<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 145, pages 1–20 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-09-24">2026-09-24</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5.5 (claude-opus-5-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-09-25">2026-09-25</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">145</idno>
          </msIdentifier>
          <head>Printemps 81 (vieille rédaction) : notes manuscrites (s.d.)</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 1 à 20 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 1 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>1981</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\add</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> ; <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="1">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-09-24" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
      <change when="2026-09-25" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="1">
<div type="section">
<head>Feuillets épars : le groupe <formula notation="TeX">H</formula>, automorphismes à lacets, et un diagramme de <formula notation="TeX">B_{\pi,\Gamma}</formula></head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">ce titre est de l'édition. Les pages 1 à 3 sont trois feuillets de papiers
différents (papier blanc, papier listing perforé, papier à musique), sans
pagination de sa main ; ils ne se suivent pas</note></p>
<pb n="1" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=2"/>
<p><del>bien déterminé <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\overline{D}_{J,\alpha}</formula> de <formula notation="TeX">\overline{D}_J</formula>, cf. <gap reason="illegible"/></del></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
\overline{U}_{J',\alpha'} \arrow[r] \arrow[d] &amp; \overline{U}_{J,\alpha} \arrow[r] \arrow[d] &amp; \overline{U} \arrow[d] \\
U_{J',\alpha'} \arrow[r] &amp; U_{J,\alpha} \arrow[r] &amp; U
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la ligne du haut et le diagramme sont barrés de grandes croix</note></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
D = U(\mathbb{C})^{\sim} \arrow[rr] \arrow[dr, "\pi"'] &amp; &amp; \widetilde{U}(\mathbb{C}) \arrow[dl, "\hat\pi"] \\
 &amp; U(\mathbb{C}) &amp;
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\pi \subset G</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">H = \Bigl\{ u \in G \Bigm| \exists\; \underbrace{\pi' \subset \pi}_{\substack{\text{ss-gr.} \\ \text{d'indice fini}}},\;
\underbrace{\pi'' \subset \pi}_{\text{id.}},</formula>
iso <formula notation="TeX">v : D/\pi' \simeq D/\pi''</formula>, avec</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
D \arrow[r, "u"] \arrow[d, "p'"'] &amp; D \arrow[d, "p''"] \\
D/\pi' \arrow[r, "\sim"'] &amp; D/\pi''
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p>commutatif</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">après <formula notation="TeX">\widetilde{U}(\mathbb{C})</formula>, un signe biffé. L'accolade fermante de <formula notation="TeX">H</formula> n'est pas écrite ; un signe « <formula notation="TeX">\sim</formula> » est
porté au centre du carré</note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> On aura, pour <formula notation="TeX">v</formula>, <formula notation="TeX">\pi'</formula>, <formula notation="TeX">\pi''</formula>, <formula notation="TeX">u</formula> comme dessus, un iso
<formula notation="TeX" rend="display">v_* : \pi' \longrightarrow \pi''</formula>
(induit par <formula notation="TeX">u</formula> <unclear>on aura d'ailleurs</unclear> <formula notation="TeX">\pi'</formula> et <formula notation="TeX">\pi''</formula> de même indice
dans <formula notation="TeX">\pi</formula>.
<note type="authorial" place="margin"><unclear><formula notation="TeX">u</formula> est déterminé par</unclear> <formula notation="TeX">v_*</formula></note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> <formula notation="TeX">v</formula> est connu quand on connaît <formula notation="TeX">v_*</formula> (cas <unclear>connexe</unclear> <gap reason="illegible"/>),
et quand <formula notation="TeX">v</formula> <unclear>est</unclear> <unclear>connu</unclear>, on ne <unclear>connaît</unclear> <gap reason="illegible"/>
<unclear><formula notation="TeX">u</formula></unclear> qu'à <gap reason="illegible"/> multiplication : <unclear>à gauche</unclear> par <unclear>un</unclear>
<unclear>élt</unclear> de <formula notation="TeX">\pi''</formula>.
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{array}{c}
\pi \\
\cup \quad \cup \\
\pi' \simeq \pi'' \\
\pi'_i \simeq \pi''_i
\end{array}</formula></p>
<p><formula notation="TeX">H</formula> est un groupe <formula notation="TeX">\supset \pi</formula>, et <formula notation="TeX">H/\pi</formula> (<unclear>classes</unclear> à droite)
s'identifie à un sous-<gap reason="illegible"/> <unclear>de</unclear> l'un des « groupoïdes »
d'isom. <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>H-groupoïde</unclear> d'indice <gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">\pi</formula> de
<gap reason="illegible"/> indice
<formula notation="TeX" rend="display">p'' u = v p', \qquad \struck{p'' u \gamma =}, \qquad
p''(\gamma u) = (p''\gamma) u = p'' u = v p'</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{\pi \subset H}</formula>
<formula notation="TeX">H_n</formula> = sous-ens. de <formula notation="TeX">H</formula> formé des <formula notation="TeX">u</formula> pour lesquels on peut prendre
<formula notation="TeX">\pi'</formula>, <formula notation="TeX">\pi''</formula> d'indice <formula notation="TeX">n</formula>.</p>
<p><formula notation="TeX">H_n</formula> est un ss-groupe, et <formula notation="TeX">\pi</formula> d'indice</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la page s'arrête sur ces mots</note></p>
<pb n="2" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=3"/>
<p>Les autom. <supplied resp="#pass">à lacets</supplied> de <formula notation="TeX">\hat\Pi_{0,3} = \hat\pi</formula> commutant <del><gap reason="illegible"/></del> à
<formula notation="TeX">\sigma_0</formula>, et commutant extérieurement à <formula notation="TeX">\rho</formula>, sont donnés par
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{aligned}
u(l_1) &amp;= \mathrm{int}(g_1)\, l_1^{p} \\
u(l_\infty) &amp;= \mathrm{int}(\underbrace{\sigma_0(g_1)}_{g_\infty})\, l_\infty^{p}
\end{aligned}</formula>
avec
<formula notation="TeX" rend="display">g_1 \in \pi \bmod L_1, \qquad p \in \hat{\mathbb{Z}}^{*} \quad \text{satisfaisant}</formula>
la condition (où <formula notation="TeX">\beta, \gamma \in \hat{\mathbb{Z}}</formula> sont uniquement déterminés
par <formula notation="TeX">g_1, p</formula>)
<formula notation="TeX" rend="display">(1) \qquad \boxed{l_\infty^{p}\,.\,\mathrm{int}(h_1)(l_1^{p})\,.\,
\mathrm{int}\bigl(h_1\, l_1^{-\gamma}\, \rho^{-1}(h_1)\bigr)(l_0^{p}) = 1}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{et} \quad (2) \qquad \boxed{\rho(h_1)\bigl(l_\infty^{-\gamma}\, h_1\, l_1^{-\gamma}\bigr)\rho^{-1}(h_1) = l_0^{\beta}}</formula>
où
<formula notation="TeX" rend="display">h_1 = \sigma_0(g_1)^{-1}\, g_1</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">l'indice de <formula notation="TeX">u(l_1)</formula> est surchargé ; « à lacets » est un ajout
interlinéaire</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB On aura <formula notation="TeX">u(l_0) = \mathrm{int}\bigl(g_1\, l_1\, \rho^{-1}(h_1)\bigr).\, l_0^{p}</formula>,
avec <formula notation="TeX">g_0</formula> <unclear>sous</unclear> le premier facteur</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> à <gap reason="illegible"/> près ! <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB. On doit <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <unclear><formula notation="TeX">\beta</formula></unclear> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\Pi_{0,3}</formula> <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la première note marginale est écrite en oblique dans l'angle supérieur
droit ; les deux autres, dans la marge gauche, ne se lisent que par
fragments</note></p>
<p>La deuxième relation s'écrit aussi
<formula notation="TeX" rend="display">h_1\, l_1^{-\gamma}\, \rho^{-1}(h_1) = \struck{l_\infty} l_\infty^{\gamma}\, \rho(h_1)^{-1}\, l_0^{\beta}</formula>
et en portant dans la première relation celle-ci prend la forme
<formula notation="TeX" rend="display">(1') \qquad \boxed{l_\infty^{p}\,.\,\mathrm{int}(h_1)(l_1^{p})\,.\,
\mathrm{int}\bigl(l_\infty^{\gamma}\, \rho(h_1)^{-1}\bigr)(l_0^{p}) = 1}</formula></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> Si on change <formula notation="TeX">g_1</formula> en <formula notation="TeX">g'_1 = g_1\, l_1^{\mu}</formula>, <formula notation="TeX">h_1</formula> est remplacé
par
<formula notation="TeX" rend="display">h'_1 = l_\infty^{-\mu}\, h_1\, l_1^{\mu}</formula>
et la relation (1') donne, <unclear>avec</unclear> <formula notation="TeX">\mathrm{int}(l_\infty^{-\mu})</formula> :
<formula notation="TeX" rend="display">l_\infty^{p}\,.\,\mathrm{int}(\uncertain{h'_1})(l_1^{p})\,.\,
\mathrm{int}\bigl(\struck{\ill{}}\; l_\infty^{\gamma - \mu}\, \rho^{-1}(h_1'^{-1})\bigr)(l_0^{p}) = 1</formula>
<unclear>(i.e. <formula notation="TeX">\gamma' = \gamma \ill{}</formula>)</unclear> et on a <unclear>aussi</unclear> la relation
correspondante (2), avec <formula notation="TeX">\beta' = \beta</formula>.</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">dans la dernière formule, les exposants de <formula notation="TeX">l_\infty</formula> et la place de
<formula notation="TeX">\rho^{-1}</formula> sont surchargés ; la parenthèse « (i.e. <formula notation="TeX">\gamma' = \gamma \ldots</formula> »
se termine par un signe gratté</note></p>
<pb n="3" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=4"/>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
\pi \arrow[d, "\varphi"'] &amp; \Gamma &amp; B_{\pi,\Gamma} \arrow[d] &amp; B_{\pi} \arrow[l] \arrow[d] &amp; \widetilde{B}_{\pi} \arrow[l] \\
\pi' &amp; \Gamma &amp; B_{\pi',\Gamma} \arrow[d, no head] &amp; B_{\pi'} \arrow[l] \arrow[d] &amp; \\
 &amp; &amp; B_{\Gamma} &amp; \widetilde{B}_{\Gamma} \arrow[l] &amp;
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
B_{\pi,\Gamma} \arrow[r, no head] \arrow[d, no head] &amp; B_{\pi,\Gamma_i} \arrow[d, no head] &amp; B_{\pi} \arrow[l] \arrow[d, no head] \\
B_{\pi',\Gamma} \arrow[r, no head] \arrow[d, no head] &amp; B_{\pi',\Gamma_i} \arrow[d, no head] &amp; B_{\pi'} \arrow[l] \arrow[d, no head] \\
B_{\Gamma} \arrow[r, no head] &amp; B_{\Gamma_i} \arrow[r, no head] &amp; \widetilde{B}_{\Gamma}
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le second diagramme est écrit à droite du premier, en plus petit ; ses
traits sont sans flèche sauf les deux horizontales de droite des deux
premières lignes</note></p>
<p><formula notation="TeX">u</formula> automorphisme de <formula notation="TeX">\pi</formula>, compatible avec <formula notation="TeX">\varphi</formula></p>
<p><formula notation="TeX">\exists !</formula> <formula notation="TeX">u'</formula> automorphisme de <formula notation="TeX">\pi'</formula>, compatible <unclear>avec</unclear> <formula notation="TeX">\varphi</formula>,</p>
<p>tel que <formula notation="TeX">u'\varphi(g) = \varphi(ug)</formula>    <formula notation="TeX">\forall g \in \pi</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{u''\varphi} \qquad u'\varphi u^{-1} = \varphi</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">u'\varphi = \varphi u \qquad u'\varphi = v'</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">v'\varphi = \varphi u</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">u'\varphi u^{-1} = \mathrm{int}(g)\, \varphi u</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">u'\varphi = \struck{\varphi u}\; \mathrm{int}(g)\, \varphi(u)</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">à gauche des deux dernières lignes, un <formula notation="TeX">u</formula> au-dessus d'un trait
vertical</note></p>
<p>Soit <del><formula notation="TeX">\mathcal{E}</formula></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{E}_{\varphi} = \bigl\{ u \in \mathrm{Aut}(\pi) \bigm| \exists\, u' \in \mathrm{Aut}(\pi')\; \ldots</formula></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
\pi \arrow[d, "\varphi"'] &amp; \hat{\hat{\mathcal{E}}}(\pi, I') \arrow[d, "\wr\; \Psi_{I'}"] &amp; 1 \arrow[r] &amp; \pi \arrow[r] \arrow[d, "f_{\pi}"] &amp; \hat{\hat{\mathfrak{S}}}(\pi, I') \arrow[r] \arrow[d, "f_{\hat{\hat{\mathfrak{S}}}}"] &amp; {} \\
\pi' &amp; \hat{\hat{\mathfrak{S}}}(\pi') \arrow[d, "p"] &amp; 1 \arrow[r] &amp; \pi' \arrow[r] &amp; \hat{\hat{\mathcal{E}}}(\pi') \arrow[r] &amp; {} \\
 &amp; \hat{\hat{\mathcal{C}}}(\pi') &amp; &amp; &amp; &amp;
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">\hat{\hat{\mathcal{E}}}(\pi')</formula>, entre parenthèses :
« <formula notation="TeX">\simeq \hat{\hat{\mathcal{C}}}(\pi, I')</formula> ». Une flèche courbe va de
<formula notation="TeX">\hat{\hat{\mathcal{E}}}(\pi, I')</formula> à <formula notation="TeX">\hat{\hat{\mathcal{C}}}(\pi')</formula>, marquée
« compatible <unclear>avec</unclear> <formula notation="TeX">\varphi</formula> ». Les lettres rondes, surmontées de
deux chapeaux, sont mal distinguées l'une de l'autre ; les lectures
<formula notation="TeX">\mathcal{E}</formula>, <formula notation="TeX">\mathfrak{S}</formula> et <formula notation="TeX">\mathcal{C}</formula> sont douteuses</note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">toute la page est barrée de deux longs traits obliques</note></p>
</div>
<div type="section">
<head>Automorphismes extérieurs des groupes à lacets profinis <formula notation="TeX">\hat\Pi = \hat\Pi_{0,3}</formula></head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">ce titre est le sien ; il ouvre la page 4, que coiffent « [C] » et un
« ① » cerclé</note></p>
<pb n="4" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=5"/><p><note type="editorial" resp="#pass">p. 1 de l'auteur</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">et structure d'extension de <formula notation="TeX">\mathcal{E} = \mathcal{E}_{0,3}</formula></note></p>
<p>On prend la présentation par les générateurs <formula notation="TeX">l_0, l_1, l_\infty</formula> liés par
<formula notation="TeX" rend="display">l_0\, l_1\, l_\infty = 1</formula>
Un endomorphisme de <formula notation="TeX">\Pi_{0,3}</formula> est donc donné par des éléments
<formula notation="TeX">l'_0, l'_1, l'_\infty</formula> satisfaisant la même relation — sauf erreur ce sera
un automorphisme s'ils engendrent <formula notation="TeX">\pi</formula> (topologiquement).</p>
<p>Soit <formula notation="TeX">\rho</formula> l'automorphisme défini par la permutation circulaire
<formula notation="TeX" rend="display">\rho(l_0) = l_1, \quad \rho(l_1) = l_\infty, \quad \rho(l_\infty) = l_0</formula>
(donc aussi <formula notation="TeX">\rho^3 = \mathrm{id}</formula>). Considérons aussi la transposition
<del>On s'intéresse aux</del>
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_\infty(l_0) = l_1, \quad \sigma_\infty(l_1) = l_0, \quad
\sigma_\infty(l_\infty) = (l_1 l_0)^{-1} = l_0^{-1} l_1^{-1}
\quad \bigl(= \mathrm{int}(l_0^{-1}).\, l_\infty\bigr)</formula>
on a évidemment <formula notation="TeX">\sigma_\infty^2 = \mathrm{id}</formula>. On définit de même
<formula notation="TeX">\sigma_0</formula>, <formula notation="TeX">\sigma_1</formula> (échangeant <formula notation="TeX">l_1</formula> et <formula notation="TeX">l_\infty</formula> resp. <formula notation="TeX">l_\infty</formula> et <formula notation="TeX">l_0</formula>),
de sorte que
<formula notation="TeX" rend="display">\rho\, \sigma_i\, \rho^{-1} = \sigma_{\rho(i)}</formula>
en désignant par <formula notation="TeX">\rho</formula> aussi la permutation circulaire sur <formula notation="TeX">0, 1, \infty</formula>. On
considère <formula notation="TeX">\rho</formula> et les <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> comme des éléments du groupe
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> des permutations de l'ens. <formula notation="TeX">\{0, 1, \infty\}</formula>, qu'on se
propose de faire opérer sur <formula notation="TeX">\pi</formula>, en respectant la structure locale (avec
<note type="authorial" place="margin"><unclear>correction</unclear></note> multiplicateur 1). On a bien une
<note type="authorial" place="margin">vraie</note> représentation du ss-groupe
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3^{+} \simeq \mathbb{Z}/3\mathbb{Z}</formula> engendré</p>
<pb n="5" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=6"/>
<p>par <formula notation="TeX">\rho</formula>, mais pas de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>, car on a p.ex
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_0\sigma_1 \;\bigl(= \sigma_1\sigma_\infty = \sigma_\infty\sigma_0\bigr) = \rho</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{[\sigma_0, \sigma_1] \ill{}} = \struck{(\sigma_0\sigma_1)^2 = \rho^2}
\qquad \text{dans } \mathfrak{S}_3</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la seconde ligne est hachurée ; on y devine un commutateur
<formula notation="TeX">[\sigma_0, \sigma_1]</formula> et <formula notation="TeX">(\sigma_0\sigma_1)^2 = \rho^2</formula></note></p>
<p>mais dans <formula notation="TeX">\mathrm{Aut}(\pi)</formula>, <del><formula notation="TeX">\sigma_0\sigma_1</formula></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{aligned}
\sigma_0\sigma_1(l_0) &amp;= \sigma_0(l_\infty) = l_1 = \rho(l_0) \\
\sigma_0\sigma_1(l_1) &amp;= \sigma_0(l_\infty^{-1} l_0^{-1}) = \sigma_0(l_\infty)^{-1}\sigma_0(l_0)^{-1}
= l_1^{-1}\,(l_1^{-1} l_\infty^{-1})^{-1} = l_1^{-1}\, l_\infty\, l_1 \\
\sigma_0\sigma_1(l_\infty) &amp;= (l_1^{-1} l_\infty l_1)^{-1}\, l_1^{-1}
= l_1^{-1} l_\infty^{-1} \struck{l_1} = l_1^{-1}\,(l_\infty^{-1} l_1^{-1})\, l_1 = l_1^{-1}\, l_0\, l_1
\end{aligned}</formula>
donc
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_0\sigma_1 = \mathrm{int}(l_1^{-1})\,\rho \qquad \text{dans } \mathrm{Aut}(\pi)</formula>
et de même
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_1\sigma_\infty = \mathrm{int}(l_\infty^{-1})\,\rho, \qquad
\sigma_\infty\sigma_0 = \mathrm{int}(l_0^{-1})\,\rho</formula></p>
<p>On a une représentation de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> dans le groupe
<hi rend="bold">extérieur</hi> à lacets seulement. Notons qu'on ne peut espérer réaliser
cette opération extérieure par une vraie opération (en <unclear>restant</unclear> pour
le groupe discret) vu que <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> opérant sur
<formula notation="TeX">\mathbb{P}^1_{\mathbb{C}} \setminus \{0, 1, \infty\}</formula> <unclear>n'a pas</unclear>
de pt fixe. Le fait qu'on ait pu faire opérer
<note type="authorial" place="margin"><unclear>sur <formula notation="TeX">\Pi</formula> lui-même</unclear></note> <formula notation="TeX">\mathbb{Z}/3\mathbb{Z}</formula> <unclear>provient</unclear>
du fait que son action sur <formula notation="TeX">\mathbb{P}^1_{\mathbb{C}} - \{0, 1, \infty\}</formula> admet
un <unclear>(et même</unclear> deux !) point fixe, qui <unclear>peut</unclear> être
<del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>pris</unclear> comme origine pour calculer le <formula notation="TeX">\pi_1</formula>
<note type="authorial" place="margin">, savoir <formula notation="TeX">\pm j</formula> (racine primitive troisième de 1)</note>.
Signalons aussi <unclear>qu'on</unclear> <unclear>écrira</unclear> dans le groupe
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\Gamma_{0,3}</formula> opérant sur <formula notation="TeX">\Pi_{0,3}</formula></note> de Teichmüller) la
« conjugaison complexe »</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">les ajouts « sur <formula notation="TeX">\Pi</formula> lui-même », « savoir <formula notation="TeX">\pm j</formula> (racine primitive
troisième de 1) » et « <formula notation="TeX">\Gamma_{0,3}</formula> opérant sur <formula notation="TeX">\Pi_{0,3}</formula> » sont
interlinéaires, reliés au texte par des traits ; la parenthèse ouvrante
avant « de Teichmüller » manque</note></p>
<pb n="6" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=7"/><p><note type="editorial" resp="#pass">p. 2 de l'auteur</note></p>
<p><formula notation="TeX">\tau</formula>, dont l'opération sur <formula notation="TeX">\Pi_{0,3}</formula> peut se décrire par
<formula notation="TeX" rend="display">\tau(l_0) = l_0^{-1}, \qquad \tau(l_1) = l_1^{-1}, \qquad
\tau(l_\infty) = l_1\, l_0 = \mathrm{int}(l_1)\, l_\infty^{-1}</formula>
C'est donc un autom. du <unclear>groupe</unclear> à lacets, de
<unclear>multiplicateur</unclear> <formula notation="TeX">-1</formula>, satisfaisant
<formula notation="TeX" rend="display">\tau^2 = 1</formula></p>
<p>On vérifie qu'il commute à l'action de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> mod autom.
extérieurs — ce qui donne une op. extérieure de
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3 \times \{\pm 1\} = \Gamma_{0,3}</formula>, qui <unclear>n'est
autre</unclear> que l'action canonique.</p>
<p>On s'intéresse maintenant aux autom. extérieurs qui commutent à <formula notation="TeX">\rho</formula>.
Notons que tout autom. extérieur provient d'un autom <formula notation="TeX">u</formula> qui normalise
<formula notation="TeX">L_0</formula> (<formula notation="TeX">= \hat{\mathbb{Z}}</formula> engendré par <formula notation="TeX">l_0</formula>)
<note type="authorial" place="margin">qui normalise la classe de conj. de <formula notation="TeX">l_0</formula></note>
et <formula notation="TeX">u</formula> est unique mod. conjugaison par un <formula notation="TeX">\lambda \in L_0</formula>. Si
<formula notation="TeX">p \in \hat{\mathbb{Z}}^{*}</formula> <note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">= \chi(u)</formula>,</note> <del>est</del> <unclear>est</unclear> le
multiplicateur de <formula notation="TeX">u</formula>, on aura donc
<formula notation="TeX" rend="display">(*) \qquad u(l_0) = l_0^{p}</formula>
Soit <formula notation="TeX">g \in \pi</formula> tel que
<formula notation="TeX" rend="display">(**) \qquad u\rho = \struck{\rho u}\; \mathrm{int}(g)\, \rho u ,</formula>
ce qui détermine <formula notation="TeX">g</formula> de façon unique, <unclear>u</unclear> <unclear>étant</unclear>
<gap reason="illegible"/></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« qui normalise la classe de conj. de <formula notation="TeX">l_0</formula> » est écrit sous la ligne,
en petit, sans marque d'insertion ; « <formula notation="TeX">= \chi(u)</formula>, » est ajouté au-dessus
de « <formula notation="TeX">p \in \hat{\mathbb{Z}}^{*}</formula> »</note></p>
<pb n="7" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=8"/>
<p>choisi — si on <hi rend="bold">multiplie</hi> remplace <formula notation="TeX">u</formula> par <formula notation="TeX">\mathrm{int}(\lambda)u</formula>
avec <formula notation="TeX">\lambda = l_0^{\alpha} \in L_0</formula> <formula notation="TeX">(\alpha \in \hat{\mathbb{Z}}^{*})</formula>, alors <formula notation="TeX">g</formula>
est remplacé par
<formula notation="TeX" rend="display">\lambda\, g\, \rho(\lambda)^{-1} = \mathbf{l_0^{\alpha}\, g\, l_1^{-\alpha}}.</formula>
Ceci posé,</p>
<p>les relations <formula notation="TeX">(*)</formula> et <formula notation="TeX">(**)</formula> déterminent <formula notation="TeX">u</formula> en termes de
<formula notation="TeX">p \in \hat{\mathbb{Z}}^{*}</formula> et de <formula notation="TeX">g \in \pi</formula>, par
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{cases}
u(l_0) = l_0^{p} \\
u(l_1) = u\rho(l_0) = \mathrm{int}(g)\,\rho\, \underbrace{u(l_0)}_{l_0^{p}} = \mathrm{int}(g)\, l_1^{p} \\
u(l_\infty) = u\rho(l_1) = \mathrm{int}(g)\, \rho\, \underbrace{u(l_1)} = \mathrm{int}(g)\, \underbrace{\rho\, \mathrm{int}(g)\, \rho^{-1}}_{\mathrm{int}(\rho(g))}\, \underbrace{(\rho\, l_1^{p})}_{l_\infty^{p}} = \struck{\mathrm{int}(g\rho(g))\ill{}}
\end{cases}</formula>
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\mathrm{int}\, g\rho(g))\, l_\infty^{p}</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">u(l_1)</formula> dans la troisième ligne, l'accolade porte
<formula notation="TeX">\mathrm{int}(g)\, l_1^{p}</formula> ; le résultat biffé en bout de ligne est récrit au-dessus,
à droite : <formula notation="TeX">\mathrm{int}(g\rho(g))\, l_\infty^{p}</formula> — la parenthèse ouvrante manque</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB On sait que <gap reason="illegible"/> <unclear>automorphismes</unclear> <gap reason="illegible"/> respectant la
<unclear>structure</unclear> <gap reason="illegible"/> à lacets <gap reason="illegible"/> multiplicateur <formula notation="TeX">p</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">note oblique de la marge gauche, en regard du système</note></p>
<p>Il faut vérifier, pour qu'on ait bien un endom. de <formula notation="TeX">\pi</formula>, la relation
<formula notation="TeX">l'_0\, l'_1\, l'_\infty = 1</formula> i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">\boxed{l_0^{p}\,.\,\mathrm{int}(g)\, l_1^{p}\,.\,\mathrm{int}\bigl(g\rho(g)\bigr)\, l_\infty^{p} = 1}</formula>
ou encore
<formula notation="TeX" rend="display">l_0^{p}\,\bigl(g\, l_1^{p}\, g^{-1}\bigr)\bigl(g\rho(g)\, l_\infty^{p}\, \rho(g)^{-1} g^{-1}\bigr) = 1</formula>
i.e.
<formula notation="TeX" rend="display">l_0^{p}\, g\, l_1^{p}\, \rho(g)\, l_\infty^{p}\, \rho(g)^{-1}\, g^{-1} = 1</formula>
soit encore, en faisant passer le <formula notation="TeX">g^{-1}</formula> à gauche
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{l_0^{p}\,.\,\mathrm{int}(g)\bigl(l_1^{p}\,.\,\mathrm{int}(\rho(g))(l_\infty^{p})\bigr) = 1}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{int}(g^{-1})\, l_0^{p}\,.\, l_1^{p}\,.\,\mathrm{int}(\rho(g))(l_\infty^{p}) = 1</formula></p>
<p>Les relations <formula notation="TeX">(*)</formula> et <formula notation="TeX">(**)</formula> sont vérifiées par construction (pour <formula notation="TeX">(**)</formula>,
il suffit <del><gap reason="illegible"/></del> de la vérifier pour la valeur aux deux arguments
<formula notation="TeX">l_0, l_1</formula>).</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">(*)</formula> et <formula notation="TeX">(**)</formula> » : le second signe est surchargé</note></p>
<pb n="8" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=9"/><p><note type="editorial" resp="#pass">p. 3 de l'auteur</note></p>
<p>Mais comment vérifier que <formula notation="TeX">(p, g)</formula> définissent non seulement un endomorphisme,
mais un automorphisme ? Ça semble délicat …</p>
<p>Dans le cas de <formula notation="TeX">\tau</formula>, on a <formula notation="TeX">p = -1</formula>, et <formula notation="TeX">g = l_1</formula> :
<formula notation="TeX" rend="display">\tau\rho = \mathrm{int}(l_1)\, \rho\, \tau</formula></p>
<p>On veut exprimer la commutation de <formula notation="TeX">u</formula>
<note type="authorial" place="margin">respectant la structure à lacets,</note>
<del><gap reason="illegible"/></del> autom. ext.) non seulement à <formula notation="TeX">\rho</formula> i.e.
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3^{+}</formula>, mais à <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> tout entier. Il suffit
d'exprimer la commutation mod autom. <unclear>intérieurs</unclear> à <formula notation="TeX">\sigma_\infty</formula>,
i.e. d'écrire qu'il existe <formula notation="TeX">h \in \pi</formula> (<unclear>également</unclear> unique) tel que
<formula notation="TeX" rend="display">u\,\sigma_\infty = \mathrm{int}(h)\, \struck{\ill{}}\, \sigma_\infty\, u ,</formula>
et il suffira de l'exprimer pour les <hi rend="bold">arguments</hi> <formula notation="TeX">l_0</formula> et <formula notation="TeX">l_1</formula>. On
trouve les conditions
<formula notation="TeX" rend="display">\underbrace{u\,\sigma_\infty(l_0)}_{\substack{\| \\ u(l_1) \\ \mathrm{int}(g)\, l_1^{p}}}
= \mathrm{int}(h)\, \underbrace{\sigma_\infty(l_0^{p})}_{l_1^{p}}
\qquad \text{i.e.} \qquad \mathrm{int}(g^{-1}h)\, l_1^{p} = l_1^{p}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{i.e.} \qquad g^{-1}h \in L_1 \quad \text{i.e.} \quad h = g\, l_1^{q},\; q \in \hat{\mathbb{Z}}</formula>
et
<formula notation="TeX" rend="display">\underbrace{u\,\sigma_\infty(l_1)}_{l_0} = \mathrm{int}(h)\, \sigma_\infty\, \underbrace{u(l_1)}_{\mathrm{int}(g)\, l_1^{p}}
\qquad \text{i.e.}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">l_0^{p} = \mathrm{int}\bigl(h\, \sigma_\infty(g)\bigr)\, l_0^{p} \qquad \text{soit}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">l_0^{p} = \mathrm{int}\bigl(g\, l_1^{q}\, \sigma_\infty(g)\bigr)\, l_0^{p}</formula>
ce qui équivaut à
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{\mathrm{int}(g\, l_1^{q}\, \sigma_\infty g)\, L_1 = L_0}
\qquad \text{i.e. la condition}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\exists\, q \quad \text{tel que} \quad g\, l_1^{q}\, \sigma_\infty(g) \in L_0</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">u\sigma_\infty(l_0)</formula>, un signe <formula notation="TeX">=</formula> vertical et <formula notation="TeX">u(l_1)</formula>, puis
l'accolade <formula notation="TeX">\mathrm{int}(g)\, l_1^{p}</formula> ; le premier membre est surchargé.
Dans la seconde condition, l'accolade sous <formula notation="TeX">u\sigma_\infty(l_1)</formula> porte <formula notation="TeX">l_0</formula>,
et le premier membre écrit est <formula notation="TeX">l_0^{p}</formula></note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB Ceci <unclear>implique</unclear> qu'il <unclear>existe</unclear> <gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\Gamma</formula> <gap reason="illegible"/> très <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> sous-groupe extérieur <gap reason="illegible"/>
<unclear>qui</unclear> <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">note oblique de la marge gauche, en regard de « <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3^{+}</formula> »</note></p>
<pb n="9" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=10"/>
<p>on aura
<formula notation="TeX" rend="display">\exists\, q, r \in \hat{\mathbb{Z}}^{*} \quad \text{tels que} \quad
\boxed{g\, l_1^{q}\, \sigma_\infty(g) = l_0^{r}}</formula>
(condition qui ne dépend que de <formula notation="TeX">g</formula>, pas de <formula notation="TeX">p</formula> ; si <formula notation="TeX">g</formula> est remplacé par
<formula notation="TeX">g' = l_0^{\alpha}\, g\, l_1^{-\alpha}</formula>, on aura
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_\infty(g') = l_1^{\alpha}\, \sigma_\infty(g)\, l_0^{-\alpha},</formula>
et la relation
<formula notation="TeX" rend="display">g'\, l_1^{q'}\, \sigma_\infty(g') = l_0^{r'}</formula>
s'écrit
<formula notation="TeX" rend="display">l_0^{\alpha}\, g\, l_1^{-\alpha}\, l_1^{q'}\, l_1^{\alpha}\, \sigma_\infty(g)\, l_0^{-\alpha} = l_0^{r'}</formula>
i.e. en simplifiant
<formula notation="TeX" rend="display">g\, l_1^{q'}\, \sigma_\infty(g) = l_0^{r'}</formula>
donc <formula notation="TeX">q = q'</formula>, <formula notation="TeX">r = r'</formula> i.e. <formula notation="TeX">(q, r)</formula> ne dépend que de l'autom. ext. défini
par <formula notation="TeX">u</formula>, et pas du <del>choix</del> <unclear>des</unclear> représentants dans le
normalisateur de <formula notation="TeX">L_0</formula>.</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la parenthèse ouverte avant « condition » n'est pas refermée</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">il vaut mieux écrire la relation sous la forme
<formula notation="TeX">\sigma_\infty(g^{-1}) = l_0^{\beta}\, \struck{\ill{}}\, g\, l_1^{\gamma}</formula>
(conditions <unclear>de</unclear> définition) <gap reason="illegible"/> on trouve <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/>
(i.e. <formula notation="TeX">\beta = r</formula>, <formula notation="TeX">\gamma = -q</formula>) donc
<formula notation="TeX">\sigma_\infty(g^{-1}) = l_0^{\beta}\, g\, l_1^{\gamma}</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la note est écrite en oblique, de bas en haut, dans la marge gauche,
en regard des premières lignes de la page</note></p>
<p>Dans le cas de <formula notation="TeX">\tau</formula>, où <formula notation="TeX">g = l_1</formula>, la relation devient
<formula notation="TeX" rend="display">l_1\, l_1^{q}\, l_0 = l_0^{r} \qquad \text{donc} \qquad q = -1,\; r = 1 .</formula></p>
<p>On sait que, <unclear>travaillant</unclear> avec les groupes discrets, en plus de
l'autom. ext. identique, il n'y a qu'une seule autre solution de nos
équations (en exigeant <note type="authorial" place="margin">des <formula notation="TeX">p = \pm 1</formula> et</note> que <formula notation="TeX">l_0^{p}</formula> et
<formula notation="TeX">\mathrm{int}(g)\, l_1^{p}</formula> engendrent <formula notation="TeX">\pi</formula>, en plus des relations
fondamentales</p>
<pb n="10" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=11"/><p>plus haut, <del><gap reason="illegible"/></del> savoir <formula notation="TeX">\tau</formula>, correspondant <del><gap reason="illegible"/></del> à
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{cases}
p = -1, \qquad g = l_0^{\alpha}\, l_1^{\beta} \quad (\alpha + \beta = 1), \quad \alpha, \beta \in \mathbb{Z}) \\
q = -1, \quad r = 1 \qquad \uncertain{au moins}, \quad \beta = -1
\end{cases}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« savoir <formula notation="TeX">\tau</formula> » est porté au-dessus d'un passage biffé ; la fin de la
seconde ligne du système se lit mal</note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> Si on remplace dans les calculs qui précèdent <formula notation="TeX">L_0</formula> par <formula notation="TeX">L_1</formula>, alors
<formula notation="TeX">g</formula> est remplacé par <formula notation="TeX">\rho(g)</formula>, <formula notation="TeX">q</formula> et <formula notation="TeX">r</formula> restent inchangés. On trouve
ainsi, en plus de la <unclear>fonction</unclear> <formula notation="TeX">\chi</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/>
fonctions <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\beta</formula>, sur le groupe
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Autext}_{\mathrm{lac}}(\hat\pi_{0,3}, \mathfrak{S}_3) \overset{\text{déf}}{=} \Pi,</formula>
<del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\gamma</formula> à valeurs dans <formula notation="TeX">\hat{\mathbb{Z}}</formula>, et une autre à valeurs
dans <formula notation="TeX">\pi/\hat{\mathbb{Z}}</formula>, en faisant opérer <formula notation="TeX">\hat{\mathbb{Z}}</formula> sur <formula notation="TeX">\pi</formula> par une
opération <formula notation="TeX">\varphi</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\varphi(\alpha).g = l_0^{\alpha}\, g\, l_1^{-\alpha}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« lac » est écrit en indice sous « Aut ext » ; au-dessus du premier
argument, un <formula notation="TeX">\pi</formula> et un signe « <formula notation="TeX">\|</formula> » qui le relient au <formula notation="TeX">\hat\pi_{0,3}</formula></note></p>
<p>L'application
<formula notation="TeX" rend="display">(\gamma, \chi) : \Pi \longrightarrow \pi/\hat{\mathbb{Z}} \times \hat{\mathbb{Z}}^{*},
\qquad u \longmapsto (\gamma(u), \chi(u))</formula>
est injective, <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\beta</formula> étant défini par <formula notation="TeX">\gamma</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\gamma</formula>
prend ses valeurs dans les classes des <formula notation="TeX">g \in \pi</formula> (mod <formula notation="TeX">\varphi(\hat{\mathbb{Z}})</formula>)
satisfaisant <unclear>une</unclear> relation</p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">\gamma : E_0 \to \pi</formula> <gap reason="illegible"/> cocycle sur <unclear><formula notation="TeX">\Pi</formula></unclear> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">(\pi, L_0)</formula> <gap reason="illegible"/> <unclear>1-cocycle</unclear> <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la note marginale est écrite en oblique dans la marge gauche, en
regard des trois dernières lignes ; elle ne se lit que par fragments</note></p>
<pb n="11" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=12"/>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\sigma_\infty(g^{-1}) = l_0^{\beta}\, g\, l_1^{\beta}.</formula></p>
<p>Ce qui détermine <formula notation="TeX">\beta</formula> de façon unique en fonction de <formula notation="TeX">g</formula>.</p>
<p><del>Appliquant la relation fondamentale <formula notation="TeX">ug = \mathrm{int}(g)\, \uncertain{\rho}\, u</formula>
à <formula notation="TeX">l_0</formula>, on trouve, puisque <formula notation="TeX">u(l_0) = l_0</formula>, <formula notation="TeX">\rho(l_0) = l_1</formula>,</del>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{u(l_1) = \mathrm{int}(g)(l_1)}</formula>
<del>et ceci détermine <gap reason="illegible"/></del> <del><gap reason="illegible"/></del> <del>une <unclear>multiplication</unclear> à droite
par une <unclear>puissance</unclear> de <formula notation="TeX">l_1</formula>, près, le donnée de <formula notation="TeX">u</formula></del></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">ce passage (de « Appliquant » à « le donnée de <formula notation="TeX">u</formula> ») est barré de deux
grandes croix ; « le donnée » est tel quel</note></p>
<p>On a de plus jolis générateurs de <supplied resp="#pass">la</supplied> <unclear>sous-</unclear>extension
dans <formula notation="TeX">\mathrm{Autext}(\pi)</formula>, de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> par <formula notation="TeX">\pi</formula> que les six générateurs
<formula notation="TeX">l_0, l_1, l_\infty, \sigma_0, \sigma_1, \sigma_\infty</formula> (donnant <formula notation="TeX">\rho</formula> par
<formula notation="TeX">\sigma_0\sigma_1 = l_1\rho</formula> <unclear>par ex.</unclear> i.e.
<formula notation="TeX">\rho = \sigma_0\sigma_1 l_1</formula> p. ex.), en introduisant les <gap reason="illegible"/> de
<unclear>ramification</unclear> dans les pts <formula notation="TeX">0, 1, \infty</formula>, qui <gap reason="illegible"/>
<unclear>conjugués</unclear> <gap reason="illegible"/> : <formula notation="TeX">\hat{\mathbb{Z}}</formula>,</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« sous- » et « dans <formula notation="TeX">\mathrm{Autext}(\pi)</formula>, » sont ajoutés au-dessus de
la ligne ; « <formula notation="TeX">\mathrm{Autext}</formula> » se lit « Aut ext »</note></p>
<p>On définira donc <formula notation="TeX">\varepsilon_0, \varepsilon_1, \varepsilon_\infty</formula> par les relations
<formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon_0^2 = l_0, \quad \varepsilon_1^2 = l_1, \quad \varepsilon_\infty^2 = l_\infty</formula>
et plus précisément, <formula notation="TeX">\varepsilon_i</formula> sera l'unique <del><gap reason="illegible"/></del> <gap reason="illegible"/>
dans le <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\pi</formula> de <formula notation="TeX">\sigma_i</formula>, et qui fixe <formula notation="TeX">l_i</formula> et est <gap reason="illegible"/></p>
<pb n="12" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=13"/>
<p>comme <unclear><formula notation="TeX">\mathrm{int}(l_0)\sigma_\infty</formula></unclear> fixe <formula notation="TeX">l_\infty</formula> (mais aussi
peut-être <unclear>par</unclear> <gap reason="illegible"/> avec <formula notation="TeX">l_\infty</formula>), on doit <gap reason="illegible"/> multiplier
à droite par un <formula notation="TeX">\mathrm{int}(l_\infty^{\alpha})</formula> <formula notation="TeX">(\alpha \in \hat{\mathbb{Z}})</formula>.</p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\struck{\varepsilon_\infty(l_\infty) = l_\infty, \quad \varepsilon_\infty(l_0) = }</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon_\infty = \bigl(\mathrm{int}(l_0)\sigma_\infty\bigr)^{\mathrm{int}(l_\infty^{\alpha})}
\quad \text{i.e.} \quad
\varepsilon_\infty(l_0) = l_0 l_1 l_0^{-1}, \quad
\varepsilon_\infty(l_1) = l_0, \quad
\varepsilon_\infty(l_\infty) = l_\infty</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">\mathrm{int}(l_\infty^{\alpha})</formula> » est écrit en exposant au-dessus de la
parenthèse ; la lecture comme exposant est douteuse. Une accolade relie
la ligne biffée qui précède aux lignes suivantes</note></p>
<p><del>et de même</del>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{\varepsilon_0 = \mathrm{int}(l_1)\sigma_0, \qquad
\varepsilon_1 = \mathrm{int}(l_\infty)\sigma_1}</formula></p>
<p>On <del>aura</del> <gap reason="illegible"/> <unclear>Écrivant</unclear> que <unclear><formula notation="TeX">g</formula></unclear> <gap reason="illegible"/> au
<formula notation="TeX">\mathrm{int}(g)</formula> pour <formula notation="TeX">g \in \pi</formula>, i.e. identifiant <formula notation="TeX">\pi</formula> à un sous-groupe de
<formula notation="TeX">\mathrm{Aut}(\pi)</formula>, on trouve <del>comme <formula notation="TeX">\varepsilon_\infty = l_0\sigma_\infty</formula></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon_\infty = l_0\, \sigma_\infty\, l_\infty^{\alpha}.</formula>
<note type="authorial" place="margin">doit écrire <formula notation="TeX">\varepsilon_0^2 = l_\infty</formula> <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la note « doit écrire <formula notation="TeX">\varepsilon_0^2 = l_\infty</formula> », interlinéaire,
remplace un mot biffé ; l'indice <formula notation="TeX">0</formula> se lit mal, et la relation cherchée
plus bas est <formula notation="TeX">\varepsilon_\infty^2 = l_\infty</formula></note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\struck{\varepsilon_\infty^2 = l_0\sigma_\infty l_0 \sigma_\infty
= l_0 \sigma_\infty l_0 \sigma_\infty^{-1} = l_0\, \sigma_\infty(l_0)}</formula>
donc
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{aligned}
\varepsilon_\infty^2 &amp;= l_0\, \underbrace{\sigma_\infty\, l_\infty^{\alpha}\, l_0\, \sigma_\infty}\, l_\infty^{\alpha} \\
&amp;= l_0\, \sigma_\infty(l_\infty^{\alpha} l_0)\, l_\infty^{\alpha}
= l_0\, (l_0^{-1} l_1^{-1})^{\alpha}\, l_1\, (l_1^{-1} l_0^{-1})^{\alpha} \\
&amp;= \struck{l_0\, \sigma_\infty(l_\infty)\, \sigma_\infty(l_0)^{\alpha-1}\, \sigma_\infty(l_0)\, l_\infty^{\alpha}}
\end{aligned}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous la ligne biffée, deux ébauches également biffées :
<formula notation="TeX">l_0 l_\infty</formula> et <formula notation="TeX">l_1^{-1} l_0^{-1}</formula></note></p>
<p>et la relation <formula notation="TeX">\varepsilon_\infty^2 = l_\infty</formula> s'écrit <unclear>ainsi</unclear>, en
multipliant par <formula notation="TeX">l_0 l_1</formula></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\struck{l_0 l_\infty\, \sigma_\infty(l_\infty)^{\alpha-1}\, \sigma_\infty(l_0)\, l_\infty^{\alpha-1} = 1}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{\text{i.e.}\quad l_0^{-1} l_1\; l_0^{1-\alpha}\, l_1^{2-\alpha}\, l_\infty^{\alpha} = 1}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">ces deux lignes sont barrées de traits obliques ; sous la première,
les accolades donnent <formula notation="TeX">(l_0^{-1} l_1^{-1})^{\alpha-1}</formula> et <formula notation="TeX">l_1</formula> pour les
deux facteurs soulignés</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">l_0 l_1 l_0\, (l_0^{-1} l_1^{-1})^{\alpha}\, l_1\, (l_1^{-1} l_0^{-1})^{\alpha} = 1</formula>
<note type="authorial" place="margin">prenons <formula notation="TeX">\alpha = 1</formula> ?</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\struck{l_0 l_1 l_0 l_0^{-1} l_1^{-1} l_0^{-1} l_1^{-1} l_1 l_1^{-1} l_0^{-1} l_1 l_0^{-1} = 1 \quad ? \quad \text{Non !}}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{l_0 l_1 l_0 l_0^{-1} l_1^{-1} l_1 l_1^{-1} l_0^{-1} = 1} \quad \text{ok}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">les deux dernières lignes sont barrées lettre par lettre de traits
obliques (la première, en plus, d'un trait horizontal) ; le « ok » qui suit
la seconde n'est pas barré, et « donc » enchaîne</note></p>
<p>donc
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{cases}
\varepsilon_\infty = l_0\, \sigma_\infty\, l_\infty &amp; \bigl(\text{ou encore } \mathrm{int}(l_0)\,\sigma_\infty\, \mathrm{int}(l_\infty)\bigr) \\
\varepsilon_0 = l_1\, \sigma_0\, l_0 \\
\varepsilon_1 = l_\infty\, \sigma_1\, l_1
\end{cases}</formula></p>
<pb n="13" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=14"/>
<p>donc
<formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon_0^2 = l_0, \qquad \varepsilon_1^2 = l_1, \qquad \varepsilon_\infty^2 = l_\infty</formula></p>
<p>Ceux qui redonnent les <formula notation="TeX">l_i</formula>, et aussi les <formula notation="TeX">\sigma_i</formula>, <unclear>par</unclear> en
termes des <formula notation="TeX">\varepsilon_i</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_0 = \varepsilon_0\, \varepsilon_1^2, \qquad
\sigma_1 = \varepsilon_1\, \varepsilon_\infty^2, \qquad
\sigma_\infty = \varepsilon_\infty\, \varepsilon_0^2</formula></p>
<p>D'où les relations
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{cases}
\varepsilon_0^2\, \varepsilon_1^2\, \varepsilon_\infty^2 = 1 \\
(\varepsilon_0\, \varepsilon_1^2)^2 = 1 \\
(\varepsilon_1\, \varepsilon_\infty^2)^2 = 1 \\
(\varepsilon_\infty\, \varepsilon_0^2)^2 = 1
\end{cases}</formula></p>
<p><unclear>Pour obtenir</unclear> <formula notation="TeX">\rho</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> par
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_0 \sigma_1 = l_1^{-1} \rho \qquad \text{donc} \qquad
\rho = l_1 \sigma_0 \sigma_1
= \varepsilon_1^2\, \varepsilon_0\, \varepsilon_1^2\, \varepsilon_1\, \varepsilon_\infty^2
= \varepsilon_1^2\, \varepsilon_0\, \varepsilon_1\, \underbrace{\varepsilon_1^2\, \varepsilon_\infty^2}_{\varepsilon_0^{-2}}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{\rho = \sigma_0\sigma_1 = \sigma_1\sigma_\infty = \sigma_\infty\sigma_0}
\qquad\qquad
\struck{\varepsilon_0\, \varepsilon_1^3\, \varepsilon_{\ill{}}}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la ligne biffée est suivie, sous son premier membre, d'un signe
« <formula notation="TeX">\|</formula> » et de l'expression <formula notation="TeX">\varepsilon_0\varepsilon_1^3\varepsilon_{\ldots}</formula>,
biffée elle aussi</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{aligned}
\rho &amp;= \varepsilon_1^2\, \varepsilon_0\, \varepsilon_1\, \varepsilon_0^{-2} \\
&amp;= \varepsilon_\infty^2\, \varepsilon_1\, \varepsilon_\infty\, \varepsilon_1^{-2} \\
&amp;= \varepsilon_0^2\, \varepsilon_\infty\, \varepsilon_0\, \varepsilon_\infty^{-2}.
\end{aligned}</formula>
<note type="authorial" place="margin">ces relations se <unclear>déduisent</unclear> <gap reason="illegible"/> par <unclear>conjugaison</unclear>
<unclear>des autres</unclear></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la remarque marginale est séparée des trois égalités par un trait
vertical</note></p>
<p><unclear>Multipliant</unclear> <del>dans</del> ces relations dans l'ordre inverse et
écrivant <formula notation="TeX">\rho^3 = 1</formula>, on trouve
<formula notation="TeX" rend="display">(\varepsilon_0\, \varepsilon_1\, \varepsilon_\infty)^2 = 1</formula>
ce qui est inquiétant, car il n'y a pas d'élément</p>
<pb n="14" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=15"/>
<p>d'ordre fini dans le groupe <unclear>discret</unclear> <gap reason="illegible"/> qu'il
<note type="authorial" place="margin"><del><gap reason="illegible"/></del> fixé par <formula notation="TeX">\rho</formula></note>
faudrait donc avoir
<formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon_0\, \varepsilon_1\, \varepsilon_\infty = 1</formula>
i.e. en termes des <formula notation="TeX">l_i</formula>, <formula notation="TeX">\sigma_i</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">l_1 \underbrace{\sigma_0\, l_0}\, l_\infty\, \underbrace{\sigma_1\, l_1}\, l_0\, \underbrace{\sigma_\infty\, l_\infty} = 1
\qquad \text{i.e.} \qquad l_\infty^{-1}\, l_0\, l_1^{-1} = 1 \quad \text{ok}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">sous les trois accolades : <formula notation="TeX">\struck{l_1 \sigma_\infty}</formula> ou
<formula notation="TeX">\struck{l_1^{-1} l_\infty^{-1} \sigma_0}</formula> (deux essais, biffés), puis
<formula notation="TeX">l_\infty^{-1} l_0^{-1}</formula> et <formula notation="TeX">l_0^{-1} l_1^{-1}</formula>. Le « ok » se lit sous la ligne,
à droite</note></p>
<p>On a bien
<formula notation="TeX" rend="display">\boxed{\varepsilon_0\, \varepsilon_1\, \varepsilon_\infty = 1}</formula></p>
<p>On peut en déduire de plus jolies expressions pour les <formula notation="TeX">\sigma_i</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_0 = \varepsilon_\infty^{-1} \varepsilon_1, \qquad
\sigma_1 = \varepsilon_0^{-1} \varepsilon_\infty, \qquad
\sigma_\infty = \varepsilon_1^{-1} \varepsilon_0</formula>
donc aussi la relation inattendue
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_\infty\, \sigma_1\, \sigma_0 = 1</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">tout ce qui précède, depuis le haut de la page jusqu'à « la relation
inattendue <formula notation="TeX">\sigma_\infty\sigma_1\sigma_0 = 1</formula> », est barré de deux longs
traits obliques</note></p>
<p>Sans doute <formula notation="TeX">\varepsilon_0 \varepsilon_1 \varepsilon_\infty = \uncertain{\sigma_1}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{i.e.} \qquad
\varepsilon_0 = \varepsilon_1\, \varepsilon_\infty\, \varepsilon_1^{-1}, \qquad
\varepsilon_1 = \varepsilon_\infty\, \varepsilon_0\, \varepsilon_\infty^{-1}, \qquad
\varepsilon_\infty = \varepsilon_0\, \varepsilon_1\, \varepsilon_0^{-1}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le second membre de « Sans doute » est un signe court, lu <formula notation="TeX">\sigma_1</formula> sans
conviction ; les trois relations qui suivent sont celles qu'on obtient en
supposant que les <formula notation="TeX">\varepsilon_i</formula> se conjuguent circulairement</note></p>
</div>
<div type="section">
<head>Critique des notations</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">ce titre est de l'édition ; il reprend les premiers mots du
paragraphe</note></p>
<p>Critique des notations <unclear>et</unclear> de l'approche. Les éléments <formula notation="TeX">l_i</formula>,
<formula notation="TeX">\sigma_i</formula>, <formula notation="TeX">\varepsilon_i</formula>, <formula notation="TeX">\rho</formula> … sont dans le groupe discret, qu'il
faudrait distinguer du groupe profini — de plus il faudrait pour le groupe
discret <del>utiliser</del> <gap reason="illegible"/> pour le</p>
<pb n="15" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=16"/>
<p>profini, dans une certaine mesure !) utiliser le langage géométrique du
groupoïde fondamental de <formula notation="TeX">\mathbb{P}^1(\mathbb{C}) - \{0, 1, \infty\}</formula>.
<del>On pose</del> On notera donc <formula notation="TeX">\Pi = \Pi_{0,3}</formula> le groupe discret
<formula notation="TeX" rend="display">\Pi = \pi_1\bigl(\overbrace{\mathbb{P}^1(\mathbb{C}) - \{0, 1, \infty\}}^{U = U_{0,3}},\, P\bigr)</formula>
où <formula notation="TeX">\mathbb{P}^1(\mathbb{C})</formula> est muni de la structure <note type="authorial" place="margin">de sphère</note>
riemannienne <note type="authorial" place="margin">orientée</note> unique pour laquelle la rotation <formula notation="TeX">\rho</formula> d'angle
<formula notation="TeX">+\frac{2\pi}{3}</formula> autour de l'axe <formula notation="TeX">P, \overline{P}</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> induit sur
<formula notation="TeX">(0, 1, \infty)</formula> la permutation circulaire <formula notation="TeX">0 \to 1 \to \infty \to 0</formula> (ceci
correspond à l'orientation habituelle de la sphère), et où les
<formula notation="TeX">\sigma_0, \sigma_1, \sigma_\infty</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> sont les automorphismes
<gap reason="illegible"/> de <formula notation="TeX">\mathbb{P}^1_{\mathbb{C}}</formula> qui <del><gap reason="illegible"/></del> <note type="authorial" place="margin"><del>fixent</del></note>
induisent sur <formula notation="TeX">(0, 1, \infty)</formula> les transpositions fixant resp. <formula notation="TeX">0, 1, \infty</formula>,
i.e. les <note type="authorial" place="margin">symétries</note> <del>rotations</del> autour des axes <formula notation="TeX">(0, 2)</formula>,
<formula notation="TeX">(1, -1)</formula> et <formula notation="TeX">(\infty, \frac{1}{2})</formula>. Quant à la conjugaison complexe, c'est la
symétrie p.r. au plan <formula notation="TeX">(0, 1, \infty)</formula>. On considère <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> comme
opérant sur <formula notation="TeX">(0, 1, \infty)</formula> dans cet ordre, et
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3 \times \mathbb{Z}/2</formula> comme opérant sur la sphère, via les
<formula notation="TeX">\sigma_0, \sigma_1, \sigma_\infty \in \mathfrak{S}_3</formula> et
<formula notation="TeX">\tau \in \mathbb{Z}/2</formula>. On considère l'extension <del><gap reason="illegible"/></del> de
<formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3 \times \mathbb{Z}/2</formula> par <formula notation="TeX">\Pi</formula>, notée <formula notation="TeX">\mathcal{E}</formula>
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">\mathcal{E}_{0,3}</formula> ou</note>, définie par
<formula notation="TeX" rend="display">\mathcal{E} = \pi_1\bigl(\underset{\substack{\| \\ U_{0,3}}}{U},\;
\underbrace{\mathfrak{S}_3 \times \mathbb{Z}/2}_{\Gamma};\; P\bigr)</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« de sphère », « orientée », « symétries » et « <formula notation="TeX">\mathcal{E}_{0,3}</formula> ou »
sont des ajouts interlinéaires ; un mot biffé en oblique dans la marge
gauche, en regard de « Quant à la conjugaison », ne se lit pas</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">sur la sphère on a
<formula notation="TeX">\sigma_0(z) = \frac{-z}{1-z} = \frac{z}{z-1}</formula>,
<formula notation="TeX">\sigma_1(z) = \frac{1}{z}</formula>,
<formula notation="TeX">\sigma_\infty(z) = 1 - z</formula>,
<formula notation="TeX">\rho(z) = \frac{1}{1-z}</formula>,
<formula notation="TeX">\rho^2(z) = 1 - \frac{1}{z}</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">cette note est écrite en oblique dans la marge gauche, en regard de
« <formula notation="TeX">(1,-1)</formula> et <formula notation="TeX">(\infty, \frac{1}{2})</formula> » et des lignes suivantes</note></p>
<pb n="16" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=17"/><p><note type="editorial" resp="#pass">p. 7 de l'auteur</note></p>
<p>Le groupe fondamental mixte est défini à la Malgoire, <del>correspondant</del>
les classes <formula notation="TeX">(\gamma, \lambda)</formula> d'un <formula notation="TeX">\gamma \in \Gamma</formula> et d'une classe de chemins
<formula notation="TeX">l</formula>/de <formula notation="TeX">P</formula> dans <formula notation="TeX">\gamma^{-1}(P)</formula>, en définissant
<formula notation="TeX" rend="display">(\gamma, l)(\gamma', l') = \bigl(\gamma\gamma',\; \gamma'^{-1}(l) \circ l'\bigr)</formula>
i.e. « composant les chemins comme des fonctions » (c'est la convention pour
faire opérer à gauche le groupoïde fondamental sur les fibres
<unclear>d'un</unclear> <unclear>rev. étale</unclear> <formula notation="TeX">U'/U</formula>, à une classe de chemins
<formula notation="TeX">l</formula> de <formula notation="TeX">x</formula> à <formula notation="TeX">y</formula> étant associé <formula notation="TeX">l_* : U'_x \to U'_y</formula> …)</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la classe est notée <formula notation="TeX">(\gamma, \lambda)</formula> puis <formula notation="TeX">(\gamma, l)</formula> ; dans la
formule, « <formula notation="TeX">\gamma\gamma'</formula> » est ajouté au-dessus de la première composante</note></p>
<p>On choisit des éléments
<formula notation="TeX" rend="display">\dot\sigma_0, \dot\sigma_1, \dot\sigma_\infty \quad \text{sur} \quad
\sigma_0, \sigma_1, \sigma_\infty</formula>
comme les couples d'un <formula notation="TeX">\sigma_i</formula>, et du chemin/des chemins de
<formula notation="TeX">P</formula> à <formula notation="TeX">\overline{P} = \sigma_i P</formula> qui se fait sur <del><gap reason="illegible"/></del> celui des
<unclear>demi-grands</unclear> cercles de <formula notation="TeX">P</formula> à <formula notation="TeX">\overline{P}</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> qui est
fixé par la symétrie <formula notation="TeX">\tau\sigma_i = \sigma_i\tau</formula> (symétrie p.r. au plan
passant par <formula notation="TeX">P, \overline{P}, a_i</formula> <formula notation="TeX">(= 0, 1 \ldots \infty)</formula> et échangeant les
deux autres <formula notation="TeX">a_j, a_k</formula>), et <unclear>un</unclear> <gap reason="illegible"/> <unclear>pour <formula notation="TeX">1(-1)</formula></unclear>.
<del><gap reason="illegible"/></del> Désignant par <formula notation="TeX">l_0, l_1, l_\infty</formula> les lacets <del><gap reason="illegible"/></del>
par <formula notation="TeX">a_i</formula>. Désignant par <formula notation="TeX">l_0, l_1, l_\infty</formula> les lacets en sens direct autour
de <formula notation="TeX">0, 1, \infty</formula> à partir de <formula notation="TeX">P</formula>, en allant vers <formula notation="TeX">0, 1, \infty</formula> suivant des
segments de grands cercles, on trouve
<formula notation="TeX" rend="display">(1) \qquad l_\infty\, l_1\, l_0 = 1</formula>
(et non <formula notation="TeX">l_0 l_1 l_\infty = 1</formula> ! <unclear>Voir</unclear> par l'écriture
<formula notation="TeX">l_0^{-1} l_1^{-1} l_\infty^{-1} = 1</formula>) et les relations</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le passage de « qui se fait sur » à « <formula notation="TeX">a_j, a_k</formula> » est très corrigé ;
« celui des » est ajouté au-dessus d'un mot biffé. Les mots « pour <formula notation="TeX">1(-1)</formula> »
sont entre parenthèses en bout de ligne, et la phrase « Désignant par
<formula notation="TeX">l_0, l_1, l_\infty</formula> les lacets … par <formula notation="TeX">a_i</formula> » est laissée inachevée avant
d'être reprise</note></p>
<pb n="17" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=18"/>
<p><formula notation="TeX" rend="display">(2) \qquad
\begin{cases}
\sigma_0^2 = \sigma_1^2 = \sigma_\infty^2 = 1 \\
\sigma_0\sigma_1 = \rho\, l_0, \qquad \sigma_1\sigma_\infty = \rho\, l_1, \qquad \sigma_\infty\sigma_0 = \rho\, l_\infty
\end{cases}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">les seconds membres sont récrits : sous chacun on devine une première
écriture biffée, <formula notation="TeX">l_0 \rho</formula>, <formula notation="TeX">l_1\rho</formula> <unclear></unclear> et <formula notation="TeX">l_\infty\rho</formula>, et
<formula notation="TeX">\rho\, l_0</formula>, <formula notation="TeX">\rho\, l_1</formula>, <formula notation="TeX">\rho\, l_\infty</formula> sont portés au-dessus ou
au-dessous</note></p>
<p>où <formula notation="TeX">\rho</formula> <unclear>au-dessus</unclear> de <formula notation="TeX">\rho</formula>, est défini par le chemin
direct <unclear>de</unclear> <formula notation="TeX">P</formula> à <formula notation="TeX">P</formula>. On a donc
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{cases}
\rho\sigma_0\rho^{-1} = \sigma_1 \\
\rho\sigma_1\rho^{-1} = \sigma_\infty \\
\rho\sigma_\infty\rho^{-1} = \sigma_0
\end{cases}
\qquad \text{i.e.} \qquad
\begin{cases}
\rho\sigma_0 = \sigma_1\rho \\
\rho\sigma_1 = \sigma_\infty\rho \\
\rho\sigma_\infty = \sigma_0\rho
\end{cases}</formula></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB Comme <formula notation="TeX">\sigma_1 = \rho\sigma_0\rho^{-1}</formula>, ces relations
s'écrivent aussi <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">l_0 = \rho^{-1}\sigma_0\rho\sigma_0\rho^{-1}</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">= \rho^{-1}[\sigma_0, \rho]</formula> <gap reason="illegible"/> —
<formula notation="TeX">\sigma_0(l_0) = l_0^{-1} l_1^{-1}</formula>, <formula notation="TeX">\sigma_0(l_1) = l_\infty</formula>,
<formula notation="TeX">\sigma_0(l_\infty) = l_1</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la note marginale occupe la marge droite, séparée du texte par un trait
vertical ; ses premières lignes sont surchargées et en partie hachurées</note></p>
<p>On ne voit pas apparaître d'expression de <formula notation="TeX">\rho</formula> en fonction des
<formula notation="TeX">\sigma_0, \sigma_1, \sigma_\infty</formula> seuls — <del>on voit en <gap reason="illegible"/> (utilisant
le fait que <formula notation="TeX">l_0, l_1, l_\infty</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\sigma</formula> <gap reason="illegible"/> avec les relations
fondamentales (1) sont une présentation de <formula notation="TeX">\Pi</formula>, que <formula notation="TeX">\rho</formula> doit s'exprimer
en fonction des <formula notation="TeX">l_i</formula>, <formula notation="TeX">\rho</formula> <unclear>puissance</unclear> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">(\sigma_0\sigma_1)^3</formula> (p. ex.)</del>
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{\rho = l_0 l_1 l_\infty}</formula>
<del><gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\sigma_i^2 = 1</formula></del>, il faudrait que <formula notation="TeX">\rho</formula> soit produit de termes
<formula notation="TeX">\sigma_i</formula> <unclear>pris</unclear> deux consécutifs et <unclear><formula notation="TeX">\sigma</formula></unclear>
<del><unclear>abstraitement</unclear> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\sigma_0\sigma_1\sigma_0 =</formula></del>,</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le passage de « on voit » à « il faudrait » est barré d'une série de
traits obliques ; « deux consécutifs » est souligné</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{cases}
\dot\sigma_0^2 = \dot\sigma_1^2 = \dot\sigma_\infty^2 = 1 \\
\dot\sigma_0\dot\sigma_1 = \dot\sigma_1\dot\sigma_\infty = \dot\sigma_\infty\dot\sigma_0 = \dot\rho \\
\dot\rho^3 = 1
\end{cases}</formula>
<note type="authorial" place="margin"><unclear><gap reason="illegible"/> en <gap reason="illegible"/></unclear></note>
est une présentation de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula>), que les symétries des relations
(1)(2) et <unclear>autres</unclear>
<formula notation="TeX" rend="display">\rho^3 = 1</formula>
<unclear>donnent</unclear> une présentation de l'image inverse de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> dans
<formula notation="TeX">\mathcal{E}</formula> (ou dans <formula notation="TeX">\widehat{\mathcal{E}}</formula>, au pt de vue profini).</p>
<p><note type="authorial" place="margin">C'est faux (+) comme on <unclear>voit</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> relations <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\rho = 1</formula>, <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\sigma_0\rho(\uncertain{?}) = \ill{}</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la note marginale est écrite en oblique dans l'angle inférieur gauche ;
elle ne se lit que par fragments. Le signe (+) renvoie peut-être à la
dernière phrase</note></p>
<pb n="18" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=19"/>
<p><formula notation="TeX" rend="display">(8) \qquad
\begin{cases}
\varepsilon_0 = l_0^{\ill{}}\, \sigma_0\, l_1^{\ill{}} \\
\varepsilon_1 = l_1^{\ill{}}\, \sigma_1\, l_\infty^{\ill{}} \\
\varepsilon_\infty = l_\infty\, \sigma_\infty\, l_0^{\ill{}}
\end{cases}
\qquad\qquad
\text{NB} \quad \rho\,\varepsilon_i\,\rho^{-1} = \varepsilon_{\rho(i)}
\quad \text{i.e.} \quad
\begin{cases}
\rho\varepsilon_0\rho^{-1} = \varepsilon_1 \\
\rho\varepsilon_1\rho^{-1} = \varepsilon_\infty \\
\rho\varepsilon_\infty\rho^{-1} = \varepsilon_0
\end{cases}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">dans (8), les lettres et les indices sont repassés à l'encre épaisse et
chaque <formula notation="TeX">l</formula> porte en exposant un petit signe surchargé qui ne se lit pas</note></p>
<p>On a bien
<formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon_0^2 = l_0\, \underbrace{\sigma_0\, l_1\, l_0\, \sigma_0}\, l_1
= l_0\, l_\infty\, l_\infty^{-1}\, l_1^{-1}\, l_1 = l_0 \qquad \text{ok}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\sigma_0(l_1 l_0) = \sigma_0(l_1)\, \sigma_0(l_0) = l_\infty\, (l_1 l_\infty)^{-1} = l_1^{-1}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le second facteur <formula notation="TeX">l_0</formula> et le dernier <formula notation="TeX">l_1</formula> de la première ligne sont
surchargés</note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> Les <formula notation="TeX">\varepsilon_i</formula> ici sont les <formula notation="TeX">\varepsilon_i^{-1}</formula> de tantôt !
<del>qu'il faudrait <gap reason="illegible"/> noter <formula notation="TeX">\varepsilon'_i</formula> …</del>)</p>
<p>Ceci dit, <unclear>on a une</unclear> présentation de
<formula notation="TeX">\mathcal{E}^{+}</formula> par générateurs et relations,
<formula notation="TeX">l_0, l_1, l_\infty, \varepsilon_0, \varepsilon_1, \varepsilon_\infty, \rho</formula>
<del>de <formula notation="TeX">\mathcal{E}^{+}</formula></del>, les relations
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{cases}
l_\infty\, l_1\, l_0 = 1 \\
\varepsilon_0^2 = l_0, \quad \varepsilon_1^2 = l_1, \quad \varepsilon_\infty^2 = l_\infty \\
\varepsilon_0\varepsilon_1 = \rho(\ldots), \quad \varepsilon_1\varepsilon_\infty = \ldots, \quad \varepsilon_\infty\varepsilon_0 = \ldots, \quad \rho^3 = 1
\end{cases}</formula>
où il faut compléter l'expression de <formula notation="TeX">\varepsilon_0\varepsilon_1</formula> etc comme
produit de <formula notation="TeX">\rho</formula> par des expressions en les <formula notation="TeX">l_i</formula>.
<del><formula notation="TeX">\varepsilon_0\varepsilon_1 = l_0\sigma l_1</formula></del></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\varepsilon_0\varepsilon_1 = l_0\sigma_0 l_1\, l_1\sigma_1 l_\infty
= l_0\, \underbrace{\sigma_0\, l_1^2\, \sigma_0^{-1}}_{l_\infty^2}\,
\underbrace{\sigma_0\sigma_1}_{\rho\, l_0}\, l_\infty
= l_0\, l_\infty^2\, \rho\, l_0\, l_\infty</formula></p>
<p>donc finalement
<formula notation="TeX" rend="display">(9) \qquad
\begin{cases}
\varepsilon_0\varepsilon_1 = l_0\, l_\infty^2\, \rho\, l_0\, l_\infty \\
\varepsilon_1\varepsilon_\infty = l_1\, l_0^2\, \rho\, l_1\, l_0 \\
\varepsilon_\infty\varepsilon_0 = l_\infty\, l_1^2\, \rho\, l_\infty\, l_1
\end{cases}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">dans (9), les <formula notation="TeX">\rho</formula> sont écrits sur d'autres lettres, et le premier
membre de la première ligne est repassé</note></p>
<p>Éliminant les <formula notation="TeX">l_i</formula> comme <formula notation="TeX">\varepsilon_i^2</formula>, on trouve des gén.
<formula notation="TeX">\varepsilon_0, \varepsilon_1, \varepsilon_\infty, \rho</formula>, une relation de
définition</p>
<pb n="19" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=20"/><p><note type="editorial" resp="#pass">p. 8 de l'auteur</note></p>
<p>Il revient au même de dire que <formula notation="TeX">\sigma_0, \sigma_1, \sigma_\infty, \rho</formula> sont des
générateurs, avec relations de définition
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{aligned}
&amp;(4) \qquad
\overbrace{(\rho^{-1}\sigma_\infty\sigma_0 \struck{\ill{}})}^{l_\infty}\,
\overbrace{(\rho^{-1}\sigma_1\sigma_\infty \struck{\ill{}})}^{l_1}\,
\overbrace{(\rho^{-1}\sigma_0\sigma_1 \struck{\ill{}})}^{l_0} = 1 \\
&amp;(5) \qquad \sigma_0^2 = \sigma_1^2 = \sigma_\infty^2 = 1 \\
&amp;(6) \qquad \rho^3 = 1.
\end{aligned}</formula></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">\sigma_0(l_0) = l_\infty^{-1} l_1^{-1}</formula>, <formula notation="TeX">\sigma_0(l_1) = l_\infty</formula>,
<formula notation="TeX">\sigma_0(l_\infty) = l_1</formula> <del><gap reason="illegible"/></del>, et itou pour <formula notation="TeX">\sigma_1, \sigma_\infty</formula></note></p>
<p><hi rend="bold">NB</hi> Si on y fait <supplied resp="#pass">de plus</supplied> <formula notation="TeX">\sigma_0, \sigma_1, \sigma_\infty = 1</formula>,
on trouve comme relation de définition <formula notation="TeX">\rho^3 = 1</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> sans plus,
ce qui prouve <unclear>aussi</unclear> que <formula notation="TeX">\rho</formula> <unclear>n'est pas</unclear>
<gap reason="illegible"/> <unclear>p.r.</unclear> aux <formula notation="TeX">\sigma_i</formula> …</p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">l'ajout « de plus » est écrit au-dessus de « <formula notation="TeX">\sigma_0, \sigma_1,
\sigma_\infty</formula> » ; « <formula notation="TeX">= 1</formula> » est en bout de formule</note></p>
<p>Tout ceci est compatible avec les relations des <unclear>listes</unclear>,
<del><gap reason="illegible"/> dans ces dernières, on <gap reason="illegible"/> par <gap reason="illegible"/>, et qu'on interprète
<formula notation="TeX">l'_i = l_i^{-1}</formula>, <formula notation="TeX">\sigma'_i = \sigma_{\rho(i)}</formula></del> <del>i.e. <formula notation="TeX">\sigma_i</formula></del>
<del><gap reason="illegible"/></del> si on y remplace les <formula notation="TeX">l_i</formula> par les <formula notation="TeX">l_i^{-1}</formula>.</p>
<p>Ceci dit, comme <formula notation="TeX">\sigma_i = \sigma^{-1}_{\uncertain{\rho(i)}}</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">(7) \qquad
\begin{cases}
\mathrm{int}(\sigma_i) : \text{échange } l_j \text{ et } l_k \quad (i, j, k \text{ distincts}) \\
\mathrm{int}(\rho)\, l_i = l_{\rho(i)}
\end{cases}</formula>
<del>(et <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">l_{\rho(i)}</formula>, <gap reason="illegible"/> déduit par (1))</del></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">(i, j, k</formula> distincts<formula notation="TeX">)</formula> » est porté au-dessus d'un passage biffé ; le
« comme <formula notation="TeX">\sigma_i = \ldots</formula> » qui introduit (7) est mal lu</note></p>
<p>On voudrait maintenant expliciter les <formula notation="TeX">\varepsilon_i</formula>
<formula notation="TeX" rend="display">\text{avec} \qquad \varepsilon_i^2 = l_i \quad (i = 0, 1, \infty),</formula>
<formula notation="TeX">\varepsilon_i</formula> étant <unclear>dans</unclear> un générateur des automorphismes (ou
normalisateurs, c'est à dire) des <formula notation="TeX">L_i</formula> dans <formula notation="TeX">\mathcal{E}^{+}</formula>
(<unclear>ou</unclear> le normalisateur dans <formula notation="TeX">\mathcal{E}</formula>). Les calculs faits plus
haut, avec les relations <unclear>inexactes</unclear>, donnant
<formula notation="TeX" rend="display">\struck{(8) \quad
\begin{cases}
\varepsilon_0 = l_0^{\ill{}}\, \sigma_1\, l_{\ill{}}^{\ill{}} \\
\varepsilon_1 = l_\infty^{-1}\, \sigma_\infty\, l_1^{-1} \\
\varepsilon_\infty = l_0^{-1}\, \sigma_0\, l_\infty
\end{cases}}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">ce premier (8) est barré ; la page 18 le récrit</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">Il faut <unclear>ajouter</unclear> <unclear>la</unclear> relation (4) <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\rho\sigma_0\rho^{-1} = \sigma_1</formula> <gap reason="illegible"/> relations (5) <gap reason="illegible"/> Noter
<gap reason="illegible"/> (7) <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">l_0 = \ill{}</formula>, <formula notation="TeX">l_1 = \ill{}</formula>, <formula notation="TeX">l_\infty = l_0^{\ill{}} l_1</formula>,
<formula notation="TeX">\mathrm{int}(\sigma_0) l_1 = l_\infty^{\ill{}}</formula>, <formula notation="TeX">\mathrm{int}(\sigma_0) l_\infty = l_1^{\ill{}}</formula></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la marge gauche de la page est couverte, en oblique, de calculs serrés
et en partie hachurés, dont seuls ces fragments se lisent</note></p>
<pb n="20" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/145.pdf#page=21"/>
<p>Donc aussi les relations
<formula notation="TeX" rend="display">(13) \qquad
\begin{cases}
\tilde\sigma_0^2 = \tilde\sigma_1^2 = \tilde\sigma_\infty^2 = 1 \\
\tilde\sigma_0\tilde\sigma_1 = \tilde\sigma_1\tilde\sigma_\infty = \tilde\sigma_\infty\tilde\sigma_0 = \rho\, \struck{(\ill{})} \\
(\rho^3 = 1 \text{ est conséquence des précédentes})
\end{cases}</formula>
et l'image inverse <formula notation="TeX">\widetilde{\Sigma}</formula> de <formula notation="TeX">\varphi(\mathfrak{S}_3) = \Gamma</formula>
<unclear>(ss-groupe diédral 2)</unclear> est produit ½ direct de <formula notation="TeX">\mathfrak{S}_3</formula> et de
<formula notation="TeX">\Pi</formula>. Il faut expliciter les opérations des <formula notation="TeX">\tilde\sigma_i</formula> sur <formula notation="TeX">\Pi</formula> pour
avoir la structure complète <unclear>du</unclear> groupe, on trouve pour
<formula notation="TeX">\tilde\sigma_i</formula> ci-dessus <formula notation="TeX">\varphi(\tilde\sigma_i)</formula> i.e. la symétrie p.r. au
plan <formula notation="TeX">(P, \overline{P}, a_i)</formula>, qui transforme les lacets
<formula notation="TeX">l_0^{-1}</formula>, <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">l_1</formula> <unclear>en</unclear> <formula notation="TeX">l_\infty^{-1}</formula>
<del><gap reason="illegible"/></del> :
<formula notation="TeX" rend="display">(14) \qquad
\begin{cases}
\tilde\sigma_0\, l_0\, \tilde\sigma_0^{-1} = l_0^{-1} \qquad
\tilde\sigma_0\, l_1\, \tilde\sigma_0^{-1} = l_\infty^{-1} \qquad
\tilde\sigma_0\, l_\infty\, \tilde\sigma_0^{-1} = l_1^{-1} \\
\tilde\sigma_1\, l_1\, \tilde\sigma_1^{-1} = l_1^{-1} \qquad \ldots \\
\ldots
\end{cases}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la phrase « qui transforme les lacets … » est surchargée et se lit mal
avant les deux points ; (14) la remplace</note></p>
<p>Les relations (13) (14), plus la relation fondamentale
<formula notation="TeX">l_\infty l_1 l_0 = 1</formula> (1), forment une présentation de <formula notation="TeX">\widetilde{\Sigma}</formula>,
dont on peut <unclear>(si on veut)</unclear> éliminer <formula notation="TeX">\rho</formula>,
<unclear>se contentant</unclear> d'écrire la relation qui le définit)</p>
<p>On peut maintenant <unclear>revenir</unclear> à <unclear>nos</unclear> trois
<gap reason="illegible"/>, <formula notation="TeX">\sigma</formula> <unclear>par</unclear>
<formula notation="TeX" rend="display">(15) \qquad
\begin{cases}
\tau_0 = \sigma_0\tilde\sigma_0 = \tilde\sigma_0\sigma_0 \\
\tau_1 = \sigma_1\tilde\sigma_1 = \tilde\sigma_1\sigma_1 \\
\tau_\infty = \sigma_\infty\tilde\sigma_\infty = \tilde\sigma_\infty\sigma_\infty
\end{cases}
\qquad \text{donc} \qquad
(16) \qquad
\begin{cases}
\tau_0^2 = 1 \\
\tau_1^2 = 1 \\
\tau_\infty^2 = 1
\end{cases}</formula></p>
<p><note type="authorial" place="margin">NB <formula notation="TeX">\rho\tilde\sigma_i\rho^{-1} = \tilde\sigma_{\rho(i)}</formula> i.e.
<formula notation="TeX">\rho\tilde\sigma_0\rho^{-1} = \tilde\sigma_1</formula> <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\rho\tilde\sigma_\infty\rho^{-1} = \tilde\sigma_0</formula></note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">ce <unclear>sont elles</unclear> <gap reason="illegible"/> <unclear>transport de structure</unclear>
<gap reason="illegible"/> des <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">(\overline{P}, P)</formula></note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">Critique <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\tilde\sigma_0</formula> <gap reason="illegible"/> <unclear>s-groupe</unclear> <gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/> il <unclear>vaut mieux</unclear> écrire <formula notation="TeX">\tilde\sigma_0</formula> <gap reason="illegible"/>
<unclear>plusieurs</unclear> <gap reason="illegible"/></note></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">la marge gauche porte, en oblique, trois notes de sa main ; seuls ces
fragments se lisent</note></p>
</div>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
