<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-model href="https://grothendieck.commutator.io/tei/grothendieck.rng" type="application/xml" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 85, pages 41–60 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-09-26">2026-09-26</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5.5 (claude-opus-5-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-09-27">2026-09-27</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">85</idno>
          </msIdentifier>
          <head>2-polyèdres et 1-polygônes : notes manuscrites (s.d.)</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 41 à 60 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 3 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>s.d. — le groupe « Géométrie et topologie combinatoire » (69 à 102) est daté 1976-[vers 1986]</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\supplied</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> (restitué par le transcripteur) ;
        <hi rend="monospace">\add</hi> devient <hi rend="monospace">add</hi>
        (ajout de l'auteur, en interligne ou sur un mot biffé) ;
        <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Restitution et ajout de l'auteur n'ont longtemps fait qu'une macro. Ils
        ont été séparés le 26 septembre 2026 par une règle vérifiable dans le
        fichier, non par une relecture : un ajout accolé au mot qu'il complète
        est une restitution (<hi rend="monospace">supplied</hi>), un ajout
        isolé est de l'auteur (<hi rend="monospace">add</hi>). Certains
        <hi rend="monospace">add</hi> sont donc encore des restitutions du
        transcripteur, que seuls les fac-similés départageront.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="2">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
      <schemaRef type="ODD" url="https://grothendieck.commutator.io/tei/grothendieck.odd"/>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-09-27" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
      <change when="2026-09-26" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="3">
<div type="section">
<head>Systèmes de Schwartz dans <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula>, <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula>, <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula>, et classification des hyperpolygônes réguliers en car. zéro</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">Titre de sa main sur la couverture (page 41), avec au crayon
« (15 p) » : les pages 42 à 56.</note></p>
<pb n="42" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=43"/><p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{rlll}
4 &amp; \mathfrak{A}_4 &amp; 3 &amp; (3, 3', 2)\,(3', 2, 3)\,(2, 3, 3')\
  \bigl[(2, 3', 3)\,(3', 3, 2)\,(3, 2, 3')\bigr] \\
  &amp; &amp; 1 &amp; (3, 3, 3)\ \bigl[(3', 3', 3')\bigr] \\[4pt]
9 &amp; \mathfrak{S}_4 &amp; 6 &amp; (4, 3, 2)\,(3, 2, 4)\,(2, 4, 3)\,(2, 3, 4)\,(3, 4, 2)\,(4, 2, 3)
  \ \text{standard} \\
  &amp; &amp; 3 &amp; (4, 4, 3)\,(4, 3, 4)\,(3, 4, 4) \\[4pt]
32 &amp; \mathfrak{A}_5 &amp; 6 &amp; (5, 3, 2)\,(3, 2, 5)\,(2, 5, 3)\,(2, 3, 5)\,(3, 5, 2)\,(5, 2, 3)
  \ \text{standard } \alpha \\
  &amp; &amp; 6 &amp; (5', 3, 2)\,(3, 2, 5')\,(2, 5', 3)\,(2, 3, 5')\,(3, 5', 2)\,(5', 2, 3)
  \ \text{id. } \alpha' \\
  &amp; &amp; 3 &amp; (5, 5, 3)\,(5, 3, 5)\,(3, 5, 5) \\
  &amp; &amp; 3 &amp; (5', 5', 3)\,(5', 3, 5')\,(3, 5', 5') \\
  &amp; &amp; 6 &amp; (5, 5', 3)\,(5', 3, 5)\,(3, 5, 5')\,(3, 5', 5)\,(5', 5, 3)\,(5, 3, 5') \\
  &amp; &amp; 6 &amp; (5, 5', 2)\,(5', 2, 5)\,(2, 5, 5')\,(2, 5', 5)\,(5', 5, 2)\,(5, 2, 5') \\
  &amp; &amp; 1 &amp; (5, 5, 5) \\
  &amp; &amp; 1 &amp; (5', 5', 5') \\[4pt]
\hline
45 &amp; &amp; &amp;
\end{array}</formula>
<note type="authorial" place="margin">(ou 16 si on regarde modulo action de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_5</formula>)</note>
<note type="editorial" resp="#pass">Tableau des types numériques de systèmes de Schwartz. Les effectifs
de gauche (4, 9, 32, total 45) sont dans la marge ; ceux du milieu sont
écrits contre un trait vertical épais, et les paires de lignes de
<formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula> sont réunies par des accolades. Dans le crochet de la
première ligne, un « standard » est biffé et le premier triplet est
surchargé ; sa lecture <formula notation="TeX">(2, 3', 3)</formula> est incertaine. Dans « id. <formula notation="TeX">\alpha'</formula> »,
« id. » est une lecture probable.</note></p>
<p><hi rend="italic">Question</hi> : un syst. de Schwartz d'un groupe fini est-il connu
<add>mod conjugaison</add> (quand <unclear>on</unclear> connaît chacun de ses termes
<unclear>mod</unclear> conjugaison ? OK dans <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula>, <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula>,
<formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula> — regarder groupes diédraux, et <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_5</formula>…</p>
<pb n="43" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=44"/><p>Sous-groupes finis de <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">\underline{\mathrm{Aut}}_X(\ldots) = \mathbb{A}</formula> (<formula notation="TeX">X</formula> droite projective
sans composantes <add>de car. 0</add>)</p>
<p>1) Sous-groupes <del><formula notation="TeX">\Gamma^{+}</formula></del> <formula notation="TeX">\Gamma^{+}, \Gamma \subset \mathbb{A}</formula>
qui sont des formes de <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula> ou <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula>. Se
correspondent biunivoquement
<formula notation="TeX" rend="display">\Gamma^{+} \longmapsto \Gamma = \mathrm{Norm}_{\mathbb{A}}(\Gamma^{+})
\qquad \Gamma^{+} = [\Gamma, \Gamma]</formula>
<hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}(\mathfrak{A}_4) \simeq \mathrm{Aut}(\mathfrak{S}_4)
\simeq \mathfrak{S}_4</formula>. On connaît la cat. des ensembles : <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>,
celle des formes de <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula>, celle des formes de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula>,
<del><gap reason="illegible"/></del> équivalences</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}[column sep=small, row sep=small]
F(\mathfrak{S}_4) \arrow[rr, "\approx"] \arrow[dr, no head, "\wr"'] &amp; &amp;
F(\mathfrak{A}_4) \arrow[dl, no head, "\wr"] \\
&amp; (\mathrm{Ens})_4 &amp;
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">À droite de <formula notation="TeX">F(\mathfrak{A}_4)</formula>, un premier « <formula notation="TeX">(\mathrm{Ens})_4</formula> » est
biffé ; il est récrit sous les deux, relié par deux traits portant le signe
d'isomorphisme.</note>
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{l}
E \in (\mathrm{Ens})_4 \longmapsto \Gamma = \mathfrak{S}_E,\
\Gamma^{+} = \mathfrak{S}_E^{+} \\
\Gamma^{+} \in F(\mathfrak{A}_4) \longmapsto \Gamma = \mathrm{Aut}(\Gamma^{+}),\
E = \text{ens.\ des ss-groupes d'indice 4 (d'ordre 3) de } \Gamma^{+} \\
\Gamma \in F(\mathfrak{S}_4) \longmapsto \Gamma^{+} = [\Gamma, \Gamma],\
E = \text{ens.\ des ss-groupes d'ordre 6 (d'indice 4) de } \Gamma
\end{array}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">Les deux dernières descriptions de <formula notation="TeX">E</formula> ont une suite en retrait à
droite : « ou <formula notation="TeX">\Gamma \simeq</formula> ens. des ss-groupes <formula notation="TeX">\gamma^{+}</formula> d'ordre 3
de <formula notation="TeX">\Gamma</formula> [<formula notation="TeX">\gamma^{+} = [\gamma, \gamma]</formula>,
<formula notation="TeX">\gamma = \mathrm{Norm}_{\Gamma}(\gamma^{+})</formula>] ».</note></p>
<p>Donc sur un schéma <formula notation="TeX">S</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Rev}_4(S) \simeq F(S, \mathfrak{S}_4) \simeq F(S, \mathfrak{A}_4)
\simeq \mathrm{Tors}(\mathfrak{S}_{4S}) \simeq</formula>
<hi rend="italic">cubes orientés sur <formula notation="TeX">S</formula></hi></p>
<p><hi rend="italic">Re NB</hi> <unclear>Si on est</unclear> <unclear>en car.</unclear> 0 (<unclear>inutile</unclear>
?) si <formula notation="TeX">\Gamma^{+}</formula> ou <formula notation="TeX">\Gamma \subset</formula> <del><formula notation="TeX">X</formula>, alors</del>
<add><formula notation="TeX">G = \underline{\mathrm{Aut}}\,X</formula></add>, alors [tout automorphisme de
<formula notation="TeX">\mathbb{A}</formula> est int., <formula notation="TeX">\mathbb{A} \xrightarrow{\sim}
\mathrm{Aut}(\mathbb{A})</formula>, et] les automorphismes de <formula notation="TeX">(\mathbb{A}, \Gamma^{+})</formula>
ou <formula notation="TeX">(\mathbb{A}, \Gamma)</formula> qui normalisent <formula notation="TeX">\Gamma^{+}</formula> ou <formula notation="TeX">\Gamma</formula> proviennent
de <formula notation="TeX">\Gamma</formula> : <formula notation="TeX">\Gamma \xrightarrow{\sim} \underline{\mathrm{Aut}}_{(X,
\Gamma)}</formula>, <formula notation="TeX">\Gamma \xrightarrow{\sim} \underline{\mathrm{Aut}}_{(X,
\Gamma^{+})}</formula>. Donc la cat. des couples <formula notation="TeX">(\Gamma, X)</formula> <formula notation="TeX">(\Gamma^{+}, X)</formula> est
équivalente à celle des torseurs sous <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_{4S}</formula>, i.e. aux cat. 
précédentes — donc aussi à celle des <hi rend="italic">cubes orientés</hi> sur <formula notation="TeX">S</formula>, ou
celle des <hi rend="italic">tétraèdres</hi> (pas <del><gap reason="illegible"/></del> orientés) sur <formula notation="TeX">S</formula>.
Dans ce
<note type="editorial" resp="#pass">Au-dessus de <formula notation="TeX">\xrightarrow{\sim}</formula> dans le crochet, un petit mot,
peut-être « int. ». La lettre suivant <formula notation="TeX">\underline{\mathrm{Aut}}</formula> à la
première ligne de la page est surchargée et se lit mal.</note></p>
<pb n="44" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=45"/><p>dictionnaire, <formula notation="TeX">\Gamma</formula> s'interprète comme le <add><gap reason="illegible"/></add> Groupe des
automorphismes du tétraèdre, ou des cubes orientés, <formula notation="TeX">\Gamma^{+}</formula> comme le
groupe des autom. <hi rend="italic">orientés</hi> du tétraèdre, <formula notation="TeX">\Gamma</formula> <unclear>comme</unclear>
celui des automorphismes <gap reason="illegible"/> des « bi-orientés » des cubes) …</p>
<p>2. On s'intéresse <del><gap reason="illegible"/></del> aux systèmes
<formula notation="TeX">(\struck{H \subset G,\ \ill{}}\ \add{\mathbb{A}, \mathbb{H},}\ \rho, \rho', \rho'')</formula>,
où <formula notation="TeX">\rho, \rho', \rho''</formula> sont des sections <del><gap reason="illegible"/></del> de <formula notation="TeX">G</formula>, telles que
<formula notation="TeX">\rho\rho'\rho'' = 1</formula>, qui engendrent un des sous-groupes finis
<add><formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula></add> d'un <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> (i.e. <formula notation="TeX">\simeq \mathfrak{A}_4</formula>,
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula> ou <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula>). Donc <formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula> sera une forme
<add>de <formula notation="TeX">G</formula></add> <unclear>splittée</unclear> de l'un de ces groupes (mais <formula notation="TeX">X</formula> n'est pas
<unclear>splitté</unclear> pour autant…). Un <del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> ainsi
(<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>) que la donnée <formula notation="TeX">\rho, \rho', \rho''</formula> correspond à un
tétraèdre <add>comb.</add> <del><gap reason="illegible"/></del>, un cube orienté <add>comb.</add> (<gap reason="illegible"/> un
<unclear>icosaèdre</unclear> comb., cf plus bas) qui définit <formula notation="TeX">X</formula> (<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> de
<gap reason="illegible"/> <unclear>isosaèdre</unclear>…), qu'on <gap reason="illegible"/>. Et on se propose de trouver
les <unclear>syst.</unclear> de trois gén. <formula notation="TeX">\rho, \rho', \rho''</formula> du groupe
<del><gap reason="illegible"/></del> « abstrait » <formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula> des automorphismes orientés des
<del><gap reason="illegible"/></del> tétraèdres, ou des cubes… <del><gap reason="illegible"/></del>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula> résulte de <formula notation="TeX">\rho, \rho', \rho''</formula>, et <formula notation="TeX">\rho''</formula>
résulte de <formula notation="TeX">\rho, \rho'</formula> (et <formula notation="TeX">\rho</formula> de <formula notation="TeX">\rho', \rho''</formula>, <formula notation="TeX">\rho'</formula> de
<formula notation="TeX">\rho'', \rho</formula>…)</note></p>
<p>Notons qu'un automorphisme de <formula notation="TeX">(G, \rho, \rho', \rho'')</formula> est un autom. de
<formula notation="TeX">(G, \mathbb{H})</formula> qui commute à <formula notation="TeX">\rho, \rho', \rho''</formula> i.e. à <formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula>, donc
<del>est</del> trivial (car <unclear>le centr.</unclear> de <formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula> se réduit au
groupe unité). Donc <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> catégorie <hi rend="italic">rigide</hi> : ses objets n'ont
pas d'autom. <gap reason="illegible"/>, i.e. sont <hi rend="italic">uniques</hi> à isom. unique près, pour les
classes d'isom. données.
<note type="editorial" resp="#pass">Les lettres <formula notation="TeX">\mathbb{A}</formula>, <formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula> sont écrites en capitales doubles,
d'une encre plus appuyée, sur une première rédaction biffée « <formula notation="TeX">(H \subset G,
\ldots</formula> » ; le <formula notation="TeX">\mathbb{H}</formula> ajouté au-dessus de « sous-groupes finis » est du
même trait.</note></p>
<pb n="45" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=46"/><p><hi rend="italic">Rmq</hi> Comme premier invariant d'un système <formula notation="TeX">\rho, \rho', \rho''</formula>, il y a
les <add>triplets des</add> ordres <formula notation="TeX">(\nu, \nu', \nu'')</formula> de <formula notation="TeX">\rho, \rho', \rho''</formula>.
<del>Les</del> Les op. de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> sur <formula notation="TeX">\mathbb{H}^3</formula> correspondent
évidemment aux op. de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> sur <formula notation="TeX">\mathbf{N}^3</formula>. Notons
<formula notation="TeX">\nu, \nu', \nu'' \geq 2</formula> et
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{lll}
\mathrm{I} &amp; 2 \leq \nu, \nu', \nu'' \leq 3 &amp; \text{cas } \mathfrak{A}_4 \\
\mathrm{II} &amp; 2 \leq \nu, \nu', \nu'' \leq 4 &amp; \text{cas } \mathfrak{S}_4 \\
\mathrm{III} &amp; 2 \leq \nu, \nu', \nu'' \leq 5 &amp; \text{cas } \mathfrak{A}_5
\end{array}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">Les trois lignes sont réunies par une accolade.</note></p>
<p>On verra que dans le premier cas, le triplet <del><gap reason="illegible"/></del> contient 3, dans
le deuxième il contient 4, dans le troisième il contient 5 — donc le
triplet <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> indique déjà dans lequel des cas I, II, III on se
trouve (en <unclear>regroupant</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> 3, 4 ou 5). Dans les
cas I, II, on voit que <formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula> est déterminé <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> par
sa condition numérique. Dans le cas icosaèdr. III, il n'en est plus ainsi :
fait ainsi (<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> par l'équivalence modulo <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_5</formula> qui
<gap reason="illegible"/>) — il faut préciser un <del><gap reason="illegible"/></del> la condition numérique [en
distinguant les deux classes de conjugaison d'él. d'ordre 5 dans
<formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula>…]</p>
<p>3) Cas du <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula>.</p>
<p><hi rend="italic">Théorème</hi> Soit <formula notation="TeX">\Pi</formula> un tétraèdre <add>comb.</add> orienté, <formula notation="TeX">H</formula> le groupe de
ses automorphismes <add>(orientés)</add>. À tout sommet <formula notation="TeX">s \in S</formula> de <formula notation="TeX">\Pi</formula> est
associé un <formula notation="TeX">\rho_s \in H</formula>, él. d'ordre 3, et on trouve ainsi une
<unclear>injection</unclear> de <formula notation="TeX">S</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> l'ens. des <add>8</add> éléments
d'ordre 3 de <formula notation="TeX">H</formula>, soit <formula notation="TeX">H_3^{+}</formula> son image, de sorte
<note type="editorial" resp="#pass">À partir de « Théorème », la fin de la page et le haut de la page 47
jusqu'à la parenthèse fermant a) sont barrés de longs traits obliques.</note></p>
<pb n="46" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=47"/><p>Notons que si <formula notation="TeX">H</formula> est un groupe abstrait, <formula notation="TeX">\mathrm{Tr}(H)</formula> l'ens. des
<formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'') \in H^3</formula> tels que <formula notation="TeX">\rho\rho'\rho'' = 1</formula>, le groupe
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> opère dedans de façon évidente, l'orbite de
<formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula> <del><formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">(\rho', \rho'', \rho)</formula></del> <gap reason="illegible"/> formée des
<formula notation="TeX" rend="display">(\rho, \rho', \rho'')\,(\rho', \rho'', \rho)\,(\rho'', \rho, \rho')\,
(\rho''^{-1}, \rho'^{-1}, \rho^{-1})\,(\rho'^{-1}, \rho^{-1}, \rho''^{-1})\,
(\rho^{-1}, \rho''^{-1}, \rho'^{-1})</formula>
De cette façon, le groupe <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> opère sur la cat. des
« groupes <unclear>pythagoriciens</unclear> avec présentation de Schwartz » ou
simplement systèmes de Schwartz.</p>
<p>On est intéressé à tenir compte de cette opération, et notamment à
déterminer quels sont les transformés <add>(par op. de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>)</add>
d'un <formula notation="TeX">(H, \rho, \rho', \rho'')</formula> qui lui sont isomorphes.
<note type="editorial" resp="#pass">« Schwartz » est son orthographe, ici et plus loin.</note></p>
<p><hi rend="italic">Rmq</hi> La notion d'isom. qui nous intéresse est celle définie par le
sch. en groupes ambiant <formula notation="TeX">\mathbb{A}</formula>, ce qui s'explicite en termes
élémentaires ainsi :</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>Cas <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula> : isomorphie par op. de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula>
<add><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula></add> (<hi rend="italic">pas</hi> <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula>). On peut
évidemment se proposer de faire aussi la classification plus <hi rend="italic">fine</hi>
<gap reason="illegible"/> op. de <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula>.</item>
<label>b)</label><item>Cas <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula> : isom. par autom. int.</item>
<label>c)</label><item>Cas <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula> : isom. par autom. int. Il y a une
classification moins fine, modulo autom. de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_5</formula> sur
<formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula>, qui donne unicité « moins » de classe d'isomorphie.</item>
</list>
<pb n="47" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=48"/><p>que <formula notation="TeX">H_3^{-} = H_3 \setminus H_3^{+}</formula> est l'ens. des
<formula notation="TeX">(\rho_s^{-1})_{s \in S}</formula>, ou encore l'ens. des <formula notation="TeX">\rho_f</formula> (<formula notation="TeX">f \in F</formula> ens. des
faces) <del>Notons que si <formula notation="TeX">s, f</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">s \mapsto f</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\rho_f = \rho_s^{-1}</formula></note></p>
<p>a) Pour toute <add>arête</add> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\{s, t\}</formula> de <formula notation="TeX">\Pi</formula>, le triple
<formula notation="TeX" rend="display">(\rho_t^{-1}, \rho_s, \rho_t^{-1}\rho_s)</formula>
engendre <formula notation="TeX">H</formula>, et est de type numérique <formula notation="TeX">(3, 3, 2)</formula>, <add>les trois</add>
<del>Les</del> él. d'ordre 2 de <formula notation="TeX">H</formula> étant identifiés aux <add>paires</add>
<del><gap reason="illegible"/></del> d'arêtes « opposées » de <formula notation="TeX">\Pi</formula> (comme <add><gap reason="illegible"/></add>
<del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> à <gap reason="illegible"/> joignant leurs milieux).</p>
<p>3. De façon générale, si <formula notation="TeX">\Pi</formula> est un polyèdre <add>régulier,
<unclear>orientable</unclear></add> comb. <del>orienté</del>, et
<formula notation="TeX">H = \mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <add>associé</add>, <gap reason="illegible"/> facette
<formula notation="TeX">\varphi \in \mathrm{Fac}(\Pi) = S \amalg A \amalg F</formula>, un él. 
<formula notation="TeX">\rho_\varphi \in H</formula> <add>(en utilisant l'orientation)</add>, de sorte que
<gap reason="illegible"/> <add><hi rend="italic">direct</hi></add> repère <formula notation="TeX">r = (s, a, f)</formula>, le triple
<formula notation="TeX" rend="display">\Sigma_r = (\rho_f, \rho_s, \rho_a) \in H^3</formula>
satisfasse <formula notation="TeX">\rho_f \rho_s \rho_a = 1</formula> (<hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">\rho_f\rho_s = \rho_a</formula> et
<formula notation="TeX">\rho_a^2 = 1</formula>) ou encore <formula notation="TeX">\rho_s \rho_a \rho_f = 1</formula>. On note que tous ces
systèmes de générateurs sont conjugués <unclear>sous</unclear>
<formula notation="TeX">\mathrm{Aut}(\Pi)</formula><del>, mais pas nécessairement sous
<formula notation="TeX">H = \mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula></del> <del>— il faut distinguer les <formula notation="TeX">\Sigma_r</formula>
suivant que <formula notation="TeX">r</formula> est <gap reason="illegible"/> à l'une ou l'autre orientation de <formula notation="TeX">\Pi</formula>.
<del><gap reason="illegible"/></del> La question est donc quand il est vrai que <formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> et
<formula notation="TeX">\Sigma_{r'}</formula> <unclear>conjugués</unclear> sous <formula notation="TeX">H</formula></del> <add><gap reason="illegible"/></add>
<del><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">r, r'</formula> <gap reason="illegible"/> orientation <gap reason="illegible"/>, p.ex.</del>
<unclear>prenant</unclear> l'orientation <gap reason="illegible"/>, <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\rho_f^{-1}\rho_s^{-1}\rho_a^{-1} = \rho_a</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> au lieu de
<formula notation="TeX">\rho_f \rho_s \rho_a</formula>, on trouverait
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> ne dépend pas du choix préalable d'une
orientation, car <formula notation="TeX">r</formula> en <unclear>définit</unclear> une</note>
<note type="editorial" resp="#pass">Deux passages de la seconde moitié de la page sont biffés, l'un par des
traits obliques, l'autre encadré puis barré ; la lecture de leurs limites est
incertaine.</note></p>
<pb n="48" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=49"/><p>d'autres systèmes de gén.
<formula notation="TeX" rend="display">\Sigma_{r'} = (\rho_f^{-1}, \rho_s^{-1}, \rho_a = \rho_a^{-1})</formula>
associés aux repères <formula notation="TeX">r' = (s, a, f)</formula> <hi rend="italic">indirects</hi>. Les <formula notation="TeX">\Sigma_{r'}</formula> sont
conjugués entre eux sous <formula notation="TeX">H</formula>, et les <formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> et <formula notation="TeX">\Sigma_{r'}</formula> sont
conjugués sous <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}\,\Pi</formula>, mais pas nécessairement sous
<formula notation="TeX">H = \mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula> — par exemple pour qu'il en soit ainsi, il faut
que les <formula notation="TeX">\rho_s</formula> et <formula notation="TeX">\rho_s^{-1}</formula> (ou <formula notation="TeX">\rho_f</formula> et <formula notation="TeX">\rho_f^{-1}</formula>) soient
<gap reason="illegible"/> conjugués (cf icosaèdre). <hi rend="italic">Systèmes de Schwartz canoniques</hi> et
<hi rend="italic">anticanoniques</hi> associés au polyèdre régulier orienté.</p>
<p>Quand notamment
<formula notation="TeX" rend="display">\Sigma_{r_1} = \Sigma_{r_2}</formula>
(<formula notation="TeX">r_1</formula> et <formula notation="TeX">r_2</formula> <del>directs</del> repères donnés) — disons <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>
orientation, i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\rho_{s_1} = \rho_{s_2},\quad \rho_{f_1} = \rho_{f_2},\quad
\rho_{a_1} = \rho_{a_2}.</formula>
<del>Il semble</del> Posons <formula notation="TeX">r_2 = g \cdot r_1</formula> (<formula notation="TeX">g \in \mathrm{Aut}\,\Pi</formula> bien
déterminé), alors
<formula notation="TeX" rend="display">\Sigma_{r_2} = g \cdot \Sigma_{r_1}
= (\mathrm{int}(g)\rho, \mathrm{int}(g)\rho', \mathrm{int}(g)\rho'')</formula>
si <formula notation="TeX">\Sigma_{r_1} = (\rho, \rho', \rho'')</formula>. Donc <formula notation="TeX">\Sigma_{r_2} = \Sigma_{r_1}</formula>
ssi <formula notation="TeX">g</formula> <add>commute</add> au <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>centre</unclear> de
<formula notation="TeX">\mathrm{Aut}^{+}\Pi</formula> <add>dans <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}\,\Pi</formula></add>. Dans le cas où
<formula notation="TeX">\mathrm{Aut}\,\Pi = \uncertain{3} \cdot \mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula> <add>(cas des II
et III)</add>, <gap reason="illegible"/> <unclear>veut</unclear> donc que <del><gap reason="illegible"/></del> tous les
<formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> <unclear>conjugués</unclear> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula> (pour les <formula notation="TeX">r</formula>
directs et inverses)
<note type="editorial" resp="#pass">Le facteur devant <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula> est lu « 3 », ce qui ne
s'accorde pas avec un sous-groupe d'indice 2 ; peut-être un <formula notation="TeX">\mathbf{Z}/2</formula> ou
un <formula notation="TeX">\times</formula> mal formé. Transcrit tel que lu.</note></p>
<pb n="49" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=50"/><p><hi rend="italic">Proposition</hi> Soit <formula notation="TeX">\Pi</formula> un tétraèdre orienté, <formula notation="TeX">\mathcal{R}</formula>
<add><formula notation="TeX">(\mathcal{R}^{+})</formula></add> l'ens. de ses repères <add>rep.</add>
(<del>directs</del>), <formula notation="TeX">S, A, F</formula> l'ens. des sommets, <del><gap reason="illegible"/></del> arêtes,
faces — d'où <formula notation="TeX">\rho_s, \rho_a, \rho_f</formula> si <formula notation="TeX">s \in S</formula>, <formula notation="TeX">a \in A</formula>, <formula notation="TeX">f \in F</formula>.
Soit <formula notation="TeX">\Phi = S \amalg A \amalg F</formula> l'ens. des facettes.
<del>a) L'application <formula notation="TeX">\ill{}\ 4\ \ill{}\ \rho_s</formula></del></p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>L'application <formula notation="TeX">\varphi \mapsto \rho_\varphi</formula> de <formula notation="TeX">S \amalg F</formula> dans
<formula notation="TeX">H = \mathrm{Aut}^{+}\Pi</formula> est injective, et son image est l'ens. des 8 él. 
d'ordre 3 de <formula notation="TeX">H</formula>. De plus, si <formula notation="TeX">s \in S</formula>, <formula notation="TeX">f \in F</formula> sont
<unclear>opposés</unclear> : <formula notation="TeX">\rho_s\rho_f = \rho_f\rho_s = 1</formula>.</item>
<label>b)</label><item>L'application <formula notation="TeX">a \mapsto \rho_a</formula> de <formula notation="TeX">A</formula> dans <formula notation="TeX">H</formula> induit une
application de degré 2 de <formula notation="TeX">A</formula> dans l'ens. <add>(<unclear><gap reason="illegible"/></unclear>)</add>
<formula notation="TeX">{}_{3}H</formula> des él. d'ordre 3 de <formula notation="TeX">H</formula> [<hi rend="italic">NB</hi> deux arêtes, si
<unclear>elles ont</unclear> même image, <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> opposées] <unclear>ainsi</unclear>
que <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> des parties <unclear>disjointes</unclear> de <formula notation="TeX">S</formula>, <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">F</formula></item>
<label>c)</label><item>L'application <formula notation="TeX">r \mapsto \Sigma_r</formula> de <formula notation="TeX">\mathcal{R}</formula> dans l'ens. des
<del><gap reason="illegible"/></del> syst. de Schwartz de <formula notation="TeX">H</formula> est <unclear>surjective</unclear>
[<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> le commutant <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">H</formula> dans
<add><formula notation="TeX">\widetilde{H} =</formula></add> <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}(\Pi)</formula> est <formula notation="TeX">1</formula>] l'image formée d'une
classe sous <formula notation="TeX">\widetilde{H}</formula> (<del><gap reason="illegible"/></del> <add><gap reason="illegible"/></add> <gap reason="illegible"/> torseur sous
<formula notation="TeX">\widetilde{H}</formula>) et deux classes sous <formula notation="TeX">H</formula>, de type numérique <formula notation="TeX">(3, 3, 2)</formula>.</item>
<label>d)</label><item>Si <gap reason="illegible"/> a un syst. de Schwartz canonique [ou anticanonique
<formula notation="TeX">(\rho_f', \rho_s', \rho_a')</formula>]
<formula notation="TeX">(\rho_f, \rho_s, \rho_a)</formula>, les <add>6</add> systèmes qu'il engendre, par
<unclear>action</unclear> de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> <gap reason="illegible"/>, sont deux à deux
<del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>
<del><formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> types numériques
<gap reason="illegible"/>, aux <del><formula notation="TeX">(\rho', \rho'', \rho)\,(\rho'', \rho, \rho')</formula></del>
<gap reason="illegible"/> qui sont de types numériques comme
<formula notation="TeX" rend="display">(\rho_f, \rho_s, \rho_a),\ (\rho_s^{-1}, \rho_f^{-1}, \rho_a^{-1} = \rho_a)
\quad \text{i.e.\ } \Sigma_r \text{ et } \Sigma_{r'}</formula>
<del>sont conjugués</del> <add><gap reason="illegible"/></add> sous <add><formula notation="TeX">\rho_f'</formula>, <formula notation="TeX">\rho_s'</formula>,
<formula notation="TeX">\rho_a'</formula></add> conjugués <add><unclear><gap reason="illegible"/></unclear> par</add> <formula notation="TeX">H</formula>, <del>mais conjugués
par</del> <formula notation="TeX">\widetilde{H}</formula>. <del>(car <formula notation="TeX">r, r'</formula> définissent des orientations
opposées) <gap reason="illegible"/> donc <gap reason="illegible"/> conjugaison <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del>
(<formula notation="TeX">r'</formula> <unclear>repère opposé</unclear> de <formula notation="TeX">r</formula>, <del>il <gap reason="illegible"/></del> <add><gap reason="illegible"/>
orientation!</add>)</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">24 = 12 + 12</formula> syst. de Schwartz</note>
<note type="authorial" place="margin">[cela fait 72 <formula notation="TeX">= 36 + 36</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> sous <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>,
<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> 36 syst. de Schwartz <del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3 \times H</formula>…]</note>
<note type="editorial" resp="#pass">La fin de la page, à partir de « sous <formula notation="TeX">\rho_f'</formula> », est très surchargée :
biffures successives, ajouts interlinéaires et, en bas à droite, un petit
croquis de deux triangles reliés par des flèches, non reproduit. La note
marginale de gauche est écrite en biais et se lit mal ; seuls « 72 »,
« 36 », « <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> » et « <formula notation="TeX">H</formula> » sont sûrs.</note></p>
<pb n="50" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=51"/>
<list rend="itemize">
<label>e)</label><item>Soient <del><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">s, s', s'' \in S</formula> formant une face
<formula notation="TeX">f</formula>, et induisant <del><gap reason="illegible"/></del> <add>par leur</add> ordre <del>opposé</del> une
orientation de <formula notation="TeX">f</formula> <unclear>opposée</unclear> de celle <unclear>induite</unclear> par
<formula notation="TeX">\Pi</formula> <del><formula notation="TeX">a_s, a_{s'}, a_{s''}</formula></del> (i.e. si <formula notation="TeX">\ill{}</formula> est le sommet
opposé à <formula notation="TeX">f</formula>, <formula notation="TeX">\rho_f</formula> <gap reason="illegible"/>
<del><formula notation="TeX">s' = \rho_f s</formula>, <formula notation="TeX">s'' = \rho_f s'</formula></del> <formula notation="TeX">s \mapsto s' \mapsto s''
\mapsto s</formula>) alors
<formula notation="TeX" rend="display">(\rho_s, \rho_{s'}, \rho_{s''})</formula>
est un système de Schwartz de type <formula notation="TeX">(3, 3, 3)</formula>, et si <formula notation="TeX">f, f', f''</formula> sont les
faces <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>, alors
<formula notation="TeX" rend="display">(\rho_{f''}, \rho_{f'}, \rho_f)</formula>
est un syst. de Schwartz de type <formula notation="TeX">(3, 3, 3)</formula>.
<del>Les 24</del> <add>Chacun des <unclear>deux</unclear> paquets de 12</add> syst. de
Schwartz <formula notation="TeX">\{\rho_s, \rho_{s'}, \rho_{s''}\}</formula>,
<formula notation="TeX">\{\rho_f, \rho_{f'}, \rho_{f''}\}</formula> forment <del>deux</del> une orbite sous
<formula notation="TeX">H</formula> (donc un torseur sous <formula notation="TeX">H</formula>) et leur réunion est une <gap reason="illegible"/> sous
<formula notation="TeX">\widetilde{H}</formula> (donc un torseur sous <formula notation="TeX">\widetilde{H}</formula>).
<note type="authorial" place="margin"><del>12</del> syst. de Schwartz</note>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> <add>Dans un</add> <gap reason="illegible"/> sous-groupe de <formula notation="TeX">\ill{} \simeq
\mathfrak{A}_4</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">H</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> d'ordre 3 <del><gap reason="illegible"/></del>
<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="authorial" place="margin">12 syst. de Schwartz</note>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> les <unclear>paquets</unclear> de 12 <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> les
<gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>, <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> <gap reason="illegible"/>
les deux paquets</note></item>
<label>f)</label><item>Les <del>72</del> <add><formula notation="TeX">72 + 24 = 96</formula></add> systèmes de Schwartz
précédents <unclear>épuisent</unclear> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">H</formula> <gap reason="illegible"/> les seuls.</item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">Deux traits horizontaux séparent ici l'énoncé de sa démonstration.
Les notes marginales de gauche, écrites en biais et en partie biffées, ne se
lisent que par fragments.</note></p>
<p><hi rend="italic">Prouvons</hi> f). <unclear>Tenu</unclear> d'abord, comme les él. <formula notation="TeX">\neq 1</formula> de <formula notation="TeX">H</formula>
sont d'ordre 2 et 3, et que les éléments d'ordre 2 sont contenus dans un
<gap reason="illegible"/> sous-groupe <gap reason="illegible"/> <add><formula notation="TeX">V</formula></add> d'indice 2, on voit que un syst. de
Schwartz ne peut contenir deux él. d'ordre 2, donc il contient au moins
2 él. d'ordre 3. <del>Soit <formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula></del></p>
<pb n="51" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=52"/><p>À <del><gap reason="illegible"/></del> op. près de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>, <hi rend="italic">NB</hi> donc que le
système est de la forme <formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula>, avec <formula notation="TeX">\rho, \rho'</formula> d'ordre
3, donc chacun de la forme <formula notation="TeX">\rho_s</formula> ou <formula notation="TeX">\rho_f</formula></p>
<list rend="itemize">
<label>1)</label><item><formula notation="TeX">\rho = \rho_f</formula>, <formula notation="TeX">\rho' = \rho_s</formula> : il faut <formula notation="TeX">s \prec f</formula> (car si
<formula notation="TeX">s</formula> opposé à <formula notation="TeX">f</formula>, <formula notation="TeX">\rho_s = \rho_f^{-1}</formula> donc <formula notation="TeX">\rho, \rho'</formula>
n'engendrent pas <formula notation="TeX">H</formula>), donc on est dans le cas canonique</item>
<label>2)</label><item><formula notation="TeX">\rho = \rho_s = \rho'_{f'}</formula>, <formula notation="TeX">\rho' = \rho_f = \rho'_{s'}</formula> : il
faut <formula notation="TeX">s \prec f</formula> ou <formula notation="TeX">s' \prec f'</formula>, donc on est dans le cas anticanonique</item>
<label>3)</label><item><formula notation="TeX">\rho = \rho_s</formula>, <formula notation="TeX">\rho' = \rho_t</formula> <add><formula notation="TeX">s, t \in S</formula> (<formula notation="TeX">s \neq t</formula>)</add> :
on est dans le <add>1<hi rend="sup">er</hi></add> (cas de e))</item>
<label>4)</label><item><formula notation="TeX">\rho = \rho_f = \rho'_{s'}</formula>, <formula notation="TeX">\rho' = \rho_g = \rho'_{t'}</formula>
<add><formula notation="TeX">f, g \in F</formula> (<formula notation="TeX">f \neq g</formula>)</add> : on est dans le 1<hi rend="sup">er</hi> cas
de e)</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">12, 12, 12, 12</note>
<note type="editorial" resp="#pass">Un « 12 » est porté dans la marge gauche en face de chacun des quatre
cas. Dans 3) et 4), la lettre finale (<formula notation="TeX">\rho_t</formula>, <formula notation="TeX">\rho_g</formula>) est écrite sur une
autre, raturée.</note></p>
<p><hi rend="italic">Corollaire</hi> Les types numériques possibles des syst. de Schwartz pour
<formula notation="TeX">H \simeq \mathfrak{A}_4</formula> sont</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">(3, 3, 2)\ (3, 2, 3)\ (2, 3, 3)</formula> [cas canonique et anticanonique]</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">(3, 3, 3)</formula></item>
</list>
<p><del>Et</del> La classe de conjugaison sous
<formula notation="TeX">\widetilde{H} = \mathrm{Aut}_{\mathrm{gr}}(H)</formula> (<formula notation="TeX">\simeq \mathfrak{S}_4</formula>) est
déterminée par le type numérique.</p>
<p>Donc un <formula notation="TeX">H</formula> (<formula notation="TeX">\simeq \mathfrak{A}_4</formula>) avec syst. de Schwartz est de l'un des
types suivants (où <formula notation="TeX">H = \mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula>, <formula notation="TeX">\Pi</formula> un tétraèdre comb.,
donc <gap reason="illegible"/> unique <gap reason="illegible"/> d'orientation privilégiée)
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> La donnée de <formula notation="TeX">H</formula> équivaut à celle de <formula notation="TeX">\Pi</formula>, cf plus
haut</note></p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>On a un repère <formula notation="TeX">r</formula> (unique, déterminé) de <formula notation="TeX">\Pi</formula>, et
<formula notation="TeX">\Sigma = \Sigma_r</formula> (cas canonique)</item>
<label>b)</label><item>On a <add>un <gap reason="illegible"/></add> <del><gap reason="illegible"/></del> repère
<formula notation="TeX">r = \{s, \{s, s'\}, \{s, s', s''\}\}</formula> <add>bien déterminé</add> et
<formula notation="TeX">\Sigma = (\rho_s^r, \rho_{s'}^r, \rho_{s''}^r)</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">La note marginale est entourée. La dernière ligne de la page est
surchargée d'ajouts et de barres obliques ; sa fin se perd au bord.</note></p>
<pb n="52" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=53"/><p><add><gap reason="illegible"/></add> <del><formula notation="TeX">r</formula>, indiquons que l'on utilise l'orientation définie
par <formula notation="TeX">r</formula> pour définir</del> <del><gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">\Pi</formula>, et une f.</del>
<formula notation="TeX">\rho_s, \rho_{s'}, \rho_{s''}</formula> <del><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> ou soit (bien
déterminé) <formula notation="TeX">(s, s', s'')</formula> <gap reason="illegible"/> él. distincts de <formula notation="TeX">S</formula>, de sorte que, si on
<gap reason="illegible"/> l'orientation de <formula notation="TeX">\Pi</formula> <del>telle</del> <add>qui induise sur</add>
<del>que la f.</del> la face <formula notation="TeX">f = \{s, s', s''\}</formula> l'orientation opposée de
celle définie par l'ordre précédent, on ait
<formula notation="TeX" rend="display">\Sigma = (\rho_s^{\omega}, \rho_{s'}^{\omega}, \rho_{s''}^{\omega}).</formula>
[<hi rend="italic">NB</hi> la donnée de <formula notation="TeX">s, s', s''</formula> équivaut à celle d'un repère, savoir
<formula notation="TeX">r = \{s, \{s, s'\}, \{s, s', s''\}\}</formula>].
<note type="editorial" resp="#pass">Les deux premières lignes sont barrées et un fragment en est encadré ;
un long trait oblique sépare ensuite ce qui précède de la suite.</note></p>
<p>Cas de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula></p>
<p><hi rend="italic">Proposition</hi> Soit <formula notation="TeX">\Pi</formula> un octaèdre comb. <add>orienté</add>, et
<formula notation="TeX">H = \add{\mathrm{Aut}^{+}(\Pi)}</formula> <del>le groupe de</del> ses autom. orientés,
<formula notation="TeX">R = \mathrm{Rep}(\Pi)</formula>, <formula notation="TeX">R^{+} = \mathrm{Rep}^{+}(\Pi)</formula></p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>Pour tout <formula notation="TeX">r \in R</formula>, soit <formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> le syst. de Schwartz
correspondant <add>de type <unclear><formula notation="TeX">(3, 4, 2)</formula></unclear></add>. Alors
<formula notation="TeX">\Sigma_r = \Sigma_{r'}</formula> ssi <formula notation="TeX">r</formula> et <formula notation="TeX">r'</formula> sont antipodiques, et l'ens. des
<formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> (<formula notation="TeX">r \in R</formula>) est égal à l'ens. des <formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> (<formula notation="TeX">r \in R^{+}</formula>) et en
corr. 1-1 avec <formula notation="TeX">R^{+}</formula> — donc un torseur sous <formula notation="TeX">H</formula>.</item>
<label>b)</label><item>L'application <formula notation="TeX">s \mapsto \rho_s</formula> définit une bijection de <formula notation="TeX">S</formula> avec
<formula notation="TeX">{}_4H</formula> (ens. des él. d'ordre 4 de <formula notation="TeX">H</formula>)</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">24 d'où <formula notation="TeX">6 \times 24 = 144</formula> syst. de Schwartz (en multipliant par
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>)</note>
<note type="editorial" resp="#pass">Le chiffre du type ajouté en a) est surchargé ; la lecture <formula notation="TeX">(3, 4, 2)</formula>
est incertaine.</note></p>
<pb n="53" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=54"/><p>l'application <formula notation="TeX">f \mapsto \rho_f</formula> définit une bijection de <formula notation="TeX">F</formula> avec <formula notation="TeX">{}_3H</formula>,
enfin l'application <formula notation="TeX">a \mapsto \rho_a</formula> fait de <formula notation="TeX">A</formula> un rev. de degré 2 de
l'ens. <formula notation="TeX">{}_2H \setminus {}_2H^{+} = {}_2H^{-}</formula> (où
<formula notation="TeX">H^{+} = [H, H] \simeq \mathfrak{A}_4</formula>) formé des él. d'ordre 2 qui ne sont
pas dans le s-groupe invariant d'ordre 4 de <formula notation="TeX">H</formula> ; on a
<formula notation="TeX">\rho_a = \rho_{a'}</formula> ssi <formula notation="TeX">a, a'</formula> sont antipodiques. Les applications
<formula notation="TeX">s \mapsto \rho_s</formula> et <formula notation="TeX">f \mapsto \rho_f</formula> transforment antipodisme en passage
à l'inverse <formula notation="TeX">\rho \mapsto \rho^{-1}</formula>.</p>
<list rend="itemize">
<label>c)</label><item><p>Pour toute arête <formula notation="TeX">(s, t)</formula> de <formula notation="TeX">\Pi</formula>, soit <formula notation="TeX">f</formula> l'unique face telle que
<formula notation="TeX">(s, \{s, t\}, f) \in R^{+}</formula>. <del>avec rep.</del> Alors
<formula notation="TeX" rend="display">(\rho_s, \rho_t, \rho_{f'}) \qquad (f' \text{ l'antipodique de } f)</formula>
est un syst. de Schwartz de type <formula notation="TeX">(4, 4, 3)</formula>. <add>L'ens. de ces</add>
<del>Les</del> syst. de Schwartz forment un torseur sous <formula notation="TeX">H</formula>.</p>
<p>Si on regarde les <add>6</add> transformés de <formula notation="TeX">(\rho_s, \rho_t, \rho_f)</formula> par
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>, ils se groupent en couples de 2 ayant même condition
numérique, comme <formula notation="TeX">(\rho_s, \rho_t, \rho_f)</formula> et
<formula notation="TeX">(\rho_t^{-1}, \rho_s^{-1}, \rho_f^{-1}) = (\rho_{t'}, \rho_{s'}, \rho_{f'})</formula>,
dont les deux sont conjugués sous <formula notation="TeX">H</formula> (en effet,
<formula notation="TeX">(t', \{s', t'\}, f') \in R^{+}</formula> car l'antipodisme renverse l'orientation)</p></item>
<label>d)</label><item>Les syst. de Schwartz ci-dessus épuisent tous les cas possibles.</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">24 d'où <formula notation="TeX">24 \cdot 3 = 72</formula> syst. de Schwartz en multipliant par
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula></note>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> les s-gr. <formula notation="TeX">V</formula> de <formula notation="TeX">H = \mathfrak{S}_4</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>
d'ordre <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> de 3 et 4, <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">H^{+} = \mathfrak{A}_4</formula>, <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">H</formula>
(<gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\rho_s\rho_t\rho_f \notin H^{+}</formula>!)</note>
<note type="editorial" resp="#pass">En c), l'énoncé porte <formula notation="TeX">\rho_{f'}</formula> dans la formule centrée, puis
<formula notation="TeX">\rho_f</formula> dans la discussion des transformés ; transcrit tel quel.</note></p>
<pb n="54" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=55"/><p><hi rend="italic">Corollaire</hi> Les types numériques possibles de syst. de Schwartz pour
<formula notation="TeX">H = \mathrm{Aut}^{+}(\Pi)</formula> sont les suivants</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">(4, 3, 2)\ (3, 2, 4)\ (2, 4, 3)\ (2, 3, 4)\ (3, 4, 2)\ (4, 2, 3)</formula>
(canoniques)</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">(4, 4, 3)\ (4, 3, 4)\ (3, 4, 4)</formula></item>
</list>
<p>Le type numérique détermine le syst. de Schwartz modulo conjugaison. De
façon précise, si <formula notation="TeX">\Sigma = (\rho, \rho', \rho'')</formula> est un syst. de Schwartz,
alors <unclear>il</unclear> est dans l'un ou l'autre des cas suivants, s'excluant
mutuellement</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">\exists</formula> repère direct <formula notation="TeX">r \in R^{+}</formula> <add>(unique)</add> tel que
<formula notation="TeX">\Sigma</formula> soit égal à <formula notation="TeX">\Sigma_r</formula> ou un de ses transformés par
<formula notation="TeX">\sigma \in \mathfrak{S}_3</formula> (<formula notation="TeX">\sigma</formula> unique aussi)</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">\exists</formula> <del><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">r \in R^{+}</formula>,
<formula notation="TeX">r = (s, \{s, t\}, f)</formula>, <del>et</del> tel que <formula notation="TeX">\Sigma</formula> soit égal à
<formula notation="TeX">(\rho_s, \rho_t, \rho_f)</formula> ou à un transformé par
<formula notation="TeX">\sigma \in \mathfrak{S}_3^{+}</formula> (<formula notation="TeX">\sigma</formula> aussi unique).</item>
</list>
<p><hi rend="italic">Dém. de</hi> d). Les ordres des él. <formula notation="TeX">\neq 1</formula> de <formula notation="TeX">H</formula> sont <formula notation="TeX">2, 3, 4</formula>.
Montrons d'abord que un système de Schwartz contient au moins un él. 
d'ordre 4, et un él. d'ordre 3.</p>
<pb n="55" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=56"/><p><formula notation="TeX">\rho = \rho_s</formula>, <formula notation="TeX">\rho' = \rho_f</formula>. Si <formula notation="TeX">s \prec f</formula>, on est dans le cas déjà
traité dans a). Sinon, on a <formula notation="TeX">s \prec f'</formula> <add><formula notation="TeX">\rho_{f'}^{-1}</formula></add> donc
<del><formula notation="TeX">(\rho_{f'}, \rho_s, \rho_a)</formula> est un syst. de Schwartz canonique
(où <formula notation="TeX">a \in A</formula> est défini de façon que <formula notation="TeX">(s, a, f') \in R^{+}</formula>) donc
<formula notation="TeX">(\rho_s^{-1}, \rho_{f'}^{-1} = \rho_f, \rho_a^{-1} = \rho_a)
= (\rho^{-1}, \rho', \rho_a)</formula> est un syst. canonique. Donc <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'') = \rho = \rho_s</formula>, <formula notation="TeX">\rho</formula></del> <add>Cela donne une</add>
seule autre possibilité comme position relative d'un él. d'ordre 4 et d'un
él. d'ordre 3 qui <unclear>engendrent</unclear>, celle traitée dans c) [type
<formula notation="TeX">(4, 3, 4)</formula>] <unclear>absurde</unclear>. cqfd.
<note type="editorial" resp="#pass">Le passage biffé est encadré puis barré de traits obliques ; l'ajout
« Cela donne une » est relié par un trait à la suite non biffée. Dans la
marge gauche, un petit triangle dont les sommets et un côté portent <formula notation="TeX">s</formula>,
<formula notation="TeX">a</formula> et, à l'intérieur, <formula notation="TeX">f'</formula>. La moitié inférieure de la page est blanche.</note></p>
<pb n="56" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=57"/><p>1) Il contient un él. d'ordre 4, i.e. n'est pas formé d'él. d'ordre 2 et
3.</p>
<p>Il n'est <del>pas formé de</del> <add><unclear>contenir</unclear></add> deux él. d'ordre 2,
sinon <formula notation="TeX">H</formula> serait un groupe diédral, ce qui n'est pas le cas. Donc il
contiendrait deux él. d'ordre 3, <del>qui engendrent <formula notation="TeX">H</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del>
<del><gap reason="illegible"/></del> les él. d'ordre 3 sont dans <formula notation="TeX">H^{+}</formula>, absurde.
<note type="editorial" resp="#pass">Entre « deux él. d'ordre 3, » et « les él. d'ordre 3 », un passage
de cinq lignes est encadré et biffé ; on y lit notamment « <formula notation="TeX">\rho_{f'}</formula>,
<formula notation="TeX">\rho_{g}</formula> », « <formula notation="TeX">H\ (\simeq \mathfrak{S}_4)</formula> », « <formula notation="TeX">\Pi_{123}</formula>, et <formula notation="TeX">\Pi_{234}</formula>
ou <formula notation="TeX">\Pi_{324}</formula> », « (… conjugaison) », et le reste ne se lit pas.</note></p>
<p>2) Il contient aussi un él. d'ordre 3, i.e. n'est pas formé seulement
d'él. d'ordre 4 et 2. Car dans ce cas, comme il ne contient <unclear>pas</unclear>
2 él. d'ordre 2, il contiendrait au moins un autre él. d'ordre 4.
<del>Soient</del> <add><hi rend="italic">NB</hi></add> <formula notation="TeX">\rho, \rho'</formula> dans <formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula>
<unclear>que</unclear> <formula notation="TeX">\rho, \rho'</formula> sont d'ordre 4 (quitte à utiliser
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>), donc de la forme <formula notation="TeX">\rho_s, \rho_t</formula>. <del>Mais</del>
<add>Évidemment</add> <formula notation="TeX">t \neq s, s'</formula> (antipodique de <formula notation="TeX">s</formula>), donc <formula notation="TeX">(t, s)</formula> est une
arête, on est dans le cas traité en c), où on a un él. d'ordre 3.</p>
<p>3) Il reste <unclear>à examiner</unclear> le cas des 2 él. d'ordre 4 <add>traité</add>
<gap reason="illegible"/> <unclear>regardons</unclear> le cas où <gap reason="illegible"/> a un seul él. d'ordre 4, un
d'ordre 3, soit <formula notation="TeX">(\rho, \rho', \rho'')</formula> <gap reason="illegible"/></p>
</div>
<div type="section">
<head>Hyperpolygônes réguliers</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">Titre de sa main sur la couverture (page 57), avec au crayon
« (16 p) » : les pages 58 à 73, dont seules 58 à 60 sont dans ce lot.</note></p>
<pb n="58" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=59"/><p>Cas <formula notation="TeX">n = 1</formula>, <unclear>sur</unclear> <unclear>corps</unclear> <add><unclear>alg. clos</unclear></add>
car. 0, <formula notation="TeX">G_0</formula> fini
<formula notation="TeX" rend="display">\mu_0 = \lambda_0 - 1,\quad \mu_1 = \lambda_1 - 1,\quad \beta = \alpha + 2
\quad \text{invariant}</formula></p>
<list rend="itemize">
<label>1)</label><item><formula notation="TeX">\mu_0, \mu_1 \neq 0</formula> i.e. <formula notation="TeX">\lambda_0, \lambda_1 \neq 1</formula>
(<formula notation="TeX">\tau_0, \tau_1</formula> d'ordre fini),
<formula notation="TeX">\lambda_0, \lambda_1</formula> racines de l'unité (d'ordres
<formula notation="TeX">\underline{\nu}_0, \underline{\nu}_1 \geq 2</formula>)</item>
<label>2)</label><item><formula notation="TeX">\langle \pi, \pi' \rangle = \rho \neq 0</formula>
<add><formula notation="TeX">= \mu_0\mu_1 - \beta</formula></add> i.e. <formula notation="TeX">\mathcal{E} \simeq V \oplus k\pi</formula>.
On peut se borner à <formula notation="TeX">V</formula> :</item>
</list>
<p>Système de deux ps. réflexions strictes <formula notation="TeX">\tau_0, \tau_1</formula> dans <formula notation="TeX">V</formula>, avec
conditions de non dégénérescence :</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">\langle a_0, a_1' \rangle \neq 0</formula></item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">a_0, a_1</formula> lin. indép.</item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">Le signe devant <formula notation="TeX">\geq 2</formula> est écrit sur un autre, raturé.</note></p>
<p>I) La représentation dans <formula notation="TeX">C = \check{\mathbf{P}}(V)</formula> admet un <unclear>div.</unclear>
de degré 2 invariant</p>
<p>Il ne peut être réduit à un pt, car s'il y a une droite <add><formula notation="TeX">\subset V</formula></add>
<hi rend="italic">invariante</hi> par <formula notation="TeX">G_0</formula>, il y a un supplém., donc <formula notation="TeX">G_0</formula> est commutatif
<formula notation="TeX">\subset k^{\times} \times k^{\times}</formula>, absurde.</p>
<p>Donc <formula notation="TeX">V = D \oplus D'</formula>, et pour le <formula notation="TeX">=</formula> <unclear>raison</unclear> que dessus, <formula notation="TeX">D, D'</formula>
ne sont pas invariants par <formula notation="TeX">\tau_0, \tau_1</formula> ; il faut <del>a)
<formula notation="TeX">\tau_0</formula> invariant <formula notation="TeX">D, D'</formula>, <formula notation="TeX">\tau_1</formula> <gap reason="illegible"/></del> <add><unclear>si</unclear> <formula notation="TeX">\tau_i</formula>
invariant <formula notation="TeX">D</formula>, i.e. que ou bien <formula notation="TeX">a_i'</formula> est nul sur</add> <formula notation="TeX">D</formula>, ou bien
<formula notation="TeX">a_i \in D</formula>. Dans le premier cas, on aurait <formula notation="TeX">a_i \in D'</formula>, dans le deuxième
<formula notation="TeX">a_i'</formula> nul sur <formula notation="TeX">D'</formula>. Ainsi, OPS <formula notation="TeX">a_i \in D</formula>, <formula notation="TeX">a_i'</formula> nul sur <formula notation="TeX">D'</formula>, donc
<formula notation="TeX" rend="display">D = k a_i, \qquad D' = \mathrm{Ker}\, a_i'</formula>
Considérons alors <add><formula notation="TeX">j \neq i</formula>, <formula notation="TeX">j \in \{0, 1\}</formula></add> <del><formula notation="TeX">j \neq i</formula>
<gap reason="illegible"/></del>, donc <formula notation="TeX">\tau_j D \subset D'</formula>, <formula notation="TeX">\tau_j D' \subset D</formula>,
<formula notation="TeX" rend="display">a_i + \underbrace{\langle a_i, a_j' \rangle}_{\struck{\ill{}}\ \beta} a_j
\in D' \quad \text{i.e.} \quad
\underbrace{\langle a_i, a_i' \rangle}_{\mu_i}
+ \underbrace{\langle a_i, a_j' \rangle \langle a_j, a_i' \rangle}_{\beta} = 0</formula>
donc <formula notation="TeX">\beta \neq 0</formula>, donc quitte à échanger <formula notation="TeX">\tau_0, \tau_1</formula>, OPS que <formula notation="TeX">i = 0</formula>,
<formula notation="TeX">j = 1</formula>, <formula notation="TeX">\beta = -\mu_0</formula>. Exprimons aussi <formula notation="TeX">\tau_1 D' \subset D</formula> i.e. 
<formula notation="TeX">\tau_1^2 D \subset D</formula>, <formula notation="TeX">\tau_1^2 = \mathrm{id} + (2 + \mu_1)\, a_1' \otimes a_1</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">Dans le premier accolade, sous <formula notation="TeX">\langle a_i, a_j' \rangle</formula>, un mot biffé
puis « <formula notation="TeX">\beta</formula> » ; la lecture de l'accolade est incertaine.</note></p>
<pb n="59" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=60"/><p>on trouve <formula notation="TeX">a_0 + (2 + \mu_1)\langle a_0, a_1' \rangle a_1 \in D'</formula> i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\underbrace{\langle a_0, a_0' \rangle}_{\mu_0}
+ (2 + \mu_1)\underbrace{\langle a_0, a_1' \rangle \langle a_1, a_0' \rangle}_{\beta}
= 0</formula>
i.e. <formula notation="TeX">\mu_0 + (2 + \mu_1)\beta = 0</formula> i.e. <del><formula notation="TeX">(2 + \mu_1)\beta</formula> (comme
<formula notation="TeX">\beta</formula></del> (comme <formula notation="TeX">\mu_0 = -\beta</formula>) <formula notation="TeX">(1 + \mu_1)\beta = 0</formula> i.e. (comme
<formula notation="TeX">\beta \neq 0</formula>), <formula notation="TeX">1 + \mu_1 = 0</formula> i.e. <del><formula notation="TeX">\mu_1 = -1</formula> i.e. 
<formula notation="TeX">\lambda_1 - 1 =</formula></del> <formula notation="TeX">\lambda_1 = 0</formula>, absurde.</p>
<p>Ainsi <formula notation="TeX">\tau_0, \tau_1</formula> échangent <formula notation="TeX">D_0, D_1</formula>. Prouvons <del><gap reason="illegible"/></del>
<add>que</add> <formula notation="TeX">\mu_0 = \mu_1 = -2</formula>, i.e. <formula notation="TeX">\lambda_0 = \lambda_1 = -1</formula>, i.e. 
<formula notation="TeX">\tau_0, \tau_1</formula> <hi rend="italic">d'ordre 2</hi> — i.e. qu'on est dans le cas des
polygônes réguliers ordinaires. <del>Pour ce qui précède, <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del>
<add>Prenons coordonnées adaptées à</add> <formula notation="TeX">D, D'</formula>
<del>Notons <formula notation="TeX">D = k a_0</formula>, <formula notation="TeX">D' = k a_1</formula> donc</del>
<formula notation="TeX">e_0 \in D</formula>, <formula notation="TeX">e_1 = \tau_0 e_0</formula>, on aura, si <formula notation="TeX">\tau_0 e_1 = \xi e_0</formula>,
<formula notation="TeX">\tau_1 e_0 = \eta e_1</formula>, <add><formula notation="TeX">\tau_1 e_1 = \zeta e_0</formula></add>
<formula notation="TeX" rend="display">\tau_0 = \begin{pmatrix} 0 &amp; \xi \\ 1 &amp; 0 \end{pmatrix}, \qquad
\tau_1 = \begin{pmatrix} 0 &amp; \zeta \\ \eta &amp; 0 \end{pmatrix}</formula>
équations aux valeurs propres
<formula notation="TeX" rend="display">\lambda^2 + \xi = 0, \qquad \lambda^2 + \zeta\eta = 0</formula>
et comme cette équation a la <del><gap reason="illegible"/></del> <add><unclear>valeur propre</unclear></add>
1, on doit avoir l'autre valeur propre <formula notation="TeX">\lambda_0</formula> (resp. <formula notation="TeX">\lambda_1</formula>) égale
à <formula notation="TeX">-1</formula> OK.
<note type="editorial" resp="#pass">Les signes dans les équations aux valeurs propres sont transcrits tels
qu'écrits : avec <formula notation="TeX">\lambda^2 + \xi = 0</formula> la valeur propre 1 ne s'obtient pas
sans <formula notation="TeX">\xi = -1</formula>, que la page ne dit pas. Les lettres <formula notation="TeX">\xi</formula> et <formula notation="TeX">\zeta</formula> sont
proches dans sa main.</note></p>
<p>II) Il n'y a pas dans <formula notation="TeX">\check{\mathbf{P}}(V)</formula> de div. de degré 2 invariant.</p>
<p>Alors on sait que l'image de <formula notation="TeX">G_0</formula> dans <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}(C) \simeq
\mathrm{GP}(1, k)</formula> est un des trois groupes <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_4</formula>,
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_4</formula>, <formula notation="TeX">\mathfrak{A}_5</formula>. Considérons leurs images inverses dans
<formula notation="TeX">\mathrm{Sl}(V)</formula>, <formula notation="TeX">\widetilde{\mathfrak{A}}_4</formula>,
<formula notation="TeX">\widetilde{\mathfrak{S}}_4</formula>, <formula notation="TeX">\widetilde{\mathfrak{A}}_5</formula> <add><gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">G_0</formula></add>. On a donc
<formula notation="TeX" rend="display">G_0 \subset \widetilde{G}_0 \cdot k^{\times}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">Sous <formula notation="TeX">k^{\times}</formula>, « homothéties ».</note></p>
<pb n="60" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/85.pdf#page=61"/><p>Notons que, si <formula notation="TeX">Z_i</formula> <add><formula notation="TeX">\subset \mathrm{Gl}(V)</formula></add> est le groupe engendré
par <formula notation="TeX">\tau_i</formula>, on a <formula notation="TeX">Z_i \cap k^{\times} = 1</formula> donc
<formula notation="TeX">Z_i \hookrightarrow \mathrm{Aut}(C)</formula>, donc <formula notation="TeX">\nu_i</formula> prend une des valeurs
<formula notation="TeX">2, 3, 4, 5</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">2 \leq \nu_0, \nu_1 \leq 5</formula>
<del>Il faut</del> Plus général, <del><gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del> <add><gap reason="illegible"/></add> les
<unclear>ps. réfl.</unclear> <add>strictes</add> de <formula notation="TeX">G_0</formula>, son <gap reason="illegible"/>
<del><gap reason="illegible"/> il <gap reason="illegible"/> groupe engendré par</del> <add><gap reason="illegible"/></add> ordre <formula notation="TeX">\nu</formula> est
compris entre 2 et 5…
<note type="editorial" resp="#pass">La lettre qu'il écrit pour le groupe engendré par <formula notation="TeX">\tau_i</formula> a la forme
d'un 3 bouclé ; elle est rendue <formula notation="TeX">Z_i</formula>. Le reste de la page est blanc.</note></p>
</div>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
