<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 76, pages 1–20 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-09-26">2026-09-26</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5.5 (claude-opus-5-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-09-26">2026-09-26</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">76</idno>
          </msIdentifier>
          <head>n-cartes cellulaires : notes manuscrites (s.d.)</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 1 à 20 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 1 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>[vers 1977]</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\add</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> ; <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="1">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-09-26" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
      <change when="2026-09-26" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="1">
<div type="section">
<head>Complexes cellulaires et ensembles à opérateurs</head>
<pb n="2" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=3"/><p><note type="editorial" resp="#pass">le titre est le sien, en tête de la page 2 ; il y a corrigé
« complexes » en « cartes » (surcharge au-dessus des deux occurrences), et
biffé « cellulaires » : la lecture en est <unclear>« Cartes coniques, cartes
cellulaires, et ens. à opérateurs »</unclear>, les mots biffés restant visibles</note></p>
<p><del>Complexes</del> <supplied resp="#pass">Cartes</supplied> <unclear>coniques</unclear>, <del>complexes</del>
<supplied resp="#pass">cartes</supplied> <del>cellulaires</del>, et ens. à opérateurs.</p>
<p><formula notation="TeX">F_0,\ F_1,\ \dots,\ F_n</formula> <unclear>(fini ??)</unclear></p>
<p><formula notation="TeX">I_0, \dots, I_{n-1}</formula> ensembles (<formula notation="TeX">I_\alpha</formula> ens. <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\alpha</formula>-<gap reason="illegible"/>)
<note type="editorial" resp="#pass">la ligne commence par une suite de lettres biffée, illisible</note></p>
<p><formula notation="TeX">\forall\, 0 \leqslant \alpha \leqslant n-1</formula>, <formula notation="TeX">I_\alpha \subset F_\alpha
\times F_{\alpha+1}</formula> (relation d'incidence)</p>
<p><hi rend="italic">Axiome 1</hi> <formula notation="TeX">I_\alpha \to F_{\alpha+1}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> est
<hi rend="italic">surjectif</hi>.
<note type="authorial" place="margin"><unclear>facultatif</unclear> : Axiome 1' <formula notation="TeX">I_\alpha \to F_\alpha</formula>
surjectif</note>
<note type="editorial" resp="#pass">note écrite verticalement dans la marge gauche, d'une autre encre</note></p>
<p>Sur <formula notation="TeX">F_* = \coprod_{0 \leqslant \alpha \leqslant n} F_\alpha</formula>, on met la
relation d'ordre suivante
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{l}
  x \preceq y \ \text{ssi} \\
  x \in F_\alpha,\ y \in F_\beta
  \end{array}
  \quad
  \left\lbrace
  \begin{array}{l}
  \text{ou bien } x = y \ (\text{donc } \alpha = \beta) \\
  \text{ou bien } \alpha &lt; \beta \text{ et } \exists\, z_\alpha = x \in
  F_\alpha,\ z_{\alpha+1} \in F_{\alpha+1}, \dots, z_{\beta-1} \in
  F_{\beta-1}, \\
  \qquad z_\beta = y \in F_\beta \text{ tels que } \forall\, \alpha
  \leqslant i &lt; \beta,\ z_i \text{ et } z_{i+1} \text{ soient incidents}
  \end{array}
  \right.</formula></p>
<p><hi rend="italic">NB</hi> Le système <formula notation="TeX">(F_\alpha)_{0 \leqslant \alpha \leqslant n}</formula> et les
<formula notation="TeX">I_\alpha</formula> (<formula notation="TeX">0 \leqslant \alpha \leqslant n-1</formula>) se reconstituent à partir de
l'ens. ordonné <formula notation="TeX">F_*</formula>, en prenant
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  F_0 &amp;= \text{ens.\ des él.\ minimaux de } F_* \\
  F_1 &amp;= \text{\quad''\quad''\quad''\quad} F_* - F_0 \\
  &amp;\ \ \vdots \\
  F_i &amp;= \text{\quad''\quad''\quad''\quad} F_* - F_0 - \dots - F_{i-1}
  \qquad (i \leqslant n) \\
  I_\alpha &amp;\subset F_\alpha \times F_{\alpha+1}, \quad I_\alpha = \lbrace
  (x,y) \mid x \in F_\alpha,\ y \in F_{\alpha+1},\ x \preceq y \rbrace
\end{align*}</formula>
[Cela montre pourquoi <formula notation="TeX">I_\alpha \to F_{\alpha+1}</formula> surjectif]
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note oblique dans la marge droite, à hauteur de ce paragraphe, en
quatre lignes serrées ; seul « NB » se lit</note></p>
<p>Les ens. ordonnés (<formula notation="TeX">F_*</formula> ainsi obtenus sont exactement <del><gap reason="illegible"/></del> ceux
satisfaisant la condition des chaînes, et où les chaînes (= ss-ens. 
totalement ordonnés de <formula notation="TeX">F_*</formula>) sont de <del>les ens. ordonnés</del> <del>les
chaînes <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">F_*</formula></del> longueur <del>maxima</del> <formula notation="TeX">\leqslant n</formula> (on
n'exige <unclear>pas</unclear> <formula notation="TeX">F_n \neq \emptyset</formula>).
<note type="authorial" place="margin">Vérifier</note>
<note type="editorial" resp="#pass">« Vérifier », à l'encre noire dans la marge gauche, avec une flèche
vers la phrase</note></p>
<p><del>Ax</del> <hi rend="italic">Drapeaux</hi> On sait par définition les parties totalement
ordonnées non vides de <formula notation="TeX">I</formula>. Longueur d'un drapeau (<formula notation="TeX">= 1 +</formula> cardinal), type
<formula notation="TeX">\in \mathfrak{P}[0,n]</formula> (c'est une partie non vide de <formula notation="TeX">[1,n]</formula>).
<note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">[0,n]</formula> » : le 0 est repassé à l'encre noire</note>
<supplied resp="#pass"><unclear>Ens.</unclear> <formula notation="TeX">D(F_*)</formula> des drapeaux</supplied> (<unclear>ordonnés</unclear> par
inclusion, les él. de <formula notation="TeX">F_*</formula> sont les drapeaux minimaux, la relation <formula notation="TeX">x
\leqslant y</formula> de <formula notation="TeX">F_*</formula> signifie <unclear><gap reason="illegible"/></unclear>
<note type="editorial" resp="#pass">la page s'arrête sur ce mot ; la phrase continue en haut de la
page 3</note></p>
<pb n="3" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=4"/><p><note type="editorial" resp="#pass">feuille à l'italienne, écrite sur deux colonnes ; on donne la colonne
de gauche, puis celle de droite</note>
existe un drapeau <unclear>majorant</unclear> <formula notation="TeX">x</formula> et <formula notation="TeX">y</formula> <supplied resp="#pass"><gap reason="illegible"/></supplied> fois
<supplied resp="#pass">l'ens. ordonné</supplied> <del>dans</del> (<formula notation="TeX">F_*</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> l'ens. 
ordonné des drapeaux (qui a la propriété, entre autres que tout drapeau est
le sup des <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> minimaux qu'il majore,
<supplied resp="#pass">et que l'ens. des drapeaux <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> un drapeau)</supplied>
<supplied resp="#pass"><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">D(\Sigma)</formula></supplied>). Drapeaux maximaux… Soit <formula notation="TeX">\mathcal{A}</formula>
l'ens. des drapeaux maximaux.
<note type="authorial" place="margin">au <unclear>signe</unclear> : l'ordre inverse <unclear>puis</unclear>…</note>
<note type="editorial" resp="#pass">marginal à l'encre noire, oblique, en haut à gauche</note></p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> Pour <formula notation="TeX">\forall\, x \in F_*</formula>, soit <formula notation="TeX">F(x)</formula> l'ens. des <formula notation="TeX">y &lt;
x</formula>. <supplied resp="#pass">Il satisfait les <gap reason="illegible"/> conditions <gap reason="illegible"/> que <formula notation="TeX">F_*</formula>, avec <formula notation="TeX">n</formula>
<gap reason="illegible"/> par <formula notation="TeX">\alpha</formula> <gap reason="illegible"/>.</supplied> <del>On observe</del> l'axiome <gap reason="illegible"/>
<note type="editorial" resp="#pass">deux lignes surchargées : une addition interlinéaire remplace
partiellement « On observe l'axiome » ; l'ordre de lecture est incertain</note></p>
<p><hi rend="italic">Axiome</hi> <del>3</del> <hi rend="italic">2</hi> Soit <formula notation="TeX">2 \leqslant \alpha \leqslant n</formula>,
<formula notation="TeX">x_\alpha \in F_\alpha</formula>, <formula notation="TeX">x_{\alpha-2} \in F(x_\alpha)_{\alpha-2}</formula>. Alors
<del><gap reason="illegible"/></del> le cardinal de l'ens. des <formula notation="TeX">x_{\alpha-1} \in
F(x_\alpha)_{\alpha-1}</formula> incidents à <formula notation="TeX">x_{\alpha-2}</formula> est 2.
<note type="authorial" place="margin"><unclear>condition</unclear> <unclear>seulement</unclear> si <formula notation="TeX">\alpha
\geqslant 2</formula></note></p>
<p><hi rend="italic">Axiome 3</hi> Soit <formula notation="TeX">x_1 \in F_1</formula>, alors le cardinal de l'ens. des
<formula notation="TeX">y_0 \in</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">F(x)_0</formula> <del>incidents à <formula notation="TeX">x</formula></del> est 2.
<note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\alpha \geqslant 1</formula></note></p>
<p><del>Définition</del></p>
<p>Soit donc <formula notation="TeX">\mathcal{A}</formula> l'ens. des drapeaux maximaux. <del><gap reason="illegible"/></del> On
va introduire sur <formula notation="TeX">\mathcal{A}</formula> des opérations <formula notation="TeX">\sigma_\alpha</formula> (<formula notation="TeX">0
\leqslant \alpha \leqslant n-1</formula>). Soit <formula notation="TeX">d = (x_0, x_1, \dots, x_\nu)</formula> (<formula notation="TeX">\nu
= n</formula>) un drapeau maximal, avec <formula notation="TeX">x_i \in F_i</formula> (<formula notation="TeX">0 \leqslant i \leqslant
\nu</formula>).
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_0(d) = (x_0', x_1, \dots, x_\nu)</formula>
<del>où <formula notation="TeX">x_0'</formula> est</del> caractérisé par la condition <formula notation="TeX">x_0' \neq x_0</formula> [et
<formula notation="TeX">(x_0', x_1, \dots, x_\nu)</formula> un drapeau, i.e. <formula notation="TeX">x_0' \in F(x_1)_0</formula>] cf
Axiome 2
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_\alpha(d) = (x_0, \dots, x_{\alpha-1}, x_\alpha', x_{\alpha+1},
  \dots)</formula>
caractérisé par <formula notation="TeX">x_\alpha' \neq x_\alpha</formula> (<hi rend="italic">et</hi> par
<formula notation="TeX">\sigma_\alpha(d)</formula> est un drapeau)
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">1 \leqslant \alpha \leqslant n-1</formula></note>
<note type="authorial" place="margin"><unclear>le rendre naturel</unclear></note>
<note type="editorial" resp="#pass">la note « le rendre <unclear>naturel</unclear> » est écrite en oblique entre
les deux colonnes</note></p>
<p>Considérons aussi l'axiome (facultatif)</p>
<p><hi rend="italic">Axiome 2'</hi> <formula notation="TeX">\forall\, x_{n-1} \in F_{n-1}</formula>, le cardinal de l'ens. 
des <del>drapeaux</del> <formula notation="TeX">y \in F_n</formula> incidents à <formula notation="TeX">x_{n-1}</formula>, est 2.
On pose alors
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_n(d) = (x_0, \dots, x_{n-1}, x_n') \quad \text{caractérisé par }
  x_n' \neq x_n \quad (\text{etc.}\dots)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">après <formula notation="TeX">(x_0, \dots, x_{n-1}, x_n')</formula>, quelques mots biffés, dont
« <formula notation="TeX">x_n'</formula> est le » ; « caractérisé par <formula notation="TeX">x_n' \neq x_n</formula> (etc…) » est
écrit au-dessus</note>
<note type="authorial" place="margin"><unclear>variante</unclear> <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><hi rend="italic">NB</hi> Les <formula notation="TeX">F(x)</formula> (où <formula notation="TeX">x \in F_\alpha</formula>) satisfont les axiomes 1, 2, 3,
<hi rend="italic">et 4</hi> avec <formula notation="TeX">n</formula> remplacé par <formula notation="TeX">\alpha - 1</formula>…</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">colonne de droite</note>
On va voir maintenant que (moyennant les axiomes <formula notation="TeX">1, 1', 2, 2', 3</formula>
<supplied resp="#pass">et un axiome 4 plus bas</supplied>) l'ens. à opérateurs <formula notation="TeX">\mathcal{A}</formula> permet
de <hi rend="italic">reconstituer</hi> <formula notation="TeX">F_*</formula> (donc <formula notation="TeX">(F_\alpha)</formula>, <formula notation="TeX">(I_\alpha)</formula>…).</p>
<p><del>On a évidemment</del> <del>Les</del> Mais donnons d'abord les relations de
commutation évidentes
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_\alpha \sigma_\beta = \sigma_\beta \sigma_\alpha \quad \text{si }
  |\beta - \alpha| \neq 1 \ \text{i.e.\ } \alpha, \beta \text{ non
  consécutifs.}</formula>
Soit <formula notation="TeX">G_n</formula> le <hi rend="italic">groupe engendré</hi> par les <del>relations</del> gén. 
<formula notation="TeX">\sigma_\alpha</formula> (<formula notation="TeX">0 \leqslant \alpha \leqslant n-1</formula>) avec les relations
précédentes. <formula notation="TeX">\mathcal{A}</formula> est un <formula notation="TeX">G_n</formula>-ensemble. Les <formula notation="TeX">\sigma_\alpha</formula>
(<formula notation="TeX">0 \leqslant \alpha \leqslant n-1</formula>) opèrent sans pt fixe. Soit
<formula notation="TeX">G_n^{(\alpha)}</formula> le sous-groupe de <formula notation="TeX">G_n</formula> engendré par les <formula notation="TeX">\sigma_\beta</formula>
avec <formula notation="TeX">\beta \neq \alpha</formula>. On a <unclear>évidemment</unclear>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{A}/G_n^{(\alpha)} \longrightarrow F_\alpha \qquad (0 \leqslant
  \alpha \leqslant n-1)</formula>
<hi rend="italic">Axiome 4</hi> <note type="editorial" resp="#pass">« Axiome 4 » est écrit au-dessus d'un mot
lourdement biffé</note> Cette application est <hi rend="italic">bijective</hi>.</p>
<p>(La surjectivité est claire <supplied resp="#pass">par l'axiome 1</supplied>. Pour la bijectivité, il
suffit de voir que si <formula notation="TeX">d = (x_0, \dots, x_n)</formula>, <formula notation="TeX">d' = (x_0', \dots, x_n')</formula>
sont deux <formula notation="TeX">\in \mathcal{A}</formula> avec <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">x_\alpha = x_\alpha'</formula>,
alors on peut passer de <formula notation="TeX">d</formula> à <formula notation="TeX">d'</formula> en appliquant successivement des
transformations <formula notation="TeX">\sigma_\beta</formula> avec <formula notation="TeX">\beta \neq \alpha</formula>.</p>
<p>Plus généralement, soit <formula notation="TeX">\delta \subset [0,n]</formula>, <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">\delta \neq
\emptyset</formula></supplied>, et considérons le sous-groupe <formula notation="TeX">G_n^{(\delta)}</formula> des <formula notation="TeX">G_n</formula>
engendré par les <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> avec <formula notation="TeX">i \in \complement_{[0,n]} \delta</formula>.
Alors on a
<formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{A}/G_n^{(\delta)} \longrightarrow \mathcal{A}_\delta \quad
  (\text{drapeaux de type } \delta)</formula>
et on voudra que ce soit bijectif (<unclear>conséquence</unclear> <gap reason="illegible"/> de
l'axiome 4 et des précédents?))</p>
<pb n="4" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=5"/><p>Ceci dit, les relations d'inclusion naturelles entre les <formula notation="TeX">G_n^\delta</formula>
(<formula notation="TeX">G_n^\delta \subset G_n^{\delta'}</formula> pour <formula notation="TeX">\delta' \subset \delta</formula>)
définissent les relations d'incidence <supplied resp="#pass">(= <unclear>relations
d'inclusion</unclear>) entre</supplied> drapeaux de types divers. On reconstitue ainsi
l'ens. ordonné des drapeaux des divers types <formula notation="TeX">\delta</formula>, et par là l'ens. 
des <formula notation="TeX">F_\alpha</formula> (drapeaux minimaux) et leurs relations d'incidence…</p>
<p>De façon précise :</p>
<p><hi rend="italic">Prop</hi> Le foncteur <formula notation="TeX">(F_*) \mapsto (\mathcal{A})</formula> des complexes
cellulaires satisfaisant les axiomes <formula notation="TeX">1, 1', 2, 2', 3, 4</formula>
(<unclear>confirmé ?</unclear>) vers les ens. à groupe d'opérateurs <formula notation="TeX">G_n</formula>, est
<hi rend="italic">pl. fidèle</hi>.</p>
<p>Il faudrait déterminer l'image essentielle.</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">un trait de séparation horizontal, barré d'un trait vertical</note></p>
<p>Réalisation géom. d'un complexe <formula notation="TeX">F_*</formula> (satisfaisant le seul axiome 1) :
c'est par définition la réalisation géométrique de la triangulation
simpliciale définie par l'ens. des parties <supplied resp="#pass">(finies)</supplied> totalement
ordonnées de <formula notation="TeX">F_*</formula>.</p>
<pb n="5" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=6"/><p><note type="editorial" resp="#pass">toute la page est barrée d'un long trait diagonal ; elle se lit
néanmoins. Ce sont des suites exactes empilées, sans texte ; on en donne
les lignes, flèches verticales comprises dans une note</note>
<formula notation="TeX" rend="display">1 \to \underline{\mathrm{Aut}}(X, \mathrm{id}_{\partial X}) \to
  \mathrm{Aut}(X) \to \mathrm{Aut}(\partial X) \to 1</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">au-dessus de <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}(X)</formula> une flèche monte vers <formula notation="TeX">1</formula> ;
au-dessous, une colonne <formula notation="TeX">1 \to \mathbf{Z}^I \to
\widetilde{\mathrm{Aut}}(X) \to \mathrm{Aut}(X)</formula>, une flèche horizontale
arrivant de gauche sur <formula notation="TeX">\widetilde{\mathrm{Aut}}(X)</formula></note></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
  \widetilde{\partial X} \arrow[d, "p"] &amp; \\
  \partial X \arrow[r, hook'] &amp; X
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\widetilde{\mathrm{Aut}}(X) = \lbrace (u, \tilde{v}) \mid u \in
  \mathrm{Aut}(X),\ \tilde{v} \in \mathrm{Aut}(\widetilde{\partial X}),\ \ 
  (u \mid \partial X) \circ p = p \circ \tilde{v} \rbrace \subset
  \mathrm{Aut}(X) \times \mathrm{Aut}(\widetilde{\partial X})</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la flèche d'inclusion <formula notation="TeX">X \hookleftarrow \partial X</formula> est tracée de
droite à gauche</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{ccccccccc}
    1 &amp; \to &amp; S\mathcal{A}(X) &amp; \to &amp; \mathcal{A}(X) &amp; \to &amp;
    \mathcal{A}(\partial X) &amp; \to &amp; 1 \\
    &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \\
    1 &amp; \to &amp; S\widetilde{\mathcal{A}}(X) &amp; \to &amp;
    \widetilde{\mathcal{A}}(X) &amp; \to &amp; \mathcal{A}(\widetilde{\partial X})
    &amp; \to &amp; 1 \\
    &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \\
    1 &amp; \to &amp; \mathbf{Z}^I &amp; \Rightarrow &amp; \mathbf{Z}^I &amp; \to &amp; 1 &amp; \to &amp;
    1
  \end{array}
  \qquad I = \pi_0(\partial X)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">en tête des deux premières colonnes, des flèches pointillées venues
de <formula notation="TeX">1</formula> ; une flèche pointillée va en diagonale de <formula notation="TeX">S\mathcal{A}(X)</formula> vers
<formula notation="TeX">\widetilde{\mathcal{A}}(X)</formula> ; sous <formula notation="TeX">S\widetilde{\mathcal{A}}(X)</formula> il
écrit « <formula notation="TeX">\simeq S\mathcal{A}(X) \times \mathbf{Z}^I</formula> », sous la troisième
colonne une flèche descend de <formula notation="TeX">1</formula>. La flèche « <formula notation="TeX">\Rightarrow</formula> » est son
signe d'égalité fléchée</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{ccccccccc}
    1 &amp; \to &amp; ST(X) &amp; \to &amp; \mathcal{A}(X)/S\mathcal{A}^\circ(X) &amp; \to &amp;
    \mathcal{A}(\partial X) &amp; \to &amp; 1 \\
    &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow\!\wr &amp; &amp; \\
    1 &amp; \to &amp; \widetilde{ST}(X) &amp; \to &amp; \widetilde{\mathcal{A}}(X)/
    S\mathcal{A}^\circ(X) &amp; \to &amp; \mathcal{A}(\widetilde{\partial X}) &amp;
    \to &amp; 1 \\
    &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \uparrow &amp; &amp; \\
    1 &amp; \to &amp; \mathbf{Z}^I &amp; \Rightarrow &amp; \mathbf{Z}^I &amp; \to &amp; 1 &amp; \to &amp;
    1
  \end{array}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">même disposition, avec la flèche pointillée de <formula notation="TeX">ST(X)</formula> vers
<formula notation="TeX">\widetilde{\mathcal{A}}(X)/S\mathcal{A}^\circ(X)</formula>, et sous
<formula notation="TeX">\widetilde{ST}(X)</formula> l'annotation « <formula notation="TeX">\simeq ST(X) \times \mathbf{Z}^I</formula> » ;
le dénominateur <formula notation="TeX">S\mathcal{A}^\circ(X)</formula> est <unclear>lu</unclear> ainsi dans les
deux lignes</note></p>
<pb n="6" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=7"/><p>Les éléments de <formula notation="TeX">F_*</formula> se réalisent comme <unclear>des</unclear> parties
<supplied resp="#pass">(i.e. structures coniques)</supplied> de <formula notation="TeX">|F_*|</formula> [<unclear>associé</unclear> à <formula notation="TeX">x
\in F_\alpha</formula> correspond la réunion des simplexes réalisation des simpl. 
<del>formés</del> <supplied resp="#pass">ouverts</supplied> d'éléments <formula notation="TeX">\leqslant x</formula>], la relation
d'incidence devient l'inclusion — il y a une équivalence de catégories
(<del><gap reason="illegible"/></del> d'objets top. versus objets combinatoires) à <unclear>dégager</unclear>.</p>
<p><hi rend="italic">Prop</hi> Si <formula notation="TeX">|F_*|</formula> est une variété top. <supplied resp="#pass"><unclear>pointée</unclear></supplied>
<unclear>de dimension <formula notation="TeX">n</formula></unclear>, alors <formula notation="TeX">(F_*)</formula> satisfait les conditions
<formula notation="TeX">1, 1', 2, 2', 3, 4</formula>… [Plus précisément, pour que <formula notation="TeX">(F_*)</formula> soit une
variété top. de dim. <formula notation="TeX">n</formula>, il faut et il suffit que <formula notation="TeX">(F_*)</formula> satisfasse
<formula notation="TeX">1, 1', 2, 2', 3, 3'</formula>, <formula notation="TeX">4</formula>, <hi rend="italic">et</hi> que <formula notation="TeX">\forall\, x \in F_\alpha</formula>
<supplied resp="#pass">(<formula notation="TeX">\alpha \geqslant 3</formula>)</supplied>, la réalisation géom. de <formula notation="TeX">F(x)</formula> soit une
sphère [en fait, <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>modulo</unclear> l'hyp. de Poincaré,
il suffit d'exiger que <del>pour <formula notation="TeX">\alpha \geqslant 3</formula></del>, <formula notation="TeX">|F(x)|</formula> soit
simpl. connexe et <supplied resp="#pass">pour <formula notation="TeX">\alpha \geqslant 5</formula>, elle ait de plus</supplied>
<del><gap reason="illegible"/></del> l'homologie d'une sphère de même dimension.
<note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">\alpha \geqslant 3</formula> » est corrigé en « <formula notation="TeX">\geqslant 5</formula> » dans
l'addition ; le détail des surcharges n'est pas sûr</note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">trait de séparation</note></p>
<p>Soit <formula notation="TeX">X</formula> un espace top. (filtré par <supplied resp="#pass">(compact ??)</supplied>
<formula notation="TeX" rend="display">X_0 \subset X_1 \subset \dots \subset X_n = X .</formula>
<del>On suppose</del> <gap reason="illegible"/> que <unclear><formula notation="TeX">\forall\, i</formula></unclear>, la
<hi rend="italic">différence</hi> de <formula notation="TeX">X_i</formula>, <unclear>moins</unclear> <formula notation="TeX">X_{i-1}</formula>, soit
<del>homéomorphe à une</del> <gap reason="illegible"/> <del>bord de</del> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> de boules
<formula notation="TeX">B^{i}</formula>. Soit <formula notation="TeX">\mathcal{A}</formula> l'ens. des « drapeaux » relatifs à cette
filtration (à définir avec soin). On a alors une op. de <formula notation="TeX">G_n</formula>
<supplied resp="#pass">(<del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">= G_n</formula> si <formula notation="TeX">X</formula> <unclear>variété</unclear> top. de
<unclear>dim. <formula notation="TeX">n</formula></unclear>)</supplied>.
<note type="editorial" resp="#pass">la fin de la page est très serrée et partiellement surchargée</note></p>
<pb n="7" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=8"/><p>avec les <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> opérant sans pt fixe.</p>
<p><hi rend="italic">Prop</hi> Le foncteur de la catégorie <del><gap reason="illegible"/></del> des <supplied resp="#pass">variétés
de dim. <formula notation="TeX">n</formula></supplied> <formula notation="TeX">X</formula> filtrées comme dessus, vers les <formula notation="TeX">G_n</formula>-ensembles finis
(où les <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> opèrent sans pt fixe) est pl. <hi rend="italic">fidèle</hi>.</p>
<p>Déterminer l'image essentielle (<unclear>moyennant</unclear> l'hyp. de Poincaré
au besoin) et montrer qu'elle est plus grande que celle correspondant aux
complexes cellulaires se réalisant suivant une variété topologique…</p>
<p><hi rend="italic"><formula notation="TeX">n</formula>-Variété combinatoire</hi> <supplied resp="#pass">finie</supplied> définie par un ens. 
<supplied resp="#pass">fini</supplied> <formula notation="TeX">D_n</formula> muni de <formula notation="TeX">n+1</formula> <unclear>automorph.</unclear> involut. sans pt
fixe <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> (<formula notation="TeX">0 \leqslant i \leqslant n</formula>) tels que deux <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> non
consécutifs commutent — i.e. <formula notation="TeX">D_n</formula> est un ens. à op. sous <formula notation="TeX">G_n</formula>, avec
les <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> (<formula notation="TeX">0 \leqslant i \leqslant n</formula>) op. sans pt fixe.</p>
<p><hi rend="italic"><formula notation="TeX">n</formula>-complexe combinatoire</hi> <hi rend="italic">fini</hi>. Donné par un système
<formula notation="TeX">D_n, D_{n-1}, \dots, D_1, D_0</formula> d'ens. <supplied resp="#pass">finis</supplied>, <del>chaque</del>
<supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">D_i</formula> (<formula notation="TeX">1 \leqslant i \leqslant n</formula>)</supplied> étant un <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">G_{i-1}</formula>-ensemble <supplied resp="#pass">« spécial »</supplied> (i.e. les gén. <formula notation="TeX">\sigma_\alpha</formula> op. 
sans pt fixe) et des applications
<formula notation="TeX" rend="display">D_n \longrightarrow D_{n-1} \longrightarrow D_{n-2} \longrightarrow
  \cdots \longrightarrow D_1 \longrightarrow D_0</formula>
telles que <formula notation="TeX">\forall\, 2 \leqslant i \leqslant n</formula>, <formula notation="TeX">D_i \to D_{i-1}</formula> soit
un <formula notation="TeX">G_{i-2}</formula>-morphisme, et que pour <del><formula notation="TeX">0 \leqslant j \leqslant</formula></del>
<formula notation="TeX">i \geqslant j+2 \geqslant j \geqslant 0</formula>,</p>
<pb n="8" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=9"/><p><note type="editorial" resp="#pass">feuille à l'italienne ; seule la moitié gauche est écrite</note>
l'application composée <formula notation="TeX">D_i \to D_j</formula> (qui est un <formula notation="TeX">G_{j-1}</formula>-morphisme) soit
invariante par <formula notation="TeX">\sigma_{i-1}, \dots, \sigma_{j+1}</formula>.</p>
<p><hi rend="italic"><formula notation="TeX">n</formula>-variété combinatoire</hi> <formula notation="TeX">\Leftrightarrow</formula> <formula notation="TeX">G_n</formula>-ens. <formula notation="TeX">D_n</formula>. Si
<formula notation="TeX">0 \leqslant i \leqslant n</formula>, le <supplied resp="#pass">bord de la <formula notation="TeX">i</formula>-décomp.</supplied>
<del><gap reason="illegible"/> décomp.</del> <formula notation="TeX">\partial(\mathrm{D\acute{e}c}(X_i/X_{i-1}))</formula> est
une <formula notation="TeX">(i-1)</formula> variété combinatoire <formula notation="TeX">\delta_{i-1}</formula> qui est
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  \delta_{n-1} &amp;= (D_n;\ \sigma_0, \dots, \sigma_{n-1}) \\
  \delta_{n-2} &amp;= (D_n/\sigma_n;\ \sigma_0, \dots, \sigma_{n-2}) \\
  \delta_{n-3} &amp;= (D_n/(\sigma_n, \sigma_{n-1});\ \sigma_0, \dots,
  \sigma_{n-3}) \\
  &amp;\ \ \cdots \\
  \delta_{i-1} &amp;= (D_n/(\sigma_n, \dots, \sigma_{i+1});\ \sigma_0, \dots,
  \sigma_{i-1})
\end{align*}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la suite de la page est barrée de plusieurs grands traits obliques ;
on la donne telle qu'elle se lit</note>
<del>On définit par récurrence</del> <del>sur <formula notation="TeX">n</formula> la cat. 
<formula notation="TeX">\mathcal{C}_n</formula> des</del> <formula notation="TeX">n</formula>-<supplied resp="#pass">cartes</supplied> <del><gap reason="illegible"/></del> <del>combinatoires</del>
<supplied resp="#pass"><unclear>finies</unclear> et foncteur <formula notation="TeX">i_n : \mathcal{C}_n \to
\mathcal{V}_n</formula></supplied>, <del>en posant</del>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">\mathcal{V}_n</formula>, en petit : « <formula notation="TeX">n</formula>-var. comb. »</note></p>
<p><del><formula notation="TeX">\mathcal{C}_0 =</formula> <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">0</formula>-sphères</supplied> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">=</formula> ens. finis</del></p>
<p><del><formula notation="TeX">\mathcal{C}_n = \lbrace X_{n-1}, S_{n-1}, \varphi \rbrace</formula></del>
<supplied resp="#pass"><del>cat. des</del></supplied></p>
<p><del>où <formula notation="TeX">X_{n-1} \in \mathrm{Ob}\,\mathcal{C}_{n-1}</formula>,</del> <del><formula notation="TeX">S_{n-1}
\in \mathrm{Ob}\,\mathcal{V}_{n-1}</formula>,</del> <del><formula notation="TeX">\varphi : i_{n-1}(S_{n-1})
\to X_{n-1}</formula></del></p>
<p><del><formula notation="TeX">i_n : \mathcal{V}_n \to \mathcal{C}_n</formula> défini par <formula notation="TeX">i_n(D_n) =
(</formula></del> <note type="editorial" resp="#pass">la phrase s'arrête sur la parenthèse ; en dessous, « <formula notation="TeX">G_n</formula>-ens. »
; la flèche <formula notation="TeX">i_n</formula> est écrite ici dans l'autre sens que plus haut</note></p>
<pb n="9" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=10"/><p><del>Complexes</del> <supplied resp="#pass">Cartes</supplied> coniques, <del>complexes</del> <supplied resp="#pass">cartes</supplied>
<del>cellulaires</del>, et ens. à opérateurs.</p>
<p>Une <hi rend="italic"><formula notation="TeX">n</formula>-carte conique</hi> <supplied resp="#pass">(finie)</supplied> est un espace top. <formula notation="TeX">X</formula>
compact, muni d'une filtration croissante <supplied resp="#pass">par des parties fermées</supplied>
<formula notation="TeX" rend="display">X_0 \subset X_1 \subset \dots \subset X_{n-1} \subset X_n = X</formula>
telles que</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">X_0</formula> fini (i.e. discret)</item>
<label>b)</label><item>pour <formula notation="TeX">1 \leqslant i \leqslant n</formula>, <supplied resp="#pass">soit</supplied>
  <formula notation="TeX">\mathrm{D\acute{e}c}(X_i/X_{i-1}) = \overline{Z}_i</formula> (découpage de <formula notation="TeX">X_i</formula>
  suivant <formula notation="TeX">X_{i-1}</formula>), <formula notation="TeX">\dot{Z}_i = \overline{Z}_i \mid X_{i-1}</formula>
  (<hi rend="italic">NB</hi> on a <formula notation="TeX">\overline{Z}_i \to X_i</formula>, induisant un isom. 
  <formula notation="TeX">\overline{Z}_i - \dot{Z}_i \to X_i - X_{i-1}</formula>), alors
  <del><formula notation="TeX">\overline{Z}_i</formula> a un <gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass"><gap reason="illegible"/></supplied> fini de comp. 
  connexes, <formula notation="TeX">\overline{Z}_i^\alpha</formula>, et chacune est homéom. au cône sur
  <formula notation="TeX">\dot{Z}_i^\alpha = \overline{Z}_i^\alpha \cap \dot{Z}_i</formula> (et
  <formula notation="TeX">\dot{Z}_i^\alpha \neq \emptyset</formula>)</item>
<label>c)</label><item><formula notation="TeX">\dot{Z}_i \to X_{i-1}</formula> est un morphisme fini, <del>dont
  l'image</del> [<formula notation="TeX">\Leftrightarrow \dot{Z}_i \to X_{i-1}</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>
  <gap reason="illegible"/>]</item>
<label>d)</label><item>La filtration de <formula notation="TeX">X</formula> est équisingulière <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">d) est récrit à droite en surcharge : « d) Soit <formula notation="TeX">X_{i-1}^!</formula> l'image
de <formula notation="TeX">\dot{Z}_i</formula> dans <formula notation="TeX">X_{i-1}</formula> ; <del><gap reason="illegible"/></del> Alors <formula notation="TeX">X_{i-2}^! =
X_{i-1}^! \cap X_{i-2}</formula> » (lecture <unclear>incertaine</unclear> des indices)</note></p>
<p>Cas <formula notation="TeX">n = 0</formula> : espaces finis discrets.</p>
<p>Cas <formula notation="TeX">n = 1</formula> : <formula notation="TeX">X = X_1 \supset X_0</formula>. <supplied resp="#pass"><unclear>cpct</unclear></supplied>
<formula notation="TeX" rend="display">\dot{Z}_1 = \coprod_\alpha \dot{Z}_1^\alpha \to X_0</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">au bas de la page, à gauche, six petites figures : une boucle
posée sur un point, un segment, un segment à deux sommets, un
« Y » à trois sommets cerclés, un segment isolé, un disque bordé d'une
boucle avec un point, et un sommet d'où partent trois arêtes, l'une
hachurée ; ce sont des exemples de 1-cartes. Sous elles,
« <formula notation="TeX">\dot{Z}_1 \subset \overline{Z}_1</formula> » au-dessus de « <formula notation="TeX">X_0 \subset X_1</formula> »,
avec deux flèches verticales</note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">à droite, des tableaux d'inclusions : « <formula notation="TeX">x_0 \in x_1</formula>, <formula notation="TeX">x_1</formula>,
<formula notation="TeX">x_2</formula> » au-dessus de
<formula notation="TeX">\dot{Z}_1 \subset \overline{Z}_1</formula>, <formula notation="TeX">\dot{Z}_2 \subset \overline{Z}_2</formula>,
<formula notation="TeX">\dot{Z}_3 \subset \overline{Z}_3</formula>, qui s'envoient sur <formula notation="TeX">X_0 \subset X_1
\subset X_2 \subset X_3</formula> ; en dessous <formula notation="TeX">x_0 \subset x_1 \subset x_2 \subset
x_3</formula> ; puis le schéma général ci-dessous</note>
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{ccccccc}
    x_{i+1} &amp; &amp; \dot{Z}_{i+1} \subset Z_{i+1} &amp; &amp; \dot{Z}_{i+2} \subset
    \overline{Z}_{i+2} &amp; &amp; \\
    &amp; &amp; \downarrow &amp; &amp; \downarrow &amp; &amp; \\
    X_{i-1} &amp; \subset &amp; X_i \subset X_{i+1} &amp; &amp; \subset &amp; &amp; X_{i+2}
  \end{array}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{ccccc}
    Z_{i+1} \mid X_{i-1} &amp; \subset &amp; Z_{i+1} \mid X_i &amp; \to &amp;
    \overline{Z}_{i+2} \\
    \downarrow &amp; &amp; \downarrow &amp; &amp; \downarrow \\
    X_{i-1} &amp; \subset &amp; X_i &amp; &amp; X_{i+2}
  \end{array}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">les deux derniers tableaux sont serrés et en partie surchargés ;
les indices sont <unclear>lus</unclear> au mieux</note></p>
<pb n="11" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=12"/><p>Ens. ordonné des cellules <del><gap reason="illegible"/></del> ass. <formula notation="TeX">X_i</formula></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{c}
    \overline{X}_{i+1} \\
    \mid \\
    X_{i-1}\ X_i
  \end{array}
  \qquad X_i</formula></p>
<p>Géométrie des drapeaux de dim <formula notation="TeX">\leqslant n</formula></p>
<p><formula notation="TeX">D_0</formula>    <hi rend="italic">Ex</hi> <formula notation="TeX">n = 0</formula>    <formula notation="TeX">D_0</formula></p>
<p><formula notation="TeX">n = 1</formula>    <formula notation="TeX">D_{01}</formula> <hi rend="italic">épi !!</hi> <formula notation="TeX">\qquad D_0 \leftarrow D_{01}
\to D_1</formula></p>
<p><formula notation="TeX">n = 2</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">à gauche, deux essais biffés avec <formula notation="TeX">X_{i+1}</formula>, <formula notation="TeX">X_{i-1}</formula>, <formula notation="TeX">X_i</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">figure : le treillis des drapeaux pour <formula notation="TeX">n = 2</formula>. En haut <formula notation="TeX">D_{012}</formula> ;
de lui descendent des flèches vers <formula notation="TeX">D_{01}</formula>, <formula notation="TeX">D_{02}</formula>, <formula notation="TeX">D_{12}</formula>, marquées
« épi » ; de ceux-ci vers <formula notation="TeX">D_0</formula>, <formula notation="TeX">D_1</formula>, <formula notation="TeX">D_2</formula>, la flèche <formula notation="TeX">D_{02} \to D_1</formula>
barrée d'une croix, et « épi » sur plusieurs flèches</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">D_{01\dots i} \to D_I \ \text{\emph{épi}} \quad \text{si } i = \sup I
  \quad \text{i.e.\ } i \in I \subset [0,i]</formula></p>
<p><formula notation="TeX">D_I</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">figure centrale : le même treillis dessiné plus grand, <formula notation="TeX">D_{012}(F)</formula>
en haut, <formula notation="TeX">D_{02}(F)</formula>, <formula notation="TeX">D_{12}(F)</formula>, puis <formula notation="TeX">D_{01}</formula>, <formula notation="TeX">D_0</formula>, <formula notation="TeX">D_1</formula> et une
case <formula notation="TeX">\lbrace 1 \rbrace</formula> ; au-dessous une petite échelle encadrée « 2 3 4
5 ». À droite, un carré <formula notation="TeX">D_{012} \to D_{12}</formula>, <formula notation="TeX">D_{02} \to D_2</formula>, puis deux
segments dessinés, l'un avec un point milieu, et « 23 ? »</note></p>
<p><formula notation="TeX">D_\sigma \to D_{\sigma'}</formula> <hi rend="italic">épi</hi> si <formula notation="TeX">\sigma' \subset \sigma</formula> et
… <formula notation="TeX">\sigma</formula> <gap reason="illegible"/>, i.e. <formula notation="TeX">\sigma = \sigma'' \cup \sigma'</formula>, <formula notation="TeX">\sigma''
&lt; \sigma'</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">à gauche, « <formula notation="TeX">\exists</formula> <formula notation="TeX">d'</formula> » avec <formula notation="TeX">D_{123} \to D_{13}</formula> et
<formula notation="TeX">D_{123} \to D_{13}</formula> (second indice <unclear>lu</unclear> <formula notation="TeX">123</formula>) ; au-dessous, deux treillis pour <formula notation="TeX">n = 3</formula>
: le premier, <formula notation="TeX">D_{012}</formula> au sommet, <formula notation="TeX">D_{01}</formula>, <formula notation="TeX">D_{02}</formula>, <formula notation="TeX">D_{12}</formula>, <formula notation="TeX">D_0</formula>,
<formula notation="TeX">D_1</formula>, <formula notation="TeX">D_2</formula>, avec des flèches épaisses et « épi » ; le second, <formula notation="TeX">D_{0123}</formula>
au sommet, <formula notation="TeX">D_{013}</formula>, <formula notation="TeX">D_{023}</formula>, <formula notation="TeX">D_{123}</formula>, <formula notation="TeX">D_{03}</formula>, <formula notation="TeX">D_{13}</formula>,
<formula notation="TeX">D_{23}</formula>, <formula notation="TeX">D_3</formula>, les flèches vers <formula notation="TeX">D_3</formula> repassées en gras, et un
troisième treillis en pointillé relié au premier par de longues
flèches</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  D_{01} &amp;\to D_1 &amp; D_{013} &amp;\to D_{13} \\
  D_{012} &amp;\to D_{12} &amp; D_{0123} &amp;\to D_{123} \\
  D_{12} &amp;\to D_2 &amp; D_{123} &amp;\to D_{23} \\
  D_{02} &amp;\to D_2 &amp; D_{23} &amp;\to D_3
\end{align*}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">en bas à droite, une figure : un arc hachuré de lignes parallèles
numérotées <formula notation="TeX">0, 1, 2, 3</formula>, avec <formula notation="TeX">D_1</formula>, <formula notation="TeX">D_2</formula> et une flèche vers <formula notation="TeX">D_3</formula> ;
au-dessous « <formula notation="TeX">1</formula>, <formula notation="TeX">1 + 1</formula>, <formula notation="TeX">1 + 2</formula> » avec « <formula notation="TeX">\shortparallel\ 2</formula> »</note>
<formula notation="TeX" rend="display">n_i = \sum_{j &lt; i} n_j + 1</formula></p>
<pb n="12" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=13"/><p><note type="editorial" resp="#pass">en haut à gauche, quatre cas numérotés</note>
1) <formula notation="TeX">F_0</formula>    2) <formula notation="TeX">F_0 \leftarrow R_1 \to F_1</formula>, épi    3) <del>un
premier essai hachuré</del> avec <formula notation="TeX">F_0</formula>, <formula notation="TeX">F_1</formula>, <formula notation="TeX">F_2</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">figure : un diagramme à deux étages. En haut <formula notation="TeX">R_1'</formula>, avec des
flèches vers <formula notation="TeX">F_0'</formula> et <formula notation="TeX">F_1'</formula> ; de <formula notation="TeX">F_0'</formula>, <formula notation="TeX">R_1'</formula>, <formula notation="TeX">F_1'</formula> descendent des
flèches vers <formula notation="TeX">R_1</formula>, <formula notation="TeX">F_0</formula>, <formula notation="TeX">F_1</formula>, <formula notation="TeX">F_2</formula> ; <formula notation="TeX">R_1</formula> s'envoie sur <formula notation="TeX">F_0</formula> et
<formula notation="TeX">F_1</formula>. Le même diagramme est répété plus bas pour le cas 4), précédé de
« <formula notation="TeX">F_0</formula> »</note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">en haut à droite</note>
<hi rend="italic"><unclear>décomposition</unclear> cellulaire</hi> <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass"><gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/></supplied> : l'ens. <del><unclear>quasi-simplicial</unclear></del> <del><gap reason="illegible"/></del>
<del><formula notation="TeX">F_1 = F_0 \amalg F_1</formula></del>, ordonné des drapeaux
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  \text{type } 0 &amp;: F_0 \\
  \text{type } 1 &amp;: F_1 \\
  \text{type } (0,1) &amp;: R_1
\end{align*}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">figure : un graphe, deux sommets cerclés reliés par une longue
arête ; au premier pendent trois arêtes courtes ; le second, cerclé en
bas, porte deux arêtes marquées d'un point milieu et une arête vers un
troisième sommet cerclé, d'où partent trois arêtes formant un fuseau</note></p>
<p><formula notation="TeX">\Phi(\mathcal{C}) =</formula> Catégorie des <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">familles
finies</supplied> <formula notation="TeX">(f_i)_{i \in I}</formula> de morphismes de <formula notation="TeX">\mathcal{C}</formula> de même but
<note type="editorial" resp="#pass">à gauche, biffé : « <formula notation="TeX">\mathcal{C}_0 = \mathrm{Ens}_f</formula> » et
« <formula notation="TeX">\mathcal{C}_1 =</formula> »</note></p>
<p>Un foncteur <formula notation="TeX">\mathcal{C} \xrightarrow{\ \varphi\ } (\mathrm{Top}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del><formula notation="TeX">)</formula> implique un foncteur
<formula notation="TeX" rend="display">\Phi(\mathcal{C}) \xrightarrow{\ \Phi(\varphi)\ } \mathrm{Top}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">(X_i \xrightarrow{f_i} X)_{i \in I} \longmapsto
  \coprod_i \mathrm{C\hat{o}ne}\, \varphi(X_i)
  \ \amalg_{\coprod \varphi(X_i)}\ \varphi(X)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la lettre avant <formula notation="TeX">(X_i)</formula> est surchargée, lue <formula notation="TeX">\varphi</formula> ; l'indice
sous le second <formula notation="TeX">\amalg</formula> est <formula notation="TeX">\coprod \varphi(X_i)</formula></note></p>
<p>Si les <formula notation="TeX">\varphi(f)</formula> (<formula notation="TeX">f \in \mathrm{Fl}(\mathcal{C})</formula>) sont finis, de
même les <formula notation="TeX">\Phi\varphi(f)</formula>, <formula notation="TeX">f \in \mathrm{Fl}(\Phi\mathcal{C})</formula> ; si
<formula notation="TeX">\varphi</formula> est <del><gap reason="illegible"/></del> fidèle <unclear>(resp. pl. fidèle)</unclear>
<formula notation="TeX">\Phi\varphi</formula>, itou vers les espaces top. filtrés, <hi rend="italic">mod isotopie</hi>…
<formula notation="TeX" rend="display">\Phi(\Phi(\mathcal{C})) \to \mathrm{Top}</formula></p>
<pb n="13" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=14"/><p><del><gap reason="illegible"/></del> <hi rend="italic">paratriangulation</hi></p>
<p><hi rend="italic">paracartes</hi> : foncteurs <formula notation="TeX">\mathfrak{P}_f^*(\mathbf{N})
\xrightarrow{D} (\mathrm{Ens})</formula> tels que <unclear><formula notation="TeX">\sigma \subset
\sigma'</formula></unclear> <supplied resp="#pass">segment finis</supplied> <formula notation="TeX">\Rightarrow D(\sigma) \to D(\sigma')</formula>
épi.</p>
<p><hi rend="italic">paracartes uniquedimensionnelles</hi> : <formula notation="TeX">D(\sigma) \to D(\sigma')</formula> bij. 
<unclear>épi</unclear> si <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\sigma \subset \sigma' \subset
\Delta_n</formula>, et <formula notation="TeX">D(\lbrace i \rbrace) = 0</formula> si <formula notation="TeX">i &gt; n</formula>.</p>
<p><hi rend="italic">paracartes</hi> : <del><gap reason="illegible"/></del> <hi rend="italic">stratifications
équidimensionnelles</hi><note type="editorial" resp="#pass">le premier <formula notation="TeX">\sigma</formula> de la formule est surchargé,
peut-être sur un <formula notation="TeX">\Delta</formula> ; lecture <unclear>incertaine</unclear></note> : <formula notation="TeX">D(\sigma) \to D(\sigma')</formula> épi si <formula notation="TeX">\sup \sigma = \sup \sigma'</formula>, i.e. <formula notation="TeX">D([0,i]) \to
D(\sigma)</formula> épi si <formula notation="TeX">i = \sup \sigma</formula>.</p>
<p><hi rend="italic">paracartes spéciales</hi> :
<unclear>les cellules</unclear> sont équi-dim ; <formula notation="TeX">\forall</formula> <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">D(0, \dots, j-1, j+1, \dots, i) \leftarrow D(0, \dots, i)</formula> de degré 2.
<note type="editorial" resp="#pass">ces deux conditions sont réunies par une accolade</note>
<note type="editorial" resp="#pass">la seconde ligne de l'accolade porte, biffé, un premier essai
contenant « <formula notation="TeX">D(\lbrace i \rbrace) \neq \emptyset</formula> » ; « de degré 2 » est
souligné</note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">à gauche, un petit diagramme : <formula notation="TeX">D_{01} \to D_1</formula> et <formula notation="TeX">D_{012}</formula> avec
deux flèches vers <formula notation="TeX">D_{12}</formula> et <formula notation="TeX">D_{02}</formula></note></p>
<p><hi rend="italic">Question</hi> : <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">D(\dots, j-1, j, j+1, \dots) \to
D(\dots, j-1, j+1, \dots)</formula> <unclear>toujours</unclear> de degré 2 ??</p>
<p>p. ex. <formula notation="TeX">D_{123} \to D_{13}</formula> degré 2…</p>
<p>d'où groupe <formula notation="TeX">G_i</formula> <unclear>engendré</unclear> par <formula notation="TeX">\sigma_0, \dots, \sigma_{i-1}</formula>
<unclear>opérant sur</unclear> <formula notation="TeX">R_i \shortparallel D(0, \dots, i)</formula>.</p>
<p>On veut conditions <unclear>assurant</unclear> que <formula notation="TeX">D(0, \dots, i)</formula>
<hi rend="italic"><unclear>récupère</unclear></hi> tous les <formula notation="TeX">D(i_0, \dots, i_p)</formula> <unclear>via</unclear>
<formula notation="TeX">(R_i, G_{i-1})</formula> et les applications <formula notation="TeX">R_{i+1} \to R_i \to \cdots</formula></p>
<pb n="15" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=16"/><p>Un ens. ordonné <formula notation="TeX">D</formula> est appelé « <hi rend="italic">géométrie de drapeaux</hi> » si pour
tout <formula notation="TeX">d \in D</formula>, l'ens. ordonné <supplied resp="#pass"><hi rend="italic">induit</hi></supplied> <formula notation="TeX">D(d) = \lbrace d' \in
D \mid d' \leqslant d \rbrace</formula> a la structure d'un « simplexe ordonné »
i.e. est isomorphe à <formula notation="TeX">\mathfrak{P}^*(I_d)</formula>,
<note type="authorial" place="margin">parties finies <formula notation="TeX">\neq \emptyset</formula></note>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> on <unclear>demande</unclear> <formula notation="TeX">I_d \neq \emptyset</formula></note>
avec l'inclusion — où <formula notation="TeX">I_d</formula> peut s'identifier à l'ens. des él. 
minimaux de <formula notation="TeX">D(d)</formula>, on encore : la partie de l'ens. <formula notation="TeX">\Phi = D(1)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">D(1)</formula> » : le 1 est cerclé, peut-être un indice de degré</note> des
él. minimaux de <formula notation="TeX">D</formula> (« drapeaux de longueur 1 » — <hi rend="italic">NB</hi>
<formula notation="TeX">\mathrm{card}(I_d)</formula> s'appellera « la longueur » du drapeau <formula notation="TeX">d</formula>). Pour
toute partie finie <formula notation="TeX">\sigma</formula> de <formula notation="TeX">\Phi</formula>, soit <formula notation="TeX">D(\sigma)</formula> l'ens. des <formula notation="TeX">d \in
D</formula> tels que <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">I_d = \sigma</formula>, on trouve un
contrafoncteur
<formula notation="TeX" rend="display">(\text{parties finies} \neq \emptyset \text{ de } \Phi)^\circ
  \xrightarrow{\ D\ } (\mathrm{Ens})
  \qquad \text{tel que } \mathrm{card}\, D(\lbrace i \rbrace) = 1 \quad
  \forall\, i \in \Phi</formula>
dont la connaissance permet de reconstituer <formula notation="TeX">D</formula> comme
<formula notation="TeX" rend="display">D \simeq \coprod_{\sigma \in \mathfrak{P}_f^*(\Phi)} D(\sigma)</formula>
avec la relation d'ordre évidente. Ainsi
<formula notation="TeX" rend="display">\left\lbrace
  \begin{array}{l}
    \text{géométries de drapeaux} \\
    \text{(ens.\ ordonnés ainsi)}
  \end{array}
  \right.
  \Longleftrightarrow
  \begin{array}{l}
    \text{Couples } (\Phi, D) \text{ d'un ens.\ } \Phi \text{ et d'un
    foncteur} \\
    \mathfrak{P}_f^*(\Phi)^\circ \longrightarrow (\mathrm{Ens}) \\
    \text{tels que } \mathrm{card}\, D(\lbrace i \rbrace) = 1\ \forall\, i
    \in \Phi
  \end{array}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">« ainsi » dans la parenthèse de gauche est une lecture
<unclear>incertaine</unclear></note>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">\Phi</formula> est aussi l'ens. des sommets d'un
<unclear>ens. quasi-simplicial</unclear>, mais <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">D</formula> n'est pas
déterminé par celui-ci…</note></p>
<p><hi rend="italic">NB</hi> Pour que dans <formula notation="TeX">D</formula> on ait <formula notation="TeX">\forall\, d \in D</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">d = \sup_{i \in I_d} i</formula>
   <formula notation="TeX">\Big|</formula> géométrie de drapeaux stricte</p>
<p>il faut et il suffit que <formula notation="TeX">D</formula> soit isomorphe à un ens. de parties finies
<supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">\neq \emptyset</formula></supplied> de <formula notation="TeX">\Phi</formula> avec l'inclusion (contenant, pour toute
partie finie <unclear><formula notation="TeX">\sigma</formula></unclear> qu'elles contient, ses sous-ens. <formula notation="TeX">\neq
\emptyset</formula> plus petits). On trouve ainsi :
<formula notation="TeX" rend="display">\left(
  \begin{array}{c}
    \text{Géom.\ de drapeaux} \\
    \text{strictes}
  \end{array}
  \right)
  \Longleftrightarrow
  \left(
  \begin{array}{c}
    \text{ensembles} \\
    \text{simpliciaux}
  \end{array}
  \right)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">« ensembles » est une lecture <unclear>incertaine</unclear> du premier mot
de la parenthèse de droite</note>
En termes du foncteur <formula notation="TeX">D : \mathfrak{P}_f^*(\Phi)^\circ \to
(\mathrm{Ens})</formula>, cela signifie que <formula notation="TeX">D</formula> est <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">un
sous-foncteur du</supplied> foncteur <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">final</supplied> <del><gap reason="illegible"/></del>
i.e. <formula notation="TeX">\forall\, \sigma</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\mathrm{card}\, D(\sigma)
\leqslant 1</formula> i.e. <formula notation="TeX">\mathrm{card}\, D(\sigma) \in \lbrace 0, 1 \rbrace</formula>.
<note type="editorial" resp="#pass">fin de page très surchargée : les additions interlinéaires
« un sous-foncteur du » et « final » sont <unclear>lues</unclear></note></p>
<pb n="16" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=17"/><p><supplied resp="#pass">Soit <formula notation="TeX">I</formula> un ens. <gap reason="illegible"/></supplied>
Supposons qu'on ait un foncteur
<formula notation="TeX" rend="display">\mathfrak{P}_f^*(I)^\circ \xrightarrow{\ D'\ } (\mathrm{Ens})</formula>
sans condition de la forme <formula notation="TeX">\mathrm{card}\, D(\lbrace i \rbrace) = 1 \quad
\forall\, i \in I</formula>. On peut néanmoins lui associer une géométrie de
drapeaux <del>dont l'ens. des</del>
<formula notation="TeX" rend="display">D = \coprod_{\sigma \in \mathfrak{P}_f^*(I)} D'(\sigma)</formula>
dont l'ens. des él. minimaux est
<formula notation="TeX" rend="display">\Phi = \coprod_{i \in I} D'(\lbrace i \rbrace)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous ce signe somme, un indice biffé, remplacé par « i ∈ I »</note>
Il a donc une application
<formula notation="TeX" rend="display">\Phi \xrightarrow{\ \delta\ } I</formula>
(application « dimension » <formula notation="TeX">\delta</formula> dans les cas qui nous intéressent)
ayant la propriété que pour tout <formula notation="TeX">d \in D</formula>, la restriction
<note type="editorial" resp="#pass">ici un premier essai de la formule, biffé et en partie illisible</note>
<formula notation="TeX" rend="display">\delta \mid I_d : I_d \to I</formula>
est injective. Inversement, si on a une géométrie de drapeaux <formula notation="TeX">D</formula> et une
application <formula notation="TeX">\delta</formula> de <formula notation="TeX">\Phi = D(1)</formula> (ens. des él. minimaux de <formula notation="TeX">D</formula>)
dans un ens. <formula notation="TeX">I</formula>, satisfaisant la condition précédente, on lui associe un
foncteur
<formula notation="TeX" rend="display">D' : \mathfrak{P}_f^*(I) \to (\mathrm{Ens}) \quad \text{par}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">D'(\sigma) = \coprod_{\substack{\sigma' \in \mathfrak{P}_f^*(\Phi) \\
  \text{t.q.\ } \delta \mid \sigma' : \sigma' \xrightarrow{\sim} \sigma}}
  D(\sigma')</formula>
et on voit que <formula notation="TeX">(D, I, \delta)</formula> se reconstitue à partir de <formula notation="TeX">(I, D')</formula>.
<gap reason="illegible"/></p>
<pb n="17" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=18"/><p><formula notation="TeX" rend="display">\left.
  \begin{array}{l}
    \text{Géom.\ de drapeaux } D \\
    + \text{« fonction dimension »} \\
    \delta : \Phi \longrightarrow I \\
    \quad \text{\scriptsize él.\ min.}
  \end{array}
  \right|
  \Longleftrightarrow
  \left|
  \begin{array}{l}
    \text{foncteur } D' : \mathfrak{P}_f^*(I)^\circ \to (\mathrm{Ens}) \\
    \text{\emph{NB} Posant } I_0 = \lbrace i \in I \mid D'(\lbrace i
    \rbrace) \neq \emptyset \rbrace \\
    \text{on a sur } I_0 \text{ une structure } \dots
  \end{array}
  \right.</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">dans l'encadré de gauche, « fonction » (lecture
<unclear>incertaine</unclear>) est écrit au-dessus d'un mot biffé illisible,
<del><gap reason="illegible"/></del></note>
<note type="editorial" resp="#pass">la fin de l'encadré de droite est très serrée : « … d'ens. 
quasi-simplicial <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\sigma</formula> tel que <formula notation="TeX">D(\sigma) \neq
\emptyset</formula> » ; à gauche, reliée par une flèche : « (<hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">I_0 =
\delta(\Phi)</formula>) »</note></p>
<p>Le cas qui nous intéressera plus particulièrement est le cas
<formula notation="TeX" rend="display">I = \mathbf{N}</formula>
auquel cas <formula notation="TeX">\delta</formula> prend le nom de fonction dimension, <del><gap reason="illegible"/></del> et
<formula notation="TeX">\sup_{\overline{\mathbf{R}}} \delta(I)</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">s'appelle</supplied>
la dimension de la géom. de drapeaux <formula notation="TeX">D</formula> (<unclear>munie de sa</unclear> <del><gap reason="illegible"/></del>
fonction dimension) si elle est finie, mais il y a souvent <unclear>intérêt</unclear> à remplacer
<formula notation="TeX">\mathbf{N}</formula> par <formula notation="TeX">[0,n]_{\mathbf{N}}</formula>…
<note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">\sup_{\overline{\mathbf{R}}}</formula> » : sous « sup », un
<formula notation="TeX">\overline{\mathbf{R}}</formula> ; le mot initial de la ligne est biffé</note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">un grand crochet vertical sépare ce qui précède de la suite</note></p>
<p>Plus généralement, <supplied resp="#pass">soit une géom. de drapeaux <formula notation="TeX">D</formula> donnée</supplied> supposons
donnée une loi qui associe à chaque <del>partie</del> simplexe <formula notation="TeX">\sigma
\subset \Phi</formula> (i.e. <formula notation="TeX">\sigma \in \mathfrak{P}_f^*(\Phi)</formula> de la forme <formula notation="TeX">I_d</formula>)
une <hi rend="italic">ordre total</hi> sur <formula notation="TeX">\sigma</formula>, de façon que ces ordres totaux
s'induisent mutuellement [ce qui est le cas pour les ordres totaux induits
par un <formula notation="TeX">\delta : \Phi \to I</formula> si <formula notation="TeX">I</formula> lui-même est tot. ordonné, ou mieux
d'un <supplied resp="#pass"><unclear>ouvert</unclear></supplied> <del><gap reason="illegible"/></del> ordre <del><gap reason="illegible"/></del> sur
<unclear>I</unclear> tel que les simplexes de <formula notation="TeX">I</formula> soient tot. ord…) mais cet
<unclear>ordre</unclear> : prendre sur <formula notation="TeX">I</formula> <unclear>l'ordre</unclear> <supplied resp="#pass"><gap reason="illegible"/></supplied>
<gap reason="illegible"/> … ] Alors, posant pour <formula notation="TeX">n \in \mathbf{N}</formula> (<formula notation="TeX">n \geqslant 0</formula>)
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  D[n] &amp;= \lbrace d \in D \mid \mathrm{card}\, I_d = n+1 \rbrace \\
  &amp;= \coprod_{\sigma \in \mathfrak{P}_{n+1}(\Phi)} D(\sigma) \\
  &amp; \Big( \simeq \text{aussi } \coprod_{\sigma \in
  \mathfrak{P}_{n+1}(I)} D'(\sigma) \Big)
\end{align*}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">« aussi » est une lecture <unclear>incertaine</unclear></note></p>
<pb n="18" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=19"/><p>On trouve que <formula notation="TeX">n \mapsto D[n]</formula> devient un ens. quasi-simplicial, i.e. 
un <supplied resp="#pass">contra</supplied>foncteur sur la catégorie <formula notation="TeX">\Delta</formula> des ens. finis non vides
de la forme <formula notation="TeX">\Delta_n = [0,n]_{\mathbf{N}}</formula>, avec comme morphismes les
appl. <hi rend="italic">injectives</hi>. Cet ens. quasi-simplicial satisfait la
condition que
<formula notation="TeX" rend="display">\forall\, n, m \in \mathbf{N} \text{ avec } n &lt; m, \text{ et } d_m \in
  D[m], \text{ l'application}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Hom}_\Delta(\Delta_n, \Delta_m) \to D_n, \qquad u \mapsto
  u^*(d_m)</formula>
<note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/></note>
est injective, qui signifie aussi que la catégorie
<formula notation="TeX" rend="display">\widehat{\Delta}/D[\,]</formula>
est ordonnée (i.e. <unclear>équivalente</unclear>, <unclear>pardonnez</unclear>…).
L'ens. ordonné <formula notation="TeX">D</formula> se reconstitue en fonction de <formula notation="TeX">D[\,]</formula>, comme l'ens. 
ordonné <unclear>grandeur</unclear> par ladite catégorie ordonnée.
<del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass"><unclear>On trouve</unclear></supplied>
<del>Le <gap reason="illegible"/> de l'ens.</del></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{l}
    \text{géométrie des drapeaux } D \\
    \text{avec syst.\ d'ordres totaux sur} \\
    \text{les simplexes de } \Phi \text{ (ens.\ des} \\
    \text{él.\ minimaux de } D)
  \end{array}
  \Longleftrightarrow
  \begin{array}{l}
    \text{ens.\ quasi-} \\
    \text{simpliciaux} \\
    \text{satisfaisant la} \\
    \text{condition dess.}
  \end{array}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">« totaux » est ajouté au-dessus de la ligne ; « avec » et « ens. »
sont des lectures <unclear>incertaines</unclear></note></p>
<pb n="19" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=20"/><p>Soit <formula notation="TeX">D</formula> une géométrie de drapeaux quasi-simpliciale
<del><formula notation="TeX">D : \mathfrak{P}_f^*(\mathbf{N})^\circ \to (\mathrm{Ens})</formula></del>
<del>(« géométrie de drapeaux avec fonction dimension »)</del>
<note type="editorial" resp="#pass">ces deux lignes sont barrées d'un zigzag</note>
[i.e. avec <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">D</formula></supplied> un syst. d'ordres totaux compatibles sur les
simplexes de <formula notation="TeX">\Phi = D_0</formula> (ens. des él. minimaux de <formula notation="TeX">\Phi</formula>)]
<note type="editorial" resp="#pass">il écrit bien « de <formula notation="TeX">\Phi</formula> » à la fin, pour « de <formula notation="TeX">D</formula> »</note></p>
<p>d'où
<formula notation="TeX" rend="display">X = |D|</formula>
espace topologique, muni de parties fermées (compactes, des simplexes)
<formula notation="TeX" rend="display">X(d) \qquad d \in D</formula>
définissant une <hi rend="italic">stratification</hi> <unclear>canonique</unclear> de <formula notation="TeX">X</formula> par des simplexes
(les <formula notation="TeX">X^\circ(d) = X(d) - \bigcup_{d' &lt; d} X(d')</formula> forment une partition
de <formula notation="TeX">X</formula> par des simplexes ouverts…)</p>
<p>Pour tout <formula notation="TeX">F \in \Phi</formula>, soit
<formula notation="TeX" rend="display">\left\lbrace
  \begin{array}{l}
    |F| = \displaystyle\bigcup_{\substack{d \in D_* \\ \text{t.q.\ }
    \sup(I_d) = F}} X(d) \\[3ex]
    |F|^\circ = \displaystyle\bigcup_{\text{idem}} X(d)^\circ
  \end{array}
  \right.</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">à droite, relié par un long trait courbe : « <formula notation="TeX">|F| - |F|^\circ
\overset{?}{=} \bigcup_{F' &lt; F} |F'|</formula> », et au-dessous « <formula notation="TeX">= \bigcup_{d \in
D_*,\ \sup I_d &lt; F} X(d)</formula> », avec au-dessus « <formula notation="TeX">\bigcup_{F' &lt; F}
|F'|^\circ</formula> » et, en bas, « donc <formula notation="TeX">(|F|)_{F \in \Phi}</formula> »</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">?</note>
Quand peut-on dire que la famille des <supplied resp="#pass">et celle des cellules fermées</supplied>
<del><gap reason="illegible"/></del> forment celle des cellules <hi rend="italic">fermées</hi> d'une
<hi rend="italic">stratification</hi> de <formula notation="TeX">X</formula>, dont les cellules ouvertes sont les
<formula notation="TeX">|F|^\circ</formula> ?</p>
<p><supplied resp="#pass">En fait :</supplied>
<del>a) <formula notation="TeX">(|F|)_{F \in \Phi}</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">|F| = \bigcup X(d) = X</formula></del>
<supplied resp="#pass">loc. fermés ??</supplied></p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>Les <formula notation="TeX">|F|^\circ</formula> forment <hi rend="italic">partition</hi> de <formula notation="TeX">X</formula> [<hi rend="italic">NB</hi>
  <formula notation="TeX">|F|^\circ \supseteq</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">les <unclear>sommets</unclear>
  <unclear>maximaux</unclear></supplied> donc <formula notation="TeX">|F|^\circ \neq \emptyset</formula> ]</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">|F| = \overline{|F|^\circ}</formula> car <formula notation="TeX">X(d) = \overline{X(d)^\circ}</formula>
     ) <unclear><gap reason="illegible"/> de « cellules » ouvertes</unclear></item>
<label>c)</label><item><del><formula notation="TeX">|F|^\circ = |F| - \bigcup (X(d))</formula>, <formula notation="TeX">d \in D_*</formula>,
  <formula notation="TeX">\sup(I_d) = F</formula></del></item>
</list>
<pb n="20" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/76.pdf#page=21"/><p>Soit <formula notation="TeX">\Delta</formula> la catégorie des ens. finis tot<supplied resp="#pass">alement</supplied> ordonnés
<supplied resp="#pass">non vides</supplied>, avec comme morphismes les applications
<hi rend="italic">strictement</hi> croissantes. Soit
<formula notation="TeX" rend="display">D_* \in \mathrm{Ob}\, \widehat{\Delta} \qquad D_* : \Delta^\circ
  \longrightarrow (\mathrm{Ens})</formula>
donc <formula notation="TeX">D_*</formula> définit une catégorie fibrée : fibres discrètes sur <formula notation="TeX">\Delta</formula>,
à quelle condition celle-ci est-elle ordonnée <supplied resp="#pass">(ou préordonnée,
<unclear>cela revient au même</unclear>)</supplied> ? Posons <formula notation="TeX">\Delta_n = [0,n] \in
\mathrm{Ob}\,\Delta</formula>, <formula notation="TeX">D_n = D_*(\Delta_n)</formula>, la condition est celle-ci</p>
<p>(1) <formula notation="TeX">\forall\, n, m \in \mathbf{N}</formula>, avec <formula notation="TeX">n &lt; m</formula>, et <formula notation="TeX">d_m \in D_m</formula>,
l'application
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Hom}_\Delta(\Delta_n, \Delta_m) \longrightarrow D_n, \qquad u
  \longmapsto u^*(d_m)</formula>
est injective.
<note type="editorial" resp="#pass">le « 1 » est cerclé</note></p>
<p>Ceci posé, on a donc un ens. ordonné <formula notation="TeX">D_* = \coprod_{m \in \mathbf{N}}
D_m</formula> et un foncteur fibrant
<formula notation="TeX" rend="display">\underline{D}_* \longrightarrow \Delta</formula>
Considérons la réalisation topologique <formula notation="TeX">|D_*|</formula> de <formula notation="TeX">D_*</formula>, donc <formula notation="TeX">\forall\, d
\in D_* = \mathrm{Ob}\,\underline{D}</formula>, on a une partie <supplied resp="#pass">fermée</supplied> <formula notation="TeX">|d|
\subset |D_*|</formula>, l'application <formula notation="TeX">d \mapsto |d|</formula> de
<formula notation="TeX" rend="display">D_* \to \mathfrak{P}(|D_*|)</formula>
<supplied resp="#pass"><unclear>est</unclear></supplied> <unclear>injective</unclear> <supplied resp="#pass"><unclear>et</unclear></supplied>
<unclear>respecte</unclear> la relation d'ordre. Considérons <supplied resp="#pass">pour <formula notation="TeX">d \in
D_m</formula></supplied> <del><gap reason="illegible"/></del> l'ens. <formula notation="TeX">D_d = \lbrace \delta \in D \mid \delta
\leqslant d \rbrace</formula>, on trouve qu'il est canoniquement isomorphe (comme
ens. ordonné) à <formula notation="TeX">\mathfrak{P}^*(\Delta_m)</formula> (<formula notation="TeX">\mathfrak{P}^*</formula> désigne
l'ens. des parties <formula notation="TeX">\neq \emptyset</formula>). Donc <formula notation="TeX">|d|</formula> est canoniquement
isomorphe au simplexe type <formula notation="TeX">|\Delta_m|</formula>. Ainsi on trouve
<formula notation="TeX" rend="display">|D_*| = \varinjlim_{d \in D_*} |d| = \varinjlim_{d \in D_*} |\Delta_m| =
  \varinjlim_{\Delta \in \Delta/D} |\Delta|</formula></p>
</div>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
