formula>, <formula notation="TeX">d_0 = 0</formula> ou <formula notation="TeX">1</formula>, dans <unclear>ce qui ici dépend</unclear> …
(a) <formula notation="TeX">d_1 = 0</formula> ; <del>(a)</del> <formula notation="TeX">d_1 = 2</formula>. b) <formula notation="TeX">d_1 = 1</formula>, <formula notation="TeX">d_0 = 2</formula>. <del><gap reason="illegible"/></del> Le cas <formula notation="TeX">d_1 = 0</formula> <gap reason="illegible"/> on fait <unclear>facilement</unclear>, <gap reason="illegible"/> alors <formula notation="TeX">3 \leqslant d \leqslant p-1</formula> dans <formula notation="TeX">c_{d,d-3}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">tout ce cas 2) est barré de trois longues diagonales ; « (a) <formula notation="TeX">d_1 = 0</formula> » est cerclé</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">d - 3 = d_0 + d_1 p</formula>, <formula notation="TeX">0 \leqslant d_0, d_1 \leqslant 2</formula> ; <formula notation="TeX">0 \leqslant d_1 \leqslant 1</formula> ; donc <formula notation="TeX">d_1 \leqslant 1</formula> (<unclear>de même</unclear> <formula notation="TeX">0 \leqslant d-3 \leqslant 5</formula> car <formula notation="TeX">3 \leqslant d \leqslant p^{2}-1 = 8</formula>). <formula notation="TeX">3 = 0 + 1\cdot p</formula>. La condition <formula notation="TeX">c_{3,d-3} \in \mathbb{F}_p^{*}</formula> signifie ici <formula notation="TeX">d_1 + 1 \leqslant p-1</formula> i.e. <formula notation="TeX">d_1 + 1 \leqslant 2</formula> i.e. <formula notation="TeX">d_1 \leqslant 1</formula>, qui <unclear>est</unclear> vérifié. On gagne encore !</note>
<note type="editorial" resp="#pass">cette colonne de droite, écrite après coup en haut à droite de la feuille, porte sur le cas <formula notation="TeX">p = 3</formula> ; elle est suivie d'un grand paraphe</note></p>
<pb n="125" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=126"/><p>Soit <formula notation="TeX">P</formula> une droite projective sur <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula>. Un ouvert non vide <formula notation="TeX">D \subset P^{\mathrm{an}}</formula> est dit « <hi rend="italic">homogène</hi> » si le <add>sous-</add>groupe <formula notation="TeX">G</formula> de <formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(P) \xrightarrow{\sim} \operatorname{Aut}(P^{\mathrm{an}})</formula> (<formula notation="TeX">\simeq GP(1)_{\mathbb{C}}</formula>) agit homogènement sur <formula notation="TeX">D</formula>. Si <formula notation="TeX">D</formula> est homogène et <formula notation="TeX">g \in \operatorname{Aut}(P)</formula>, <formula notation="TeX">g(D)</formula> est homogène et a comme groupe de stabilité <formula notation="TeX">\operatorname{int}(g).G</formula>.</p>
<p>Le « théorème d'uniformisation » nous donne</p>
<p><hi rend="italic">Th. (classiques) 1</hi></p>
<p>a) Il y a exactement trois classes (à conj. près <unclear>par</unclear> <formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(P)</formula>) de domaines homogènes dans <formula notation="TeX">P</formula>, savoir</p>
<list rend="itemize">
<label>1°)</label><item><formula notation="TeX">D = P</formula></item>
<label>2°)</label><item><formula notation="TeX">D = P - \{x\}</formula>, <formula notation="TeX">x \in P</formula></item>
<label>3°)</label><item><formula notation="TeX">D</formula> un disque ouvert [pour une métrique (<add>riemannienne</add>) invariante sur <formula notation="TeX">X</formula> — <unclear>les</unclear> métriques <add>invariantes</add> sont toutes multiples l'une d'elles, et les disques ouverts <add>dans</add> pour une <add>telle</add> métrique sont indépendants du choix de celle-ci]</item>
</list>
<p>b) Pour <formula notation="TeX">D</formula> domaine homogène dans <formula notation="TeX">X</formula>, <formula notation="TeX">G \subset \operatorname{Aut}(P)</formula> son stabilisateur, l'application <formula notation="TeX">G \to \operatorname{Aut}(D)</formula> est un iso. De plus, <formula notation="TeX">D</formula> est connexe et <add>simplement</add> connexe.</p>
<p>c) Le foncteur <formula notation="TeX">(P, D) \longmapsto D</formula>, de la catégorie <add>(pour iso)</add> des couples <formula notation="TeX">(P, D)</formula>, <formula notation="TeX">P</formula> droite projective et <formula notation="TeX">D</formula> domaine homogène de <formula notation="TeX">P</formula>, dans la catégorie <add>(pour iso)</add> des <del><gap reason="illegible"/></del> espaces <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula>-analytiques réguliers de dim 1 connexes et simplement connexes, est une équivalence de catégories.</p>
<p><hi rend="italic">Cor. <unclear>Naïve</unclear></hi> Les groupes <formula notation="TeX">G</formula> de stabilité d'un domaine homogène <formula notation="TeX">D</formula> de <formula notation="TeX">P</formula> sont respectivement</p>
<list rend="itemize">
<label>1)</label><item><formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(P)</formula> (<formula notation="TeX">\simeq GP(1)_{\mathbb{C}}</formula>)</item>
<label>2)</label><item><formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(\mathbb{E}^{1})</formula> (<formula notation="TeX">\simeq \operatorname{Aff}(1, \mathbb{C})</formula>)</item>
<label>3)</label><item><formula notation="TeX">\simeq GP(1, \mathbb{R}) \simeq Gl(2, \mathbb{R})/\mathbb{R}^{*} \simeq Sl(2, \mathbb{R})/\mu_2(\mathbb{R})</formula></item>
</list>
<p>(On notera les affirmations 1°) et 2°) d'une <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>, où on trouve (<del><gap reason="illegible"/></del> groupes analytiques <unclear>complexes</unclear>) <gap reason="illegible"/> une <unclear>agissant</unclear> sur <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula>, et le cas 3°)</p>
<pb n="126" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=127"/><p>où on trouve <del>un</del> <add>le groupe des pts réels <formula notation="TeX">GP(1)(\mathbb{R})</formula></add> <del>groupe algébrique réel <formula notation="TeX">GP(1)_{\mathbb{R}}</formula></del> — qui en fait est une forme réelle de <formula notation="TeX">GP(1)_{\mathbb{C}}</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <add>dans 3°)</add> <del><gap reason="illegible"/></del> <add>on trouve</add> que la <del><gap reason="illegible"/></del> <add>correspondance</add> <del>forme</del> biunivoque entre</p>
<list rend="itemize">
<label><formula notation="TeX">\alpha</formula>)</label><item>choix d'une <del>forme réelle</del> <add>descente du corps de base de <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula> à <formula notation="TeX">\mathbb{R}</formula></add> dans le groupe alg. <formula notation="TeX">\operatorname{Aut}_{\mathbb{C}} P</formula></item>
<label><formula notation="TeX">\beta</formula>)</label><item>choix d'une descente du corps de base de <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula> à <formula notation="TeX">\mathbb{R}</formula> dans l'algèbre de Lie complexe
<formula notation="TeX" rend="display">\operatorname{Lie}\operatorname{Aut}_{\mathbb{C}} P = H^{0}(P, \mathcal{V}_{P/\mathbb{C}}) \simeq H^{0}(P, \Omega^{-1}_{P/\mathbb{C}})</formula></item>
<label><formula notation="TeX">\gamma</formula>)</label><item>choix d'un domaine homogène du type 3°) (i.e. non algébrique) dans <formula notation="TeX">P</formula>, à polarité près (la polaire de <formula notation="TeX">D</formula> est <formula notation="TeX">P - \overline{D}</formula>)</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\delta</formula>) choix d'une <gap reason="illegible"/> <unclear>géodésique</unclear> <gap reason="illegible"/> (<formula notation="TeX">= \ill{}</formula>) dans <formula notation="TeX">P</formula></note></p>
<p>La relation entre <formula notation="TeX">\alpha</formula>) et <formula notation="TeX">\beta</formula>) claire, celle entre <formula notation="TeX">\alpha</formula>) et <formula notation="TeX">\gamma</formula>) est la suivante : À une <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>forme</unclear> réelle <formula notation="TeX">P_{\mathbb{R}}</formula>, on associe l'<unclear>ensemble</unclear> de ses pts réels, qui est un « cercle » dans <formula notation="TeX">P_{\mathbb{R}}(\mathbb{C}) = P(\mathbb{C})</formula> (<formula notation="TeX">P = P_{\mathbb{R}} \otimes_{\mathbb{R}} \mathbb{C}</formula>) et on prend les deux composantes connexes de <formula notation="TeX">P_{\mathbb{R}}(\mathbb{C}) - P_{\mathbb{R}}(\mathbb{R})</formula> …. Notons que l'inversion p.r. au cercle <formula notation="TeX">P_{\mathbb{R}}(\mathbb{R})</formula> …</p>
<p><hi rend="italic">Scholie</hi> On a un foncteur <add><formula notation="TeX">\mathbb{P}</formula></add> de la catégorie des courbes analytiques non sing. connexes et simplement connexes, vers la catégorie des droites projectives complexes, et un homomorphisme fonctoriel
<formula notation="TeX" rend="display">X \xhookrightarrow{\ i_X\ } \mathbb{P}(X)(\mathbb{C})</formula>
faisant de <formula notation="TeX">X</formula> un domaine homogène de <formula notation="TeX">\mathbb{P}(X)</formula>. Un tel foncteur est unique (à isom. unique près <unclear>respectant</unclear> <formula notation="TeX">i : \mathrm{id} \to \mathbb{P}(-)(\mathbb{C})</formula>).</p>
<p>Soit maintenant <formula notation="TeX">X</formula> une courbe analytique non singulière. Pour <unclear>tout</unclear> pt <formula notation="TeX">x \in X</formula>, soit <formula notation="TeX">\widetilde{X}(x)</formula> le rev. universel de <formula notation="TeX">X</formula> en <formula notation="TeX">x</formula>. C'est un espace analytique simplement connexe, et pour <formula notation="TeX">x</formula> variable, on trouve un système local (foncteur sur le groupoïde fondamental <formula notation="TeX">\Pi(X)</formula> de <formula notation="TeX">X</formula>) à valeurs les <formula notation="TeX">\widetilde{X}(x)</formula> (considérés comme objets de la cat. des <add>courbes</add> <del>esp.</del> analytiques connexes et simplement connexes — mais pas pointées). Le système des projections
<formula notation="TeX" rend="display">\widetilde{X}(x) \longrightarrow X = X(x)</formula>
est un tel système local d'espaces analytiques. On lui associe donc trivialement un <unclear>homomorphisme</unclear> d'espaces analytiques sur <formula notation="TeX">X</formula></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
\widetilde{X} \arrow[r] \arrow[dr] &amp; X \times X \arrow[d, "\mathrm{pr}_2"] \\
 &amp; X
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p>munis de connexions intégrables (en un sens <unclear>strict</unclear> : il y a transport parallèle …). L'hom. est compatible avec les connexions, et transforme la section unique <formula notation="TeX">\sigma</formula> : <formula notation="TeX">x \mapsto \tilde{x}</formula> de <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> en la section diagonale de <formula notation="TeX">X</formula> (d'où on conclut que <formula notation="TeX">\sigma</formula> est analytique).</p>
<p>Cette construction marche pour <unclear>des</unclear> <gap reason="illegible"/> analytiques. Mais utilisant le fait que <formula notation="TeX">X</formula> est une courbe non sing., donc les <formula notation="TeX">\widetilde{X}(x)</formula> sont des courbes non sing. connexes et simplement connexes, on trouve que le système local des <formula notation="TeX">\widetilde{X}(x)</formula> donne naissance au système local des <formula notation="TeX">\mathbb{P}(\widetilde{X}(x))(\mathbb{C})</formula>, d'où un <hi rend="italic">fibré projectif canonique</hi> sur <formula notation="TeX">X</formula>, noté</p>
<pb n="127" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=128"/><p><formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula>, avec une <del><gap reason="illegible"/></del> <add>connexion</add> intégrable, et une immersion <add>de <formula notation="TeX">X</formula>-esp. an.</add> (respectant les conn.)</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
\widetilde{X} \subset \mathbb{P}_X \arrow[d] \\
X
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p>Comme <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> est muni d'une section unique, <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> a une section unique analytique. Donc</p>
<p><hi rend="italic">Théorème 2</hi> Pour <formula notation="TeX">X</formula> courbe analytique <add>non sing.</add> <unclear>connexe</unclear>, on trouve, de façon unique à iso unique près :</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>Un fibré analytique <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> sur <formula notation="TeX">X</formula> en droites projectives</item>
<label>b)</label><item>Une connexion (intégrable) dans <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> (rel : <formula notation="TeX">X/\mathbb{C}</formula>)</item>
<label>c)</label><item>Une section <formula notation="TeX">\sigma</formula> de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> sur <formula notation="TeX">X</formula></item>
<label>d)</label><item>Un ouvert <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> contenant <formula notation="TeX">\sigma(X)</formula></item>
<label>e)</label><item>Un hom. de <formula notation="TeX">X</formula>-espaces analytiques <formula notation="TeX">\widetilde{X} \xrightarrow{\ p\ } X_X</formula> (<formula notation="TeX">= X \times X</formula>)</item>
</list>
<p>tels que</p>
<list rend="itemize">
<label>1°)</label><item><formula notation="TeX">p \circ \sigma = \Delta_X</formula> (section diagonale)</item>
<label>2°)</label><item><formula notation="TeX">\forall x \in X</formula>, <formula notation="TeX">p_x : \widetilde{X}_x \longrightarrow (X_X)_x = X</formula> fait de <formula notation="TeX">\widetilde{X}_x</formula> un rev. universel de <formula notation="TeX">X</formula> (i.e. c'est un rev. de <formula notation="TeX">X</formula>, <add>la comp. connexe de <formula notation="TeX">x</formula> dans</add> connexe et simplement connexe)</item>
<label>3°)</label><item><formula notation="TeX">p</formula> est compatible avec les connexions</item>
<label>4°)</label><item><formula notation="TeX">\forall x \in X</formula>, <formula notation="TeX">\widetilde{X}_x \subset (\mathbb{P}_X)_x</formula> est un domaine homogène de <formula notation="TeX">(\mathbb{P}_X)_x</formula>.</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> que une <formula notation="TeX">\widetilde{F}</formula> d'hom. <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> le long de <formula notation="TeX">\sigma</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> st. <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> le long de <formula notation="TeX">\sigma</formula>) et <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> analytiques <gap reason="illegible"/> plus <gap reason="illegible"/></note>
<note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> b) et c) (<gap reason="illegible"/> que <gap reason="illegible"/> pour <gap reason="illegible"/> sous <gap reason="illegible"/> … ) cf. <gap reason="illegible"/></note>
<note type="authorial" place="margin">d) et e) <gap reason="illegible"/> les faisant <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> des <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="authorial" place="margin">Inversement, 1°), 2°), 3°) <gap reason="illegible"/> d) et e) <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">quatre notes marginales, écrites verticalement le long du bord gauche et reliées par des accolades aux données a) à e) et aux conditions 1°) à 3°) ; elles semblent dire en quoi les données se déterminent l'une l'autre, mais ne se lisent pas</note></p>
<pb n="128" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=129"/><p>Supposons <formula notation="TeX">X</formula> connexe et distinguons <unclear>ces</unclear> 3 cas, suivant le type d'isomorphie de son revêt. universel de <formula notation="TeX">X</formula></p>
<p>1°) Cas <del><formula notation="TeX">S^{2} =</formula></del> <formula notation="TeX">\mathbb{P}^{1}(\mathbb{C})</formula>. Alors <formula notation="TeX">X</formula> <del><formula notation="TeX">\simeq</formula></del> <formula notation="TeX">\mathbb{P}^{1}_{\mathbb{C}}</formula> est <unclear>une</unclear> droite projective (car <unclear>simpl. connexe</unclear>), <unclear>tout</unclear> autour analytique — et en deux <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> — <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> connexion triviale, <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> …), <formula notation="TeX">\widetilde{X} \simeq X \times X</formula> <add><formula notation="TeX">= \mathbb{P}^{1}_{X}</formula> <gap reason="illegible"/></add>, <formula notation="TeX">p</formula> est l'identité.</p>
<p>2°) Cas <formula notation="TeX">\mathbb{E}^{1}(\mathbb{C}) = \mathbb{C}</formula>. Alors <formula notation="TeX">X</formula> est soit <del>isomorphe</del> <unclear>algébrique</unclear> (car <formula notation="TeX">X</formula> <unclear>comp. <gap reason="illegible"/></unclear>), soit isomorphe à <formula notation="TeX">\mathbb{C}^{*}</formula> (cela provient <unclear>de ce</unclear> que les <add><unclear>autres</unclear> sous-gpes <unclear>fixes</unclear> de <formula notation="TeX">\mathbb{R}^{2}</formula>,</add> <del><gap reason="illegible"/> groupes</del> <del>discrets</del> <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">\mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula>, <unclear>c'est kif-kif</unclear>) <del><formula notation="TeX">\operatorname{Aff}(1, \mathbb{C}) \simeq \mathbb{C}^{*} . \mathbb{C}</formula> (<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>)</del> <del>des translations, et les <gap reason="illegible"/> groupes discrets <gap reason="illegible"/></del> <add>sous-groupes discrets</add> <unclear>du</unclear> groupe des translations <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula> sont de rang <formula notation="TeX">0</formula>, <formula notation="TeX">1</formula> (quotient <formula notation="TeX">\mathbb{C}^{*}</formula>) ou <formula notation="TeX">2</formula> (quotient courbe elliptique). On note que <formula notation="TeX">X</formula> est muni d'une structure algébrique (tout autant analytique <unclear>d'une</unclear> <formula notation="TeX">\mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula>, — <unclear>de</unclear> courbe elliptique, — <unclear>étant</unclear> algébriques). Ici <formula notation="TeX">\widetilde{X} = \mathbb{P}_X - \sigma'</formula>,</p>
<p>où <formula notation="TeX">\sigma'</formula> est une <hi rend="italic">sect. horizontale</hi> de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> ; donc, <del><formula notation="TeX">\subset \mathbb{P}_X</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> <unclear>muni</unclear> des deux sections analytiques <formula notation="TeX">\sigma</formula>, <formula notation="TeX">\sigma'</formula> disjointes, en considérant <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> comme clôture projective d'un fibré vectoriel analytique <formula notation="TeX">V</formula>, qui <del>n'est autre</del> <add><unclear>munit</unclear> <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> comme esp. analytique sur <formula notation="TeX">X</formula></add> <del><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> <add>d'une structure vectorielle</add>. On observe que la connexion de <formula notation="TeX">X</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> n'<unclear>induit</unclear> pas la structure <unclear>vectorielle</unclear>. Mais on peut</p>
<p><note type="authorial" place="margin">La cat. (pour iso) des <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> (<gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\ill{}</formula>) <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> des <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note marginale écrite en oblique dans l'angle inférieur gauche, reliée par une accolade au cas 2°) ; elle ne se lit pas</note></p>
<pb n="129" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=130"/><p>écrire <formula notation="TeX">V = \mathbb{V}(\omega_\sigma)</formula>, <formula notation="TeX">\omega_\sigma</formula> étant le fibré conormal le long de la section <formula notation="TeX">\sigma</formula>, qui est aussi isom. au fibré conormal de <formula notation="TeX">X_X</formula> le long de la section diagonale, donc
<formula notation="TeX" rend="display">V = \mathbb{V}(\underbrace{\Omega^{1}_{X/\mathbb{C}}}_{\omega_{X/\mathbb{C}}}) = \mathbb{W}(\underbrace{t_{X/\mathbb{C}}}_{\text{fibré tangent}})</formula>
Donc <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> s'identifie au fibré tangent à <formula notation="TeX">X</formula>, <formula notation="TeX">\sigma</formula> à la section nulle, <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> à la clôture projective de <formula notation="TeX">\widetilde{X} = \mathbb{W}(t_{X/\mathbb{C}})</formula>. La connexion <del>intégrable</del> <add>plate</add> canonique de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> est associée à une connexion de <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> <hi rend="italic">considéré comme fibré en droites affines</hi>, i.e. une connexion sur le fibré principal associé de groupe <formula notation="TeX">\operatorname{Aff}(1, \mathbb{C})</formula> (contenant <formula notation="TeX">\mathbb{G}_m(\mathbb{C})</formula> dans <formula notation="TeX">\widetilde{X} = \mathbb{W}(t_{X/\mathbb{C}})</formula> <unclear>provient</unclear>, et contenu dans <formula notation="TeX">GP(1, \mathbb{C})</formula>).</p>
<p>Il <del>y aurait lieu</del> <add><unclear>conviendrait</unclear></add> de <unclear>caractériser</unclear> cette connexion, et prouver (en l'<unclear>espérant</unclear> !) qu'elle est en fait algébrique. <unclear>Cette</unclear> question ne se pose que si <formula notation="TeX">X</formula> <unclear>est</unclear> compacte, i.e. <formula notation="TeX">X = \mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula> ou <formula notation="TeX">X = \mathbb{G}_{m\,\mathbb{C}}</formula> (<unclear>le cas compact</unclear> <hi rend="italic">réglé</hi> par <hi rend="italic">GAGA</hi> !). Or dans le cas <formula notation="TeX">X \simeq \mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula>, on a encore <formula notation="TeX">\widetilde{X} = X \times X \subset \mathbb{P}_X = \mathbb{P}(X) \times X</formula>, <unclear>puisque</unclear> <formula notation="TeX">\widetilde{X} \simeq X</formula>, <formula notation="TeX">p : \widetilde{X} \to X_X</formula> est l'identité (donc <formula notation="TeX">\sigma = \Delta_X</formula>), tout est clair (et <unclear>tout</unclear> est algébrique — la connexion étant d'ailleurs <unclear>singulière</unclear> à l'infini !)</p>
<p>Dans le cas où <formula notation="TeX">X \simeq \mathbb{C}^{*} \simeq \mathbb{G}_{m}(\mathbb{C})</formula></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><unclear>oui</unclear>, elle <unclear>est</unclear> algébrique <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note marginale à gauche, reliée par une flèche à la phrase « qu'elle est en fait algébrique »</note></p>
<pb n="130" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=131"/><p>Dans les éléments de structure canoniques associés à la courbe <add><formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula>-</add>analytique <formula notation="TeX">X</formula>, nous allons retenir maintenant ceux qui « gardent un sens algébrique » lorsque <formula notation="TeX">X</formula> « est » algébrique — et a fortiori dans le cas propre, grâce à Gaga. Ce sont</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>Fibré en droites projectives <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> sur <formula notation="TeX">X</formula></item>
<label>b)</label><item>connexion (plate) <formula notation="TeX">c_X</formula> sur <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> (rel. <formula notation="TeX">X/\mathbb{C}</formula>)</item>
<label>c)</label><item>section <formula notation="TeX">\sigma</formula> de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula></item>
</list>
<p>[d) Un isom. de « solutions formelles sur <formula notation="TeX">X</formula> »
<formula notation="TeX" rend="display">\widehat{\mathbb{P}}_X \xrightarrow[\ \sim\ ]{\ \hat{p}_X\ } \widehat{X}_X</formula>
(complétions formelles le long des sections uniques <formula notation="TeX">\sigma</formula> et <formula notation="TeX">\Delta_X</formula>) respectant les connexions.</p>
<p>D'ailleurs, l'élément de structure d) <unclear>est contenu</unclear> dans b) et d), moyennant la condition (<unclear>vérifiée</unclear> <del><gap reason="illegible"/></del> <add><unclear>si</unclear> <formula notation="TeX">\exists</formula> (<gap reason="illegible"/> d) <unclear>compatibles</unclear></add>) <del><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> entre <unclear>eux</unclear>) :</p>
<p>1°) <hi rend="italic">La section <formula notation="TeX">\sigma</formula> est nulle part stationnaire</hi> (pour la connexion donnée <gap reason="illegible"/> sur <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> …]
<note type="editorial" resp="#pass">« contenu dans b) et d) » se lit ainsi ; on attendrait « b) et c) »</note></p>
<p>Même si <formula notation="TeX">X</formula> n'est pas propre, <del><gap reason="illegible"/></del> les travaux de Deligne montrent l'existence et l'unicité de structures <hi rend="italic">algébriques</hi> a) b) <add>(unicité, pas l'existence de c) !)</add> déduites des constructions transcendantes du th. 2, lorsqu'on <del>fait</del> <add><unclear>rajoute</unclear></add> de plus la condition :</p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> La connexion <formula notation="TeX">c_X</formula> de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> est <hi rend="italic">régulière</hi> à l'infini.</p>
<p>Mais nous allons étudier l'existence (et l'unicité, et préciser ce pb d'existence — pour une autre voie</p>
<pb n="131" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=132"/><p>Quand <unclear>a-t-on</unclear> de telles données <hi rend="italic">algébriques</hi> sur une courbe algébrique <formula notation="TeX">X</formula> <add>sur <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula></add>, <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>conduisant</unclear> <unclear>nécessairement</unclear> par la relation analytique du th. aux termes de celles-ci ? Il <hi rend="italic">faut</hi> donc construire l'ouvert <formula notation="TeX">\widetilde{X} \subset (\mathbb{P}_X)^{\mathrm{an}}</formula> et <formula notation="TeX">\widetilde{X} \longrightarrow (X_X)^{\mathrm{an}}</formula>.</p>
<p>Il nous a déjà une bonne <hi rend="italic">forme</hi> d), et celui-ci pourrait se prolonger, suivant les cas : 1°) en <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X \to X_X</formula> par un <hi rend="italic">iso</hi> (cas <formula notation="TeX">X</formula> droite projective) 2°) un <del><gap reason="illegible"/></del> <add>hom.</add>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{\struck{$(\mathbb{P}_X^{\mathrm{an}} \supset \sigma'(X))$}}\quad \widetilde{X} \overset{\mathrm{df}}{=} \mathbb{P}_X^{\mathrm{an}} - \sigma'^{\mathrm{an}}(X^{\mathrm{an}}) \xrightarrow{\ p\ } (X_X)^{\mathrm{an}},</formula>
où <formula notation="TeX">\sigma'</formula> est une section horizontale (<unclear>univoquement</unclear> déterminée) de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X</formula> sur <formula notation="TeX">X</formula>, faisant de <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> un rev. de <formula notation="TeX">(X_X)^{\mathrm{an}}</formula>, et transformant <formula notation="TeX">\sigma</formula> en <formula notation="TeX">\Delta_X</formula>. (<del><gap reason="illegible"/></del> <add>Ici</add> <formula notation="TeX">p</formula> est un iso <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">X \simeq \mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula> i.e. <formula notation="TeX">X</formula> simplement connexe non propre). Le cas où <formula notation="TeX">X \simeq \mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula>, <formula notation="TeX">\mathbb{G}_{m\,\mathbb{C}}</formula>, ou <formula notation="TeX">X</formula> courbe elliptique. <hi rend="italic">Question</hi> A-t-on une description <del>purement</del> algébrique de <formula notation="TeX">\sigma'</formula> (en supposant qu'on ait aux <unclear>données</unclear> de <formula notation="TeX">(\mathbb{P}_X, c_X, p_X)</formula>) ? Et de <formula notation="TeX">p_X</formula> dans le cas où c'est un iso analytique, i.e. <formula notation="TeX">X \simeq \mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula> — alors <formula notation="TeX">p_X</formula> est lui-même algébrique ! 3°) On a un ouvert <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> (<add>dont les fibres sont des</add> <add><unclear>disques</unclear></add>) <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>dans</unclear> les fibres de <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X^{\mathrm{an}}</formula>, lesquels disques sont les domaines d'existence maximaux des <formula notation="TeX">\hat{p}_x : (\mathbb{P}_x)^{\mathrm{an}} \longrightarrow X^{\mathrm{an}}</formula> …</p>
<p><note type="authorial" place="margin">N.B. P. Deligne <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note marginale à gauche, cerclée et barrée d'une croix</note>
<note type="authorial" place="margin"><unclear>On a toujours</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathbb{C}</formula>, <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <unclear>clôture projective</unclear> <gap reason="illegible"/> <unclear>fibré</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">seconde note marginale, écrite en oblique à gauche des cas 2°) et 3°) ; à peu près illisible</note></p>
<pb n="132" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=133"/><p>Or, pour une courbe lisse donnée <formula notation="TeX">X</formula> sur un schéma de base <formula notation="TeX">S</formula> <hi rend="italic">de car. nulle</hi> (p. ex. <formula notation="TeX">S = \operatorname{Spec}\mathbb{C}</formula>) on a donné une description purement alg. des structures du type a) b) c) (avec connexion <formula notation="TeX">c_X</formula> sur <formula notation="TeX">P</formula> rel. à <formula notation="TeX">X/S</formula>), satisfaisant la condition 1° — pour le moment une condition par la condition 2°. La cat. de ces structures est rigide — de façon précise, les <formula notation="TeX">P</formula> (fibré de S.D. de rang 1 sur <formula notation="TeX">X</formula>) sont can. isom. à <formula notation="TeX">\mathbb{P}(E)</formula>, où <formula notation="TeX">E</formula> est l'extension
<formula notation="TeX" rend="display">0 \longrightarrow \underline{\omega}_{X/S} \longrightarrow E \longrightarrow \underline{\mathcal{O}}_X \longrightarrow 0</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">\underline{\omega}_{X/S}</formula>, un signe <formula notation="TeX">\Vert</formula> le renvoie à <formula notation="TeX">\underline{\omega}</formula></note></p>
<p>donnée par
<formula notation="TeX" rend="display">E \simeq \mathcal{J}/\mathcal{J}^{3} \otimes \omega^{-1}</formula>
(<formula notation="TeX">\mathcal{J} \subset \mathcal{P}^{\infty}_{X/S}</formula> l'idéal d'augmentation, donc <formula notation="TeX">\mathcal{J}/\mathcal{J}^{2} \simeq \omega_{X/S} = \omega</formula>), la section <formula notation="TeX">\sigma</formula> est alors définie par cette structure d'extension, enfin la connexion <formula notation="TeX">c</formula> sur <formula notation="TeX">P = \mathbb{P}(E)</formula> est déduite d'un isom. <formula notation="TeX">p : \mathcal{P}^{\infty}_{X/S} \xrightarrow{\ \sim\ } \underline{\mathcal{O}}_{\hat{P}}</formula> (<formula notation="TeX">\hat{P}</formula> complété formel de <formula notation="TeX">P</formula> le long de <formula notation="TeX">\sigma</formula>), prolongeant l'isom. <formula notation="TeX">\add{p(\sigma)}</formula> (et l'ind. 2 <unclear>canonique</unclear>) impliqué par la description de <formula notation="TeX">P = \mathbb{P}(E)</formula> par le choix particulier de <formula notation="TeX">E</formula>. On a un produit, par les isom. <formula notation="TeX">\hat{p}</formula> tels que la conn. de <formula notation="TeX">\hat{p}</formula> déduite par transport de structure de celle de <formula notation="TeX">\mathcal{P}^{\infty}_{X/S}</formula> (<unclear>provenant</unclear> de la conn. tautologique de <del><formula notation="TeX">X \times X</formula></del> <formula notation="TeX">X \times_S X</formula> sur <formula notation="TeX">X</formula>) <unclear>provienne</unclear> <unclear>bien</unclear> d'une connexion <hi rend="italic">de <formula notation="TeX">P</formula></hi>. On constate donc que ces iso (correspondant
<note type="editorial" resp="#pass">la phrase se poursuit à la page suivante</note></p>
<pb n="133" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=134"/><p>donc à toutes les structures possibles du type envisagé sur <formula notation="TeX">X</formula>) sont en correspondance biunivoque, i.e. <unclear>vérifient</unclear>, avec l'ens. des relèvements <formula notation="TeX">p_{(3)}</formula> de <formula notation="TeX">p_{(2)}</formula> à l'ordre 3 (sans autre condition sur ceux-ci). Ce sont <add>donc</add> les sections sur <formula notation="TeX">X</formula> d'un torseur canonique sur <formula notation="TeX">S</formula>, sous le faisceau abélien <formula notation="TeX">\underline{\mathrm{Hom}}(\underline{\omega}, \underline{\omega}^{\otimes 3}) \simeq \underline{\omega}^{\otimes 2}</formula> :
<formula notation="TeX" rend="display">\text{\struck{$\mathcal{P}$}} \quad \mathcal{C}_{X/S} \quad \text{torseur sous } \underline{\omega}^{\otimes 2} = \underline{\Omega}^{1\,\otimes 2}_{X/S}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">\mathcal{C}_{X/S}</formula> : « <unclear>ensemble</unclear> des “connexions projectives” »</note></p>
<p>On dit aussi que les structures du type envisagé sur <formula notation="TeX">X</formula> sont des <hi rend="italic">connexions projectives</hi> sur <formula notation="TeX">X</formula>, et le torseur envisagé est le <hi rend="italic">torseur des connexions projectives</hi> sur <formula notation="TeX">X/S</formula>. [Elles sont aussi en correspondance biunivoque avec l'ens. des connexions <add><unclear>correspondantes</unclear></add> <formula notation="TeX">c</formula> sur <formula notation="TeX">P = \mathbb{P}(E)</formula> (<formula notation="TeX">E</formula> comme dessus), ou ce qui revient au même, des connexions <add>(<unclear>compatibles</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>)</add> sur le fibré en <formula notation="TeX">M_3</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>lié</unclear> associé (i.e. qui <add><unclear>dirait</unclear></add> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">P \to X</formula> de <formula notation="TeX">\mathcal{J}_{R/X}</formula>, <unclear>on</unclear> <unclear>aura</unclear> <formula notation="TeX">E \otimes \check{E}/\underline{\mathcal{O}}_X</formula>) — on trouve
<formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{V} \simeq (\operatorname{Sym}^{2} E) \otimes \underline{\omega}^{-1}</formula>
extension successive — <unclear>commençant</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> — de <formula notation="TeX">\underline{\omega}^{1}, \underline{\omega}^{0}, \underline{\omega}^{-1}</formula> — et il faut prendre les connexions <formula notation="TeX">\nabla</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">c : \mathcal{V} \longrightarrow \mathcal{V} \otimes \underline{\omega} \simeq \operatorname{Sym}^{2} E</formula>
qui, sur <formula notation="TeX">\underline{\omega} \subset \mathcal{V}</formula> (<unclear>défini</unclear> nécessairement dans <formula notation="TeX">\operatorname{Ker}(\operatorname{Sym}^{2} E \to \operatorname{Sym}^{2}\underline{\mathcal{O}}_X \simeq \underline{\mathcal{O}}_X)</formula>, ext. de <formula notation="TeX">\underline{\omega}</formula> par <formula notation="TeX">\underline{\omega}^{2}</formula>,
<note type="editorial" resp="#pass">la phrase se poursuit à la page suivante</note></p>
<pb n="134" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=135"/><p>laquelle extension s'identifie à <formula notation="TeX">\mathcal{P}^{1}_{X/S}(\omega)</formula> par sa structure d'extension naturelle de <formula notation="TeX">\omega</formula> par <formula notation="TeX">\underline{\omega} \otimes \underline{\Omega}^{1}_{X/S} \simeq \underline{\omega} \otimes \underline{\omega} = \underline{\omega}^{2}</formula>) s'identifie à l'op. diff. de degré 1 (rel. à <formula notation="TeX">S</formula>) universel sur <formula notation="TeX">\underline{\omega}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">c|\underline{\omega} = d^{1}_{\underline{\omega}, X/S} : \underline{\omega} \longrightarrow \mathcal{P}^{1}_{X/S}(\underline{\omega}) .</formula>
L'indéterminati<supplied resp="#pass">on</supplied> <add>dans <unclear>cette</unclear></add>, <unclear>sur</unclear> cette condition, au lieu d'être dans <formula notation="TeX">\Gamma(\underline{\omega} \otimes \mathcal{V})</formula> — <del><gap reason="illegible"/></del> (<unclear>connexion</unclear> sur <formula notation="TeX">\mathcal{V}</formula> <add><unclear>par</unclear> <unclear>produit</unclear>, i.e. <unclear>dans</unclear></add> <add>une section</add> des <formula notation="TeX">\mathcal{V} \otimes \underline{\omega}</formula>) est dans <formula notation="TeX">(\underline{\omega} \otimes \underline{\mathrm{Bil}}_0 \simeq \underline{\omega} \otimes \underline{\omega} \simeq \underline{\omega}^{\otimes 2}</formula> — on retombe sur ses pattes !</p>
<p>Ceci « rappelé », on voit donc que si <formula notation="TeX">S = \operatorname{Spec}\mathbb{C}</formula>, donc <formula notation="TeX">X</formula> courbe algébrique lisse<formula notation="TeX">/\mathbb{C}</formula>, <unclear>dans</unclear> la <del><gap reason="illegible"/></del> <add><unclear>construction</unclear></add> <hi rend="italic">transcendante</hi> <del><gap reason="illegible"/></del> <add><unclear>indiquée</unclear></add> plus haut <del><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> des</del> <add>s'<unclear>interprète</unclear> comme la</add> construction d'une connexion projective (canonique) sur <formula notation="TeX">X/\mathbb{C}</formula>, i.e. d'une section canonique du torseur <formula notation="TeX">\mathcal{C}_{X/\mathbb{C}}</formula> (des connexions projectives sur <formula notation="TeX">X</formula>), <add>sous <formula notation="TeX">\underline{\omega}^{\otimes 2}_{X/\mathbb{C}} = \underline{\omega}^{2}</formula></add> <add>on se demande quand</add> (cette connexion projective est de plus « régulière » à l'infini » i.e. la connexion correspondante sur <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X \simeq \mathbb{P}(\mathcal{J}/\mathcal{J}^{3})</formula> (<formula notation="TeX">\mathcal{J}</formula> idéal d'augmentation de <formula notation="TeX">\mathcal{P}^{\infty}_{X/\mathbb{C}}</formula>) <del>étant</del> <add>est</add> régulière à l'infini. Sauf erreur, cela doit signifier</p>
<p><note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <unclear>projectives</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <unclear>régulière</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <unclear>donnée</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathbb{E}^{1}_{\mathbb{C}}</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathbb{G}_{m\,\mathbb{C}}</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathbb{P}</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">deux notes marginales écrites verticalement le long du bord gauche, la seconde reliée par un trait courbe à la condition « régulière à l'infini » ; à peu près illisibles</note></p>
<pb n="135" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=136"/><p>que cette section du torseur <formula notation="TeX">\mathcal{C}</formula> (qui est en fait défini sur <formula notation="TeX">\hat{X}</formula>, compactifiée non singulière <unclear>naturelle</unclear> de <formula notation="TeX">X</formula>,) sont <formula notation="TeX">\mathcal{C}_{\hat{X}/\mathbb{C}}</formula>) est <unclear>admet</unclear> « à l'infini » <formula notation="TeX">\hat{X} - X</formula> que des pôles simples au plus, i.e. si <formula notation="TeX">D</formula> est le diviseur correspondant <add>sur <formula notation="TeX">\hat{X}</formula></add> à multiplicités toutes 1, de support <formula notation="TeX">\hat{X} - X</formula>, on aura comme groupe d'indéterminations des conn. proj. rég. à l'infini sur <formula notation="TeX">\hat{X}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{\otimes 2}_{\hat{X}}(D))</formula>
(qu'on peut relier aussi aux invariants classiques de la courbe complétée <formula notation="TeX">\hat{X}</formula> les <unclear>écrivant</unclear> <del><unclear><gap reason="illegible"/></unclear></del> d'abord <formula notation="TeX">\underline{\lambda} =</formula> <del><formula notation="TeX">\underline{\omega}^{2}</formula></del> … <unclear>lieu</unclear> de <formula notation="TeX">\underline{\omega}^{\otimes 2}_{\hat{X}/\mathbb{C}}</formula>)
<formula notation="TeX" rend="display">\text{\struck{$0 \to \underline{\lambda} \to \underline{\lambda}(D) \to$}} \quad \underline{\omega}(D)/\underline{\omega}^{2} \longrightarrow 0</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">0 \longrightarrow \underline{\lambda} \longrightarrow \underline{\lambda}(D) \longrightarrow \underline{\lambda}(D)/\underline{\lambda} \longrightarrow 0</formula>
déduite par <formula notation="TeX">\otimes\,\underline{\lambda}</formula> de
<formula notation="TeX" rend="display">0 \longrightarrow \underline{\mathcal{O}}_{\hat{X}} \longrightarrow \underline{\mathcal{O}}_{\hat{X}}(D) \longrightarrow \underline{\mathcal{O}}_{\hat{X}}(D)/\underline{\mathcal{O}}_{\hat{X}} \longrightarrow 0</formula>
où <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{O}}_{\hat{X}}(D) = \mathcal{J}_D^{-1}</formula> (idéal de <formula notation="TeX">D</formula>) et <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{O}}_{\hat{X}}(D)/\underline{\mathcal{O}}_{\hat{X}} \simeq (\mathcal{J}_D/\mathcal{J}_D^{2})^{-1} \simeq</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">(\underline{\omega}^{-1}|D)</formula>, d'où
<formula notation="TeX" rend="display">\underline{\lambda}(D)/\underline{\lambda} \simeq (\underline{\lambda}\,\underline{\omega}^{-1})|D</formula>
et la suite exacte
<formula notation="TeX" rend="display">0 \to H^{0}(\hat{X}, \underline{\lambda}) \to H^{0}(\hat{X}, \underline{\lambda}(D)) \to H^{0}(D, \underline{\lambda}\,\underline{\omega}^{-1}|D) \to H^{1}(\hat{X}, \underline{\lambda})</formula>
(ici <formula notation="TeX">\underline{\lambda} = \underline{\omega}^{\otimes 2}_{\hat{X}/\mathbb{C}} \simeq \underline{\omega}^{2}</formula>).</p>
<p><note type="authorial" place="margin">On suppose <formula notation="TeX">X</formula> connexe</note>
Si <formula notation="TeX">\hat{X}</formula> est de genre <formula notation="TeX">g \geqslant 2</formula>, <formula notation="TeX">H^{1}(\hat{X}, \underline{\lambda}) = 0</formula> (i.e. le dual de <formula notation="TeX">H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{-1}) = 0</formula>) donc
<formula notation="TeX" rend="display">0 \to H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{2}) \to H^{0}(X, \underline{\omega}^{2})^{\mathrm{reg}} \to H^{0}(D, \underline{\omega}|D) \to 0</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous les termes, de gauche à droite : <formula notation="TeX">H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{2}) \simeq \underline{\Omega}^{1}_{M_g/\mathbb{C}}(s)</formula>, de rang <formula notation="TeX">3g-3</formula> (cerclé), <formula notation="TeX">M_g</formula> variété modulaire des courbes de genre <formula notation="TeX">g</formula> <unclear>non compactes</unclear> ; <formula notation="TeX">H^{0}(X, \underline{\omega}^{2})^{\mathrm{reg}} \simeq</formula> (<unclear>can.</unclear> ?) <formula notation="TeX">\underline{\Omega}^{1}_{M_{g,\nu}/\mathbb{C}}(s)</formula>, <formula notation="TeX">M_{g,\nu}</formula> variété modulaire des courbes de genre <formula notation="TeX">g</formula> à <formula notation="TeX">\nu</formula> trous ; <formula notation="TeX">H^{0}(D, \underline{\omega}|D)</formula> de rang <formula notation="TeX">\nu = \operatorname{card} D</formula></note></p>
<pb n="136" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=137"/><p>(b) <formula notation="TeX">g \leqslant 1</formula>, i.e. <formula notation="TeX">g = 0, 1</formula>. Est-ce que
<formula notation="TeX" rend="display">H^{1}(\hat{X}, \underline{\lambda}) \longrightarrow H^{1}(\hat{X}, \underline{\lambda}(D)) \quad \text{est inj.\ ?}</formula>
On a encore
<formula notation="TeX" rend="display">H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{-1}) \longleftarrow H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{-1}(-D))</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">\underline{\omega}^{-1}</formula> : <formula notation="TeX">= \underline{t}_{\hat{X}/\mathbb{C}}</formula>, fibré tangent, et <formula notation="TeX">H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{-1}) = \operatorname{Lie}\underline{\mathrm{Aut}}(\hat{X})</formula> (cerclé) ; sous <formula notation="TeX">\underline{\omega}^{-1}(-D)</formula> : <formula notation="TeX">= \underline{t}_{\hat{X}/\mathbb{C}}(-D)</formula>, champs tangents s'annulant sur <formula notation="TeX">D</formula>, et <formula notation="TeX">H^{0} = \operatorname{Lie}\underline{\mathrm{Aut}}(X)</formula> (cerclé)</note></p>
<p><del>injectif</del>, surjectif ? Si son conoyau <add>sans pôles</add> <formula notation="TeX">\check{Q}(X)</formula>, on aura
<formula notation="TeX" rend="display">0 \to H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{2}) \to H^{0}(X, \underline{\omega}^{2})^{\mathrm{rég}} \to H^{0}(D, \underline{\omega}|D) \to \check{Q}(X) \to 0</formula>
<hi rend="italic">Cas <formula notation="TeX">g = 1</formula></hi>, <add><unclear>dans</unclear></add> dimension <formula notation="TeX">H^{0}(\hat{X}, \underline{t}_{\hat{X}/\mathbb{C}}) =</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> 1 et si <formula notation="TeX">D \neq 0</formula> i.e. <formula notation="TeX">X \neq \hat{X}</formula> i.e. <formula notation="TeX">X</formula> non complète, on a <formula notation="TeX">Q(X) \simeq H^{0}(\hat{X}, \underline{\omega}^{-1}) \simeq t_{\hat{X}}</formula> (<add><unclear>algèbre de Lie</unclear></add> <del><gap reason="illegible"/></del> du groupe <unclear>des translations</unclear>) d'où <formula notation="TeX">\check{Q}(X) = \omega_{\hat{X}} = \check{t}_{\hat{X}}</formula> (formes diff. inv. sur <unclear><gap reason="illegible"/></unclear>). Interprétation plausible <unclear>sur</unclear> <unclear>rigidité</unclear> du pb modulaire des courbes <hi rend="italic">elliptiques</hi> (i.e. <hi rend="italic">pt marqué</hi>) avec <formula notation="TeX">\nu</formula> pts <add><unclear>distincts</unclear></add> <hi rend="italic"><unclear>de somme nulle</unclear></hi> <del><unclear><gap reason="illegible"/></unclear></del> <add>(<unclear>cas</unclear> <unclear>où</unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>à</unclear> <gap reason="illegible"/>)</add> — courbes elliptiques <unclear>tenues</unclear> <unclear>à</unclear> <gap reason="illegible"/> et <formula notation="TeX">\nu</formula> pts <add>(non ordonnés)</add> <del>marqués</del> distincts et un pt choisi <unclear>à</unclear> <unclear>leur</unclear> <unclear>somme</unclear> … <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{Alors } H^{0}(\hat{X}, \underline{t}_{\hat{X}/\mathbb{C}}) = 0</formula>
<hi rend="italic">Cas <formula notation="TeX">g = 0</formula></hi>. <formula notation="TeX">H^{0}(\hat{X}, \underline{t}_{\hat{X}/\mathbb{C}})</formula> est de dim 3, et suivant les cas
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{ll}
\nu = 1 &amp; \dim H^{0}(\hat{X}, \underline{t}_{\hat{X}/\mathbb{C}}(-D)) = 2\\
\nu = 2 &amp; \phantom{\dim H^{0}(\hat{X}, \underline{t}(-D))} = 1\\
\nu \geqslant 3 &amp; \phantom{\dim H^{0}(\hat{X}, \underline{t}(-D))} = 0
\end{array}</formula>
donc <formula notation="TeX">Q(X)</formula> est respectivement de dim <formula notation="TeX">1</formula>, <formula notation="TeX">2</formula> ou <formula notation="TeX">3</formula>.</p>
<p>Donc pour <formula notation="TeX">0 \leqslant \nu \leqslant 3</formula>, on aura <formula notation="TeX">\dim \check{Q}(X) = \operatorname{card}\operatorname{supp} D = \dim H^{0}(D, \underline{\omega}|D)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la ligne « Alors <formula notation="TeX">H^{0}(\hat{X}, \underline{t}_{\hat{X}/\mathbb{C}}) = 0</formula> » est reliée par une accolade au cas <formula notation="TeX">g = 0</formula> qui suit ; la conclusion, « <formula notation="TeX">0 \leqslant \nu \leqslant 3</formula> », se lit ainsi alors que le cas <formula notation="TeX">\nu \geqslant 3</formula> vient de donner <formula notation="TeX">\dim Q(X) = 3</formula> : on transcrit tel quel</note></p>
<pb n="137" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=138"/><p>donc <formula notation="TeX">H^{0}(X, \underline{\omega}^{2})^{\mathrm{rég}} = 0</formula> : il n'y a qu'une <hi rend="italic">seule connexion projective</hi> <add>régulière à l'<formula notation="TeX">\infty</formula> !</add> sur <formula notation="TeX">X</formula> si <hi rend="italic"><formula notation="TeX">X</formula> est de genre <formula notation="TeX">0</formula> et à <formula notation="TeX">\nu \leqslant 3</formula> trous</hi>. Par contre pour <formula notation="TeX">\nu \geqslant 4</formula>, l'espace <formula notation="TeX">H^{0}(X, \underline{\omega}^{2})^{\mathrm{rég}}</formula> est de dim <formula notation="TeX">\nu - 3</formula> — c'est encore la dim de l'espace modulaire pour la droite projective à <formula notation="TeX">\nu</formula> trous, et sans doute on trouve un isom. can.
<formula notation="TeX" rend="display">H^{0}(X, \underline{\omega}^{2})^{\mathrm{rég}} \simeq \underline{\Omega}^{1}_{M_{0,\nu}}(s) \quad \ldots</formula>
Bien entendu, dans le cas <formula notation="TeX">\nu \leqslant 3</formula>, la seule et unique connexion projective sur <formula notation="TeX">X</formula> est celle induite par la connexion projective de <formula notation="TeX">\hat{X}</formula> (et <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>toutes</unclear> <unclear>celles</unclear> de <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>transcendant</unclear> !) Dans le cas de <formula notation="TeX">\nu \leqslant 3</formula>, <add><gap reason="illegible"/></add> <add><unclear>possibilités</unclear></add> <unclear>dans</unclear> <unclear>sa</unclear> <unclear>description</unclear> <unclear>par</unclear> <unclear>tout</unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>transcendant</unclear> ! <del><gap reason="illegible"/></del> la connexion projective <add><unclear>unique</unclear></add> (<del><unclear><gap reason="illegible"/></unclear></del> <add><unclear><gap reason="illegible"/></unclear></add>) <unclear>de</unclear> <formula notation="TeX">\mathbb{P}_X = \hat{X} \times X</formula>, munie de la section diagonale (et de la connexion triviale. Dans le cas de <formula notation="TeX">X</formula> quelconque (de genre <formula notation="TeX">0</formula>) cette connexion est <unclear>après</unclear> définition, et fournit une <hi rend="italic">section canonique</hi>
<note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note marginale écrite en oblique à gauche, à la hauteur de « transcendant ! » ; illisible. La phrase finale reste en suspens au bas de la page, dont le reste est blanc</note></p>
<pb n="138" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=139"/><p><add>On suppose <gap reason="illegible"/> inv. sur <formula notation="TeX">S</formula>.</add></p>
<p><hi rend="italic">Prop.</hi> Soit <formula notation="TeX">H</formula> <unclear>schéma</unclear> <unclear>en</unclear> groupes lisse sur <formula notation="TeX">S</formula>, de dim rel. 1, et <formula notation="TeX">X</formula> un torseur sous <formula notation="TeX">H</formula>. Soit <formula notation="TeX">(\mathcal{V}, \mathcal{L}, \underline{\omega})</formula> <unclear>l'alg. de Lie</unclear> de rang <unclear>lin.</unclear> 3 <unclear>correspondante</unclear> <add><formula notation="TeX">(\mathbb{P}, \sigma)</formula>, le fibré proj. : section associée</add> sur <formula notation="TeX">X</formula>. Il y <unclear>a</unclear> <unclear>un</unclear> <unclear>fibré</unclear> par translation et <unclear>le</unclear> <unclear>descend</unclear> par
<formula notation="TeX" rend="display">\underset{\omega_0}{\underline{\omega}_0} \subset \underset{\underline{\mathcal{O}}_S}{\mathcal{L}_0} \subset \underset{\omega_0^{-1}\ \text{sur } X}{\mathcal{V}_0}, \qquad (P_0, \sigma_0) \quad P_0 = \mathbb{P}(\mathcal{L}_0)</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{L}_0 = (\underline{\mathcal{O}}_H/\mathcal{J}^{3})^{+}, \quad \mathcal{J} \text{ id.\ d'augm.\ de } H</formula>
Alors les conn. <unclear>projectives</unclear> <add><unclear>invariantes</unclear> sous <formula notation="TeX">H</formula></add> sont en corresp. 1–1 avec <add>les sections d'</add>un <unclear>certain</unclear> sous-torseur <del><gap reason="illegible"/></del> de <formula notation="TeX">\mathcal{V}_0 \otimes \underline{\omega}_0</formula> sous <formula notation="TeX">\underline{\omega}_0 \otimes \underline{\omega}_0 = \underline{\omega}_0^{2}</formula>, se projetant sur la section <formula notation="TeX">1</formula> de <formula notation="TeX">\underline{\omega}_0^{-1} \otimes \underline{\omega}_0 \simeq \underline{\mathcal{O}}_S</formula>, [<unclear>formée</unclear> des sections <add><unclear>locales</unclear></add> <del><gap reason="illegible"/></del> de <formula notation="TeX">\mathcal{V}_0 \otimes \underline{\omega}_0</formula> qui <unclear>sont</unclear> <unclear>compatibles</unclear> <unclear>à</unclear> <formula notation="TeX">\mathcal{L}_0 \otimes \underline{\omega}_0</formula>, <add><unclear>suivant</unclear> celle de Hausdorff</add>] <unclear>on</unclear> <unclear>a</unclear> <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>l'ensemble</unclear> <unclear>canonique</unclear> <unclear>de</unclear>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{V}_0 \simeq \underline{\omega}_0 \oplus \underline{\mathcal{O}}_S \oplus \underline{\omega}_0^{-1}</formula>
<unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>suivant</unclear> sous la forme
<formula notation="TeX" rend="display">\omega_2 + \omega_1 + 1 \in \Gamma(\underline{\omega}_0^{2} + \underline{\omega}_0 + \underline{\mathcal{O}}_S).</formula>
Les sections de ce sous-torseur correspondent aux sections de <formula notation="TeX">\mathbb{P}(\omega_0 + \omega_0^{-1})</formula> qui ne <unclear>disparaissent</unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> de la section canonique <unclear>déduite</unclear> de <formula notation="TeX">\omega_0 \subset \omega_0 \oplus \omega_0^{-1}</formula>, — <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> aux <unclear>scindages</unclear> de <formula notation="TeX">0 \to \omega_0 \to \omega_0 \oplus \omega_0^{-1} \to \omega_0^{-1} \to 0</formula>. Il y a <unclear>donc</unclear> une canonique <unclear>parmi</unclear> <unclear>elles</unclear> <unclear>-ci</unclear> <unclear>celle</unclear> de <unclear>Campbell</unclear>-Hausdorff) <unclear>correspondant</unclear> à la section <formula notation="TeX">0 + 0 + 1</formula> de <formula notation="TeX">\mathcal{V}_0 \otimes \underline{\omega}_0</formula>. Elle est <hi rend="italic">caractérisée</hi> <add><unclear>parmi</unclear> les conn. <unclear>proj.</unclear> inv.</add> <add><unclear>loc.</unclear> sur <formula notation="TeX">S(\ell)</formula></add> par la condition que <del><gap reason="illegible"/></del> l'on <unclear>puisse</unclear> trouver un <formula notation="TeX">P</formula> une section <add><unclear>invariante</unclear> par translations</add> (<unclear>du</unclear> <unclear>groupe</unclear> <unclear>structural</unclear> <gap reason="illegible"/>) <unclear>à</unclear> <formula notation="TeX">G_m</formula>, i.e. qu'on puisse trouver une</p>
<p><note type="authorial" place="margin"><unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">[\underline{\mathcal{O}}_S] \subset \mathcal{L}_0</formula> <unclear>correspond</unclear> aux parties d'ordre 2 des fonctions <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>invariantes</unclear> ; on a <formula notation="TeX">[\underline{\mathcal{O}}_S] \otimes \underline{\omega}</formula>, <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> : <formula notation="TeX">\omega_0 \to \mathcal{L}_0 \otimes \omega_0</formula></note>
<note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathbb{V}(\omega)</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">deux notes marginales à gauche ; la seconde, écrite verticalement, à peu près illisible</note></p>
<pb n="139" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/93.pdf#page=140"/><p><unclear><formula notation="TeX">G</formula>-</unclear>extension sur <formula notation="TeX">X</formula> invariante par translation
<formula notation="TeX" rend="display">0 \longrightarrow \underline{\omega}_X \longrightarrow F \longrightarrow \underline{\mathcal{O}}_X \longrightarrow 0</formula>
et un <formula notation="TeX">G</formula>-iso. <formula notation="TeX">P \simeq \mathbb{P}(F)</formula> (<formula notation="TeX">\simeq \overline{\mathbb{V}(\mathcal{T})}</formula>, où <formula notation="TeX">\mathcal{T}</formula> est le <formula notation="TeX">G</formula>-torseur <unclear>associé</unclear> sur <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{O}}_X</formula>, avec <unclear>la</unclear> <unclear>structure</unclear> <unclear>tautologique</unclear> de <formula notation="TeX">\underline{\omega}_X</formula> définie par l'extension …) [La <add><unclear>trace</unclear> <formula notation="TeX">\sigma'</formula></add> section<formula notation="TeX">/</formula>de <formula notation="TeX">P</formula> qui y correspond est <unclear>toute</unclear> <unclear>disjointe</unclear> de <formula notation="TeX">\sigma</formula>, donc correspond à un <unclear>scindage</unclear> <add>(<unclear>inv.</unclear> par <formula notation="TeX">H</formula>)</add> <formula notation="TeX">\mathcal{V} \simeq \underline{\omega} \oplus \underline{\mathcal{O}}_X \oplus \underline{\omega}^{-1}</formula>, <unclear>qu'on</unclear> <unclear>peut</unclear> <unclear>écrire</unclear> <unclear>par</unclear> <unclear>celui</unclear> [<unclear>que</unclear> d'<unclear>abord</unclear> un <unclear>scindage</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>] <unclear>et</unclear> <unclear>d'autre</unclear> <unclear>un</unclear> <unclear>scindage</unclear> de Campbell-Hausdorff, <unclear>sur</unclear> <formula notation="TeX">S</formula> déjà <unclear>canonique</unclear> …) avec <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{O}}_X + \underline{\omega}^{-1}</formula> <add><unclear>et</unclear> <formula notation="TeX">\underline{\omega}^{-1}</formula></add> (<unclear>invariant</unclear> par la connexion), et elle <unclear>induit</unclear> <del><unclear><gap reason="illegible"/></unclear></del> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>triviale</unclear> <unclear>sur</unclear> <unclear>le</unclear> [<unclear>quotient</unclear> <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{O}}_X</formula> <gap reason="illegible"/>]. Pour les conn. <unclear>projectives</unclear> invariantes, <unclear>pour</unclear> <unclear>lesquelles</unclear> on <unclear>dispose</unclear> <unclear>de</unclear> <unclear>ce</unclear> <unclear>que</unclear> l'on peut <unclear>dire</unclear> de la « <unclear>distinction</unclear> », il y a <unclear><formula notation="TeX">G</formula>-réduction</unclear> (<add><unclear><gap reason="illegible"/></unclear></add>) <unclear>du</unclear> groupe structural <del><gap reason="illegible"/></del> <add><unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>de</unclear></add> à un <unclear>sous-groupe</unclear> du <formula notation="TeX">G_0 = GP(\mathbb{P}(\underline{\omega}_0 + \underline{\mathcal{O}}_S))/</formula>. Si on <unclear>est</unclear> <unclear>sur</unclear> un corps alg. clos (<unclear>S spectre</unclear> <unclear>de</unclear> <formula notation="TeX">k</formula>), <unclear>alors</unclear> la connexion proj. can. est <unclear>caractérisée</unclear>, <unclear>parmi</unclear> celles qui sont invariantes, par la condition <del><gap reason="illegible"/></del> que <formula notation="TeX">P</formula> <unclear>admette</unclear> une section <del><unclear>horizontale</unclear></del> <add><unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear><gap reason="illegible"/></unclear></add> (<hi rend="italic">N.B.</hi> <unclear>en</unclear> car. <formula notation="TeX">0</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <add><unclear><gap reason="illegible"/></unclear></add>) <unclear><gap reason="illegible"/></unclear> <unclear>invariante</unclear>), <unclear>toutes</unclear> les autres en <unclear>ont</unclear> <unclear>exactement</unclear> <unclear>deux</unclear> …</p>
<p><hi rend="italic">N.B.</hi> Si <formula notation="TeX">H</formula> est propre sur <formula notation="TeX">S</formula>, <unclear>i.e.</unclear> <unclear>fibrés</unclear> connexes (<unclear>donc</unclear> <formula notation="TeX">X/S</formula> <unclear>est</unclear> <unclear>schéma</unclear> <unclear>en</unclear> <unclear>courbes</unclear> <unclear>elliptiques</unclear>) <unclear>alors</unclear> les connexions <unclear>projectives</unclear> sur <formula notation="TeX">X</formula> sont <unclear>toutes</unclear> inv. par <formula notation="TeX">H</formula>. <unclear>Ce</unclear> qui <unclear>caractérise</unclear> <unclear>donc</unclear> la conn. <unclear>proj.</unclear> canonique <unclear>parmi</unclear> <unclear>toutes</unclear> les connexions …</p>
<p><note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">le long du bord gauche, sur toute la hauteur de la page, plusieurs colonnes de notes marginales écrites verticalement et reliées par des accolades ; à peu près illisibles. En face de la phrase sur la condition, un « ? » en marge</note></p>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
