<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 158, pages 41–60 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-09-20">2026-09-20</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5 (claude-opus-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-09-25">2026-09-25</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">158</idno>
          </msIdentifier>
          <head>[Autour des Dérivateurs] : notes manuscrites (s.d.)</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 41 à 60 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 3 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>[vers 1990-1991]</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\add</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> ; <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="1">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-09-20" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
      <change when="2026-09-25" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="3">
<div type="section">
<head>Monoïdes finis, catégories pseudo-cofiltrantes et 1-connexité</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">les intertitres de cette transcription sont de l'éditeur : aucun des
feuillets du lot n'en porte. Le lot réunit trois suites paginées de sa main,
indépendantes les unes des autres : la fin d'une première suite (feuillet 41,
numéroté 7), une suite complète numérotée 1 à 8 (feuillets 44 à 53), et une
suite numérotée 1 à 3 (feuillets 55 à 57), suivie de feuillets d'essai</note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">conventions de notation retenues pour tout le lot : <formula notation="TeX">X^\wedge</formula> pour son
<formula notation="TeX">X</formula> surmonté d'un accent circonflexe (la catégorie des préfaisceaux sur <formula notation="TeX">X</formula>),
qu'il trace tantôt en exposant, tantôt superposé à la lettre ; <formula notation="TeX">\mathbb{N}</formula> et
<formula notation="TeX">\mathbb{Z}</formula> pour ses <formula notation="TeX">N</formula> et <formula notation="TeX">Z</formula> barrés ; <formula notation="TeX">X_{/\!/a}</formula> pour son <formula notation="TeX">X</formula> à double
barre en indice</note></p>
<pb n="41" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=42"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 7 » de sa main en tête ; elle commence au milieu d'une
phrase et fait suite, pour le sens, à ce qui s'interrompt au bas du lot
précédent. Sa pagination ne s'y raccorde pourtant pas : les feuillets 21 à 39
portent de sa main 3 à 18, de sorte qu'un « 7 » ne peut clore cette suite-là.
On laisse le chiffre tel qu'il est lu et l'on signale le désaccord plutôt que
de le résoudre</note></p>
<p><formula notation="TeX">u \in M</formula> et pour <formula notation="TeX">p, q \in \mathbb{N}</formula>, <formula notation="TeX">\varphi^p u = \varphi^q u \Rightarrow
p = q</formula>, on aura <del>que <formula notation="TeX">\varphi^p</formula></del> (on <unclear>remarquera</unclear> <gap reason="illegible"/> on
<formula notation="TeX">u = \varphi</formula> puisque <del><formula notation="TeX">\exists</formula></del> <formula notation="TeX">u'</formula> avec <formula notation="TeX">uu' = \varphi</formula>)
<formula notation="TeX">\varphi^p = \varphi^q \Rightarrow p = q</formula>.</p>
<p>Dans ce cas, par des principes généraux, <del>le quotient</del> l'objet <formula notation="TeX">e</formula> de
<formula notation="TeX">X^\wedge</formula> étant 0-connexe, l'objet quotient <formula notation="TeX">F = e/\mathbb{N} = e/\varphi</formula> est
0-connexe et son <formula notation="TeX">\pi_1</formula> admet un quotient isomorphe <unclear>à</unclear>
<formula notation="TeX">\mathbb{Z}</formula>, donc <formula notation="TeX">X^\wedge/F</formula> n'est pas 1-connexe, et
<formula notation="TeX">H^k(F, \mathbb{Z}) \neq 0</formula> pour <unclear>un entier</unclear> <formula notation="TeX">k \neq 0</formula>.</p>
<p>b) Il existe <formula notation="TeX">p \neq q</formula> tel que <formula notation="TeX">\varphi^p = \varphi^q</formula>. Alors
<del>l'opération</del> l'image de <formula notation="TeX">M</formula> dans l'ens. <formula notation="TeX">\mathrm{Ep}(E)</formula> des
épimorphismes de <formula notation="TeX">E</formula> <formula notation="TeX">=</formula> ens. des éléments minimaux de <formula notation="TeX">E</formula> est un groupe
<formula notation="TeX">\Gamma</formula>, et si <formula notation="TeX">X_0</formula> désigne l'ouvert de <formula notation="TeX">X</formula> formé des plus petits objets de
<formula notation="TeX">X</formula>, alors <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\pi_1(X_0, e) \;\simeq\; \pi_1(M) \twoheadrightarrow \Gamma .</formula>
Donc si <formula notation="TeX">X_0</formula> est 1-connexe, alors <formula notation="TeX">\Gamma = \{1\}</formula>, donc <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">u\varphi = \varphi</formula> <formula notation="TeX">\forall u \in M</formula>, et <formula notation="TeX">M</formula> <del>est</del> <gap reason="illegible"/> donc ainsi
<formula notation="TeX">X_0</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> est cofiltrant.</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">tel qu'il est écrit, « des épimorphismes de <formula notation="TeX">E</formula> <formula notation="TeX">=</formula> ens. des éléments
minimaux de <formula notation="TeX">E</formula> » définit <formula notation="TeX">E</formula> par lui-même ; l'argument appelle un <formula notation="TeX">E_0</formula>,
l'ensemble des éléments minimaux de <formula notation="TeX">E</formula>, qui reparaît sous ce nom au
feuillet 45</note></p>
<p><hi rend="bold">Conclusion</hi> Si tous les objets de <formula notation="TeX">X^\wedge</formula> <gap reason="illegible"/> est 1-connexe,
alors <formula notation="TeX">X</formula> est cofiltrant.</p>
<p><note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathrm{End}(E)</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\varphi = \varphi</formula> <formula notation="TeX">X_0</formula>
<del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\pi_1(\ill{})</formula> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">note marginale portée en diagonale dans l'angle inférieur gauche, en
grande partie illisible</note></p>
<div type="subsection">
<head>Proposition 1 : un monoïde fini pseudo-cofiltrant à groupe enveloppant trivial</head>
<pb n="44" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=45"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 1 » de sa main : début de la suite qui court jusqu'au
feuillet 53</note></p>
<p><hi rend="bold">Proposition 1</hi> Soit <formula notation="TeX">M</formula> un monoïde fini, tel que</p>
<p>a) le groupe enveloppant de <formula notation="TeX">M</formula> soit <formula notation="TeX">\simeq \{1\}</formula>, et</p>
<p>b) <formula notation="TeX">M</formula> est pseudo-cofiltrant. <del>pseudo-cofiltrant.</del></p>
<p>Alors il existe un <del><gap reason="illegible"/></del> élément <formula notation="TeX">p</formula> de <formula notation="TeX">M</formula> tel que l'on ait, pour
tout <formula notation="TeX">u \in M</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">(*) \qquad u p \;\struck{= up}\; = p , \qquad
  \text{(en particulier } p^2 = p\text{)},</formula>
<del>en particulier</del> donc <formula notation="TeX">M</formula> est <del>filtrant</del> cofiltrant.</p>
<p><hi rend="bold">Dém.</hi> <del>L'unicité de <formula notation="TeX">p</formula> est claire, car si <formula notation="TeX">p' \in M</formula>
<gap reason="illegible"/> satisfait aux mêmes propriétés que <formula notation="TeX">p</formula>, on a (faisant <formula notation="TeX">u = p'</formula> dans
<formula notation="TeX">(*)</formula>) <formula notation="TeX">p'p = pp' = p</formula> et symétriquement <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">pp' = p'pp' = p'</formula>, donc
<formula notation="TeX">p = p'</formula>.</del>
<note type="editorial" resp="#pass">tout ce paragraphe de démonstration est barré de deux longues
diagonales ; il se lit néanmoins d'un bout à l'autre</note></p>
<p><del>On peut supposer</del> <formula notation="TeX">M</formula> pseudo-cofiltrant <del><gap reason="illegible"/></del> implique que
pour un <del>ensemble</del> nb fini d'<del>éléments</del> objets <formula notation="TeX">u_i</formula> de <formula notation="TeX">M</formula>, il
existe un <del><gap reason="illegible"/></del> objet <formula notation="TeX">p</formula> de <formula notation="TeX">M</formula> tel que <del>pour tout</del> pour tout
<formula notation="TeX">i</formula>, <formula notation="TeX">p</formula> se factorise en
<formula notation="TeX" rend="display">p \;=\; u_i v_i .</formula>
Comme <formula notation="TeX">M</formula> est fini il existe donc un <formula notation="TeX">p</formula> tel que pour tout <formula notation="TeX">u \in M</formula>, on ait
une factorisation
<formula notation="TeX" rend="display">(**) \qquad p \;=\; u\, v(u) ,</formula>
où <formula notation="TeX">v(u)</formula> est un objet de <formula notation="TeX">M</formula>. <del>Cette propriété</del> L'existence d'un tel
<formula notation="TeX">p</formula> implique visiblement que <formula notation="TeX">M</formula> est cofiltrant, donc équivaut (pour <formula notation="TeX">M</formula> fini)</p>
<pb n="45" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=46"/>
<p>à l'hypothèse b).</p>
<p>OPS <formula notation="TeX">M</formula> réalisé comme monoïde d'endomorphismes d'un ensemble <del>fini</del> <formula notation="TeX">E</formula>
(p. ex. par la représentation régulière gauche de <formula notation="TeX">M</formula>).
<note type="editorial" resp="#pass">« OPS » = on peut supposer ; l'abréviation revient dans le lot</note></p>
<p>La relation <formula notation="TeX">(**)</formula> implique
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Im}\, p \;\subset\; \mathrm{Im}\, u \qquad \forall u \in M,</formula></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">E_0 =</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">la mention ci-dessus est portée en interligne, une accolade la rattachant
au <formula notation="TeX">\mathrm{Im}\, p</formula> de la phrase suivante</note>
donc <formula notation="TeX">\mathrm{Im}\, p</formula> est le plus petit des <formula notation="TeX">\mathrm{Im}\, u</formula>, pour
<formula notation="TeX">u \in M</formula>. Soit <formula notation="TeX">u \in M</formula>, on a
<formula notation="TeX" rend="display">u(E_0) \;=\; u\, p(E) \;=\; \mathrm{Im}(up) \;\supset\; E_0 ,</formula>
et comme <formula notation="TeX">E_0</formula> est fini, on en conclut que <formula notation="TeX">u(E_0) = E_0</formula> et que <formula notation="TeX">u|E_0</formula> est un
<unclear>automorphisme</unclear> de l'ens. <formula notation="TeX">E_0</formula>. Soit <formula notation="TeX">u_{E_0}</formula> cet
<unclear>automorphisme</unclear>. L'application
<formula notation="TeX" rend="display">u \longmapsto u_{E_0} \;:\; M \longrightarrow \mathrm{Aut}(E_0)</formula>
est un hom. de <formula notation="TeX">M</formula> dans un groupe. L'hyp. a) sur <formula notation="TeX">M</formula> implique donc qu'on a
<formula notation="TeX">u_{E_0} = \mathrm{id}_{E_0}</formula> <formula notation="TeX">\forall u \in M</formula>. On en conclut aussi que
<formula notation="TeX" rend="display">E_0 \;=\; \text{ens. des pts fixes de } M \text{ opérant dans } E,</formula>
car si <formula notation="TeX">x \in E \setminus E_0</formula>, comme <formula notation="TeX">p(x) \in E_0</formula>, on a <formula notation="TeX">p(x) \neq x</formula></p>
<pb n="46" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=47"/>
<p>donc <formula notation="TeX">x</formula> n'est pas pt fixe pour <formula notation="TeX">M</formula>. <del>On en conclut, d'où</del>
<formula notation="TeX">\forall u \in M</formula> la relation <formula notation="TeX">u_{E_0} = \mathrm{id}_{E_0}</formula> s'écrit <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX" rend="display">u\, p(x) \;=\; p(x) \quad \forall x \in E, \qquad \text{i.e.}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">up \;=\; p \qquad \forall u \in M,</formula>
ce qui prouve déjà que <formula notation="TeX">M</formula> est cofiltrant (car <formula notation="TeX">u, v \in M</formula>, on a <formula notation="TeX">up = vp</formula>,
les deux <del>membres</del> étant égaux à <formula notation="TeX">p</formula>), cqfd.</p>
<p>J'ai envie de proposer ceci :</p>
<p><hi rend="bold">Proposition 2 (??)</hi> <supplied resp="#pass">S</supplied>oit <formula notation="TeX">X</formula> une catégorie 1-connexe
<hi rend="italic">finie</hi>, ayant un <del>objet</del> plus grand objet <formula notation="TeX">a</formula>), et
pseudo-cofiltrante. Alors <formula notation="TeX">X</formula> est cofiltrante.</p>
<p>On retrouve <formula notation="TeX">\uncertain{(\ddagger)}</formula> le <gap reason="illegible"/> 1 en prenant <formula notation="TeX">X</formula> réduite à un
seul objet. Je vais essayer de calquer la dém., au <gap reason="illegible"/> 2. Je note
<del>qu'il est cat. <hi rend="italic">finie</hi></del>, <gap reason="illegible"/> dans la catégorie <formula notation="TeX">X/a</formula>, (il y a
un plus petit objet,</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le mot qui précède « 1 », puis « 2 », n'est pas lisible ; le sens appelle
« la proposition », énoncée plus haut sous ce numéro</note></p>
<pb n="47" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=48"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 4 » de sa main</note></p>
<p>soit <formula notation="TeX">(e_a, p_a)</formula>, ou <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX" rend="display">p \;:\; e \longrightarrow a .</formula>
Si <formula notation="TeX">b</formula> est dans <formula notation="TeX">X</formula>, on voit que la <unclear>dernière, dans</unclear> catégorie
<formula notation="TeX">X/b</formula> il y a un plus petit <del><gap reason="illegible"/></del> objet, et on voit
<del>facilement</del> <del><gap reason="illegible"/></del> que <del>on</del> peut prendre à source égale
à <formula notation="TeX">e</formula>, donc de la forme
<formula notation="TeX" rend="display">e \xrightarrow{\;p_b\;} b .</formula>
Mais <del><gap reason="illegible"/></del> il n'y a pas unicité de <formula notation="TeX">p_b</formula>, et pour <gap reason="illegible"/> une
<gap reason="illegible"/>, à faire ce point, on voudrait mettre en relation le choix de <formula notation="TeX">p_b</formula>,
avec celui (déjà fait) de <formula notation="TeX">p_a = p</formula>. Comme <formula notation="TeX">a</formula> est un plus grand objet de <formula notation="TeX">X</formula>,
il existe
<formula notation="TeX" rend="display">u \;:\; b \longrightarrow a</formula>
et on voit facilement <gap reason="illegible"/> que pour <formula notation="TeX">u</formula> fixé, on peut choisir <formula notation="TeX">p_b</formula> de la
façon <gap reason="illegible"/> que</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
&amp; b \arrow[dr, "u"] &amp; \\
e \arrow[ur, "p_b"] \arrow[rr, "p"'] &amp; &amp; a
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p>commutatif.</p>
<pb n="48" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=49"/><p><note type="editorial" resp="#pass">feuillet d'essai : diagrammes repris deux fois et formules isolées, sans
prose suivie. On transcrit ce qui se lit</note></p>
<p><formula notation="TeX">p \in \mathrm{Hom}(e,a)</formula></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
&amp; b \arrow[dr, "u", bend left=15] \arrow[dr, "v"', bend right=15] &amp; \\
e_a \arrow[ur, bend left=15] \arrow[ur, bend right=15]
    \arrow[rr, "p_a"'] &amp; &amp; a
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">les deux flèches de <formula notation="TeX">e_a</formula> vers <formula notation="TeX">b</formula> sont notées <formula notation="TeX">p_{b,u}</formula> et <formula notation="TeX">p_{b,v}</formula> sur
le feuillet</note></p>
<p><formula notation="TeX">\varphi \in \mathrm{Hom}(e,e)</formula></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
e \arrow[r, "p"] \arrow[d, bend right=25] &amp; a \\
e \arrow[u, bend right=25] \arrow[ur] &amp;
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">uq = p, \qquad \struck{\ill{}} \text{ avec } q \text{ comme } p,
  \qquad \text{donc } uq = q</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\underbrace{u\,q}_{q} \;=\; \underbrace{v\,q'}_{q'} \;=\; p</formula></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
&amp; b \arrow[dr, "u"] &amp; \\
e \arrow[ur, "p_u"] \arrow[rr] &amp; &amp; q
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
&amp; q &amp; \\
e \arrow[ur] \arrow[dr, "p_v"'] &amp; &amp; \\
&amp; b \arrow[uu, "v"'] &amp;
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><del><formula notation="TeX">\mathrm{Hom}(x,a)</formula></del>, <formula notation="TeX">\mathrm{Hom}(m,a)</formula>,
<formula notation="TeX">x \mapsto \mathrm{Hom}(e,x)</formula></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">up = q, \qquad p = v\,\overline{v}, \qquad p = q\,q', \qquad
  q = v\,\struck{\ill{}}</formula></p>
</div>
<div type="subsection">
<head>Corollaire : <formula notation="TeX">X</formula> finie, pseudo-cofiltrante, <formula notation="TeX">U</formula> 1-connexe</head>
<pb n="49" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=50"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte de sa main un chiffre corrigé, illisible sous la
surcharge</note></p>
<p><hi rend="bold">Corollaire</hi> Soit <formula notation="TeX">X</formula> une catégorie <hi rend="italic">finie</hi>,
(i.e. <formula notation="TeX">X^\wedge</formula> est loc. <del><unclear>irréductible</unclear></del>),
pseudo-cofiltr. <del>sép.</del> <del>Donc</del> <formula notation="TeX">\mathrm{Ord}\, X</formula> est un ensemble
ordonné cofiltrant, admettant donc un plus petit élément. Soit <formula notation="TeX">U</formula> l'ouvert de
<formula notation="TeX">X</formula> formé des objets de <formula notation="TeX">X</formula> qui sont des plus petits objets.
<del>On suppose</del> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">U</formula> 1-connexe, <del>alors</del> <del><formula notation="TeX">X</formula></del> est
cofiltrante. (Donc si tout objet <del><gap reason="illegible"/> de</del> <formula notation="TeX">X</formula> est 1-connexe, alors
<formula notation="TeX">X</formula> est cofiltr.)</p>
<p>En effet, il est immédiat <del>que</del> <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">U</formula> est</supplied> (et <formula notation="TeX">X</formula> aussi)
pseudo-cofiltrante, un ouvert cocofinal dans <formula notation="TeX">X</formula>, que <formula notation="TeX">X</formula> est cofiltrante dès
que <formula notation="TeX">U</formula> l'est. D'autre part si <formula notation="TeX">e \in U</formula>, alors <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">U_0</formula></supplied> l'inclusion de la
sous-catégorie pleine <supplied resp="#pass">(</supplied>de <formula notation="TeX">X</formula> réduite<supplied resp="#pass">)</supplied> à <formula notation="TeX">e</formula> dans <formula notation="TeX">U</formula> est une
équivalence, ce qui implique que <formula notation="TeX">U_0</formula> est 1-connexe, <formula notation="TeX">U</formula> l'est
<unclear>aussi</unclear>, et que <formula notation="TeX">U</formula> est cofiltrant ssi <formula notation="TeX">U_0</formula> l'est. Donc [ il est
immédiat <unclear>aussi</unclear>, <del><formula notation="TeX">X</formula></del> étant pseudo-cofiltrant, que l'ouvert
cocofinal <formula notation="TeX">U</formula> l'est <unclear>également</unclear>, donc <formula notation="TeX">U_0</formula> (équivalent : <formula notation="TeX">U</formula>)
<unclear>également</unclear>. ]</p>
<p>Soit donc <formula notation="TeX">M = \mathrm{End}_X(e)</formula>. On peut appliquer à <formula notation="TeX">M</formula> la proposition 1,
qui implique que <formula notation="TeX">M</formula> est cofiltrant, ainsi <formula notation="TeX">U_0 \simeq B_M</formula> est cofiltrante,
cqfd</p>
<p><note type="authorial" place="margin">Faux ! revoir la <unclear>démonstration</unclear> <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><hi rend="bold">N.B.</hi> Au lieu de l'hypothèse <formula notation="TeX">X</formula> finie, il suffisait de supposer que
a) <formula notation="TeX">X</formula> admet un plus petit objet <formula notation="TeX">e</formula>, et b) <formula notation="TeX">\mathrm{End}_X(e)</formula> est fini.</p>
</div>
<div type="subsection">
<head>Seconde mouture : la proposition 1 reprise par les <formula notation="TeX">H_x</formula></head>
<pb n="50" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=51"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 5 » de sa main ; l'énoncé de la proposition 1 est repris
depuis le début, sous des hypothèses différentes</note></p>
<p><hi rend="bold">Proposition 1</hi> Soit <formula notation="TeX">X</formula> une catégorie telle que</p>
<p>a) <formula notation="TeX">X</formula> pseudocofiltrante — b) <formula notation="TeX">X</formula> admet un plus petit objet <formula notation="TeX">e</formula>
(conséquence de <del>a)</del> si <formula notation="TeX">\mathrm{Ob}\, X</formula> fini)
<del>objet minimal</del></p>
<p>c) Pour tout <formula notation="TeX">x \in \mathrm{Ob}\, X</formula>, l'ens. des
sous-<formula notation="TeX">\underbrace{\mathrm{Hom}(e,e)}_{M}</formula>-ens. à droite de <formula notation="TeX">\mathrm{Hom}(e,x)</formula>
satisfait la condition minimale (ce qui est le cas si les <formula notation="TeX">\mathrm{Hom}(e,x)</formula>
sont finis). Alors</p>
<p><formula notation="TeX">1^{\circ})</formula> <formula notation="TeX">\forall x \in \mathrm{Ob}\, X</formula>, parmi les sous-<formula notation="TeX">M</formula>-ens. à gauche
de <formula notation="TeX">\mathrm{Hom}(e,x) \overset{\text{déf}}{=} F(x)</formula> qui sont de la forme <formula notation="TeX">fM</formula>
(avec <formula notation="TeX">f \in F(x)</formula>) il y en a
un plus petit, <del>il est formé de l'<gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> des
<formula notation="TeX">\lambda \in \mathrm{Hom}(e,x)</formula> <del>de la forme</del> <del><formula notation="TeX">\forall f \in
\mathrm{Hom}(</formula></del> <formula notation="TeX">\forall f \in F(x)</formula>, <formula notation="TeX">\exists u \in M</formula> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\lambda = fu</formula>.</p>
<p><note type="authorial" place="margin">soit <formula notation="TeX">H_x = \bigcap_{f \in F(x)} fM</formula>.</note>
<note type="editorial" resp="#pass">la définition ci-dessus est portée en interligne au-dessus de « il y en a
un plus petit »</note></p>
<p><formula notation="TeX">2^{\circ})</formula> <formula notation="TeX">H_x</formula> est donc un <formula notation="TeX">M</formula>-ens. à droite. De plus, pour tout
<formula notation="TeX">f : x \to y</formula> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX" rend="display">H_y \;=\; f \cdot H_x .</formula>
On a donc <formula notation="TeX">\mathrm{card}\, H_y \leq \mathrm{card}\, H_x</formula> si <formula notation="TeX">x \leq y</formula>
(<formula notation="TeX">\overset{\text{déf}}{\Longleftrightarrow}</formula> si <formula notation="TeX">\mathrm{Hom}(x,y) \neq
\emptyset</formula>).</p>
<p><formula notation="TeX">3^{\circ})</formula> Supposons les <formula notation="TeX">F(x)</formula> finis (cf. condition c) ci-dessus) et que <formula notation="TeX">e</formula>
soit <unclear>aussi</unclear> objet maximal i.e. que <formula notation="TeX">\mathrm{Ord}\, X</formula> soit réduit</p>
<pb n="51" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=52"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 6 » de sa main, écrit sur un chiffre biffé</note></p>
<p>à un élément. Alors pour tout <formula notation="TeX">f</formula> <unclear>flèche</unclear>
<formula notation="TeX">f : x \to y</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula>, <del><formula notation="TeX">x \to f</formula></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\lambda \longmapsto f\lambda \;:\; H_x \xrightarrow{\ \sim\ } H_y</formula>
est bijectif (car les <formula notation="TeX">H</formula> <unclear>forment</unclear> un syst. local sur <formula notation="TeX">X</formula>).</p>
<p><formula notation="TeX">4^{\circ})</formula> Supposons, <del><gap reason="illegible"/></del> en plus des conditions a) b) c) et
celle de <formula notation="TeX">3^{\circ})</formula>, que <formula notation="TeX">X</formula> soit 1-connexe. Alors le système local des <formula notation="TeX">H_x</formula>
est <supplied resp="#pass">donc</supplied> constant, <del>dessus</del> en particulier <supplied resp="#pass">i.e. dont</supplied>
l'opération de <formula notation="TeX">M = \mathrm{Hom}(e,e)</formula> sur <formula notation="TeX">H_x</formula> est <del><gap reason="illegible"/></del> et par
suite l'<unclear>constante</unclear></p>
<p><del><formula notation="TeX">\lambda \in H_x</formula>, <formula notation="TeX">u \in M \Longrightarrow \lambda u = \lambda</formula></del></p>
<p><del><unclear>bijections</unclear></del>
<formula notation="TeX" rend="display">u \longmapsto fu \;:\; H_e \longrightarrow H_x</formula>
définie par un <formula notation="TeX">f \in F(x) : e \to x</formula> ne dépend pas du choix de <formula notation="TeX">f</formula>, donc
<formula notation="TeX" rend="display">fu \;=\; gu \qquad \text{pour } u \in H_e, \quad
  f, g : e \rightrightarrows x .</formula></p>
<pb n="52" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=53"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 7 » de sa main ; la proposition 2 est elle aussi reprise
depuis le début</note></p>
<p>Comme corollaire, on a ceci</p>
<p><hi rend="bold">Proposition 2</hi> Soit <formula notation="TeX">X</formula> une catégorie <hi rend="italic">finie</hi>
pseudo-cofiltrante, <del><gap reason="illegible"/></del> et soit <formula notation="TeX">X_0</formula> la catégorie <supplied resp="#pass">est</supplied>
ouverte de <formula notation="TeX">X</formula> formée des <del>objets</del> <supplied resp="#pass">plus petits</supplied> <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">X</formula>
(car les hyp. impliquent <formula notation="TeX">X_0 \neq \emptyset</formula>), <del>donc</del> <formula notation="TeX">X_0</formula> est
0-connexe). Supposons que <formula notation="TeX">X_0</formula> soit 1-connexe. Alors <formula notation="TeX">X</formula> est cofiltrante
(donc tout objet 0-connexe de <formula notation="TeX">X^\wedge</formula> est <formula notation="TeX">\infty</formula>-connexe, et plus
généralement <formula notation="TeX">\infty</formula>-asphérique pour tout <del><gap reason="illegible"/></del>
<unclear>localisateur fondamental</unclear> <formula notation="TeX">W</formula> satisfaisant <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">W(\uncertain{\delta})</formula>).</p>
<p>À fortiori :</p>
<p><hi rend="bold">Corollaire</hi> Soit <formula notation="TeX">X</formula> une catégorie <hi rend="italic">finie</hi> telle que tout objet
0-connexe de <formula notation="TeX">X^\wedge</formula> soit 1-connexe (p. ex. telle que <formula notation="TeX">X^0</formula> soit tot.
<formula notation="TeX">W</formula>-asphérique, si <formula notation="TeX">W</formula> est un loc. fondamental tel que <formula notation="TeX">W \subset W_1</formula>). Alors
<formula notation="TeX">X</formula> est cofiltrante, i.e. <formula notation="TeX">X^0</formula> est filtrante (et tout objet de <formula notation="TeX">X^\wedge</formula> est
<formula notation="TeX">\infty</formula>-connexe).</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">l'ouvert des plus petits objets est noté <formula notation="TeX">X_0</formula> dans l'énoncé de la
proposition et <formula notation="TeX">X^0</formula>, l'indice porté en exposant, dans celui du corollaire ;
la transcription garde les deux graphies</note></p>
<pb n="53" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=54"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 8 » de sa main et ne compte que trois lignes : fin de la
suite</note></p>
<p>En effet, on voit <gap reason="illegible"/> que l'hyp. implique que <formula notation="TeX">X</formula> est pseudo-cofiltrante,
et on applique la proposition 2.</p>
</div>
<div type="subsection">
<head>Deux exemples : les épimorphismes et les monomorphismes d'un ensemble infini</head>
<pb n="55" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=56"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 1 » de sa main : début d'une suite nouvelle</note></p>
<p>I) Soit <formula notation="TeX">E</formula> un ens. <unclear>infini</unclear>,
<formula notation="TeX" rend="display">M \;=\; \mathrm{Ep}(E)</formula>
le monoïde des endos surjectifs de <formula notation="TeX">E</formula>. On a les propriétés suivantes</p>
<p><formula notation="TeX">1^{\circ})</formula> <formula notation="TeX">uf = vf \Longrightarrow u = v</formula>
<note type="authorial" place="margin">donc <formula notation="TeX">M</formula> non cofiltrant</note></p>
<p><formula notation="TeX">2^{\circ})</formula> <formula notation="TeX">M</formula> est pseudo-cofiltrant, et <del><formula notation="TeX">=</formula></del> il existe des éléments
minimaux, i.e. des <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">w</formula> tels que <formula notation="TeX">\forall u \in M</formula>, <formula notation="TeX">\exists
w_u \in M</formula> avec
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{p}\, w \;=\; u\, w_u</formula>
(et on peut <del><formula notation="TeX">=</formula></del> prendre <formula notation="TeX">w_u</formula> <supplied resp="#pass">minimal</supplied>). (Mais bien sûr on n'a
pas <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">uw = w</formula> <formula notation="TeX">\forall u \in M</formula> ; car <formula notation="TeX">up = p</formula> impliquerait
<formula notation="TeX">u = 1</formula> <gap reason="illegible"/>). On n'a donc pas non plus <formula notation="TeX">w^2 = w</formula>, ni <formula notation="TeX">u^2 = u</formula> pour aucun
<formula notation="TeX">u \in M</formula> sauf <formula notation="TeX">u = 1</formula>.) [ Les <formula notation="TeX">w</formula> minimaux sont ceux pour lesquels
<formula notation="TeX">\mathrm{card}\, w^{-1}(x) = \pi \overset{\text{déf}}{=} (\mathrm{card}\, E)</formula>
pour tout <formula notation="TeX">x \in E</formula>. ]</p>
<p><formula notation="TeX">3^{\circ})</formula> Si <formula notation="TeX">w_0</formula> est <gap reason="illegible"/> minimal, l'ens. des <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> est égal à
l'ens. des <formula notation="TeX">w = w_0\,\sigma</formula> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> dans <formula notation="TeX">M</formula>) <gap reason="illegible"/> avec
<formula notation="TeX">\sigma \in M^{*}</formula> (aux <gap reason="illegible"/> <unclear>cycles</unclear> <gap reason="illegible"/>)
[ donc <formula notation="TeX">M^{*} = \mathrm{Aut}(E)</formula> ].
<note type="editorial" resp="#pass">tout ce paragraphe est traversé par une insertion diagonale surchargée,
elle-même partiellement biffée ; le peu qui s'en lit est donné ci-dessus</note></p>
<p><formula notation="TeX">4^{\circ})</formula> <gap reason="illegible"/> dans <formula notation="TeX">M</formula>, <gap reason="illegible"/> existe <formula notation="TeX">w</formula> minimal et <formula notation="TeX">f</formula> telle que
<formula notation="TeX">f\,w = f</formula> (donc l'image <formula notation="TeX">\overline{w}</formula> de <formula notation="TeX">w</formula> dans le groupe enveloppant <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">G</formula></supplied>
de <formula notation="TeX">M</formula> est 1).</p>
<p><formula notation="TeX">5^{\circ})</formula> Soit <formula notation="TeX">M^{*}_0 \subset M^{*}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> la partie formée des
<formula notation="TeX">\sigma \in M^{*}</formula> <del>telles</del> qu'il existe <formula notation="TeX">f \in M</formula> avec
<formula notation="TeX">f\,\sigma = f</formula>.</p>
<pb n="56" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=57"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 2 » de sa main</note></p>
<p>Alors <formula notation="TeX">M^{*}_0</formula> engendre le groupe <formula notation="TeX">M^{*}</formula>. Ceci implique que
<del><gap reason="illegible"/></del> l'image de <formula notation="TeX">M^{*}</formula> dans <formula notation="TeX">G</formula> est égale à <formula notation="TeX">\{1\}</formula>, donc, compte
tenu des <formula notation="TeX">3^{\circ})</formula> et <formula notation="TeX">4^{\circ})</formula>, que pour tout objet minimal <formula notation="TeX">w</formula> de <formula notation="TeX">M</formula>,
on a <formula notation="TeX">\overline{w} = 1</formula>. Compte tenu de <formula notation="TeX">2^{\circ}</formula>,
<formula notation="TeX" rend="display">w \;=\; u\, w_u \qquad \text{avec } w, w_u \text{ minimaux}</formula>
on en conclut <formula notation="TeX">\overline{u} = 1</formula> <formula notation="TeX">\forall u \in M</formula>, i.e.</p>
<p><formula notation="TeX">6^{\circ})</formula> le <del><gap reason="illegible"/></del> groupe enveloppant <formula notation="TeX">G</formula> de <formula notation="TeX">M</formula> est <formula notation="TeX">\{1\}</formula>.</p>
<p>II) Soit toujours <formula notation="TeX">E</formula> un ens. <unclear>infini</unclear>, et
<formula notation="TeX" rend="display">M \;=\; \mathrm{Mon}(E)</formula>
le monoïde des endos injectifs de <formula notation="TeX">E</formula>. Alors <formula notation="TeX">M</formula> satisfait l'ensemble des
<del><gap reason="illegible"/></del> propriétés duales <supplied resp="#pass">de I</supplied> de <formula notation="TeX">1^{\circ}</formula> à <formula notation="TeX">6^{\circ})</formula>,
i.e. <formula notation="TeX">M^0</formula> satisfait aux propriétés <formula notation="TeX">1^{\circ}</formula> à <formula notation="TeX">6^{\circ}</formula>. Les objets
minimaux <del>sont</del> de <formula notation="TeX">M</formula>, i.e. <del>elles</del> <supplied resp="#pass">tels</supplied> que
<formula notation="TeX">\forall u \in M</formula>, on ait une factorisation
<formula notation="TeX" rend="display">w \;=\; w\, u , \qquad
  \mathrm{card}\bigl(E - w(E)\bigr) \;=\; \pi</formula>
sont ceux pour lesquels <gap reason="illegible"/></p>
<pb n="57" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=58"/><p><note type="editorial" resp="#pass">la page porte « 3 » de sa main</note></p>
<p><del><formula notation="TeX">X_{/\!/a} \cap X_{/\!/b}</formula></del></p>
<p>Soit <formula notation="TeX">X</formula> loc. irréductible [ i.e. telle que les comp.
<del>irréductibles</del> <supplied resp="#pass">connexes</supplied> soient irréductibles i.e. satisfassent à
<unclear><formula notation="TeX">P_S * 1'</formula></unclear> ]. Alors la relation
<formula notation="TeX" rend="display">R(a,b) \;:\; X_{/\!/a} \cap X_{/\!/b} \neq \emptyset</formula>
est une relation d'équivalence dans <formula notation="TeX">\mathrm{Ob}\, X</formula>, laquelle n'est autre que
celle <del><gap reason="illegible"/></del> définie par
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Ob}\, X \longrightarrow \pi_0(X) .</formula>
De plus, si <formula notation="TeX">X_{/\!/a} \cap X_{/\!/b}</formula> <del><formula notation="TeX">\neq \emptyset</formula></del> est non vide,
il est 0-connexe, <del><gap reason="illegible"/> et donc <formula notation="TeX">=</formula> <gap reason="illegible"/></del>
<del>Si <formula notation="TeX">X</formula> est 0-connexe, <gap reason="illegible"/> pour</del> <supplied resp="#pass">il suffit</supplied> que <formula notation="TeX">X</formula> soit
1-connexe, il suffit que les <formula notation="TeX">X_{/\!/a}</formula> le soient.</p>
<p><note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">X_{/\!/a} \neq \emptyset</formula> <gap reason="illegible"/> <unclear>connexe</unclear> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">accolade et note portées en diagonale dans la marge de gauche, presque
entièrement illisibles</note></p>
<pb n="58" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=59"/><p><note type="editorial" resp="#pass">feuillet d'essai, sans prose suivie</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\varphi u = \varphi v \quad \text{avec } u, v, \varphi \ \uncertain{surj.}
  \quad \Longrightarrow \quad u = v</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\varphi u = \varphi \quad \Longrightarrow \quad u = \mathrm{id}\ ?
  \qquad \uncertain{\mathrm{Mon}}</formula></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
G \arrow[r, "u"] &amp; F \arrow[r, "\varphi"] &amp; E
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">M \;=\; \mathrm{Ep}(E)</formula>
<note type="authorial" place="margin"><del>description</del> des <unclear>épimorphismes</unclear> de l'ens. <formula notation="TeX">E</formula> dans
lui-même.</note></p>
<p><formula notation="TeX">M</formula> est ps. cofiltrant, et <gap reason="illegible"/> un objet <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\forall u \in M</formula> minimal <formula notation="TeX">w</formula>
(tel que pour tout <formula notation="TeX">u \in M</formula>, <formula notation="TeX">\exists u'</formula> avec <formula notation="TeX">w u' = w</formula>) — il suffit de
prendre pour <formula notation="TeX">w</formula> une surjection dont les fibres sont de cardinal <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\mathrm{card}\, E</formula>. <formula notation="TeX">M</formula> n'est pas cofiltrant, car
<formula notation="TeX" rend="display">u f = v f \quad \Longrightarrow \quad u = v .</formula>
<gap reason="illegible"/> <unclear>groupe</unclear> associé : <formula notation="TeX">M</formula> est-il trivial ? Je suppose que oui.
On <del>doit</del> obtenir des relations non triviales dans le groupe
enveloppant <formula notation="TeX">G</formula>, appliquées aux triples <formula notation="TeX">u, v, f</formula> <gap reason="illegible"/> avec
<formula notation="TeX" rend="display">f u = f v , \qquad u \neq v</formula>
ce qui donne <formula notation="TeX">\overline{u} = \overline{v}</formula> dans <formula notation="TeX">G</formula>.</p>
<pb n="60" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/158.pdf#page=61"/><p><note type="editorial" resp="#pass">feuillet d'essai portant « (1) » cerclé de sa main : carquois tracés sans
étiquettes, formules isolées. On donne ce qui porte du texte ; les graphes non
étiquetés ne sont pas reproduits</note></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
F_s \arrow[r] &amp; F_{s'}
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
s &amp; s' \arrow[l]
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
X \arrow[r] &amp; \mathrm{Groupoïdes}
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p>2-catégorie des 2-<del>groupes</del> <supplied resp="#pass">champs</supplied></p>
<p><del><formula notation="TeX">X_0</formula></del>, <del><formula notation="TeX">X_1</formula></del>,
<formula notation="TeX">\mathcal{F}_{0u} \xleftarrow{\ \sim\ } \mathcal{F}_{1t}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le diagramme qui suit est redessiné d'un croquis serré ; les deux
inclusions y portent la mention « fermé », et la flèche verticale de droite
descend d'un « groupoïde loc. constant »</note></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}[column sep=small, row sep=small, nodes={font=\scriptsize}]
&amp; Z \arrow[d] &amp; \Psi \arrow[l, hook'] \arrow[d] \\
e \arrow[r] \arrow[ur] &amp; X' &amp; X \arrow[l, hook']
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Hom}(e,x) \;\simeq\; \pi_0\bigl(e \backslash \Psi / x\bigr)
  \;\simeq\; \pi_0\bigl(S/x\bigr)</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\varinjlim_{x \in X} \pi_0\bigl(S/x\bigr)</formula></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
S \arrow[d] \\
e \backslash X \arrow[d] \\
X
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la flèche du haut porte « cocofinal », celle du bas « cofibr. »</note></p>
<p><unclear>asph.</unclear>, <unclear>asph.</unclear>, <unclear>cofinal</unclear>, car <formula notation="TeX">X</formula> 0-connexe.</p>
<p><formula notation="TeX">S</formula> :</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}[column sep=small, row sep=small]
A_1 \arrow[r] \arrow[dr] &amp; B \\
A_2 \arrow[r] &amp; c
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
</div>
</div>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
