<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-model href="https://grothendieck.commutator.io/tei/grothendieck.rng" type="application/xml" schematypens="http://relaxng.org/ns/structure/1.0"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 72, pages 1–20 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-09-27">2026-09-27</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5.5 (claude-opus-5-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-09-27">2026-09-27</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">72</idno>
          </msIdentifier>
          <head>Polyèdres réguliers et hyperpolyèdres réguliers (Calculs en dimension quelconque) : notes manuscrites (s.d.).</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 1 à 20 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 1 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>[à partir de 1978]</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\supplied</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> (restitué par le transcripteur) ;
        <hi rend="monospace">\add</hi> devient <hi rend="monospace">add</hi>
        (ajout de l'auteur, en interligne ou sur un mot biffé) ;
        <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\drawing</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='drawing']</hi> (dessin de l'auteur, décrit par le
        transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Restitution et ajout de l'auteur n'ont longtemps fait qu'une macro. Ils
        ont été séparés le 26 septembre 2026 par une règle vérifiable dans le
        fichier, non par une relecture : un ajout accolé au mot qu'il complète
        est une restitution (<hi rend="monospace">supplied</hi>), un ajout
        isolé est de l'auteur (<hi rend="monospace">add</hi>). Certains
        <hi rend="monospace">add</hi> sont donc encore des restitutions du
        transcripteur, que seuls les fac-similés départageront.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="2">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
      <schemaRef type="ODD" url="https://grothendieck.commutator.io/tei/grothendieck.odd"/>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-09-27" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
      <change when="2026-09-27" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="1">
<div type="section">
<head><formula notation="TeX">n</formula>-polyèdres réguliers et représentations de <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_n</formula> dans <formula notation="TeX">O(n+1)</formula> … (dictionnaire)</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">titre de sa main, en haut à droite de la feuille de chemise qui est la
page 1 ; le signe de « <formula notation="TeX">n+1</formula> » est d'une lecture incertaine (peut-être
<formula notation="TeX">n-1</formula>). À gauche, au crayon, « (23 p) »</note></p>
<pb n="2" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=3"/><p><formula notation="TeX">n \geq 1</formula> fixé, et <formula notation="TeX">n</formula>-hyperpolyèdre combinatoire épinglé universel <formula notation="TeX">\Pi</formula>,
groupe d'autom.
<formula notation="TeX" rend="display">\mathfrak{G}_n = \lbrace \tau_0, \ldots, \tau_n \mid \tau_i \leftrightarrow \tau_j
\ \text{si}\ 0 \leq i, j \leq n,\ i, j\ \text{non cons.} \rbrace</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la flèche double <formula notation="TeX">\tau_i \leftrightarrow \tau_j</formula> note ici, comme dans la
condition a) plus bas, que <formula notation="TeX">\tau_i</formula> et <formula notation="TeX">\tau_j</formula> commutent</note></p>
<p><formula notation="TeX">S</formula> schéma de base fixé</p>
<p><note type="authorial" place="margin">autodual</note> <formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula> cat. des réal. géom. régulières
<add>non dég.</add> projectives de <formula notation="TeX">\Pi</formula> (autodual)</p>
<p><note type="authorial" place="margin">autodual</note> <formula notation="TeX">C'_{\mathrm{pr}}</formula> cat des systèmes <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">(X, (\tau_i)_{0 \leq i \leq n},</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">X_{*})</formula>
<add><unclear><formula notation="TeX">\tau_j \mapsto \pm 1</formula></unclear></add>
<note type="editorial" resp="#pass">l'ajout est écrit sous la ligne, sous le passage biffé, où se lisait
peut-être <formula notation="TeX">\varphi_G : \mathfrak{G}_n \to \ldots</formula></note></p>
<p><formula notation="TeX">X</formula> fibré projectif, <formula notation="TeX">\tau_i</formula> <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n)</formula> <unclear>ps.</unclear> réfl. strictes
<formula notation="TeX">(\Rightarrow h_i, H_i)</formula> <del>, <formula notation="TeX">s_0</formula> section</del></p>
<p><formula notation="TeX">X_{*}</formula> drapeau maximal, avec conditions</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">\tau_i \leftrightarrow \tau_j</formula> si <formula notation="TeX">0 \leq i, j \leq n</formula>    <formula notation="TeX">i, j</formula>
non consécutifs.</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">\tau_i X_j = X_j</formula> si <formula notation="TeX">0 \leq i \neq j \leq n</formula></item>
<label>c)</label><item><formula notation="TeX">\tau_i X_i \neq X_i</formula>    <formula notation="TeX">0 \leq i \leq n</formula></item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula>, <formula notation="TeX">C'_{\mathrm{pr}}</formula> proviennent par
<hi rend="italic">rigidification</hi> de catégories <formula notation="TeX">\widetilde{C}_{\mathrm{pr}}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del>
de <hi rend="italic">représentations</hi> projectives de <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_n</formula> sans plus</note>
<note type="editorial" resp="#pass">note de marge entourée, en regard des conditions a) à c)</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB Au lieu de se donner <formula notation="TeX">X_{*}</formula>, il suffit de se donner <del>un</del>
<formula notation="TeX">X_i</formula> avec <formula notation="TeX">\tau_j X_i = X_i</formula> <formula notation="TeX">(j \neq i)</formula> <formula notation="TeX">\tau_i X_i \neq</formula> <unclear><formula notation="TeX">0</formula></unclear>
satisfaisant à conditions <gap reason="illegible"/> — p. ex. <formula notation="TeX">s_0 = X_0</formula>, tel que
<del><gap reason="illegible"/></del> <add><formula notation="TeX">(s_0, (h_i))</formula></add> <del><gap reason="illegible"/></del> engendre linéairement
<formula notation="TeX">X</formula></note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">non autodual</note> <formula notation="TeX">C_{\mathrm{aff}}</formula> variante affine de <formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula>
[NB. il n'est plus besoin de se donner <formula notation="TeX">\varphi_G</formula> <gap reason="illegible"/> pour
<formula notation="TeX">C'_{\mathrm{aff}}</formula>]</p>
<p><note type="authorial" place="margin">non autodual</note> <formula notation="TeX">C'_{\mathrm{aff}}</formula> variante affine de
<formula notation="TeX">C'_{\mathrm{pr}}</formula></p>
<p>Attention, <formula notation="TeX">\tau_0</formula> <unclear>n'est peut-être pas</unclear> une ps. réflexion affine,
mais <formula notation="TeX">\widehat{\tau}_0</formula> est une ps. refl. projective (dont l'hyperplan peut
être exceptionnellement l'hyperplan à l'<formula notation="TeX">\infty</formula> …)
<note type="authorial" place="margin">car <formula notation="TeX">\beta_0 = \mu_0 = 0</formula> ! (<gap reason="illegible"/> en <unclear>car. 2</unclear>..)</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">autodual</note> <formula notation="TeX">C_{\mathrm{vect}}</formula> variante vectorielle de
<formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula> (où <formula notation="TeX">X</formula> <unclear>rigidifié</unclear> comme <formula notation="TeX">P(\mathcal{E})</formula>, et <formula notation="TeX">s_0</formula>
rigidifié par une section <hi rend="italic">de</hi> <formula notation="TeX">\mathcal{E}</formula> — ce qui
<del>rigidifie</del> est une donnée de <hi rend="italic">rigidification</hi> dans une donnée de
catégorie <formula notation="TeX">\widetilde{C}_{\mathrm{vect}}</formula>, éliminant le groupe <formula notation="TeX">G_m</formula>
d'autom..)
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\widetilde{C}_{\mathrm{vect}}</formula>, <formula notation="TeX">\widetilde{C}'_{\mathrm{vect}}</formula>
sans <unclear><formula notation="TeX">G_m</formula>-épinglage</unclear></note></p>
<p><formula notation="TeX">C'_{\mathrm{vect}}</formula> <del>variante</del> variante vectorielle de
<formula notation="TeX">C'_{\mathrm{pr}}</formula> (on <unclear>laisse tomber</unclear> <gap reason="illegible"/> = le drapeau,
<unclear>remplacé par</unclear> <formula notation="TeX">h_0 = a_{-1}</formula> —)</p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">C^{\infty}_{?}</formula> cat des
<formula notation="TeX">(C, \varphi^{C}_{G} : \mathfrak{G}_n \to \operatorname{Aut} C, h_0)</formula> avec <formula notation="TeX">C</formula>
fibré projectif de <unclear>rg <formula notation="TeX">n</formula></unclear>, <formula notation="TeX">\varphi^{C}_{G}</formula> hom groupes, <formula notation="TeX">h_0</formula>
section de <formula notation="TeX">C</formula>, avec
<note type="editorial" resp="#pass">l'indice de <formula notation="TeX">C^{\infty}</formula>, rendu ici par un point d'interrogation, est illisible ; les pages suivantes ont
<formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{vect}}</formula> et <formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{pr.orth}}</formula></note></p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>les <formula notation="TeX">\tau^{C}_{i}</formula> ps. réflex. <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n)</formula> strictes si
<formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula>, <unclear>associée</unclear> à <formula notation="TeX">h_0</formula> pour <formula notation="TeX">\tau^{C}_{0}</formula> (qui peut
être non strict) <formula notation="TeX">(\Rightarrow h_i, H_i</formula> pour <formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula> — mais pas de
<formula notation="TeX">h_0)</formula></item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">non autodual, sauf si <gap reason="illegible"/>, i.e. <formula notation="TeX">c \notin C</formula>
<unclear>en tte fibre</unclear></note>
<note type="authorial" place="margin">NB La donnée de <formula notation="TeX">s_0</formula> superflue si <formula notation="TeX">\tau^{C}_{0}</formula> stricte i.e. 
<formula notation="TeX">\mu_0, \beta_0</formula> non nuls simultanément</note></p>
<pb n="3" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=4"/>
<list rend="itemize">
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">h_i</formula> <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n)</formula> engendrent <formula notation="TeX">C</formula> i.e. lin. indép.</item>
<label>c)</label><item><formula notation="TeX">h_i \notin H_{i+1}</formula> <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n-1)</formula> en tte fibre</item>
</list>
<p><formula notation="TeX">\widetilde{C}^{\infty}_{\mathrm{vect}}</formula> variante vectorielle
<formula notation="TeX">(V, \varphi^{V}_{\mathfrak{G}}, L_0)</formula>, <formula notation="TeX">V</formula> fibré vect. rg <formula notation="TeX">n+1</formula>,
<formula notation="TeX">\varphi^{V}_{\mathfrak{G}} : \mathfrak{G} \to \operatorname{Aut}(V)</formula>, <formula notation="TeX">L_0</formula>
sous-fibré vect. de rg 1, avec
<note type="authorial" place="margin">non autodual sauf si <formula notation="TeX">\rho</formula> inv.</note></p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>les <formula notation="TeX">\tau^{V}_{i}</formula> <formula notation="TeX">0 \leq i \leq n</formula> pseudoréflexions strictes pour
<formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula>, et ass. à <formula notation="TeX">L_0</formula> si <formula notation="TeX">i = 0</formula> (<formula notation="TeX">\Rightarrow L_i, H_i</formula>,
<unclear><formula notation="TeX">L'_i</formula></unclear> si <formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula>)</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">V = \bigoplus_{0 \leq i \leq n} L_i</formula></item>
<label>c)</label><item><formula notation="TeX">L_i \not\subset H_{i+1}</formula>    <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n-1)</formula></item>
</list>
<p>Alors
<formula notation="TeX">L_0 \simeq L_1^{\vee} \simeq L_1 \simeq L_2^{\vee} \simeq L_2 \cdots \simeq
L_n^{\vee} \simeq L_n</formula>, soit <formula notation="TeX">L</formula>. On <unclear>appelle</unclear>
<hi rend="italic">rigidification</hi> la donnée d'une base de <formula notation="TeX">L</formula>, (p. ex. d'une base
<gap reason="illegible"/> de l'un des <formula notation="TeX">L_i</formula>, <unclear>ou des <formula notation="TeX">L'_i</formula></unclear>)</p>
<p><formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{vect}}</formula> cat. des objets de
<formula notation="TeX">\widetilde{C}^{\infty}_{\mathrm{vect}}</formula> <hi rend="italic">rigidifiés</hi></p>
<p><formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{pr.orth}}</formula> cat. des objets
<formula notation="TeX">(C, Q, \varphi^{C,Q}_{\mathfrak{G}}, h_0)</formula>, avec
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">n \geq 2</formula>, les <unclear><formula notation="TeX">\mu_i = 2</formula></unclear></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note de marge entourée</note>
<note type="authorial" place="margin">non autodual sauf si <formula notation="TeX">\rho</formula> inv.</note>
<del><formula notation="TeX">C</formula>, <formula notation="TeX">\varphi^{C}_{\mathfrak{G}}</formula> objet de <gap reason="illegible"/>, <formula notation="TeX">Q</formula> hyperquadrique
<gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">C</formula></del>
<formula notation="TeX">C</formula>, fibré projectif rg <formula notation="TeX">n</formula>, <formula notation="TeX">Q</formula> <unclear>hyperquadrique</unclear> <gap reason="illegible"/>,
<formula notation="TeX">\varphi^{C,Q}_{\mathfrak{G}} : \mathfrak{G}_n \to \operatorname{Aut}(C, Q)</formula>,
<formula notation="TeX">h_0</formula> section de <formula notation="TeX">C</formula>, tels que</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>les <formula notation="TeX">\tau^{C,Q}_{i}</formula> <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n)</formula> réfl. orth., strictes pour
<formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula>, ass. à <formula notation="TeX">h_0</formula> si <formula notation="TeX">i = 0</formula> <formula notation="TeX">(\Rightarrow h_i, H_i</formula>
<formula notation="TeX">1 \leq i \leq n)</formula></item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">h_i</formula> <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n)</formula> engendrent <formula notation="TeX">C</formula></item>
<label>c)</label><item><formula notation="TeX">h_i \notin H_{i+1}</formula> en tte fibre <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n-1)</formula></item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">NB Dans le cas <del><gap reason="illegible"/></del> <add><formula notation="TeX">\beta_0 \beta_1</formula> inv./plus</add>
(<del><gap reason="illegible"/></del> <add><gap reason="illegible"/></add> inv., et
<del><formula notation="TeX">(\beta_1, 2)\mathcal{O}_S = \mathcal{O}_S</formula></del>
<del>(<formula notation="TeX">\beta_1</formula> inv. <gap reason="illegible"/>)</del>
<formula notation="TeX">\Rightarrow</formula> <formula notation="TeX">(\beta_1, 4 - \beta_0)\mathcal{O}_S = \mathcal{O}_S</formula> i.e. 
<formula notation="TeX">\beta_1 = \alpha_1 + 2</formula> et <formula notation="TeX">4 - \beta_0 = 2 - \alpha_0</formula> non nuls
simultanément) b) équivaut au fait que, <unclear>sur chaque fibre</unclear>, il
<gap reason="illegible"/> d'hyperplan <gap reason="illegible"/> <del><gap reason="illegible"/></del> par <formula notation="TeX">\mathfrak{G}</formula> … (quelle
remarque valant aussi pour <formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{vect}}</formula>,
<formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{pr}}</formula> … explicitation</note>
<note type="editorial" resp="#pass">longue note de marge au bas de la page, séparée du texte par un trait
oblique ; plusieurs mots en sont biffés ou surchargés</note></p>
<p><hi rend="italic">RemNB</hi> si <formula notation="TeX">\tau_i</formula>, <formula notation="TeX">\tau_{i+1}</formula> réflexions <hi rend="italic">strict.</hi> orth. 
i.e. <gap reason="illegible"/> inv. Alors <formula notation="TeX">h_i \notin H_{i+1}</formula> en tte fibre équivaut à
<formula notation="TeX">\tau_i \tau_{i+1} \neq \tau_{i+1} \tau_i</formula> <add>en tte fibre</add> i.e. 
<formula notation="TeX">\rho_i^{2} \neq \mathrm{id}</formula> en tte fibre. Si donc <formula notation="TeX">\rho_i</formula> inv. (c) se
remplace par ces conditions pour <formula notation="TeX">0 \leq i \leq n-1</formula> …</p>
<pb n="4" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=5"/><p><hi rend="italic">RemNB</hi> On <unclear>aura même</unclear> <formula notation="TeX">h_0 \in \Gamma(C - Q)</formula> …</p>
<p><note type="authorial" place="margin">non autodual sauf si <formula notation="TeX">\rho</formula> inv.</note>
<formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{vect.orth}}</formula> cat. des syst. 
<formula notation="TeX">(V, f, \varphi^{V}_{\mathfrak{G}}, a_0)</formula>, avec <formula notation="TeX">V</formula> fibré vectoriel de rg
<formula notation="TeX">n+1</formula>, <formula notation="TeX">f</formula> forme quadratique <del>non dég. en chaque fibre</del>,
<formula notation="TeX">\varphi^{V\,\mathrm{orth}}_{\mathfrak{G}} : \mathfrak{G} \to
\operatorname{Aut}(V, f)</formula>, <formula notation="TeX">a_0</formula> section de <formula notation="TeX">V</formula>, satisfaisant</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>les <formula notation="TeX">\tau^{V}_{i}</formula> <add><formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n)</formula></add> réflexions orth., les
<formula notation="TeX">\tau_i</formula> <formula notation="TeX">(1 \leq i \leq n)</formula> <del>non</del> <formula notation="TeX">\neq \mathrm{id}</formula> en chaque fibre
<formula notation="TeX">(\Rightarrow L_i, H_i</formula> pour <formula notation="TeX">1 \leq i \leq n)</formula>, <formula notation="TeX">\tau_0</formula> associé à
<formula notation="TeX">\mathcal{O}_S a_0</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> et <formula notation="TeX">\boxed{f(a_0) = 1}</formula> (de sorte que
<formula notation="TeX">\mathcal{O}_S a_0</formula> <add><gap reason="illegible"/></add> <unclear>sous-fibré vect.</unclear>…)</item>
<label>b)</label><item>, c) comme dessus, avec commentaires correspondants.</item>
</list>
<p>On pourrait définir <formula notation="TeX">\widetilde{C}^{\infty}_{\mathrm{vect.orth}}</formula>, catégorie
des <del>systèmes</del> <formula notation="TeX">(V, f, \varphi^{V}_{\mathfrak{G}}, L_0)</formula>, avec
<del><gap reason="illegible"/></del> <del><gap reason="illegible"/> comme dans <formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{vect}}</formula>,</del>
<formula notation="TeX">(V, f)</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>fibré quadratique</unclear> de rg <formula notation="TeX">n+1</formula>,
<formula notation="TeX">\varphi^{V}_{\mathfrak{G}} : \mathfrak{G}_n \to \operatorname{Aut}(V, f)</formula>,
<formula notation="TeX">L_0</formula> s-fibré de rg 1, tels que a) b) c) comme précédemment, mais
<formula notation="TeX">f(a_0) = 1</formula> remplacé par <formula notation="TeX">f \vert L_0</formula> <gap reason="illegible"/> <hi rend="italic"><unclear>lisse</unclear></hi>.</p>
<p>Et <gap reason="illegible"/> trouve <formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{vect.orth}}</formula> à partir de
<formula notation="TeX">\widetilde{C}^{\infty}_{\mathrm{vect.orth}}</formula> par rigidification par une
section <formula notation="TeX">a_0</formula> de <formula notation="TeX">L_0</formula> telle que <formula notation="TeX">f(a_0) = 1</formula> (les sections formant un
torseur sous <formula notation="TeX">\mu_2</formula> …).</p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">C_{\mathrm{pr}} \approxeq C'_{\mathrm{pr}} \approxeq C_{\mathrm{aff}}
\approxeq C'_{\mathrm{aff}} \approxeq C_{\mathrm{vect}} \approxeq
C'_{\mathrm{vect}} \;\Big\vert\; \approxeq C^{\infty}_{\mathrm{pr}}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\approxeq C^{\infty}_{\mathrm{vect}} \approxeq \;\Big\vert\;
C^{\infty}_{\mathrm{pr.orth}} \approxeq C^{\infty}_{\mathrm{vect.orth}}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">les signes <formula notation="TeX">\approxeq</formula> rendent un <formula notation="TeX">\approx</formula> posé sur un long trait
horizontal. Deux traits verticaux coupent la chaîne ; au premier est accrochée
la mention « <formula notation="TeX">n \geq 2</formula> (explicités variante si <formula notation="TeX">n = 1</formula> !) », au second « si
de plus les <formula notation="TeX">\lambda_i = -1</formula> i.e. les <formula notation="TeX">\tau_i</formula> des réflexions. »</note></p>
<pb n="5" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=6"/><p>Soit <formula notation="TeX">G_0</formula> l'image de <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_n</formula> dans
<formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(\mathcal{E}, V)</formula> (un mot biffé, <gap reason="illegible"/>, avant <formula notation="TeX">V</formula>), on a un diagramme</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}[column sep=small]
 &amp; \operatorname{Aut}(X, C) \arrow[r] &amp; \operatorname{Aut}(C) \\
G_0 \arrow[r, hook] &amp; \operatorname{Aut}(\mathcal{E}, V, f) \arrow[u] \arrow[r] &amp; \operatorname{Aut}(V, f) \arrow[u]
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">au-dessus de <formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(X, C)</formula> est écrit
<formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(\mathcal{E}, f, \pi, \pi')</formula> ; en tête de la ligne du haut
un « <formula notation="TeX">G_0 \to</formula> » est biffé, et plusieurs lettres (un indice sous
<formula notation="TeX">\operatorname{Aut}(X, C)</formula>, les seconds arguments des deux
<formula notation="TeX">\operatorname{Aut}</formula> de droite) sont surchargées ou biffées</note></p>
<p>On cherche <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>les noyaux</unclear> de
<formula notation="TeX" rend="display">G_0 \longrightarrow
\left\lbrace
\begin{array}{l}
\operatorname{Aut}(X, \ldots) \\
\operatorname{Aut}(V)
\end{array}
\right.
\longrightarrow \operatorname{Aut}(C)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">le second argument du premier <formula notation="TeX">\operatorname{Aut}</formula> est biffé</note></p>
<p>a) <formula notation="TeX">\operatorname{Ker}(\operatorname{Aut}(\mathcal{E}, V, f) \to
\operatorname{Aut}(X))</formula> est formé des homothéties qui conservent <formula notation="TeX">f</formula>, donc
isom. <formula notation="TeX">\mu_2</formula>. En fait, <formula notation="TeX">G_0</formula> conserve mieux que <formula notation="TeX">(\mathcal{E}, f, V)</formula>, il
conserve <formula notation="TeX">(\mathcal{E}, f, \pi, \pi')</formula> <add><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">f</formula></add>, donc si c'est une
homothétie c'est l'identité : <formula notation="TeX">G_0</formula> opère <hi rend="italic">fidèlement</hi> sur <formula notation="TeX">X</formula>.</p>
<p>b) <formula notation="TeX">\operatorname{Ker}(\operatorname{Aut}(\mathcal{E}, f, \pi, \pi') \to
\operatorname{Aut}(V))</formula> est formé des <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> de la forme
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{id} + \pi' \otimes a \qquad (a \in \Gamma \mathcal{E}),</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">devant <formula notation="TeX">\pi'</formula>, un signe biffé, illisible</note>
qui conservent <formula notation="TeX">\pi, \pi', f</formula>. Ils conservent <formula notation="TeX">\pi</formula> sss <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">\rho a = 0</formula> (donc <formula notation="TeX">a = 0</formula> si <formula notation="TeX">\rho</formula> inv., plus gén. si <formula notation="TeX">\rho</formula> est régulier)
(NB <formula notation="TeX">\langle \pi, \pi' \rangle = \rho</formula>), et ils conservent <formula notation="TeX">\pi'</formula> sss :
<formula notation="TeX" rend="display">\langle a, \pi' \rangle \pi' = \ldots
\quad \text{i.e.} \quad \langle a, \pi' \rangle = 0
\quad \text{i.e.} \quad \boxed{a \in V.}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">trois courts passages biffés et illisibles dans cette ligne : après
le premier <formula notation="TeX">\langle a, \pi' \rangle</formula>, au second membre de la première
égalité (rendu ici par <formula notation="TeX">\ldots</formula>), et devant le second
<formula notation="TeX">\langle a, \pi' \rangle</formula></note>
Conserver <formula notation="TeX">f</formula> signifie
<formula notation="TeX" rend="display">f(a)\pi' + \psi(a) = 0</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la formule porte à gauche un repère entouré, peut-être « 8 »</note>
d'où <del><gap reason="illegible"/></del> en <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\psi'</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">f(a) \underbrace{\psi'(\pi')}_{-\sigma' \pi} +
\underbrace{\psi' \psi(a)}_{\beta a} = 0
\quad \text{i.e.} \quad \beta a = \sigma' f(a) \pi</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">devant <formula notation="TeX">\sigma'</formula> dans le dernier membre, une petite marque illisible,
peut-être biffée</note></p>
<pb n="6" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=7"/><p>Si <formula notation="TeX">\beta</formula> inversible ça conduit <formula notation="TeX">a = \lambda \pi</formula>, dans l'équation
précédente <unclear>(8)</unclear> devient
<formula notation="TeX" rend="display">f(a)\pi' + \lambda \underbrace{\psi(\pi)}_{-\sigma \pi'} = 0
\quad \text{i.e.} \quad
\sigma \lambda = \lambda^{2} \underbrace{f(\pi)}_{-\widetilde{\sigma}\widetilde{\rho}}</formula>
<del><formula notation="TeX">\beta \lambda \pi = \sigma' \lambda^{2} f(\pi) \ldots</formula></del></p>
<p>i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\beta \lambda = \sigma' \lambda^{2} \underbrace{f(\pi)}_{-\widetilde{\sigma}\widetilde{\rho}}
\qquad \text{i.e.} \quad \lambda(\sigma + \lambda \widetilde{\sigma}\widetilde{\rho}) = 0</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">les deux colonnes sont écrites côte à côte : à gauche la variante en
<formula notation="TeX">\beta</formula>, <formula notation="TeX">\sigma'</formula>, à droite celle en <formula notation="TeX">\sigma</formula></note>
i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\lambda(\beta + \sigma' \widetilde{\sigma} \widetilde{\rho} \lambda) = 0,
\quad \text{en plus de } \rho \lambda = 0</formula>
Si on est dans un anneau intègre, cela veut que <hi rend="italic">soit</hi> <formula notation="TeX">\lambda = 0</formula>
i.e. <formula notation="TeX">u = \mathrm{id}</formula>, soit <formula notation="TeX">\beta + \sigma' \widetilde{\sigma}
\widetilde{\rho} \lambda = 0</formula> ce qui implique (comme <formula notation="TeX">\beta</formula> inv. par hyp.)
<formula notation="TeX">\sigma' \widetilde{\sigma} \widetilde{\rho}</formula> inversible (et
<formula notation="TeX">\lambda = -\frac{\beta}{\sigma' \widetilde{\sigma} \widetilde{\rho}}</formula>)
absurde si <formula notation="TeX">\rho = \rho</formula> <gap reason="illegible"/> (on impose) qui implique <formula notation="TeX">\lambda = 0</formula>
(puisque <formula notation="TeX">\rho \lambda = 0</formula>), <unclear>comme</unclear>
<formula notation="TeX">\rho = 2\widetilde{\rho}</formula>, si <formula notation="TeX">2</formula> inv. <del><gap reason="illegible"/></del> <add><gap reason="illegible"/></add> ce
résultat. Mais si <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>, <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\rho = 0</formula> dans
<formula notation="TeX">\rho \lambda = 0</formula> pour en conclure, il reste la condition (<del><gap reason="illegible"/></del> et
<gap reason="illegible"/>) <formula notation="TeX">\sigma + \lambda \widetilde{\sigma} \widetilde{\rho} = 0</formula> <gap reason="illegible"/> on
<formula notation="TeX">\sigma \sigma' = \beta + \gamma \rho = \beta</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/>, donc
<add><formula notation="TeX">\sigma</formula>, <formula notation="TeX">\sigma'</formula> et</add> <formula notation="TeX">\widetilde{\sigma} = \widetilde{\sigma}'</formula> <gap reason="illegible"/>
inv., la condition devient <formula notation="TeX">1 + \lambda \widetilde{\rho} = 0</formula> i.e. 
<formula notation="TeX">\widetilde{\rho}</formula> inv. et <formula notation="TeX">\lambda = -\frac{1}{\widetilde{\rho}}</formula>. Ainsi
<note type="editorial" resp="#pass">« absurde si <formula notation="TeX">\rho = \rho</formula> » : le second membre porte peut-être un
accent ; lecture incertaine</note></p>
<p><hi rend="italic">Prop</hi> Sur un anneau intègre, si <formula notation="TeX">\beta</formula> ou <formula notation="TeX">\rho</formula> <del><formula notation="TeX">\neq 0</formula></del>,
alors le seul <formula notation="TeX">u \in \operatorname{Aut}(\mathcal{E}, f, \pi, \pi')</formula> induisant
l'identité dans <formula notation="TeX">V</formula> est l'identité, <hi rend="italic">sauf</hi> dans le cas <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">\beta \neq 0</formula>, <unclear><formula notation="TeX">n</formula> pair</unclear>, <del><formula notation="TeX">(\rho = 2\rho')</formula></del> car. 2
<formula notation="TeX">(\rho = 2\rho' = 0)</formula>, <formula notation="TeX">\rho'</formula> inv. auquel cas le seul autre <formula notation="TeX">u</formula> est
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{id} - \frac{1}{\widetilde{\rho}}\, \pi' \otimes \pi
= \mathrm{id} + \frac{1}{\widetilde{\rho}} \langle \pi', \ldots \rangle</formula>
i.e. l'antipodisme
<note type="editorial" resp="#pass">le premier signe est surchargé d'une tache, le second pourrait être un
<formula notation="TeX">\pm</formula> ; les arguments du crochet, au bord de la feuille, sont illisibles.
L'énoncé écrit <formula notation="TeX">\rho'</formula> là où la formule écrit <formula notation="TeX">\widetilde{\rho}</formula></note></p>
<pb n="7" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=8"/><p>[Il reste à voir ce que ça donne si <formula notation="TeX">\beta = 0</formula>, <formula notation="TeX">\rho = 0</formula> donc
<formula notation="TeX">\sigma \sigma' = 0</formula>. Posons
<formula notation="TeX" rend="display">a = \sum_{0}^{n} \lambda_i a_i, \quad \text{d'où} \quad
\psi(a) = \sum -\lambda_i (\beta_0 - \beta_{i-1}) a_i,</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">f(a) = \sum_{0}^{n} \lambda_i^{2} (\beta_0 - \beta_{i-1}) + (\lambda_0
\lambda_1 \beta_0 + \lambda_1 \lambda_2 (\ldots) + \cdots + \lambda_{n-1}
\lambda_n (\beta_0 - \beta_{n-1}))</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">les indices des <formula notation="TeX">\beta</formula> sont d'une lecture incertaine (<formula notation="TeX">\beta_{i-1}</formula> ou
<formula notation="TeX">\beta_{i+1}</formula>) ; le coefficient de <formula notation="TeX">\lambda_1 \lambda_2</formula> est surchargé et
illisible, et le signe qui ouvre la seconde somme est repassé</note>
———— ]</p>
<p>Regardons enfin le noyau de
<formula notation="TeX" rend="display">\operatorname{Aut}(\mathcal{E}, f, \pi, \pi') \longrightarrow
\operatorname{Aut}(\overset{C}{\overbrace{P(V)}})</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">le <formula notation="TeX">C</formula> est écrit au-dessus de <formula notation="TeX">P(V)</formula>, qui est donc <formula notation="TeX">C</formula></note>
<gap reason="illegible"/> les <formula notation="TeX">u</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> qui induisent une homothétie sur <formula notation="TeX">V</formula>. Cette
homothétie <formula notation="TeX">\varepsilon</formula>, conservant <formula notation="TeX">f \vert V</formula>, doit être dans <formula notation="TeX">\mu_2</formula>,
donc <formula notation="TeX">\varepsilon u</formula> <del>conserve</del> est l'identité sur <formula notation="TeX">V</formula>, donc de la forme
<formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon u = \mathrm{id}_{\mathcal{E}} +
\pi' \otimes \varepsilon a \qquad (a \in \mathcal{E})</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">un <formula notation="TeX">\varepsilon</formula> biffé devant <formula notation="TeX">\pi'</formula></note></p>
<p><del>A ——— <formula notation="TeX">\varepsilon\,\mathrm{id}</formula>.</del></p>
<p><del><formula notation="TeX">u =</formula></del> <formula notation="TeX">u = \varepsilon\,\mathrm{id} + \pi' \otimes a</formula> (un <formula notation="TeX">\varepsilon</formula> biffé devant <formula notation="TeX">a</formula>)
   conserve <formula notation="TeX">f, \pi, \pi'</formula>.</p>
<p>Conserve <formula notation="TeX">\pi, \pi'</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\pi = \varepsilon \pi + \rho a \quad \text{i.e.} \quad
\boxed{(1 - \varepsilon)\pi = \rho a}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\pi' = \varepsilon \pi' + \langle a, \pi' \rangle \pi'
\quad \text{i.e.} \quad
\boxed{\langle a, \pi' \rangle = 1 - \varepsilon}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">dans chacune des deux lignes, un <formula notation="TeX">\varepsilon</formula> biffé devant le
dernier terme du second membre. À droite de la seconde ligne, un premier cadre
<formula notation="TeX">\varepsilon(1 + \langle a, \pi' \rangle) = 1</formula> est biffé ; dans le cadre
retenu, un <formula notation="TeX">\varepsilon a</formula> devant le crochet est biffé, et le <formula notation="TeX">1</formula> du second
membre est repassé</note></p>
<p>Enfin, conservation de <formula notation="TeX">f</formula> <add><gap reason="illegible"/></add> (signifie)
<formula notation="TeX" rend="display">\boxed{f(a)\pi' + \varepsilon \psi(a) = 0}</formula></p>
<pb n="8" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=9"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la moitié supérieure de la page, jusqu'au calcul entouré inclus, est
barrée de longs traits obliques ; elle se lit et est donnée ici</note>
Plaçons-nous sur un corps <formula notation="TeX">k</formula>, et supposons <formula notation="TeX">\varepsilon \neq 1</formula>. (donc car. 
<formula notation="TeX">\neq 2</formula>) — le cas <formula notation="TeX">\varepsilon = 1</formula> étant le cas déjà traité (sous la
restriction que <formula notation="TeX">\beta, \rho</formula> non nuls tous deux). On doit donc avoir
<hi rend="italic"><formula notation="TeX">\rho</formula> inv.</hi> par la première équation, donc
<formula notation="TeX" rend="display">a = \frac{\ldots}{\rho}\, \pi = \lambda \pi
\quad \Bigl(\lambda = \frac{2}{\rho}\Bigr)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">le numérateur de la première fraction, biffé, se lit
<formula notation="TeX">1 - \varepsilon</formula> ; un mot biffé et illisible suit la parenthèse</note>
la 2<hi rend="sup">e</hi> équation donne <formula notation="TeX">\rho \lambda = 2</formula> déjà satisfaite,
enfin la dernière s'écrit
<formula notation="TeX" rend="display">\lambda^{2} \underbrace{f(\pi)}_{-\widetilde{\rho}\widetilde{\sigma}} \pi'
+ \varepsilon \lambda \underbrace{\psi(\pi)}_{-\sigma \pi'} = 0</formula>
i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\lambda(\underbrace{\widetilde{\rho}\widetilde{\sigma}\lambda}_{\frac{2\widetilde{\rho}\widetilde{\sigma}}{\rho} = \frac{\rho\widetilde{\sigma}}{\rho} = \widetilde{\sigma}} + \varepsilon \sigma) = 0</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">le dernier membre de l'accolade, <formula notation="TeX">\widetilde{\sigma}</formula> ou <formula notation="TeX">\sigma</formula>, est
d'une lecture incertaine</note></p>
<p><del>ce qui exige <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\lambda \neq 0</formula> <gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\widetilde{\rho}\widetilde{\sigma}\lambda + \varepsilon \sigma = 0</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">dans ces trois formules, le signe <formula notation="TeX">+</formula> devant <formula notation="TeX">\varepsilon</formula> est biffé
sur la page, sans rien qui le remplace ; il est donné tel qu'écrit ; dans la deuxième, un signe
biffé et illisible ouvre la parenthèse</note>
<unclear>ou encore</unclear> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\sigma = \widetilde{\rho}\widetilde{\sigma}</formula>
   <del><formula notation="TeX">(\ldots)\frac{2\widetilde{\rho}\widetilde{\sigma}}{\rho} + \varepsilon\sigma = 0</formula></del>
<note type="editorial" resp="#pass">ces trois lignes sont enfermées dans une grande boucle et en partie
griffonnées</note></p>
<p>Sur un anneau intègre, les seuls cas pour <formula notation="TeX">\varepsilon</formula> sont <formula notation="TeX">\varepsilon = +1</formula>
(déjà étudié, sous la restriction que <formula notation="TeX">\rho, \beta</formula> non tous deux inv.) et
<formula notation="TeX">\varepsilon = -1, \neq +1</formula> (donc <del>car. <formula notation="TeX">\neq 2</formula></del>) auquel cas <gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/> de car. <formula notation="TeX">\neq 2</formula>) d'où
<formula notation="TeX" rend="display">\rho a = 2\pi \quad \text{donc} \quad a = \frac{2}{\rho}\pi, \qquad
\varepsilon u = -\mathrm{id} + \pi' \otimes \frac{2}{\rho}\pi</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">a = \frac{2}{\rho}\pi</formula>, une mention de deux mots, illisible,
reliée par un trait à la ligne suivante ; dans <formula notation="TeX">\varepsilon u</formula>, de petites
marques en exposant devant <formula notation="TeX">\pi'</formula> et devant la fraction, illisibles</note>
c'est l'antipodisme, dont on sait bien qu'il conserve <formula notation="TeX">f</formula> et <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">\pi, \pi'</formula> … Donc</p>
<p><del>Proposition</del> <add>(Corps de base)</add> <del>Prop</del> Si <formula notation="TeX">\beta</formula> ou <formula notation="TeX">\rho</formula>
est inv. <del><gap reason="illegible"/></del> alors le seul automorphisme de
<formula notation="TeX">(\mathcal{E}, f, \pi, \pi')</formula> qui induise l'identité</p>
<pb n="9" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=10"/><p>sur <formula notation="TeX">C = \check{P}(V)</formula>, est l'<del>antiidentité</del> identité et l'antipodisme
(défini <del><gap reason="illegible"/></del> si <formula notation="TeX">\widetilde{\rho}</formula> inv. <del>(car. <gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/> pair)</del> ou si <formula notation="TeX">\rho</formula> <gap reason="illegible"/> comme
<formula notation="TeX" rend="display">\underline{a} = \mathrm{id}_{\mathcal{E}} - \frac{1}{\widetilde{\rho}}\,
\pi' \otimes \pi \ \text{si $n$ pair}, \qquad
\underline{a} = \mathrm{id}_{\mathcal{E}} - \frac{2}{\underset{\widetilde{\rho} = \rho}{\widetilde{\rho}}}\,
\pi' \otimes \pi \ \text{si}</formula>
<formula notation="TeX">n</formula> impair — dans ce dernier cas, c'est d'ailleurs l'identité en car. 2.]
<note type="editorial" resp="#pass">le <formula notation="TeX">C</formula> initial est repassé ; le crochet fermant répond peut-être à celui
qui ouvre la page 7. Le reste de la page est blanc</note></p>
<pb n="10" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=11"/><p><hi rend="italic">Dualité</hi> <del><gap reason="illegible"/></del></p>
<p>La condition <formula notation="TeX">\rho</formula> <unclear>inversible</unclear> suffit pour que l'accouplement
naturel entre <formula notation="TeX">V</formula> et <formula notation="TeX">V'</formula> soit une dualité — elle implique donc que <formula notation="TeX">C</formula> et
<formula notation="TeX">C'</formula> sont en dualité l'un avec l'autre. Si de plus <formula notation="TeX">\beta</formula> inv. i.e. 
<del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">f \vert V</formula> non dég. i.e. <formula notation="TeX">\psi_V : V \simeq V'</formula>, on trouve
un iso entre <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">C</formula> et <formula notation="TeX">C'</formula> qui commute : <formula notation="TeX">\mathfrak{G}</formula> et
transforme donc <formula notation="TeX">Q_C</formula> en <formula notation="TeX">Q_{C'}</formula>. Donc dans ce cas
<formula notation="TeX" rend="display">(C, Q_C) \simeq (C', Q_{C'})</formula></p>
<p>Le passage d'un <del><gap reason="illegible"/></del> polyèdre régulier projectif épinglé, avec
son dual, sous ces conditions, en termes de <formula notation="TeX">C^{\infty}_{\mathrm{pr.orth}}</formula>,
s'exprime donc par la conservation de <formula notation="TeX">(C, Q_C)</formula>, et en
<del><gap reason="illegible"/></del> <add>remplaçant</add> <formula notation="TeX">\tau^{C}_{0} \ldots \tau^{C}_{n}</formula> par
<formula notation="TeX">\tau^{C}_{n} \ldots \tau^{C}_{0}</formula> (i.e. 
<formula notation="TeX">\varphi^{C}_{\mathfrak{G}}</formula> par <formula notation="TeX">\varphi^{C}_{\mathfrak{G}} \circ \theta</formula>, où
<formula notation="TeX">\theta : \mathfrak{G} \to \mathfrak{G}</formula> <unclear>échange</unclear> <formula notation="TeX">\tau_i</formula> et
<formula notation="TeX">\tau_{n-i}</formula>) — ici il est inutile de préciser une section <formula notation="TeX">a_0</formula>
<add><unclear>rigide</unclear></add> de <formula notation="TeX">C</formula>, puisque <formula notation="TeX">\beta_0, \beta_n</formula> inversibles.
<note type="editorial" resp="#pass">le reste de la page est blanc</note></p>
<pb n="11" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=12"/><p>Soit maintenant <formula notation="TeX">\Pi</formula> hyperpolyèdre comb. de dim. <formula notation="TeX">n</formula>, <formula notation="TeX">G</formula> le groupe de
ses automorphismes, <formula notation="TeX">R_{\Pi}</formula> <del><formula notation="TeX">G</formula></del>-torseur des repères — son
<unclear>commutant</unclear> est un quotient <add><unclear>privilégié</unclear></add>
<formula notation="TeX">\mathfrak{G}_{\Pi}</formula> de <formula notation="TeX">\mathfrak{G}</formula>,</p>
<p><formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}(\Pi)</formula> cat. des réal. géom. régulières non dégénérées de
<formula notation="TeX">\Pi</formula> <formula notation="TeX">\Longrightarrow \varphi_G : G \to \operatorname{Aut}(X, \ldots)</formula>.
<note type="editorial" resp="#pass">la flèche <formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> et la suite sont écrites sous la ligne et
reliées par un trait à « non dégénérées »</note></p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del></p>
<p>À tt <formula notation="TeX">r \in R</formula> correspond un objet de <formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula> (<unclear>du</unclear>
universel épinglé) et pour <formula notation="TeX">r \in R</formula> variable, on a un système transitif
d'iso. entre ces objets. Donc <formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}(\Pi)</formula> s'identifie
<add>(pour <formula notation="TeX">\Pi</formula> fixé)</add> à la <add>sous-</add>cat. pleine <del>des couples
<formula notation="TeX">(\ldots)</formula></del> de <formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula> formée des <formula notation="TeX">(X, \varphi_{\mathfrak{G}},
\ldots)</formula> tels que <formula notation="TeX">\varphi_{\mathfrak{G}} : \mathfrak{G} \to
\operatorname{Aut}(X)</formula> se factorise par le quotient <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_{\Pi}</formula> de
<formula notation="TeX">\mathfrak{G}</formula>. On fait opérer <hi rend="italic">à droite</hi> <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_{\Pi}</formula> sur
<formula notation="TeX">R_{\Pi}</formula> via son action à gauche, et on <unclear>s'établit</unclear> par
<unclear>tordre</unclear> <formula notation="TeX">(X, \varphi_{\mathfrak{G}}, \ldots)</formula> en
<formula notation="TeX" rend="display">R_{\Pi} \wedge^{\mathfrak{G}_{\Pi}} X</formula>
Même procédé pour les autres descriptions — par <formula notation="TeX">C'_{\mathrm{pr}}(\Pi)</formula>
etc. …</p>
<p>Autre point de vue : On ne se donne pas <formula notation="TeX">\Pi</formula>, mais seulement un
<add>groupe</add> quotient <unclear>déterminé</unclear> <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_0</formula> de
<formula notation="TeX">\mathfrak{G}</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> correspondant à un hyperpolyèdre régulier
combinatoire épinglé. On considère ses hyperpolyèdres réguliers</p>
<pb n="12" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=13"/><p>combin. de type <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_0</formula> sur <formula notation="TeX">S</formula> comme la donnée d'un torseur
<add><formula notation="TeX">R_0</formula></add> sous <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_S</formula>, permettant de tordre <formula notation="TeX">\Pi_0</formula>. Une
représentation de ce <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\Pi</formula> <add><del><gap reason="illegible"/></del></add> (variant :
la donnée (en plus de <formula notation="TeX">\Pi</formula>) d'un objet de <formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula> ou d'une des
cat. équivalentes. Donc la cat. des réal. géom. projectives (disons)
<del>dans</del> <formula notation="TeX">C</formula> des hyperpolyèdres comb. réguliers tordus sur <formula notation="TeX">S</formula>, de type
<formula notation="TeX">\mathfrak{G}_0</formula>, est équivalente à la cat. produit de
<formula notation="TeX">C_{\mathrm{pr}}</formula><del><gap reason="illegible"/></del> (ou d'une de ses variantes) et de la cat. 
des <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_0</formula>-torseurs.
<note type="editorial" resp="#pass">la parenthèse ouverte après « variant » n'est pas refermée ; le
<formula notation="TeX">\mathfrak{G}_S</formula> de la deuxième ligne est peut-être <formula notation="TeX">\mathfrak{G}_{0}</formula> ou
<formula notation="TeX">G_S</formula>. Sous le texte, un long trait de crayon ondulé descend en diagonale ;
le reste de la page est blanc</note></p>
<pb n="13" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=14"/><p><formula notation="TeX">\Pi</formula> <unclear><formula notation="TeX">n</formula>-</unclear><unclear>quasi-</unclear>polyèdre comb. <hi rend="italic">épinglé</hi> universel</p>
<p><formula notation="TeX">G = \mathfrak{G}_n</formula> son groupe d'autom., engendré par
<formula notation="TeX">(\tau_i)_{0 \leq i \leq n}</formula></p>
<p><formula notation="TeX">S</formula> schéma de base</p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">C</formula> catégorie rigide, dont les classes d'iso. sont en corr. 
1-1 avec <formula notation="TeX">\Gamma(S, \mathcal{O}_S)^{2n-1}</formula> via <formula notation="TeX">\lbrace \lambda_0, \alpha_0,</formula> <formula notation="TeX">\lambda_1, \alpha_1,</formula> <formula notation="TeX">\ldots,</formula>
<formula notation="TeX">\lambda_{n-1}, \alpha_{n-1},</formula> <formula notation="TeX">\lambda_n \rbrace</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">l'exposant <formula notation="TeX">2n-1</formula> est d'une lecture incertaine ; la liste qu'il compte
a <formula notation="TeX">2n+1</formula> termes</note></p>
<p><formula notation="TeX">\boxed{C_0}</formula> = catégorie <add>(groupoïde)</add> des réalisations géom. non dég. 
projectives sur <formula notation="TeX">S</formula> <formula notation="TeX">\simeq</formula> Catégorie des triples
<formula notation="TeX">(X,</formula> <del><formula notation="TeX">(\tau_i)</formula></del> <formula notation="TeX">(\tau_i)_{0 \leq i \leq n}, s_0)</formula>, <formula notation="TeX">X</formula> fibré
projectif de rg <formula notation="TeX">n+1</formula>, sur <formula notation="TeX">S</formula>, <formula notation="TeX">\tau_i</formula> une pseudo-réflexion stricte de <formula notation="TeX">X</formula>
(d'où centre <formula notation="TeX">h_i</formula>, co-centre <formula notation="TeX">H_i</formula>) <formula notation="TeX">0 \leq i \leq n</formula>, <formula notation="TeX">s_0</formula> section de <formula notation="TeX">X</formula>
sur <formula notation="TeX">S</formula>, avec conditions</p>
<list rend="itemize">
<label>1)</label><item><del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">(h_i)_{0 \leq i \leq n}</formula> <del>engendrent</del>
<add>lin. indép.</add> en chaque fibre (<formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> <formula notation="TeX">C</formula> hyperplan dans <formula notation="TeX">X</formula>)</item>
<label>1')</label><item><del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">(H_i)</formula> lin. indép. en chaque fibre
(<formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> <formula notation="TeX">c</formula>, section de <formula notation="TeX">X</formula>)</item>
<label>2)</label><item><formula notation="TeX">\tau_i \tau_j = \tau_j \tau_i</formula> si <formula notation="TeX">0 \leq i, j \leq n</formula>, <formula notation="TeX">i, j</formula> non
consécutifs (<formula notation="TeX">\Longleftrightarrow</formula> <formula notation="TeX">h_i \subset H_j</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> &amp; <formula notation="TeX">0 \leq
i, j \leq n</formula>, <formula notation="TeX">i, j</formula> non consécutifs) <add>conséquence de 1, 5</add></item>
<label>3)</label><item><formula notation="TeX">h_i \notin H_{i+1}</formula> en <del><gap reason="illegible"/></del> tte fibre   
<formula notation="TeX">0 \leq i \leq n-1</formula>    (<formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\tau_i, \tau_{i+1}</formula>
ne commutent pas)</item>
<label>4)</label><item><formula notation="TeX">s_0 \subset H_i</formula>    <formula notation="TeX">(1 \leq i \leq n)</formula></item>
<label>5)</label><item><formula notation="TeX">s_0 \notin H_0</formula> en tte fibre <del><gap reason="illegible"/></del></item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« conséquence de 1, 5 » est écrit sous le <formula notation="TeX">\Longleftrightarrow</formula> de la
condition 2) et lui est relié par un trait ; les chiffres sont d'une lecture
incertaine</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB 1') est conséquence des autres conditions 1) 2) 3) 4) 5) ; mais
en l'absence d'un <formula notation="TeX">s_0</formula> ct 4) 5), il faut imposer 1') (ce qui revient
<unclear>à 3)</unclear> <unclear>rapportée</unclear> autrement)</note>
<note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> — une note de plusieurs lignes écrite en oblique entre la
marge et le texte, contre le trait vertical qui embrasse les conditions ; se
lisent « condition », « <formula notation="TeX">s_0</formula> », « si <formula notation="TeX">x</formula> », « <unclear>il existe</unclear> »</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB Il y a lieu d'introduire aussi la cat. des couples
<formula notation="TeX">(\mathcal{E}, \varphi^{\mathcal{E}}_{G})</formula> <unclear><formula notation="TeX">(\mathcal{E},
\tau_i)</formula></unclear> (sans rig. <formula notation="TeX">s_0</formula> …)</note></p>
<p><formula notation="TeX">\boxed{C''}</formula> = cat des triples <formula notation="TeX">(V, \varphi^{V}_{G}, L_0)</formula>, <formula notation="TeX">V</formula> fibré
vectoriel de rg <formula notation="TeX">n+1</formula> sur <formula notation="TeX">S</formula>, <formula notation="TeX">\varphi^{V}_{G} : G \to \operatorname{Aut}(V)</formula>
hom. de groupes, <formula notation="TeX">L_0 \subset V</formula> sous-fibré inv., tels que
<note type="editorial" resp="#pass">le <formula notation="TeX">V</formula> et le <formula notation="TeX">\varphi</formula> du triple sont repassés sur d'autres lettres ;
le <formula notation="TeX">L_0</formula> remplace un mot biffé</note></p>
<list rend="itemize">
<label>1)</label><item><formula notation="TeX">\forall\, 0 \leq i \leq n</formula>, <formula notation="TeX">\varphi^{V}_{G}(\tau_i)</formula>
<add><formula notation="TeX">\tau^{V}_{i} \overset{\mathrm{def}}{=}</formula></add> est une ps. réflexion de <formula notation="TeX">V</formula>,
stricte si <formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula>, et <unclear>associée</unclear> : <formula notation="TeX">L_0</formula> si <formula notation="TeX">i = 0</formula>
(pas nécessairement stricte si <formula notation="TeX">i = 0</formula>). On en conclut des <formula notation="TeX">L_i \subset V</formula>,
<formula notation="TeX">L'_i \subset V'</formula> (ss-fibrés inv.) <formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula></item>
<label>2)</label><item><formula notation="TeX">V = \bigoplus L_i</formula>, <del><gap reason="illegible"/> [2') des <formula notation="TeX">(L'_i)_{1 \leq i
\leq n}</formula> indép.]</del> en chaque fibre (i.e. <formula notation="TeX">\bigcap_{1 \leq i \leq n} H_i</formula>
<hi rend="italic">droite</hi> <unclear>sur</unclear> chaque fibre] <formula notation="TeX">\boxed{\ }</formula></item>
<label>3)</label><item><del><formula notation="TeX">L_0 \subset H_i</formula> si <formula notation="TeX">i \geq 2</formula>    (NB est conséquence
de 1), 2) si <formula notation="TeX">\tau^{V}_{0}</formula> ps. refl. stricte)</del>    <del>et <gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">H_i = (L'_i)^{\perp}</formula></del></item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le « <formula notation="TeX">\Delta_d</formula> » écrit au-dessus de « droite » est d'une lecture
incertaine ; la condition 3) est barrée de traits obliques</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB 1), 2) <formula notation="TeX">\Rightarrow L_i \subset H_j</formula> si <formula notation="TeX">1 \leq i, j \leq n</formula>
<formula notation="TeX">i, j</formula> non cons.</note>
<note type="authorial" place="margin">NB 2') est conséquence des autres conditions <unclear>y inclus</unclear>
3), et 3) est conséquence des autres <unclear>y inclus</unclear></note></p>
<pb n="14" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=15"/>
<list rend="itemize">
<label><del>3</del>4)</label><item><formula notation="TeX">L_i \not\subset H_{i+1}</formula>    <formula notation="TeX">0 \leq i \leq n-1</formula>, en tte
fibre i.e. <formula notation="TeX">L_i \otimes L'_{i+1} \xrightarrow{\ \sim\ } \mathcal{O}_S</formula></item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">sous la flèche, reliée à elle : « hom. can. induit par
<formula notation="TeX">V \otimes \check{V} \to \mathcal{O}_S</formula> » (le premier facteur est repassé)</note></p>
<p><del><formula notation="TeX">C'_0</formula></del></p>
<p><del><formula notation="TeX">C'_0</formula> = Cat des triples précédents <hi rend="italic">rigidifiés</hi> par une section
<formula notation="TeX">a_0</formula></del></p>
<p><hi rend="italic">NB</hi> De 4) on tire
<formula notation="TeX" rend="display">\left\lbrace
\begin{array}{ll}
L_i, L'_{i+1} \ \text{en dualité} &amp; (0 \leq i \leq n-1) \ \text{donc} \\
L_i \xrightarrow{\ \sim\ } L'^{\vee}_{i+1} &amp; (0 \leq i \leq n-1)
\end{array}
\right.</formula>
De 1) on tire
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{l}
L'_i \otimes L_i \xleftarrow{\ \sim\ } \mathcal{O}_S \\
\tau^{V}_{i} - \mathrm{id}_V \longmapsto 1
\end{array}
\qquad \Big\vert \quad 1 \leq i \leq n</formula>
<del><unclear>dim.</unclear></del> donc
<formula notation="TeX" rend="display">L'_i \underset{\mathrm{can}}{\simeq} L_i^{\vee} \qquad 1 \leq i \leq n</formula>
On en conclut de proche en proche des isos
<formula notation="TeX" rend="display">L_0 \simeq L_1'^{\vee} \simeq L_1 \simeq L_2'^{\vee} \simeq L_2 \cdots
\simeq L_n'^{\vee} \simeq L_n</formula>
d'où
<formula notation="TeX" rend="display">V \simeq \mathbf{L} \otimes \mathcal{O}_S^{\,n+1} \qquad \text{iso can.}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">le <formula notation="TeX">\mathbf{L}</formula> est écrit en gras sur la page et n'est pas défini ;
c'est le fibré en droites commun de la chaîne précédente</note></p>
<p><formula notation="TeX">\boxed{C'_0}</formula> = cat des triples <formula notation="TeX">(V, \varphi^{V}_{G}, L_0)</formula> <hi rend="italic">rigidifiés</hi>
par une section <add>-base</add> <formula notation="TeX">a_0</formula> de <formula notation="TeX">L_0</formula>, i.e. des triples
<formula notation="TeX">(V, \varphi^{V}_{G}, a_0)</formula>, <del><formula notation="TeX">a_0</formula> de</del> <formula notation="TeX">V, \varphi^{V}_{G}</formula> comme
dessus, <formula notation="TeX">a_0</formula> section <formula notation="TeX">\neq 0</formula> en tte fibre, satisfaisant les conditions 1) à
4) où on fait <formula notation="TeX">L_0 = \mathcal{O}_S a_0</formula> [le fait que <formula notation="TeX">a_0</formula> est <formula notation="TeX">\neq 0</formula> en
chaque fibre est déjà contenu dans <del><gap reason="illegible"/></del> la première condition 4),
si on l'écrit <formula notation="TeX">a_0 \notin H_1</formula> <del>en</del> tte fibre …]</p>
<pb n="15" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=16"/><p>Un tel <formula notation="TeX">V</formula> a donc une base canonique <add><formula notation="TeX">(a_0, a_1, \ldots, a_n)</formula></add>
(<unclear>indépendante</unclear> par <unclear>le</unclear> <formula notation="TeX">a_0</formula> donné) de telle façon que,
<del>si</del> <formula notation="TeX">a_i</formula> forme base de <formula notation="TeX">L_i</formula> <add><formula notation="TeX">0 \leq i \leq n</formula></add>,
<del><gap reason="illegible"/></del> puis on ait
<formula notation="TeX" rend="display">\tau_i = \mathrm{id} + a_i^{\vee} \otimes a_i</formula>
avec <formula notation="TeX">a_i^{\vee} \in \Gamma \check{V}</formula> bien déterminé, et
<formula notation="TeX" rend="display">\langle a_i, a_{i+1}^{\vee} \rangle = 1 \qquad 0 \leq i \leq n-1</formula>
(on a donc exprimé déjà <del>1), 2)</del> sur <formula notation="TeX">(\tau_i^{\vee})</formula> 1), 2)
<unclear>3)</unclear>), il <del><unclear>en reste deux</unclear></del> reste : exprimer
<del><gap reason="illegible"/></del> la commutation des <formula notation="TeX">\tau_i \tau_j</formula> pour <formula notation="TeX">i, j</formula> non
consécutifs, ce qui s'exprime par
<formula notation="TeX" rend="display">L_i \subset \operatorname{Ker}(a_j^{\vee}) \quad \text{si} \quad
0 \leq i, j \leq n, \ i, j \ \text{non consécutifs.}</formula>
On aura donc
<formula notation="TeX" rend="display">\left\lbrace
\begin{array}{l}
a_0^{\vee} = (\lambda_0 - 1) a_0^{*} + \beta_0 a_1^{*} \\[4pt]
a_i^{\vee} = \xi\, a_{i-1}^{*} + (\lambda_i - 1) a_i^{*} + \beta_i a_{i+1}^{*}
\qquad 1 \leq i \leq n-1 \\[4pt]
a_n^{\vee} = a_{n-1}^{*} + (\lambda_n - 1) a_n^{*}
\end{array}
\right.</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">les <formula notation="TeX">a_i^{*}</formula> sont, semble-t-il, la base duale de <formula notation="TeX">(a_i)</formula>. Le premier
coefficient de la ligne médiane, rendu <formula notation="TeX">\xi</formula>, est un signe douteux ; la borne
<formula notation="TeX">1 \leq i</formula> remplace un <formula notation="TeX">0</formula> biffé ; la dernière ligne
porte <formula notation="TeX">a_{n-1}^{*}</formula> sans coefficient. Dans la première ligne, un premier
membre <formula notation="TeX">(\lambda_0 - 1) a_0^{*} + \beta_0 a_1^{*}</formula> est surchargé et récrit
au-dessus</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">a_0^{\vee} = 0</formula> sss <formula notation="TeX">\lambda_0 = 1</formula>, <formula notation="TeX">\beta_0 = 0</formula>. Donc <formula notation="TeX">\tau_0</formula>
ps. réfl. stricte sss <del><gap reason="illegible"/></del> <add><gap reason="illegible"/></add> <formula notation="TeX">\forall\, s \in S</formula>, on
a <formula notation="TeX">\lambda_0(s) \neq 1</formula> ou <formula notation="TeX">\beta_0(s) \neq 0</formula>, i.e. sss
<formula notation="TeX">(\lambda_0 - 1)\mathcal{O}_S + \beta_0 \mathcal{O}_S = \mathcal{O}_S</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note de marge entourée d'un trait</note></p>
<p><hi rend="italic">Scholie</hi> On a un foncteur <formula notation="TeX">C \to C'_0</formula> évident
<formula notation="TeX" rend="display">(\mathcal{E}, \tau_{*}, s_0) \longmapsto (V_{*} \ldots</formula>
qui est une équivalence de catégories
<note type="editorial" resp="#pass">le second membre de la flèche est inachevé</note></p>
<p><formula notation="TeX">\boxed{C''_0}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> Considérons la catégorie des
<del><gap reason="illegible"/></del> <add>triples</add> <formula notation="TeX">(C, \varphi^{C}_{G}, h_0)</formula>, où <formula notation="TeX">C</formula> est un
fibré projectif de rg <formula notation="TeX">n</formula>, <formula notation="TeX">\varphi^{C}_{G} : G \to \operatorname{Aut}(C)</formula>
hom. de groupes, <formula notation="TeX">h_0</formula> section de <formula notation="TeX">C</formula>, avec conditions
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">n \geq 2</formula></note></p>
<list rend="itemize">
<label>1)</label><item><formula notation="TeX">\forall\, 0 \leq i \leq n</formula>, <formula notation="TeX">\tau_i \overset{\mathrm{def}}{=}
\varphi^{C}_{G}(\tau_i)</formula> est une pseudo-réflexion, qui est stricte si
<formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula>, et associée au centre <formula notation="TeX">h_0</formula> si <formula notation="TeX">i = 0</formula> (<del><gap reason="illegible"/></del> pas
nécess. stricte) — d'où <formula notation="TeX">h_i, H_i</formula> <formula notation="TeX">(1 \leq i \leq n)</formula></item>
<label>2)</label><item>Les <formula notation="TeX">h_i</formula> <formula notation="TeX">0 \leq i \leq n</formula> lin. indép. en chaque fibre</item>
<label>3)</label><item><formula notation="TeX">h_i \notin H_{i+1}</formula> en tte fibre    <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n-1)</formula></item>
</list>
<pb n="16" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=17"/><p>On a un foncteur
<formula notation="TeX" rend="display">C'_0 \longrightarrow C''_0</formula>
c'est une équivalence de catégories <hi rend="italic">si <formula notation="TeX">n \geq 2</formula></hi> (mais non si
<formula notation="TeX">n = 2</formula>)
<note type="editorial" resp="#pass">ainsi sur la page : « si <formula notation="TeX">n \geq 2</formula> » (souligné deux fois), puis « (mais
non si <formula notation="TeX">n = 2</formula>) » ; l'un des deux porte peut-être <formula notation="TeX">n = 1</formula></note></p>
<p>En effet, loc. on peut <unclear>écrire</unclear> <formula notation="TeX">C = \check{P}(V)</formula>, et
remonter de façon unique <add><unclear>(si <formula notation="TeX">n \geq 2</formula> !)</unclear></add> les
<add>ps. réflex.</add> <formula notation="TeX">\tau^{C}_{i}</formula> en des <add>ps. réfl.</add> <formula notation="TeX">\tau^{V}_{i}</formula>,
qui vont satisfaire aux <unclear>mêmes</unclear> conditions de commutation. Le
module <formula notation="TeX">V</formula> est déterminé modulo <formula notation="TeX">\otimes L</formula>, <formula notation="TeX">L</formula> inv., et cette
indétermination est levée par la rigidification <formula notation="TeX">L_0 \simeq \mathcal{O}_S</formula>
…
<note type="editorial" resp="#pass">« (si <formula notation="TeX">n \geq 2</formula> !) » est écrit dans la marge gauche et relié par un
trait à « de façon unique »</note></p>
<p><hi rend="italic"><del>NB</del> Rescholie</hi> <del>Donc</del> Si <formula notation="TeX">n \geq 2</formula>, on a donc
<formula notation="TeX" rend="display">C_0 \xrightarrow{\ \approx\ } C'_0 \xrightarrow{\ \approx\ } C''_0</formula></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">n \geq 2</formula></note>
Formes quadratiques <del><gap reason="illegible"/></del> invariantes sur <formula notation="TeX">V</formula> <del>si <gap reason="illegible"/></del>
Celles qui sont <formula notation="TeX">\neq 0</formula> sur tte fibre correspondent 1-1 aux hyperquadriques
<add><formula notation="TeX">Q_C</formula></add> de <formula notation="TeX">C = P(V)</formula>, invariantes par <formula notation="TeX">\varphi^{C}_{\mathfrak{G}}</formula>.
Supposons ici <hi rend="italic"><formula notation="TeX">\lambda_i = -1</formula></hi> <formula notation="TeX">\forall\, i</formula> (condition <del><gap reason="illegible"/></del>
<unclear>nécessaire</unclear> pour qu'il existe une <formula notation="TeX">f</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> inv. non
<unclear>dég.</unclear> <formula notation="TeX">f_V(a_i)</formula> inv. …) Il faut écrire
<note type="authorial" place="margin"><unclear>dans</unclear> le <unclear>groupe</unclear> <formula notation="TeX">\mathfrak{G}</formula> <unclear>ou</unclear>
<formula notation="TeX">G</formula> … les relations <formula notation="TeX">\tau_i^{2} = 1</formula></note>
<formula notation="TeX" rend="display">f_V(a_i) a_i^{\vee} + \psi_V(a_i) = 0 \qquad 0 \leq i \leq n</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">f_V(a_i)</formula>, un signe <formula notation="TeX">=</formula> vertical renvoie à <formula notation="TeX">c_i</formula></note>
i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\varphi_V(a_i, a_j) = -c_i \langle a_j, a_i^{\vee} \rangle \qquad
0 \leq i, j \leq n</formula>
donc
<note type="editorial" resp="#pass">la formule est précédée d'un repère illisible, peut-être « a) » ou un petit cercle</note>
<formula notation="TeX" rend="display">\varphi_V(a_i, a_j) = 0 \qquad i, j \
\text{non consécutifs.}</formula></p>
<pb n="17" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=18"/><p><del>b) <formula notation="TeX">\varphi_V(a_i, a_i) = c_i \langle a_i, a_i^{\vee} \rangle</formula></del>
<note type="editorial" resp="#pass">ligne biffée ; sous ses deux membres, les accolades portent <formula notation="TeX">-2c_i</formula> et
<formula notation="TeX">-2</formula></note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\text{b)} \quad \underset{\substack{\Vert \\ 2 f(a_i) = 2c_i}}{\varphi_V(a_i, a_i)}
= -c_i \underbrace{\langle a_i, a_i^{\vee} \rangle}_{-2}
\qquad 0 \leq i \leq n \quad \text{OK}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{c)} \quad \varphi_V(a_i, a_{i+1}) = -c_i \underbrace{\langle a_{i+1}, a_i^{\vee} \rangle}_{\beta_i}
= -c_{i+1} \underbrace{\langle a_i, a_{i+1}^{\vee} \rangle}_{?}
\qquad 0 \leq i \leq n-1</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">l'accolade sous le dernier crochet porte une valeur surchargée,
illisible (rendue ici par un point d'interrogation) ; d'après la page 15, <formula notation="TeX">\langle a_i, a_{i+1}^{\vee} \rangle = 1</formula></note>
i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\left\lbrace
\begin{array}{l}
\varphi_V(a_i, a_{i+1}) = -c_{i+1} \\
c_{i+1} = \beta_i c_i
\end{array}
\right.</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">c_i = (\beta_0 \cdots \beta_{i-1}) c_0 \qquad 1 \leq i \leq n</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la borne supérieure de l'intervalle est d'une lecture incertaine</note>
donc <formula notation="TeX">f_V</formula> multiple de
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{aligned}
\underbrace{f_V^{0}}\Bigl(\sum_{0}^{n} x_i a_i\Bigr)
&amp;= \sum_{i=0}^{n} (\beta_0 \cdots \beta_{i-1}) x_i^{2}
+ \sum_{0 \leq i \leq n-1} (\beta_0 \cdots \beta_i) x_i x_{i+1} \\
&amp;= x_0^{2} + \beta_0 x_1^{2} + (\beta_0 \beta_1) x_2^{2} + \cdots
+ (\beta_0 \beta_1 \cdots \beta_{n-1}) x_n^{2} \\
&amp;\quad + \beta_0 x_0 x_1 + \beta_0 \beta_1 x_1 x_2 + \cdots
+ (\beta_0 \cdots \beta_{n-1}) x_{n-1} x_n \\
&amp;= x_0^{2} + \beta_0 x_1 (x_0 + x_1) + (\beta_0 \beta_1) x_2 (x_1 + x_2) + \cdots \\
&amp;\quad + (\beta_0 \cdots \beta_{n-1}) x_n (x_{n-1} + x_n).
\end{aligned}</formula>
<note type="authorial" place="margin">pour la suite noter <formula notation="TeX">f_V</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">les termes rectangles sont écrits avec le signe <formula notation="TeX">+</formula>. Or les relations
c) ci-dessus donnent <formula notation="TeX">\varphi_V(a_i, a_{i+1}) = -c_{i+1} = -(\beta_0 \cdots
\beta_i) c_0</formula>, ce qui, pour <formula notation="TeX">c_0 = 1</formula>, conduirait au coefficient <formula notation="TeX">-(\beta_0
\cdots \beta_i)</formula> devant <formula notation="TeX">x_i x_{i+1}</formula> ; ou bien un signe s'est perdu, ou bien
la convention (signe des <formula notation="TeX">\beta_i</formula>, normalisation de <formula notation="TeX">\varphi_V</formula>) n'est pas
celle qui est supposée ici. La page ne tranche pas. Le regroupement de la
dernière égalité est conforme à l'avant-dernière</note></p>
<p><hi rend="italic">Donc</hi> dans <formula notation="TeX">C</formula> il y a <unclear>une seule</unclear> hyperquadrique <formula notation="TeX">Q_C</formula>
invariante par <formula notation="TeX">\mathfrak{G}</formula>, et on a donc en fait
<formula notation="TeX" rend="display">G \longrightarrow \operatorname{Aut}(C, Q_C)</formula>
<del><formula notation="TeX">G \to SO(V, f_V)</formula></del>
<note type="editorial" resp="#pass">sous la dernière flèche, une seconde ligne, reliée à la première par
une petite flèche verticale, est biffée ; on y lit
<formula notation="TeX">G \to SO(V, f_V)</formula>, lecture incertaine</note></p>
<pb n="18" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=19"/><p>Ceci nous amène à introduire</p>
<p><formula notation="TeX">\boxed{C'''_0}</formula> = cat. des <del>triples</del> <add>quadruples</add>
<formula notation="TeX">(C, Q_C, \varphi^{C}_{G}, h_0)</formula>,
<note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">n \geq 2</formula></note>
<formula notation="TeX">C</formula> fibré projectif de rg <formula notation="TeX">n</formula>, <formula notation="TeX">Q_C</formula> hyperquadrique dans <formula notation="TeX">C</formula>,
<formula notation="TeX">\varphi^{C}_{G} : G \to \operatorname{Aut}(C, Q_C)</formula>, <formula notation="TeX">h_0</formula> section de <formula notation="TeX">C</formula>,
satisfaisant les conditions</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item>les <formula notation="TeX">\tau^{C}_{i} \overset{\mathrm{def}}{=} \varphi^{C}_{G}(\tau_i)</formula>
sont des ps. réfl., strictes si <formula notation="TeX">1 \leq i \leq n</formula>, et associées à <formula notation="TeX">h_0</formula> si
<formula notation="TeX">i = 0</formula> (<unclear>peut</unclear> être triviale si <formula notation="TeX">i = 0</formula>)
<formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> <formula notation="TeX">h_i</formula> <formula notation="TeX">(1 \leq i \leq n)</formula>, <formula notation="TeX">H_i</formula> <formula notation="TeX">(1 \leq i \leq n)</formula></item>
<label>b)</label><item>Les <formula notation="TeX">h_i</formula> lin. indép. en chaque fibre</item>
<label>c)</label><item><formula notation="TeX">h_i \notin H_{i+1}</formula> en tte fibre <formula notation="TeX">(0 \leq i \leq n-1)</formula></item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">\tau^{C}_{0}</formula> est strict. ortho. sss c'est une réflexion
stricte, <unclear>ce qui</unclear> <unclear>p.</unclear> sss <del><formula notation="TeX">\beta_0 \neq 0</formula></del>
i.e. sss <formula notation="TeX">\forall\, s</formula>, <formula notation="TeX">\beta_0(s) \neq 0</formula> ou <unclear><formula notation="TeX">k(s)</formula></unclear> de car. 
<formula notation="TeX">\neq 2</formula></note></p>
<p><del>et les <formula notation="TeX">\tau_0</formula> stricts (<unclear><gap reason="illegible"/></unclear>)</del> <del><hi rend="italic">NB</hi> si
<formula notation="TeX">Q_C</formula> est lisse, alors <gap reason="illegible"/> équivalent : les <formula notation="TeX">H_i</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/></del>
<note type="editorial" resp="#pass">deux lignes biffées d'un même trait sinueux</note></p>
<p><hi rend="italic">NB</hi> Supposons les <formula notation="TeX">\tau_i</formula> stricts <unclear>orthogonaux</unclear>
<add>dans <formula notation="TeX">C</formula> <gap reason="illegible"/></add>, i.e. les <formula notation="TeX">\beta_i</formula> inv. (<unclear>il en est</unclear> ainsi
si <formula notation="TeX">Q_C</formula> est lisse …) Alors la condition c) équivaut à</p>
<list rend="itemize">
<label>c')</label><item><formula notation="TeX">(\tau_i \tau_{i+1})^{2} = \mathrm{id}</formula> dans chaque fibre, i.e. 
<formula notation="TeX">\tau_i</formula> ne commute pas à <formula notation="TeX">\tau_{i+1}</formula> en chaque fibre   
<formula notation="TeX">0 \leq i \leq n-1</formula></item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte bien « <formula notation="TeX">= \mathrm{id}</formula> » ; la paraphrase qui suit (« ne
commute pas ») et la condition c) demandent <formula notation="TeX">(\tau_i \tau_{i+1})^{2} \neq
\mathrm{id}</formula>, comme à la page 3 (« <formula notation="TeX">\rho_i^{2} \neq \mathrm{id}</formula> en tte
fibre »). Probable lapsus, non corrigé</note></p>
<p>La condition b) s'énonce ainsi</p>
<list rend="itemize">
<label>b')</label><item>Pour tt <formula notation="TeX">s \in S</formula>, la rep. <add>de <formula notation="TeX">G</formula></add> induite sur <formula notation="TeX">C_s</formula> est
irréductible [<del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>suffisance</unclear> claire, pour la
nécessité il faut travailler un peu …]</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">?</note>
<note type="editorial" resp="#pass">le point d'interrogation est dans la marge gauche, en regard de la
parenthèse carrée ; le reste de la page est blanc</note></p>
<pb n="19" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=20"/><p>A) Cas <formula notation="TeX">n</formula> pair <formula notation="TeX">\geq 2</formula>, donc <formula notation="TeX">C</formula> de rang <formula notation="TeX">n</formula> pair aussi, donc <formula notation="TeX">V</formula> de rang
impair, donc
<formula notation="TeX" rend="display">O(f_V) \supset SO(f_V) \times \mu_2, \quad \text{et}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">SO(f_V) \hookrightarrow \operatorname{Aut}(C, Q_C)</formula>
En fait, l'hom.
<formula notation="TeX" rend="display">G \xrightarrow{\ \varphi^{C}_{G}\ } \operatorname{Aut}(C, Q_C)</formula>
se factorise à travers <formula notation="TeX">SO(f_V)</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">G \xrightarrow{\ \psi^{V}_{G}\ } SO(f_V)</formula>
On notera que
<formula notation="TeX" rend="display">\psi^{V}_{G}(\tau_i) = -\varphi^{V}_{G}(\tau_i) = -\tau^{V}_{i}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">le <formula notation="TeX">\psi^{V}_{G}</formula> du premier membre est surchargé</note></p>
<p><hi rend="italic">Ex</hi> <hi rend="italic"><formula notation="TeX">n = 2</formula></hi>, <del>alors</del> Supposons <formula notation="TeX">f_V</formula> <del>lisse</del>
<unclear>lisse</unclear> i.e. <formula notation="TeX">Y = Q_C</formula> une fibrée en droites
<unclear>projectives</unclear> i.e. <formula notation="TeX">\beta_0, \beta_1</formula> et
<formula notation="TeX">\beta_0 + \beta_1 - 4 = \alpha_0 + \alpha_1</formula> inv., alors
<formula notation="TeX" rend="display">\underset{\substack{\Vert \\ \alpha_0 + 2}}{\beta_0},\
\underset{\substack{\Vert \\ \alpha_1 + 2}}{\beta_1}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">SO(f_V) \xrightarrow{\ \sim\ } \operatorname{Aut}(Q_C),</formula>
donc la donnée de <formula notation="TeX">\varphi^{C}_{G}</formula> ou <formula notation="TeX">\psi^{V}_{G}</formula> équivaut à celle des
fibrés en droites projectives <formula notation="TeX">Y</formula> <formula notation="TeX">(= Q_C)</formula>, et de l'opération de <formula notation="TeX">G</formula> dessus
via <formula notation="TeX">\tau^{Y}_{0}, \tau^{Y}_{1}, \tau^{Y}_{2}</formula>. Traduisons les conditions
explicitées plus haut sur <formula notation="TeX">\varphi^{C}_{G}</formula> en termes de <formula notation="TeX">\varphi^{Y}_{G}</formula>
(NB ici <formula notation="TeX">\beta_0</formula> inv. donc <formula notation="TeX">\tau_0</formula> réflexion stricte, donc <formula notation="TeX">h_0</formula> s'en
déduit, <unclear>est</unclear> <unclear>un</unclear> <formula notation="TeX">2</formula>-<unclear>rejet</unclear> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">C</formula> de
<formula notation="TeX">Y</formula>)
<note type="editorial" resp="#pass">avec <formula notation="TeX">\beta_i = \alpha_i + 2</formula>, on a bien <formula notation="TeX">\beta_0 + \beta_1 - 4 =
\alpha_0 + \alpha_1</formula>. La dernière ligne, serrée au bas de la feuille, est
d'une lecture très incertaine</note></p>
<pb n="20" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/72.pdf#page=21"/>
<list rend="itemize">
<label>1)</label><item><formula notation="TeX">\forall\, 0 \leq i \leq 2</formula>, <formula notation="TeX">\tau^{C}_{i}</formula> est <formula notation="TeX">\neq 1</formula> en chaque
fibre [<formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> <formula notation="TeX">h_0, h_1, h_2</formula>    <formula notation="TeX">H_0, H_1, H_2</formula> dans <formula notation="TeX">C</formula>]</item>
<label>2)</label><item><formula notation="TeX">h_0, h_1, h_2</formula> lin. indép. en chaque fibre
<del>(<unclear>à expliciter</unclear> <gap reason="illegible"/> en termes de <gap reason="illegible"/>)</del>
<formula notation="TeX">\Longleftrightarrow</formula> <formula notation="TeX">\forall</formula> tte fibre <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">Y_{\bar{s}}</formula>, il
n'existe pas de diviseurs <formula notation="TeX">\Delta_s</formula> dans <formula notation="TeX">Y_s</formula> de degré 2, invariant par
<formula notation="TeX">\varphi^{Y}_{G}</formula>, i.e. pas de restriction à une structure soit de droite
affine, soit de <del>droite affine</del> torseur sous <formula notation="TeX">G_m</formula> … (ou
<unclear>équivalent</unclear> sous <formula notation="TeX">G_m</formula> …)
<note type="authorial" place="margin">c'est sans doute ce qui exclut le cas « diédral »</note></item>
<label>3)</label><item><formula notation="TeX">\tau^{C}_{0} \tau^{C}_{1} \overset{\mathrm{def}}{=} \rho_f</formula> et
<formula notation="TeX">\tau^{C}_{1} \tau^{C}_{2} \overset{\mathrm{def}}{=} \rho_s</formula> sont tels que
<formula notation="TeX" rend="display">\rho_f^{2} \neq \mathrm{id}_{Y}, \quad \rho_s^{2} \neq \mathrm{id}_{Y}
\quad \text{sur chaque fibre.}</formula>
(cela exprime la non commutation de <formula notation="TeX">\tau_0, \tau_1</formula> et de <formula notation="TeX">\tau_1, \tau_2</formula>,
sur chaque fibre</item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">au-dessus de « à expliciter », une surcharge biffée, illisible. Les
indices <formula notation="TeX">f</formula> et <formula notation="TeX">s</formula> de <formula notation="TeX">\rho</formula> sont d'une lecture incertaine ; le premier
<formula notation="TeX">\mathrm{id}</formula> porte un indice surchargé. La parenthèse finale n'est pas
refermée ; le reste de la page est blanc</note></p>
</div>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
