<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 156-2, pages 1–18 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-09-13">2026-09-13</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5 (claude-opus-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-09-25">2026-09-25</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">156-2</idno>
          </msIdentifier>
          <head>[Chapitre] II. Réalisations topologiques des réseaux : notes manuscrites (06/06/1986)</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 1 à 18 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 1 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>1986</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\add</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> ; <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="1">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-09-13" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
      <change when="2026-09-25" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="1">
<pb n="1" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=2"/>
<div type="section">
<head>Réalisations topologiques des réseaux</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">titre de sa main, en tête de la page 1, suivi de « (Juin 86) » ; dans l'angle supérieur droit, encadré d'un chevron, « GF II »</note></p>
<div type="subsection">
<head>1. Faille topologique</head>
<p><note type="authorial" place="margin">(6 Juin)</note>
Soit <formula notation="TeX">X</formula> un esp. top., <formula notation="TeX">A \subset X</formula> partie fermée <supplied resp="#pass">non vide</supplied><note type="editorial" resp="#pass">« non vide » est écrit au-dessus de la ligne, de sa main</note> de <formula notation="TeX">X</formula>. <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">X/A</formula> l'espace déduit de <formula notation="TeX">X</formula> en contractant <formula notation="TeX">A</formula> en un pt , <formula notation="TeX">a</formula> le pt déduit de <formula notation="TeX">A</formula> par contraction<note type="editorial" resp="#pass">cette précision est écrite au-dessus de la ligne</note>, [Si <del><formula notation="TeX">X</formula></del> <formula notation="TeX">X'</formula> <del>est</del> une partie de <formula notation="TeX">X</formula> contenant <formula notation="TeX">A</formula>, alors <formula notation="TeX">X'/A \hookrightarrow X/A</formula> identifie <formula notation="TeX">X'/A</formula> à un sous-espace top. de <formula notation="TeX">X/A</formula> [les fermés de <formula notation="TeX">X'/A</formula> s'identifient aux fermés <formula notation="TeX">Y'</formula> de <formula notation="TeX">X'</formula> qui ou bien contiennent <formula notation="TeX">A</formula>, ou bien ne le rencontrent pas (i.e. tels que <formula notation="TeX">Y' \cap A \in \{\emptyset, A\}</formula>), et ce sont les traces sur <formula notation="TeX">X'</formula> des fermés <formula notation="TeX">Y</formula> de <formula notation="TeX">X</formula> qui ont ces propriétés, lesquels correspondent d'ailleurs aux fermés de <formula notation="TeX">X/A</formula>…]] On dit que <formula notation="TeX">A</formula> est <hi rend="bold">régulièrement immergé</hi> dans <formula notation="TeX">X</formula> si <formula notation="TeX">\exists</formula> voisinage <del><gap reason="illegible"/></del> conique de <formula notation="TeX">a</formula> i.e. voisinage <supplied resp="#pass">(fermé)</supplied> <formula notation="TeX">V \overset{h}{\simeq} \mathrm{C\hat{o}ne}(\mathcal{S})</formula>, <formula notation="TeX">\mathcal{S}</formula> espace topologique <unclear>compact</unclear>, <formula notation="TeX">h(a) = o</formula> (sommet du cône) et <formula notation="TeX">\uncertain{h}(V^{0}) = V \smallsetminus B</formula> ouvert dans <formula notation="TeX">X/A</formula>. <del>Si <formula notation="TeX">V</formula>,</del> Alors <del>les</del> sur <formula notation="TeX">V</formula> il y a (via <formula notation="TeX">h</formula>) une structure conique, <unclear>par laquelle</unclear> on considère les
<formula notation="TeX" rend="display">tV = V_t, \qquad 0 \leq t \leq 1,</formula>
qui sont, pour <formula notation="TeX">t \in {]0,1]}</formula>, homéom. à <formula notation="TeX">V</formula>, et forment
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> <formula notation="TeX">\dot V = B</formula>, <formula notation="TeX">\dot V_t = B_t</formula> et <gap reason="illegible"/></note>
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\mathcal{S}</formula> <unclear>connu</unclear> « section » de <formula notation="TeX">V</formula>, et <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">le coin inférieur gauche porte deux notes obliques, en partie recouvertes de hachures au crayon ; la seconde n'est lue qu'à moitié. La lettre <formula notation="TeX">\mathcal{S}</formula> est écrite en surcharge, sur ce qui semble être un <formula notation="TeX">B</formula></note></p>
<pb n="2" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=3"/><p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">V_t = V_t^{0} \sqcup B_t</formula></note>
un système fond. de voisinages de <formula notation="TeX">a</formula> dans <formula notation="TeX">X/A</formula>. Les <formula notation="TeX">V_t^{0} = t V^{0}</formula>, où <formula notation="TeX">V^{0} = V \smallsetminus B</formula>, forment un syst. fond. de voisinages<supplied resp="#pass"> ;</supplied> les images inverses <formula notation="TeX">W_t</formula> de <formula notation="TeX">V_t</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula> forment un syst. fond. de voisinages de <formula notation="TeX">A</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula>. Pour tout tel <formula notation="TeX">W_t</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\mathcal{S}_t = \dot{W}_t</formula> <note type="authorial" place="margin">cl<formula notation="TeX">\smallsetminus</formula>i</note><note type="editorial" resp="#pass">petit croquis au-dessus de la ligne ; la glose « cl <formula notation="TeX">\smallsetminus</formula> i », reliée à <formula notation="TeX">\dot W_t</formula> par un trait, est d'une lecture incertaine</note> est un fermé de <formula notation="TeX">X</formula>, et <del><gap reason="illegible"/></del> posant <formula notation="TeX">W'_t = X - V_t</formula>, on a
<formula notation="TeX" rend="display">X \smallsetminus \mathcal{S}_t \;=\; \underbrace{W_t^{0}}_{\text{int. de } W_t} \sqcup \underbrace{W'_t}_{\text{ext. de } W_t} \qquad \text{somme topologique}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">\mathcal{S}_t</formula>, de sa main : « bord de <formula notation="TeX">W_t</formula> »</note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> (1) L'hyp. faite sur <formula notation="TeX">A \subset \struck{X}</formula> est <hi rend="bold">locale</hi> i.e. <del>Soit</del> si <formula notation="TeX">X'</formula> voisinage de <formula notation="TeX">A</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula>, elle est vraie pour <formula notation="TeX">(A,X)</formula> ssi elle est vraie pour <formula notation="TeX">(A,X')</formula>. (2) [Elle a un sens, et est vraie, pour <formula notation="TeX">A = \emptyset</formula>, <formula notation="TeX">X/\emptyset = \{a\} \sqcup X</formula>, on a donc <formula notation="TeX">B = \emptyset</formula>] (3) Vraie pour <formula notation="TeX">A</formula> <supplied resp="#pass">sous-</supplied><unclear>variété</unclear> <gap reason="illegible"/> <del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> dans une variété <formula notation="TeX">X</formula>.
<note type="authorial" place="margin">(4) <formula notation="TeX">A</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">B = \emptyset</formula></note></p>
<p><hi rend="bold">Définition</hi> <del>Une</del> Une <hi rend="bold">faille topologique</hi> est un couple <formula notation="TeX">(X, \{A,B\})</formula> formé d'un espace topologique <formula notation="TeX">X</formula>, et d'une paire <formula notation="TeX">\{A,B\}</formula> <gap reason="illegible"/> de parties de <formula notation="TeX">X</formula>.</p>
<pb n="3" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=4"/><p>satisfaisant aux conditions suivantes</p>
<p><note type="authorial" place="margin">Mais <formula notation="TeX">X \neq A \cup B</formula> car <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula> non ouverts, donc <formula notation="TeX">U = X \smallsetminus (A \cup B)</formula> est non vide</note>
<note type="authorial" place="margin">Conditions des failles réduites : a) <formula notation="TeX">a</formula> et <formula notation="TeX">b</formula> <del>pts fermés</del> (non isolés) ; b) <formula notation="TeX">a \neq b</formula> ; c) <formula notation="TeX">X \smallsetminus \{a\}</formula> et <formula notation="TeX">X \smallsetminus \{b\}</formula> connexes ; d) <formula notation="TeX">a</formula> et <formula notation="TeX">b</formula> ont des voisinages coniques.</note>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> Si <formula notation="TeX">(X, \{A,B\})</formula> est une faille et <formula notation="TeX">C \subset U = X \smallsetminus (A \cup B)</formula> <unclear>fermé</unclear> <gap reason="illegible"/></note></p>
<list rend="itemize">
<label>Fi a)</label><item><formula notation="TeX">A</formula> et <formula notation="TeX">B</formula> sont <supplied resp="#pass">fermés, non <gap reason="illegible"/> (<unclear>donc</unclear> non vides)</supplied> <del>régulièrement immergés</del> <del>dans</del> <formula notation="TeX">X</formula>. [Dans le pt <formula notation="TeX">a</formula> de <formula notation="TeX">X/A</formula> et le pt <formula notation="TeX">b</formula> de <formula notation="TeX">X/B</formula> sont non isolés, i.e. <formula notation="TeX">S_A \neq \emptyset</formula>, <formula notation="TeX">S_B \neq \emptyset</formula>]</item>
<label>Fi b)</label><item><del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">A \cap B = \emptyset</formula></item>
<label>Fi c)</label><item><formula notation="TeX">(X \smallsetminus A)/B</formula> et <formula notation="TeX">(X \smallsetminus B)/A</formula> sont connexes</item>
<label>Fi d)</label><item><formula notation="TeX">A</formula> et <formula notation="TeX">B</formula> sont régulièrement immergés. <del>e) <gap reason="illegible"/> on va formuler <gap reason="illegible"/></del></item>
</list>
<p>On va donner <del><gap reason="illegible"/></del> une variante de c) :</p>
<p><del>ainsi</del> Pour</p>
<list rend="itemize">
<label>c')</label><item>Toute composante connexe <formula notation="TeX">U_i</formula> de <formula notation="TeX">U</formula> (<formula notation="TeX">U = X \smallsetminus (A \cup B)</formula>) rencontre <formula notation="TeX">B</formula> et rencontre <formula notation="TeX">A</formula> <note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\overline{U_i}</formula></note></item>
</list>
<p>On a c') <formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> c), et l'inverse est vrai si <formula notation="TeX">U</formula> n'a qu'un nb fini de composantes connexes (cas <formula notation="TeX">X, A, B</formula> « modérés », <unclear>cas usuel</unclear>).</p>
<p><formula notation="TeX">A</formula> et <formula notation="TeX">B</formula> sont les <hi rend="bold">bouts</hi> <supplied resp="#pass">(extrémités)</supplied> de la faille.</p>
<p>La faille est <hi rend="bold">réduite</hi> <note type="authorial" place="margin">si <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula> sont réduits à des pts <formula notation="TeX">a</formula>, <formula notation="TeX">b</formula>. On dit que <formula notation="TeX">(X, \{a,b\})</formula> est une faille</note> si <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula> sont réduits <supplied resp="#pass">à</supplied> un pt. Soit</p>
<p><formula notation="TeX">X' = {}_{A}X/B</formula> déduit de <formula notation="TeX">X</formula> en contractant <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula> en des pts, <formula notation="TeX">A \mapsto a</formula>, <formula notation="TeX">B \mapsto b</formula>, <formula notation="TeX">a, b \in X'</formula>. Alors <formula notation="TeX">(X, \{A,B\})</formula> est une faille ssi <formula notation="TeX">\{X', \struck{\ill{}} \{a,b\}\}</formula> est une faille.</p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> Faille réduite est <hi rend="bold">connexe</hi></p>
<pb n="4" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=5"/><p><note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> Pour une faille réduite <formula notation="TeX">(X', \{a,b\})</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">X'</formula> est connexe, ainsi que <formula notation="TeX">X' \smallsetminus \{b\}</formula> et <formula notation="TeX">X' \smallsetminus \{a\}</formula> (denses dans <formula notation="TeX">X'</formula>), mais pas <unclear>néc.</unclear> <formula notation="TeX">X' \smallsetminus \{a,b\}</formula> (ex. <formula notation="TeX">S^1</formula> et deux pts)</note>
<note type="editorial" resp="#pass">sous cette note, un petit cercle marqué de deux points</note></p>
<p><hi rend="bold">Lieu</hi> sur une faille <formula notation="TeX">(X, \{A,B\})</formula> : c'est une partie <supplied resp="#pass">fermée</supplied> <formula notation="TeX">C \subset X</formula> telle que l'on ait les propriétés : ou bien <formula notation="TeX">C \in \{A,B\}</formula>, ou bien les propriétés suivantes sont satisfaites :
<del>Li a) <formula notation="TeX">C</formula> fermé, et <formula notation="TeX">C \in \{A,B\}</formula> ou <formula notation="TeX">C \subset U = X \smallsetminus (A \cup B)</formula></del></p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> (<gap reason="illegible"/> « catégorisations »… <gap reason="illegible"/>)
<note type="editorial" resp="#pass">deux lignes barrées d'un long trait oblique, à peine lisibles</note></p>
<list rend="itemize">
<label>Li a)</label><item><formula notation="TeX">\exists</formula> décomposition de <formula notation="TeX">X \smallsetminus C</formula> <supplied resp="#pass">espace</supplied> en <unclear>somme</unclear> de deux sous-espaces
  <formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{U}_{A,C}, \quad \mathcal{U}_{B,C}, \qquad A \subset \mathcal{U}_{A,C}, \quad B \subset \mathcal{U}_{B,C}</formula>
  <del><gap reason="illegible"/></del> et <formula notation="TeX">\mathcal{U}_{A,C}/A</formula> et <formula notation="TeX">\mathcal{U}_{B,C}/B</formula> connexes [et ceci détermine <formula notation="TeX">\uncertain{\mathcal{U}_{A,C}}, \uncertain{\mathcal{U}_{B,C}}</formula> de façon unique, <unclear>comme</unclear> les composantes connexes de <formula notation="TeX">X' \smallsetminus C</formula> <del><formula notation="TeX">X \smallsetminus X/B</formula></del> qui contiennent</item>
</list>
<p><note type="authorial" place="margin">i.e. <formula notation="TeX">X' \smallsetminus C</formula> a deux composantes connexes, dont l'une contient <formula notation="TeX">a</formula>, l'autre contient <formula notation="TeX">b</formula></note>
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> <del><gap reason="illegible"/></del> quand <formula notation="TeX">A</formula>, <del><formula notation="TeX">B</formula></del> <formula notation="TeX">B</formula> connexes, <formula notation="TeX">\mathcal{U}_{A,C}</formula>, <formula notation="TeX">\mathcal{U}_{B,C}</formula> sont <gap reason="illegible"/> composantes <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">les deux notes précédentes sont écrites en oblique dans la marge gauche, la seconde en partie raturée</note></p>
<pb n="5" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=6"/><p><hi rend="bold">NB</hi> Soit <formula notation="TeX">X_{A,C} = \overline{\mathcal{U}_{A,C}} \cup C</formula>, <formula notation="TeX">X_{B,C} = \overline{\mathcal{U}_{B,C}} \cup C</formula>.</p>
<p>Je dis que <formula notation="TeX">(X_{A,C}, \{A,C\})</formula> satisfait les conditions a) b) c) des failles (donc il en sera de même de <formula notation="TeX">(X_{B,C}, \{B,C\})</formula>).</p>
<p>Pour le voir, on est ramené au cas <formula notation="TeX">A, B, C</formula> réduits à des pts, <formula notation="TeX">a, b, c</formula>.</p>
<p>Il faut prouver a) <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">c</formula> n'est pas isolé dans <formula notation="TeX">X_{a,c}</formula> <note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">a</formula> n'est pas isolé dans <formula notation="TeX">X_{a,c}</formula> puisqu'il ne l'est pas dans <formula notation="TeX">X</formula> et <formula notation="TeX">X_{a,c}</formula> <unclear>contient un</unclear> vois. <unclear>de <formula notation="TeX">a</formula></unclear>)</note>. <del>On</del> Sinon on aurait <formula notation="TeX">\mathcal{U}_{ac}</formula> ouvert et fermé dans <formula notation="TeX">X</formula>, <formula notation="TeX">X</formula> serait non connexe, absurde.</p>
<p>b) <formula notation="TeX">X_{a,c} \smallsetminus \{c\}</formula> est connexe par hyp. Je dis que <formula notation="TeX">X_{a,c} \smallsetminus \{a\}</formula> est connexe. Sinon, <unclear>soit</unclear> <formula notation="TeX">\exists</formula> partie <formula notation="TeX">V</formula> de <formula notation="TeX">X_{a,c} \smallsetminus \{a\}</formula> qui soit ouverte et fermée dans <formula notation="TeX">X_{a,c} \smallsetminus \{a\}</formula>, non vide, et ne contenant pas <formula notation="TeX">c</formula>. Donc elle serait aussi <del>ouverte et</del> (fermée et) <hi rend="bold">ouverte</hi> dans <formula notation="TeX">X \smallsetminus \{a\}</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/>, <formula notation="TeX">X \smallsetminus \{c\}</formula> ne serait pas connexe, absurde.</p>
<p>Pour que <formula notation="TeX">(X_{A,C}, \{A,C\})</formula> soit une faille, il ne manque que l'hypothèse d), d'immersion locale.</p>
<pb n="6" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=7"/><p><hi rend="bold">Lemme</hi> Soit <formula notation="TeX">Z</formula> un espace, <formula notation="TeX">Z'</formula> et <formula notation="TeX">Z''</formula> deux parties fermées, telles que <formula notation="TeX">Z' \cap Z'' = \{c\}</formula>. Pour que <formula notation="TeX">c</formula> ait un voisinage conique dans <formula notation="TeX">Z</formula>, il faut et il suffit qu'il ait des voisinages coniques dans <formula notation="TeX">Z'</formula> et <formula notation="TeX">Z''</formula>.
<note type="editorial" resp="#pass">l'énoncé ne dit pas <formula notation="TeX">Z = Z' \cup Z''</formula> ; c'est pourtant l'usage qui en est fait plus bas</note></p>
<p><gap reason="illegible"/> seulement, pour <gap reason="illegible"/> d'immersion de la faille, la condition <del><gap reason="illegible"/></del> « <formula notation="TeX">C \in \{A,B\}</formula> ou <formula notation="TeX">C</formula> régulièrement immergé dans <formula notation="TeX">X</formula> ».</p>
<p><hi rend="bold">Exemples</hi> (cf. p. <gap reason="illegible"/>) Pour <formula notation="TeX">t</formula> assez petit, les <formula notation="TeX">\dot V_{A,t} = S_{A,t}</formula> sont des lieux de la faille.</p>
<p><hi rend="bold">Lieux disjoints.</hi> Soit <formula notation="TeX">F = (X, \{A,B\})</formula> une faille, <formula notation="TeX">\mathcal{L}(F)</formula> l'ens. des lieux. Je vais définir une relation symétrique <del><gap reason="illegible"/></del> « disjoints » <formula notation="TeX">(\Rightarrow (C \neq D))</formula> sur l'ens. des lieux. Si <formula notation="TeX">C</formula> et <formula notation="TeX">D</formula> sont <gap reason="illegible"/> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">C</formula> ou <formula notation="TeX">D</formula> sont <formula notation="TeX">\in \{A,B\}</formula>, « disjoints » signifie simplement <hi rend="bold">distincts</hi> (<formula notation="TeX">\Longleftrightarrow</formula> disjoints au sens <formula notation="TeX">C \cap D = \emptyset</formula>)</p>
<p><note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> Pour qu'une partie fermée <formula notation="TeX">C</formula> de <formula notation="TeX">X</formula>, <formula notation="TeX">C \subset U = X \smallsetminus (A \cup B)</formula>, soit un lieu, il faut et il suffit que <formula notation="TeX">C \neq \emptyset</formula> et que <del>donc</del> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\bigl((X/A,B,C, \{a,b\}), \{c\}\bigr)</formula> <gap reason="illegible"/></note>
<note type="authorial" place="margin">Si <formula notation="TeX">D</formula> est une partie fermée de <formula notation="TeX">X</formula> telle que <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\mathcal{U}_{A,C}</formula> ou <formula notation="TeX">D \subset \mathcal{U}_{B,C}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del>, alors <formula notation="TeX">D</formula> <gap reason="illegible"/> les <gap reason="illegible"/> faille <gap reason="illegible"/> lieu <gap reason="illegible"/></note>
<note type="editorial" resp="#pass">deux notes obliques remplissent le coin inférieur gauche, séparées par un trait ; plusieurs mots sont raturés en boucle et n'ont pas été lus</note></p>
<pb n="7" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=8"/><p><hi rend="bold">Décomposition</hi> d'une faille <formula notation="TeX">F = (X, \{A,B\})</formula> par un lieu <formula notation="TeX">C</formula> distinct des extrémités : failles <formula notation="TeX">F_{A,C}</formula>, <formula notation="TeX">F_{B,C}</formula>. Tout lieu d'une des failles composantes est un lieu de <formula notation="TeX">F</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> (pour <hi rend="bold">homéom.</hi>)
<note type="editorial" resp="#pass">la suite de la ligne est une énumération biffée d'un seul trait, reprise en interligne :</note>
<del>Équiv. de catégories <gap reason="illegible"/></del> a) Failles avec lieu intérieur, avec homéo <unclear>b)</unclear> Paires de failles, avec un bout de l'une, un bout de l'autre. <del>c'est <gap reason="illegible"/></del> <del>Soient</del></p>
<p><hi rend="bold">Lemme</hi> Soient <formula notation="TeX">C</formula> et <formula notation="TeX">D</formula> deux lieux de <formula notation="TeX">F</formula>, distincts des extrémités, avec <formula notation="TeX">(C \neq D)</formula>.
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">A \; C \; D \; B</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">en marge, les quatre lettres alignées, <formula notation="TeX">C</formula> et <formula notation="TeX">D</formula> reliés par des crochets au-dessus et au-dessous</note>
Alors <formula notation="TeX">D</formula> est un lieu de <formula notation="TeX">F_{B,C}</formula> ssi <formula notation="TeX">C</formula> est un lieu de <formula notation="TeX">F_{A,D}</formula>. (<formula notation="TeX">D</formula> <unclear>est</unclear>, <unclear>une fois</unclear> <gap reason="illegible"/> <unclear>les rôles</unclear> de <formula notation="TeX">A</formula> et <formula notation="TeX">B</formula>, <del><formula notation="TeX">D</formula> <gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">C</formula> et <formula notation="TeX">D</formula>, <formula notation="TeX">D</formula> est un lieu de <formula notation="TeX">F_{A,C}</formula> ssi <formula notation="TeX">C</formula> est un lieu de <formula notation="TeX">F_{B,D}</formula>.)</p>
<p><hi rend="bold">Démonstration</hi> : Il suffit de prouver <formula notation="TeX">\Longrightarrow</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> (l'autre implication en résulte, en <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> A et B, <formula notation="TeX">C</formula> et <formula notation="TeX">D</formula>) <del><gap reason="illegible"/></del> OPS <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula>, <formula notation="TeX">C</formula>, <formula notation="TeX">D</formula> <hi rend="bold">réduits</hi> <del><gap reason="illegible"/></del> à des points. On a par hyp <del>(c lieu de <formula notation="TeX">X</formula>)</del>
<formula notation="TeX" rend="display">X = X_{a,c} \amalg_c \underbrace{X_{c,b}}_{\overset{\text{déf}}{=} X_{b,c}}</formula>
(<formula notation="TeX">c</formula> lieu de <formula notation="TeX">X</formula>) et
<formula notation="TeX" rend="display">X_{c,b} = X_{c,d} \amalg_d \underbrace{X_{d,b}}_{\overset{\text{déf}}{=} X_{b,d}}</formula>
(car <formula notation="TeX">d</formula> lieu de <formula notation="TeX">X_{c,b}</formula>), donc
<formula notation="TeX" rend="display">X = \underbrace{X_{a,c} \amalg_c X_{c,d}}_{X_{a,d}} \amalg_d X_{d,b}</formula></p>
<pb n="8" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=9"/><p><hi rend="bold">Lieux disjoints</hi> sur une faille : <formula notation="TeX">C, D</formula> <note type="authorial" place="margin">(relation symétrique)</note></p>
<p><del><gap reason="illegible"/> lieu <formula notation="TeX">C</formula></del> Si <formula notation="TeX">C</formula> ou <formula notation="TeX">D</formula> est une extrémité, <hi rend="bold">disjoint</hi> signifie que <formula notation="TeX">C \neq D</formula>. Si ni <formula notation="TeX">C</formula> ni <formula notation="TeX">D</formula> n'est une extrémité, alors disjoint signifie que <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">C \neq D</formula>, <hi rend="bold">et</hi> que <formula notation="TeX">D</formula> est un lieu de <formula notation="TeX">F_{A,C}</formula> ou de <formula notation="TeX">F_{B,C}</formula> (<formula notation="TeX">\Longleftrightarrow</formula> <formula notation="TeX">C</formula> est un lieu de <formula notation="TeX">F_{B,D}</formula> ou de <formula notation="TeX">F_{A,D}</formula>).</p>
<p><hi rend="bold">Failles orientées</hi> : Failles avec extrémité fixée (« origine »).</p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> La catégorie des failles orientées avec <unclear>deux</unclear> lieux internes disjoints, de deux <gap reason="illegible"/> : celle des <del>systèmes</del> <gap reason="illegible"/> est équivalente <gap reason="illegible"/> <del>triples</del> <formula notation="TeX">(F_1, F_2, F_3, h_{21}, h_{32})</formula>, où <formula notation="TeX">F_1, F_2, F_3</formula> sont des failles orientées,
<formula notation="TeX" rend="display">h_{21} : \mathrm{ex}(F_1) \simeq \mathrm{or}(F_2), \qquad h_{32} : \mathrm{ex}(F_2) \simeq \mathrm{or}(F_3).</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">« ex » et « or » : extrémité et origine d'une faille orientée ; l'énoncé est interrompu par des biffures et sa première ligne n'est lue qu'en partie</note></p>
<p>Soit <formula notation="TeX">F = (X, (A,B))</formula> faille orientée. Soit <formula notation="TeX">C</formula> un lieu, on pose <formula notation="TeX">\mathcal{F}_C =</formula> ens. des lieux de <formula notation="TeX">F_{A,C}</formula>
<note type="authorial" place="margin">si <formula notation="TeX">C \neq A, B</formula> ; <formula notation="TeX">= \{A\}</formula> si <formula notation="TeX">C = A</formula> ; <formula notation="TeX">= \ill{}</formula> si <formula notation="TeX">C = B</formula></note>.
On écrit <formula notation="TeX">C \leq D</formula> ssi <formula notation="TeX">\mathcal{F}_C \subset \mathcal{F}_D</formula>. Cela signifie simplement que <formula notation="TeX">C \in \mathcal{F}_D</formula>.</p>
<pb n="9" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=10"/><p><note type="authorial" place="margin">Alors <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">F_{A,C} \subset F_{A,D}</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">F_{A,C} = F_{A,D} \Rightarrow C = D</formula> <gap reason="illegible"/></note>
Les lieux d'une faille <supplied resp="#pass">orientée</supplied> forment un ens. <formula notation="TeX">\mathcal{L}</formula> ordonné. <unclear>Il satisfait</unclear> les conditions suivantes :</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">\exists</formula> plus petit et plus grand élément <formula notation="TeX">\alpha</formula> et <formula notation="TeX">\beta</formula>, distincts</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">\forall x \in \mathcal{L}</formula>, <formula notation="TeX">x \neq \beta</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> l'ens. des élts <formula notation="TeX">&gt; x</formula> est filtrant décroissant ;</item>
<label>b')</label><item><formula notation="TeX">\forall x \in \mathcal{L}</formula>, <formula notation="TeX">\alpha \neq x</formula>, l'ens. des élts <formula notation="TeX">&lt; x</formula> est filtrant croissant</item>
<label>c)</label><item>Si <formula notation="TeX">x &lt; y</formula>, <formula notation="TeX">\exists z</formula> avec <formula notation="TeX">x &lt; z &lt; y</formula> (divisibilité)</item>
</list>
<p><hi rend="bold">NB</hi> (1) Deux lieux <formula notation="TeX">x, y</formula> <unclear>sont</unclear> <hi rend="bold">disjoints</hi>, <del>ssi</del> ssi <formula notation="TeX">x &lt; y</formula> ou <formula notation="TeX">y &lt; x</formula>. Ils définissent <unclear><formula notation="TeX">F_{x,y} = F_{y,x}</formula></unclear>, <unclear>alors</unclear> <gap reason="illegible"/> une faille <gap reason="illegible"/>, dont les lieux intermédiaires, naturellement <gap reason="illegible"/> (<gap reason="illegible"/> forment une partie <hi rend="bold">totalement</hi> ordonnée).
<note type="authorial" place="margin">(2) Si on change l'orientation, on remplace l'ordre par l'ordre opposé</note></p>
<p>La catégorie <gap reason="illegible"/> d'une faille orientée <formula notation="TeX">F</formula>, et de <formula notation="TeX">n</formula> tels lieux <formula notation="TeX">x_1, \dots, x_n</formula> <unclear>disjoints</unclear>, est équivalente : celle des systèmes <formula notation="TeX">(F_1, \dots, F_{n+1}, h_{21}, h_{32}, \dots, h_{n+1,n})</formula> de <formula notation="TeX">n+1</formula> failles orientées, et de <formula notation="TeX">n</formula> homéomorphismes de recollement.</p>
<pb n="10" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=11"/>
</div>
<div type="subsection">
<head>Conditions particulières sur les lieux.</head>
<p><hi rend="bold">NB</hi> Pour qu'un espace compact triangulé admette une structure de faille, il f. et s. qu'il soit connexe, et non réduit à un point. C'est gros ! Il y a alors <formula notation="TeX">\infty</formula> <unclear>de</unclear> structures de faille réduite. [NB. Si <formula notation="TeX">X</formula> est un segment, <gap reason="illegible"/> cette str. est unique. C'est le seul cas <gap reason="illegible"/> !]
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> Les structures de faille sur <formula notation="TeX">[0,1]</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\{A,B\}</formula> <gap reason="illegible"/> données par <formula notation="TeX">A = [0,\alpha]</formula>, <formula notation="TeX">B = [\beta,1]</formula>, <formula notation="TeX">0 \leq \alpha &lt; \beta \leq 1</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">la note marginale décrit les structures de faille non réduites du segment ; l'unicité du crochet porte, semble-t-il, sur les structures réduites</note></p>
<p>On peut considérer rel. d'équivalence entre structures de faille <del>sur <formula notation="TeX">X</formula></del> (resp. failles orientées) sur <formula notation="TeX">X</formula> : <gap reason="illegible"/> celle engendrée par la relation d'ordre (<unclear>cas orienté</unclear>) <del><formula notation="TeX">(A \subset A'</formula> ou <formula notation="TeX">A \subset B')</formula> et <formula notation="TeX">(B \subset A', B \subset B')</formula></del> <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">A \subset A' \quad \text{et} \quad B \subset B' .</formula>
<del>[<hi rend="bold">NB</hi> Si <formula notation="TeX">(X, \{A,B\})</formula> est une faille, <formula notation="TeX">A'</formula>, <formula notation="TeX">B'</formula> sont des fermés, et si <unclear><formula notation="TeX">A'</formula>, <formula notation="TeX">B'</formula></unclear> régulièrement immergés tels que <formula notation="TeX">A \subset A'</formula>, <formula notation="TeX">B \subset B'</formula>, <formula notation="TeX">A' \cap B' = \emptyset</formula>, alors <formula notation="TeX">(X, \{A',B'\})</formula> est une faille.]</del>
<note type="authorial" place="margin">Faux ! idiot !</note>
<note type="editorial" resp="#pass">ce crochet est barré de deux longues diagonales</note>
<note type="authorial" place="margin">Il est <gap reason="illegible"/> les voisinages <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula> <gap reason="illegible"/> voisins <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> que deux structures de faille orientée sur un <formula notation="TeX">X</formula> triangulé sont toujours équivalentes.
<note type="authorial" place="margin">Faux (cas orienté !) déjà dans le cas des segments !</note></p>
<pb n="11" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=12"/><p><del>Considéra<gap reason="illegible"/></del> On peut imposer des conditions à <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula>, comme d'être connexes, voire contractiles, voire <formula notation="TeX">\simeq</formula>, homéomorphes à un espace donné, et itou pour les lieux, <supplied resp="#pass">d'où</supplied> [<gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">P</formula> propriété <unclear>intrinsèque</unclear>] <gap reason="illegible"/> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\mathcal{L}_P</formula>. Pour que les conditions plus haut sur l'ensemble ordonné <formula notation="TeX">\mathcal{L}</formula> <del>soient</del> restent vraies pour <formula notation="TeX">\mathcal{L}_P</formula>, il est bon de <del><gap reason="illegible"/></del> (pour <formula notation="TeX">P</formula> <unclear>choisie</unclear> p. ex. <del>d'<gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/> d'être contractile, ou homéomorphe à un espace fixé) que les espaces <formula notation="TeX">S_A</formula>, <formula notation="TeX">S_B</formula> (bords des vois. tub. de <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">B</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula>) aient cette propriété, et <del>itou</del> on <unclear>fixe</unclear> la restriction correspondante sur les lieux internes <formula notation="TeX">C</formula> : les bords des vois. tub. de <formula notation="TeX">C</formula> dans <formula notation="TeX">X_{A,C}</formula> et <formula notation="TeX">X_{B,C}</formula> ont la propriété <formula notation="TeX">P</formula>.</p>
<p><hi rend="bold">Exemples</hi></p>
<p>1) <formula notation="TeX">P</formula> : être <del>homéom.</del> réduit à un pt. On trouve la théorie des segments top. <unclear>ord.</unclear></p>
<pb n="12" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=13"/><p><note type="editorial" resp="#pass">toute la première moitié de la page (le lemme et le début de sa démonstration) est barrée de trois longues diagonales ; elle reprend le lemme de la page 7</note>
<del><hi rend="bold">Lemme</hi> Soit <formula notation="TeX">F = (X, \{A,B\})</formula> une faille, <formula notation="TeX">C</formula> un lieu de <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">F</formula> distinct des extrémités, <gap reason="illegible"/> des <gap reason="illegible"/> sous-divisions <formula notation="TeX">F_{A,C} = (X_{A,C}, \{A,C\})</formula>, <formula notation="TeX">F_{B,C} = (X_{B,C}, \{B,C\})</formula>. Soit <formula notation="TeX">D</formula> un <gap reason="illegible"/> lieu de <formula notation="TeX">F_{B,C}</formula>, distinct des extrémités. Alors <formula notation="TeX">C</formula> est un lieu de <formula notation="TeX">F_{A,D}</formula>, distinct des extrémités, et inversement.</del></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">A \; C \; D \; B</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">en marge, un croquis : une bande allongée, <formula notation="TeX">A</formula> à gauche, deux traits transverses <formula notation="TeX">C</formula> et <formula notation="TeX">D</formula>, <formula notation="TeX">B</formula> à droite</note></p>
<p><del>OPS <formula notation="TeX">A, B, C, D</formula> réduits à des points.</del> <del>Failles orientées</del> <del><formula notation="TeX">A, C, D \Longrightarrow</formula></del> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{D, B, C} \Longrightarrow \struck{C, A, D} \Longrightarrow \struck{D, B, C}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">ces lignes sont sous les mêmes diagonales que le lemme</note></p>
<p><del>1)</del> 2) Être homéom. à <formula notation="TeX">B^n</formula> : On trouve notamment la théorie de la décomposition de
<formula notation="TeX" rend="display">I \times B^{n-1} \simeq B^n</formula>
(avec les deux « extrémités » <del><formula notation="TeX">B^{n-1} \times \{0\}</formula></del>, <formula notation="TeX">\{0\} \times B^{n-1}</formula>, <formula notation="TeX">\{1\} \times B^{n-1}</formula>) par des « lieux » homéomorphes à <formula notation="TeX">B^{n-1}</formula>.</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">croquis à gauche du texte : un rectangle hachuré, ses deux côtés verticaux épaissis et marqués <formula notation="TeX">A \simeq B^1</formula> et <formula notation="TeX">B \simeq B^1</formula>, traversé d'une courbe marquée <formula notation="TeX">C \simeq D^1</formula> ; au-dessous, « ou », un fuseau hachuré entre deux points <formula notation="TeX">A</formula> et <formula notation="TeX">B</formula>, traversé de même. <formula notation="TeX">D^1</formula> est écrit ainsi, là où l'on attend <formula notation="TeX">B^1</formula></note></p>
<pb n="13" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=14"/><p>3) Être homéom. à <formula notation="TeX">S^n</formula>. On trouve p. ex. sur <formula notation="TeX">S^{n+1}</formula> muni des deux pts <supplied resp="#pass">distincts</supplied> (p. ex. antipodiques, si on veut) <formula notation="TeX">a</formula>, <formula notation="TeX">b</formula>, une théorie de la décomposition par des <formula notation="TeX">S^n</formula>.</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">croquis : un cercle portant deux points marqués <formula notation="TeX">a</formula> et <formula notation="TeX">b</formula>, et coupé en haut et en bas par deux petits traits marqués chacun <formula notation="TeX">c</formula> — le lieu est ici une sphère <formula notation="TeX">S^0</formula>, deux points</note></p>
<p>On peut aussi exiger, pour un lieu distinct des extrémités, que la structure de <formula notation="TeX">X</formula> au voisinage de <formula notation="TeX">C</formula> soit celle de <formula notation="TeX">C \times {]-1,1[}</formula>, avec <formula notation="TeX">C</formula> correspondant à <formula notation="TeX">C_0 = C \times \{0\}</formula>, et les deux « rives » <formula notation="TeX">C \times {]-1,0[}</formula>, <formula notation="TeX">C \times {]0,1[}</formula> étant contenues resp. dans les deux failles composantes <formula notation="TeX">X_{A,C}</formula>, <formula notation="TeX">X_{B,C}</formula>.</p>
<pb n="14" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=15"/>
</div>
<div type="subsection">
<head>2) Boucle topologique</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le titre porte deux traits, dont le second pourrait être une rature ; le paragraphe qui suit ouvre sur un autre titre, souligné</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">7 Juin</note>
<del>Soit</del> <hi rend="bold">Rives d'une partie fermée</hi> <formula notation="TeX">A</formula> d'un espace <formula notation="TeX">X</formula>. <del>Considérons les</del> Soit
<formula notation="TeX" rend="display">Z \mapsto \mathrm{Comp}(Z) = \mathrm{Hom}_{\mathrm{cont}}(Z, \{0,1\}) \;\bigl(= \Gamma(Z, \mathbb{F}_{2,Z})\bigr)</formula>
(l'ens. des parties <unclear>ouvertes et fermées</unclear>) de <formula notation="TeX">Z</formula>. On fait un changement <gap reason="illegible"/> sur <formula notation="TeX">Z</formula>. On pose
<formula notation="TeX" rend="display">\underbrace{\mathrm{Rives}(A,X)}_{\text{ens. des rives de } A \text{ dans } X} = \varinjlim_{V \text{ voisinage de } A \text{ dans } X} \mathrm{Comp}(V \smallsetminus A) = \varinjlim_{V} \Gamma(V, i_*(\mathbb{F}_{2,U}))</formula>
<note type="authorial" place="margin">où <formula notation="TeX">i : U = X \smallsetminus A \hookrightarrow X</formula> l'inclusion</note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> 1) Supposons que <formula notation="TeX">A</formula> soit régulièrement immergé : prenons <formula notation="TeX">S_{A,X}</formula> voisinage tubulaire. Alors on a
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Riv}(A,X) \simeq \mathrm{Comp}(S_{A,X})</formula>
<note type="editorial" resp="#pass"><formula notation="TeX">S_{A,X}</formula> désigne, comme aux pages 1 et 11, le bord d'un voisinage tubulaire de <formula notation="TeX">A</formula></note></p>
<p>2) Supposons que <formula notation="TeX">X</formula> soit paracompact, <formula notation="TeX">F</formula> un faisceau sur <formula notation="TeX">X</formula>, <unclear>alors</unclear> pour <unclear><formula notation="TeX">A</formula> fermé</unclear> on a
<formula notation="TeX" rend="display">\Gamma(A, F|A) = \varinjlim_{V \in \mathcal{V}(A,X)} F(V)</formula></p>
<p><del>Alors on a</del> Considérons le découpage de <formula notation="TeX">X</formula> suivant <formula notation="TeX">A</formula>, <formula notation="TeX">\widetilde{A} = \mathrm{Spec}(i_*(\mathbb{F}_{2,U}))</formula>, puis <formula notation="TeX">(\widetilde{X}, \widetilde{A})</formula>, où <formula notation="TeX">i : U = X \smallsetminus A \hookrightarrow X</formula>. On a
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Comp}(\widetilde{A}) \simeq \Gamma(A, i_*(\mathbb{F}_{2,U}))</formula>
<del>Donc</del> <gap reason="illegible"/>
<note type="editorial" resp="#pass">la page s'arrête sur deux mots raturés</note></p>
<pb n="15" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=16"/><p><unclear>d'où</unclear> application canonique
<formula notation="TeX" rend="display">(*) \qquad \mathrm{Riv}(A,X) \longrightarrow \mathrm{Comp}(\widetilde{A})</formula>
qui est <supplied resp="#pass">injective, et</supplied> <hi rend="bold">bijective</hi> si <formula notation="TeX">X</formula> paracompact. Donc dans ce cas, choisir une rive, c'est choisir une composante de <formula notation="TeX">\widetilde{A}</formula>.
<note type="editorial" resp="#pass">« injective, et » est écrit au-dessus de « bijective », de sa main</note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> L'ens. des <del>composantes</del> rives de <formula notation="TeX">A</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula> <del>ouvertes</del> est une <formula notation="TeX">\mathbb{F}_2</formula>-algèbre <supplied resp="#pass">idempotente</supplied> (<formula notation="TeX">E^2 = E</formula> <formula notation="TeX">\forall E \in \mathrm{Riv}</formula>) avec unité, l'<unclear>algèbre</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">A</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula>.
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> Cette algèbre <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\mathrm{Riv}(A)</formula> <gap reason="illegible"/> faisceau <gap reason="illegible"/></note></p>
<p>Une <hi rend="bold">bi-rive</hi> est une <hi rend="bold">paire</hi> <formula notation="TeX">\{\rho, \rho'\}</formula> d'éléments de <formula notation="TeX">\mathrm{Riv}(A)</formula>, telle que
<formula notation="TeX" rend="display">\rho + \rho' = 1</formula>
(<unclear>idempotents</unclear> « décompositions en 2 morceaux de <formula notation="TeX">X - A</formula> au voisinage de <formula notation="TeX">A</formula> » <gap reason="illegible"/>)
<del>c'est dire</del> (ce qui implique, si <formula notation="TeX">A \neq \emptyset</formula>, que <formula notation="TeX">\rho \neq \rho'</formula>). La bi-rive est triviale si <formula notation="TeX">\{\rho, \rho'\} = \{0, 1\}</formula>. On dit que <formula notation="TeX">A</formula> disconnecte <formula notation="TeX">X</formula> loc. si <formula notation="TeX">\exists</formula> bi-rive non triviale.</p>
<p><del>Soit <gap reason="illegible"/></del> Une bi-rive définit <formula notation="TeX">\{\widetilde{A}_1, \widetilde{A}_2\}</formula> telle que <formula notation="TeX">\widetilde{A} = \widetilde{A}_1 \amalg \widetilde{A}_2</formula>.</p>
<p>On dit que <del>c'est une</del> <formula notation="TeX">\{A, \struck{\{\rho,\rho'\}}\}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la page s'arrête sur cette phrase inachevée</note></p>
<pb n="16" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=17"/><p>définit sur <formula notation="TeX">X</formula> une structure de <del>bouclage régulier</del> <hi rend="bold">maille</hi>, <del>dont <formula notation="TeX">A</formula></del> <del>et de</del> <hi rend="bold">nœud</hi> <formula notation="TeX">A</formula>, si <del><formula notation="TeX">(\widetilde{X}, \{\widetilde{A}_1, \widetilde{A}_2\})</formula></del> <del>et</del> <formula notation="TeX">A</formula> est régulièrement immergé dans <formula notation="TeX">X</formula> (alors <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\widetilde{A}</formula> est régulièrement immergé dans <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula>, donc <formula notation="TeX">\widetilde{A}_1</formula>, <formula notation="TeX">\widetilde{A}_2</formula> aussi) et si <formula notation="TeX">(\widetilde{X}, \{\widetilde{A}_1, \widetilde{A}_2\})</formula> satisfait les conditions a) b) c) des failles top. [alors c'est une faille
<note type="authorial" place="margin">réciproque</note>
top. si <formula notation="TeX">\widetilde{A}</formula> est rég. immergé dans <formula notation="TeX">\widetilde{X}</formula>].
<note type="editorial" resp="#pass">« réciproque » est écrit en marge, devant un trait vertical qui embrasse les lignes de la parenthèse</note></p>
<p><del>Considérons</del> On trouve
<formula notation="TeX" rend="display">\widetilde{X} \amalg_{\widetilde{A}_1} (\widetilde{A}_1 \to A) \amalg_{\widetilde{A}_2} (\widetilde{A}_2 \to A),</formula>
un espace <gap reason="illegible"/> <del>Avec</del> deux parties
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\beta = \{\rho, \rho'\}</formula> la bi-rive</note>
<formula notation="TeX" rend="display">\overline{X} = \mathrm{Dec}_{\beta}(A, X),</formula>
(le découpage par <formula notation="TeX">\beta</formula>), can. isom. à <formula notation="TeX">A</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> i.e. une partie isom. à <formula notation="TeX">A \times \beta</formula>, <formula notation="TeX">\{A_\rho, A_{\rho'}\}</formula>,
<formula notation="TeX" rend="display">\overline{X} \longrightarrow X</formula>
induisant un isom
<formula notation="TeX" rend="display">\overline{X} \smallsetminus \underbrace{\{A_\rho \cup A_{\rho'}\}}_{A \times \beta} \longrightarrow X \smallsetminus A</formula>
et des homéom.
<formula notation="TeX" rend="display">A_\rho \xrightarrow{\ \simeq\ } A, \qquad A_{\rho'} \xrightarrow{\ \simeq\ } A,</formula>
i.e. la projection can.
<formula notation="TeX" rend="display">A \times \beta \longrightarrow A</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">la page s'arrête ici ; la phrase continue à la page suivante</note></p>
<pb n="17" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=18"/><p>Ceci dit, on <del>dit</del> que <formula notation="TeX">(\struck{A}, \beta)</formula> définit <supplied resp="#pass">une</supplied> une structure de maille à <hi rend="bold">nœud</hi> <formula notation="TeX">A</formula>, à <del><gap reason="illegible"/></del> bi-rive <formula notation="TeX">\beta</formula>, <del>si</del> si <formula notation="TeX">(\overline{X}, \{A_\rho, A_{\rho'}\})</formula> est une <hi rend="bold">faille</hi> top.</p>
<p>Orienter la maille, c'est par définition orienter la faille, i.e. choisir <formula notation="TeX">A_\rho</formula> ou <formula notation="TeX">A_{\rho'}</formula>, i.e. choisir <formula notation="TeX">\rho</formula> ou <formula notation="TeX">\rho'</formula>, i.e. une des rives que contient la bi-rive.
<note type="authorial" place="margin"><hi rend="bold">NB</hi> Dans la définition, <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">A_1</formula>, <formula notation="TeX">A_2</formula> réduits à un point…</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">A \; \rho \; \rho' \; U \; V</formula></note>
<note type="editorial" resp="#pass">croquis à gauche : une couronne entre deux cercles, coupée en haut par un trait épais marqué <formula notation="TeX">A</formula>, les deux bords du trait marqués <formula notation="TeX">\rho</formula> et <formula notation="TeX">\rho'</formula>, et en bas par un second trait ; les deux moitiés de la couronne sont marquées <formula notation="TeX">U</formula> et <formula notation="TeX">V</formula></note></p>
<p><del>On dit que deux structures</del> <del>de</del> Considérons deux <del><gap reason="illegible"/></del> structures de mailles <formula notation="TeX">(A_1, \underbrace{\{\rho_1, \rho'_1\}}_{\beta_1})</formula> et <formula notation="TeX">(A_2, \underbrace{\{\rho_2, \rho'_2\}}_{\beta_2})</formula> sur <formula notation="TeX">X</formula>. Je dis qu'elles sont <del><gap reason="illegible"/></del> <del>compatibles</del> <hi rend="bold">compatibles</hi> <del><gap reason="illegible"/></del> si</p>
<list rend="itemize">
<label><del>a)</del></label><item><del><formula notation="TeX">A \cap B</formula></del></item>
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">A_1 \cap A_2 = \emptyset</formula> donc <formula notation="TeX">A_2</formula> <del>définit</del> <unclear>s'identifie</unclear> à une partie de <formula notation="TeX">\overline{X}^{(A_1,\beta_1)} - A_1 \times \beta_1</formula>,</item>
<label><del>b)</del></label><item><del><formula notation="TeX">A_2</formula> si</del></item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">A_2</formula> est un <hi rend="bold">lieu</hi> de <unclear>cette faille</unclear></item>
<label>c)</label><item>Si <formula notation="TeX">U</formula>, <formula notation="TeX">V</formula> sont les deux composantes connexes de <formula notation="TeX">\overline{X}^{(A_1,\beta_1)} \smallsetminus \bigl((A_1, \rho_1) \cup (A_1, \rho'_1)\bigr) \smallsetminus A_2</formula>,</item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la page s'arrête au milieu de la condition c)</note></p>
<pb n="18" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/156-2.pdf#page=19"/><p>alors <formula notation="TeX">\{U, V\}</formula> définit à la fois <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\beta_1</formula>, et <formula notation="TeX">\beta_2</formula>. Je dis que cette condition est en fait symétrique en les deux nœuds <formula notation="TeX">(A_i, \beta_i)</formula>.
<note type="editorial" resp="#pass">le texte s'arrête ici ; le reste de la page est blanc</note></p>
</div>
</div>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
