<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="fr">
  <teiHeader>
    <fileDesc>
      <titleStmt>
        <title>Fonds Grothendieck, cote n° 121, pages 21–40 — transcription</title>
        <author>Alexandre Grothendieck</author>
        <respStmt>
          <resp>transcription automatique — première passe, non vérifiée contre les pages par une personne (<date when="2026-09-26">2026-09-26</date>)</resp>
          <name xml:id="pass" type="model">Opus 5.5 (claude-opus-5-5)</name>
        </respStmt>
        <respStmt>
          <resp>procédure, outillage, export TEI</resp>
          <orgName xml:id="ed">grothendieck.commutator.io (Commutator, Paris)</orgName>
        </respStmt>
      </titleStmt>
      <editionStmt>
        <edition>Édition de démonstration</edition>
      </editionStmt>
      <publicationStmt>
        <publisher>Commutator</publisher>
        <pubPlace>Paris</pubPlace>
        <date when="2026-09-26">2026-09-26</date>
        <availability status="restricted">
          <p>Le fonds Alexandre Grothendieck est sous droits. Cette transcription
          est une édition de démonstration, non autorisée, produite par une
          machine et non vérifiée ; aucune image du fonds n'est reproduite. La
          source LaTeX dont ce fichier dérive est publiée sous https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project.</p>
        </availability>
        <ref target="https://grothendieck.commutator.io/">https://grothendieck.commutator.io</ref>
      </publicationStmt>
      <sourceDesc>
        <msDesc>
          <msIdentifier>
            <country>France</country>
            <settlement>Montpellier</settlement>
            <repository>Université de Montpellier</repository>
            <collection>Fonds Alexandre Grothendieck (archives mathématiques, 1949–1991)</collection>
            <idno type="cote">121</idno>
          </msIdentifier>
          <head>Topologie modérée : notes manuscrites (s.d.), lettre (1974)</head>
          <msContents>
            <summary>Pages 21 à 40 de la cote, dans la
            numérotation des archivistes (crayon, en bas à gauche de chaque
            page) ; lot 2 de vingt pages.
            Les pages absentes de la transcription ne portent pas de
            mathématiques et sont omises ; le saut dans la numérotation en est
            le seul enregistrement.</summary>
          </msContents>
          <history><origin><origDate>1974</origDate><note>Datation de l'inventaire de l'Université de Montpellier, reproduite telle quelle ; les crochets sont ceux des archivistes.</note></origin></history>
          <additional>
            <surrogates>
              <bibl>
                <ref target="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf">https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf</ref>
                <note>Fac-similé numérique de l'Université de Montpellier. Sa
                première page est une feuille de garde générée par
                l'université : la page <hi rend="italic">n</hi> des archivistes
                est la page <hi rend="italic">n</hi>+1 du PDF, et l'attribut
                <hi rend="monospace">facs</hi> de chaque
                <hi rend="monospace">pb</hi> tient compte de ce décalage.</note>
              </bibl>
            </surrogates>
          </additional>
        </msDesc>
      </sourceDesc>
    </fileDesc>
    <encodingDesc>
      <projectDesc>
        <p>Transcription mathématique du fonds, une passe de vingt pages par
        conversation avec un grand modèle multimodal, sous la procédure
        <hi rend="monospace">transcribe-grothendieck</hi> du dépôt. Le fichier
        LaTeX est la source de référence ; ce TEI en est dérivé mécaniquement
        par <hi rend="monospace">scripts/tei.mjs</hi> et n'a pas été relu.</p>
      </projectDesc>
      <editorialDecl>
        <p>L'édition n'est pas diplomatique : elle encode les mathématiques et
        l'apparat, rien du support. Correspondance avec l'apparat de la source :
        <hi rend="monospace">\ill</hi> devient <hi rend="monospace">gap[@reason='illegible']</hi>
        (jamais deviné) ; <hi rend="monospace">\uncertain</hi> devient
        <hi rend="monospace">unclear</hi> ; <hi rend="monospace">\add</hi> devient
        <hi rend="monospace">supplied</hi> ; <hi rend="monospace">\struck</hi> devient
        <hi rend="monospace">del</hi> (biffé par l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\note</hi> devient <hi rend="monospace">note[@type='editorial']</hi>
        (du transcripteur) ; <hi rend="monospace">\marginal</hi> devient
        <hi rend="monospace">note[@type='authorial'][@place='margin']</hi> (de l'auteur) ;
        <hi rend="monospace">\page</hi> devient <hi rend="monospace">pb</hi>.</p>
        <p>Les mathématiques sont transportées en TeX dans
        <hi rend="monospace">formula[@notation='TeX']</hi>, les diagrammes
        commutatifs en <hi rend="monospace">formula[@notation='tikz-cd']</hi>,
        sans conversion. Une marque d'apparat située à l'intérieur d'une
        formule (un exposant illisible, un symbole biffé) reste dans le TeX de
        la formule, sous les mêmes macros.</p>
        <p>Orthographe, ponctuation et lapsus de l'auteur sont conservés ; une
        faute évidente est signalée par une note, jamais corrigée.</p>
      </editorialDecl>
      <appInfo>
        <application ident="grothendieck-tei" version="1">
          <label>scripts/tei.mjs</label>
          <ref target="https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project">https://github.com/Commutator-IO/grothendieck-project</ref>
        </application>
      </appInfo>
    </encodingDesc>
    <profileDesc>
      <langUsage>
        <language ident="fr">français, avec la notation mathématique de l'auteur</language>
      </langUsage>
    </profileDesc>
    <revisionDesc>
      <change when="2026-09-26" who="#pass">Première passe de transcription.</change>
      <change when="2026-09-26" who="#ed">Export TEI depuis la source LaTeX.</change>
    </revisionDesc>
  </teiHeader>
  <text>
    <body>
      <div type="batch" n="2">
<pb n="21" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=22"/><p>On est ramené au cas où <formula notation="TeX">U = X</formula>, soit <formula notation="TeX">A</formula> qui est loc. une réunion de
feuilles, l'est-il <hi rend="italic">globalement</hi> ? Il suffit de prouver que pour les
feuilles <formula notation="TeX">X_i</formula>, telles que <formula notation="TeX">X_i \cap A \neq \emptyset</formula>, on a <formula notation="TeX">X_i \subset A</formula>,
on <unclear>a vu</unclear> que <formula notation="TeX">X_i \cap A</formula> est une partie à la fois ouverte et
fermée de <formula notation="TeX">A</formula><note type="editorial" resp="#pass">on attend plutôt « de <formula notation="TeX">X_i</formula> » ; transcrit tel qu'écrit</note>.
C'est une condition locale sur <formula notation="TeX">X</formula>, or loc. sur <formula notation="TeX">X</formula> <formula notation="TeX">A</formula> est comme une
réunion de feuilles, OK !</p>
<p>Cela <hi rend="italic">entraîne</hi>, un peu plus gén., que pour <hi rend="italic">tout</hi> ouvert <formula notation="TeX">U
\subset X</formula>, si <formula notation="TeX">A \in \overline{\mathcal{F}}_U</formula>, alors les <formula notation="TeX">A \cap X_i</formula>
sont : à la fois ouverts et fermés dans <formula notation="TeX">X_i \cap U</formula>, donc des réunions de
comp. connexes de <formula notation="TeX">X_i \cap U</formula>. <supplied resp="#pass">Donc <formula notation="TeX">A</formula> est réunion de comp. 
connexes <del><gap reason="illegible"/></del> des ensembles de la forme <formula notation="TeX">X_i \cap
U</formula>.</supplied><note type="editorial" resp="#pass">addition interlinéaire, serrée entre deux lignes ; la barre
au-dessus de <formula notation="TeX">\mathcal{F}_U</formula> porte, à sa première occurrence, une sorte de
flèche, et le signe est transcrit <formula notation="TeX">\overline{\mathcal{F}}_U</formula> partout</note>
Inversement, supposons que <formula notation="TeX">A</formula> soit une telle réunion, est-il vrai que <formula notation="TeX">A
\in \overline{\mathcal{F}}_U</formula> ? <del>Évidemment,</del> <del>En particulier,
une comp. connexe</del><note type="editorial" resp="#pass">« En particulier, une comp. connexe » est
récrit au-dessus de la ligne puis biffé avec elle</note>
<unclear>une</unclear> composante connexe d'un <formula notation="TeX">X_i \cap U</formula> est-il <formula notation="TeX">\in
\overline{\mathcal{F}}_U</formula> ? <hi rend="italic">Non</hi>, exemple :</p>
<p><formula notation="TeX">X = U =</formula> droite numérique <formula notation="TeX">\mathbb{R}</formula></p>
<p><del><formula notation="TeX">\mathcal{F} = \lbrace \emptyset, \mathbb{R}, \lbrace 0 \rbrace,
\mathbb{R}^{*} \rbrace</formula></del></p>
<p><formula notation="TeX">X_0 = \lbrace 0 \rbrace</formula>, <formula notation="TeX">X_1 = \mathbb{R}^{*} = \mathbb{R} - \lbrace 0
\rbrace</formula><note type="editorial" resp="#pass">les trois lignes de l'exemple sont réunies par une accolade</note></p>
<p><formula notation="TeX">\mathbb{R}^{+}</formula> <unclear>n'est pas</unclear> <formula notation="TeX">\in \overline{\mathcal{F}} =
\mathcal{F}_X</formula><note type="editorial" resp="#pass">les deux lettres sont écrites, la première avec une
barre, la seconde sans, au-dessus de l'indice <formula notation="TeX">X</formula></note>.
Si on veut un exemple avec des <formula notation="TeX">X_i</formula> connexes, <formula notation="TeX">U \neq X</formula>, on prend <formula notation="TeX">X =
\widehat{\mathbb{R}} =</formula> <unclear><formula notation="TeX">\mathbb{S}^1</formula></unclear>, <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">X_0 =
\lbrace 0 \rbrace</formula>, <formula notation="TeX">X_1 = X - \lbrace 0 \rbrace</formula>, <formula notation="TeX">U = \mathbb{R}</formula>
…<note type="editorial" resp="#pass">le signe après « <formula notation="TeX">\widehat{\mathbb{R}} =</formula> » est surchargé ;
on lit une lettre ajourée d'exposant 1. Dans la marge gauche, à hauteur de
l'exemple, un signe entouré d'un ovale, illisible</note></p>
<pb n="22" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=23"/><p>Nous étudions maintenant la condition f). <del>Il est clair</del>
<supplied resp="#pass">On a vu</supplied> qu'elle est stable par restriction à un ouvert <formula notation="TeX">\in
\mathcal{F}</formula>, mais il est aussi clair qu'elle n'est pas stable par
restriction à un ouvert quelconque. Supposons, <unclear>par</unclear> <unclear>si</unclear>
<formula notation="TeX">A \in \overline{\mathcal{F}}_U</formula> est loc. fermé dans <formula notation="TeX">U</formula> (donc fermé dans un
ouvert plus petit <formula notation="TeX">V \subset U</formula>). Alors <formula notation="TeX">A</formula> est loc. connexe, <del>et
<gap reason="illegible"/> !</del> donc ses comp. connexes sont ouvertes, si <formula notation="TeX">A</formula> est loc. compact
(p.ex. si <formula notation="TeX">X</formula> l'est) alors ses comp. connexes forment <unclear>dans</unclear> une
famille loc. finie dans <formula notation="TeX">A</formula> (donc dans <formula notation="TeX">V</formula>) <del><gap reason="illegible"/></del>. Elle
<supplied resp="#pass"><unclear>est-elle</unclear></supplied> <hi rend="italic">loc. finie dans <formula notation="TeX">U</formula></hi> ?
<note type="editorial" resp="#pass">« Il est clair » est souligné puis biffé, « On a vu » écrit
au-dessus ; au-dessus de « Elle », deux signes (<unclear>« est »</unclear> et un
signe d'égalité triple) ; la fin de la phrase est soulignée</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin"><gap reason="illegible"/> <unclear>la top. de</unclear> <gap reason="illegible"/> <unclear>engendrée</unclear>
<gap reason="illegible"/> <unclear>ouverts</unclear> <gap reason="illegible"/></note><note type="editorial" resp="#pass">note en biais dans la marge
gauche, à hauteur des lignes 8 à 10, presque entièrement illisible</note></p>
<p><del>Ceci n'<unclear>aurait</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">U</formula>, <gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">A = \ill{}</formula>, avec <formula notation="TeX">Z \in \mathcal{F}</formula>, <formula notation="TeX">Z</formula> loc. fermé,</del>
<gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">\forall x \in U</formula>, <formula notation="TeX">\exists</formula> voisinage ouvert <formula notation="TeX">V \in
\mathcal{F}_U</formula>, tel que <formula notation="TeX">A \cap V \in \mathcal{F}</formula>, et <formula notation="TeX">A \cap V</formula> réunion
finie de comp. connexes.<note type="editorial" resp="#pass">les trois premières lignes de ce paragraphe
sont barrées de trois longs traits obliques, qui ne touchent pas la fin ;
un double trait horizontal le sépare de ce qui suit</note></p>
<p>Soit <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{F}}</formula> un sous-faisceau du faisceau des germes de
parties de <formula notation="TeX">X</formula>. On suppose <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{F}}</formula> satisfait a) b) c) d),
et <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">de plus</supplied></p>
<list rend="itemize">
<label>e)</label><item>Soit <formula notation="TeX">U</formula> un ouvert de <formula notation="TeX">X</formula>, et <formula notation="TeX">X_1 \supset X_2
  \supset \cdots \supset X_n \supset \cdots</formula> des fermés de <formula notation="TeX">U</formula>, <formula notation="TeX">\in
  \Gamma(U, \underline{\mathcal{F}})</formula>, tels que <formula notation="TeX">X_{n+1}</formula> rare dans <formula notation="TeX">X_n</formula>.
  Alors la suite des <formula notation="TeX">X_n</formula> est loc. finie sur <formula notation="TeX">U</formula>, donc <formula notation="TeX">\bigcap X_n =
  \emptyset</formula></item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">le premier mot de la condition, souligné, est biffé ; on y lit
« f… », et « e) » est écrit au-dessus. Les deux <formula notation="TeX">\mathcal{F}</formula>
soulignés de cette page (faisceau) sont transcrits
<formula notation="TeX">\underline{\mathcal{F}}</formula></note></p>
<pb n="23" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=24"/><p>(dans <unclear>pour</unclear> toute partie quasi-compacte <formula notation="TeX">K</formula> de <formula notation="TeX">U</formula>, <formula notation="TeX">\exists\, i =
i(K) \in \mathbb{N}</formula> tel que <formula notation="TeX">X_i \cap K = \emptyset</formula>). Alors <formula notation="TeX">\mathcal{F} =
\Gamma(X, \underline{\mathcal{F}})</formula> satisfait à a) b) c) d) <del>e)</del>, et
aussi à e) si <formula notation="TeX">X</formula> <unclear>quasi-compact</unclear>. Plus généralement, si <formula notation="TeX">A \in
\overline{\mathcal{F}}</formula>, alors <formula notation="TeX">\mathcal{F}_A</formula> satisfait à a) b) c) d)
<del>e)</del> (et satisfait à e) si ???).
<supplied resp="#pass"><unclear><formula notation="TeX">=</formula></unclear> ensemble des parties de <formula notation="TeX">A</formula> qui sont loc. <gap reason="illegible"/> par
des sections de <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{F}}</formula></supplied><note type="editorial" resp="#pass">addition interlinéaire
entourée, au-dessus de « <formula notation="TeX">\mathcal{F}_A</formula> satisfait », reliée à
<formula notation="TeX">\mathcal{F}_A</formula> ; lecture incertaine</note>
Ici il est plus commode de partir de l'axiome suivant plus fort que e) :</p>
<list rend="itemize">
<label>e<formula notation="TeX">_n</formula>)</label><item><formula notation="TeX">\exists</formula> un entier <formula notation="TeX">n</formula> tel que si <formula notation="TeX">X_0 \supset X_1 \supset
  \cdots \supset X_n \supset X_{n+1}</formula> <supplied resp="#pass"><unclear>dans</unclear> <formula notation="TeX">U</formula></supplied>, comme dans
  e) ci-dessus, alors on a <formula notation="TeX">X_{n+1} = \emptyset</formula>. (On dit que <formula notation="TeX">X</formula> est de
  <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{F}}</formula>-dim <formula notation="TeX">\leq n</formula>)</item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">un trait vertical dans la marge gauche marque l'énoncé</note>
Alors tous les <formula notation="TeX">\mathcal{F}_A</formula> (<formula notation="TeX">A</formula> <del>ouvert</del> fermé dans <formula notation="TeX">X</formula>),
satisfont à e<formula notation="TeX">_n</formula>), donc e).</p>
<p><hi rend="italic">NB</hi> <formula notation="TeX">\underline{\mathcal{F}}</formula> est <formula notation="TeX">\supset</formula> <unclear>pour</unclear> le
faisceau <hi rend="italic">engendré</hi> par <formula notation="TeX">\mathcal{F} = \Gamma(X,
\underline{\mathcal{F}})</formula> et l'inclusion peut être stricte. <hi rend="italic">Ex</hi> :
germes de parties analytiques d'un tore analytique de dim 2 sans fonctions
méromorphes non constantes…<note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">\supset</formula> » : le signe après
« est » est petit et peu net</note></p>
<p>Nous <del>supposons</del> <supplied resp="#pass">envisageons</supplied> maintenant une condition :</p>
<p>f)
<note type="editorial" resp="#pass">la condition f) est annoncée mais laissée en blanc ; la page s'arrête
là</note></p>
<pb n="25" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=26"/><p>1. <formula notation="TeX">X</formula> espace top.</p>
<p><formula notation="TeX">Y</formula> sous-espace « non singulier » resp. variété</p>
<p><formula notation="TeX">X</formula> est dit « <hi rend="italic">équisingulier le long de <formula notation="TeX">Y</formula></hi> » si <formula notation="TeX">\forall y \in Y</formula>,
<del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\exists</formula> espace pointé <formula notation="TeX">(N, a)</formula>, <del>et</del> un voisinage
ouvert <formula notation="TeX">U</formula> de <formula notation="TeX">y</formula> dans <formula notation="TeX">X</formula>, et un homéomorphisme</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
U \arrow[r, "\simeq"] &amp; N \times Y_U \\
Y_U \arrow[u, hook] \arrow[r, "\simeq"] &amp; a \times Y_U \arrow[u, hook]
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p>(<formula notation="TeX">Y_U = Y \cap U</formula>), avec commutativité.<note type="editorial" resp="#pass">le diagramme est redessiné :
sur la page, « avec commutativité : » précède la ligne du bas, et les deux
flèches verticales sont tracées vers le haut, un crochet à leur pied ;
« can » est écrit sous la flèche du bas. Dans <formula notation="TeX">N \times Y_U</formula>, un premier
<formula notation="TeX">X</formula> est biffé</note></p>
<p>On dit que <formula notation="TeX">x \in X</formula> est une <hi rend="italic">singularité éliminable</hi>
(<del>ou <gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">ou immobile</supplied>) de <formula notation="TeX">X</formula> si <formula notation="TeX">\forall Y \subset X</formula>, <formula notation="TeX">Y</formula>
sous-espace <del><gap reason="illegible"/></del> non singulier de <formula notation="TeX">X</formula>, <formula notation="TeX">Y \ni x</formula>, <formula notation="TeX">X</formula>
équisingulier <del><gap reason="illegible"/></del> le long de <formula notation="TeX">Y</formula>, on a <formula notation="TeX">\dim_x Y =
0</formula>.<note type="editorial" resp="#pass">« ou immobile » : le mot entre parenthèses, souligné, est biffé
et récrit au-dessus ; lecture incertaine du mot biffé</note></p>
<p>On dit que <formula notation="TeX">x \in X</formula> est une <hi rend="italic">singularité <formula notation="TeX">\nu</formula>-mobile</hi>
<del><gap reason="illegible"/></del> si <formula notation="TeX">\exists\, Y \subset X</formula> sous-espace, <formula notation="TeX">Y</formula> non sing.,
<formula notation="TeX">Y \ni x</formula>, <formula notation="TeX">X</formula> équisingulier le long de <formula notation="TeX">Y</formula>, <formula notation="TeX">\dim_x Y \geq \nu</formula> (N.B. on
peut alors choisir <formula notation="TeX">Y</formula> avec <formula notation="TeX">\dim Y = \nu</formula>).</p>
<p><del>Ainsi, les singularités éliminables</del></p>
<p>On dit que <formula notation="TeX">x</formula> a un <hi rend="italic">ordre de mobilité <formula notation="TeX">\nu</formula></hi> si <formula notation="TeX">x</formula> est <formula notation="TeX">\nu</formula>-mobile
mais non <formula notation="TeX">(\nu + 1)</formula>-mobile. (Ainsi les singularités éliminables
<supplied resp="#pass">ou immobiles</supplied> sont celles qui sont d'ordre de mobilité <formula notation="TeX">0</formula>).
<del>Donc les points</del> <supplied resp="#pass"><del>Les points qui <gap reason="illegible"/> un ordre de
mobilité</del></supplied> <del>l'un des points <gap reason="illegible"/> ordre de <gap reason="illegible"/> mobiles</del>
<formula notation="TeX">\nu \geq \nu_0</formula> (<formula notation="TeX">\nu_0</formula> donné) sont les pts <formula notation="TeX">\nu_0</formula>-mobiles qui ont un
ordre de mobilité. (Mais si <formula notation="TeX">X</formula> <del>est</del> loc. de dim finie, tout pt
<formula notation="TeX">x</formula> de <formula notation="TeX">X</formula> a nécessairement un ordre de mobilité <formula notation="TeX">\nu(x)</formula>, qui est le sup
des dim en <formula notation="TeX">x</formula> des ss-espaces de <formula notation="TeX">X</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> non singuliers
<del>qui sont le</del> le long desquels <formula notation="TeX">X</formula> est
équisingulier)<note type="editorial" resp="#pass">interligne très chargé ; le début de la phrase
« … sont les pts <formula notation="TeX">\nu_0</formula>-mobiles » est reconstitué à travers deux
essais biffés</note></p>
<pb n="26" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=27"/><p><del>Supposons que <formula notation="TeX">\nu(x)</formula> existe pour <formula notation="TeX">\forall x \in X</formula> (p.ex. <formula notation="TeX">X</formula>
loc. de dim finie)</del></p>
<p>L'ens. des pts <formula notation="TeX">x \in X</formula> tels que <del><formula notation="TeX">\nu(x) \geq i</formula></del> <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">x</formula> soit
<formula notation="TeX">i</formula>-mobile dans <formula notation="TeX">X</formula></supplied> <supplied resp="#pass">est un</supplied> <hi rend="italic">ouvert</hi> <formula notation="TeX">\mathrm{Mob}^i(X)</formula> — on
trouve <unclear>ainsi</unclear> un <supplied resp="#pass">système</supplied> décroissant
<formula notation="TeX" rend="display">\mathrm{Mob}^0(X) = X \supset \mathrm{Mob}^1(X) \supset \mathrm{Mob}^2(X)
  \supset \cdots</formula>
<supplied resp="#pass">dont l'intersection est vide si <formula notation="TeX">\forall x \in X</formula>, <formula notation="TeX">\nu(x)</formula> défini
(p.ex. <formula notation="TeX">X</formula> loc. de dim finie)</supplied>. Les complémentaires forment des
<del><gap reason="illegible"/></del> ensembles
<formula notation="TeX" rend="display">F_0(X) \subset F_1(X) \subset F_3(X) \subset \cdots \qquad
  (F_i(X) = X - \mathrm{Mob}^{i+1}(X))</formula>
<note type="authorial" place="margin">réunion des <formula notation="TeX">F_i(X)</formula> est <formula notation="TeX">X</formula> ssi <formula notation="TeX">\forall x \in X</formula>, <formula notation="TeX">\nu(x)</formula>
défini) p.ex. <formula notation="TeX">X</formula> loc. de dim finie</note><note type="editorial" resp="#pass">écrit à droite de la suite des
<formula notation="TeX">F_i</formula> ; l'indice <formula notation="TeX">F_3</formula> est sic, pour <formula notation="TeX">F_2</formula></note></p>
<p>Pour tout <formula notation="TeX">X</formula> fixé, on se pose la question <del>suivante :</del> de la
validité des propositions « suivantes » (<unclear>où</unclear> <formula notation="TeX">F_{-1}(X) =
\emptyset</formula>)</p>
<p><hi rend="italic">Prop A</hi> <formula notation="TeX">\forall i \geq 0</formula>, <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">Y_i =</formula></supplied> <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">F_i(X) -
F_{i-1}(X)</formula> <del><formula notation="TeX">= \nu^{-1}(\lbrace i \rbrace)</formula></del> (ens. des pts d'ordre
de mobilité <formula notation="TeX">i</formula>) est un sous-espace non <del>singulier</del> partout de
dimension <formula notation="TeX">i</formula>, et <formula notation="TeX">X</formula> est équisingulier le long de <formula notation="TeX">Y_i</formula>.
<note type="editorial" resp="#pass">au-dessus de la ligne, « <formula notation="TeX">Y_i =</formula> » est ajouté ; le signe final
« <formula notation="TeX">= \nu^{-1}(\lbrace i \rbrace)</formula> » est surchargé et paraît biffé ; « non
singulier » : le second mot est souligné d'un trait qui le barre à demi</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">Appelons « <unclear>vraies</unclear> <unclear>variétés</unclear> » les espaces
loc. de dim finie qui <unclear>vérifient</unclear> <gap reason="illegible"/></note><note type="editorial" resp="#pass">note verticale
dans la marge gauche, reliée par une accolade à la Prop A ; lecture très
incertaine</note></p>
<p><hi rend="italic">Prop B</hi> Localement au voisinage de chaque pt de <formula notation="TeX">Y_i</formula>, on a <formula notation="TeX">(X,
Y_i) \simeq Y_i \times (N_\xi, a)</formula>, où <gap reason="illegible"/> est un espace topologique dont
<formula notation="TeX">a</formula> est une singularité <hi rend="italic">immobile</hi>. [Le type d'homéomorphie local de
<formula notation="TeX">(N, a)</formula> ne dépend que de la composante connexe du point envisagé de
<formula notation="TeX">Y_i</formula>]<note type="editorial" resp="#pass">Dans la marge gauche, reliée par
une accolade à la Prop B : « vrai <unclear>pour les</unclear> <gap reason="illegible"/> + <gap reason="illegible"/>
<formula notation="TeX">\forall</formula> <gap reason="illegible"/> <formula notation="TeX">N</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> <unclear>divisible</unclear> ? »</note></p>
<p><hi rend="italic">Prop C</hi> Pour <formula notation="TeX">\forall</formula> <del><formula notation="TeX">x</formula></del> <formula notation="TeX">\in Y_i</formula>, <formula notation="TeX">(Y_i, y) \mapsto</formula> le
plus grand germe de sous-variété <formula notation="TeX">\ni y</formula> de <formula notation="TeX">X</formula> en <formula notation="TeX">y</formula> le long de laquelle
<formula notation="TeX">X</formula> soit équisingulier. Tous les « <unclear>autres</unclear> » <formula notation="TeX">Y</formula> correspondent
<formula notation="TeX">\xrightarrow{1-1}</formula> aux germes <supplied resp="#pass">en <formula notation="TeX">y</formula></supplied> de sous-variétés régulières
<unclear>plongées</unclear> de <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">Y_i</formula></supplied> <del><gap reason="illegible"/></del>.
<note type="editorial" resp="#pass">« <formula notation="TeX">\xrightarrow{1-1}</formula> » : le 1-1 est écrit au-dessus d'une flèche
en crochet ; la fin de la ligne, sous « de », est biffée</note></p>
<pb n="27" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=28"/><p><hi rend="italic">Prop D</hi> Soit <formula notation="TeX">Y</formula> <del><gap reason="illegible"/></del> une variété topologique partout de
dim <formula notation="TeX">i</formula>, <formula notation="TeX">N</formula> un espace topologique. Alors <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">\forall (y, n)
\in Y \times N</formula>, <del><formula notation="TeX">(y, n)</formula> est <gap reason="illegible"/></del> <del><formula notation="TeX">(y, n)</formula> est
<formula notation="TeX">i</formula>-mobile.</del> si <formula notation="TeX">\nu \geq i</formula>, <formula notation="TeX">(y, n)</formula> <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">\in Y \times N</formula></supplied> est
<formula notation="TeX">\nu</formula>-mobile ssi <formula notation="TeX">n \in N</formula> est <formula notation="TeX">(\nu - i)</formula>-mobile. Donc
<formula notation="TeX" rend="display">Y_\nu(Y \times N) = Y \times Y_{\nu - i}(N).</formula>
<note type="authorial" place="margin"><formula notation="TeX">N</formula> <unclear>divisible</unclear> <formula notation="TeX">\Longleftrightarrow</formula> <formula notation="TeX">Y \times N</formula>
<unclear>divisible</unclear> (<formula notation="TeX">Y \neq \emptyset</formula>)</note>
<note type="authorial" place="margin">Prop B <formula notation="TeX">\Leftarrow</formula> (<unclear>sous réserve</unclear> de Prop A)</note>
<note type="editorial" resp="#pass">deux notes dans la marge gauche, séparées de l'énoncé par un trait
vertical ; « divisible » est d'une lecture douteuse aux deux places</note></p>
<pb n="29" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=30"/>
<div type="section">
<head>Équisingularité</head>
<p><note type="editorial" resp="#pass">titre souligné, de sa main</note></p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del> Le contexte des « espaces » est celui des espaces
topologiques <supplied resp="#pass">(ou algébriques, ou analytiques)</supplied> linéaires <supplied resp="#pass">par
morceaux</supplied>, <del><gap reason="illegible"/></del> <del>espaces algébriques, par</del> Le mot
« espace » et « variété » désignent les <del><gap reason="illegible"/></del> objets et
morphismes du contexte choisi.<note type="editorial" resp="#pass">« (ou algébriques, ou analytiques) »
est écrit au-dessus de la ligne et souligné ; « par morceaux » est ajouté
dans la ligne suivante, au-dessus d'un trait</note></p>
<p>Soient <formula notation="TeX">X</formula> un espace, <formula notation="TeX">Y</formula> un sous-espace loc. fermé. <formula notation="TeX">X</formula> est dit
<hi rend="italic">équisingulier le long de <formula notation="TeX">Y</formula></hi> si <formula notation="TeX">\forall y \in Y</formula>, <formula notation="TeX">\exists</formula> ouvert
<formula notation="TeX">X'</formula> de <formula notation="TeX">X</formula>, et espace pointé <formula notation="TeX">(Z, a)</formula>, tels que l'on ait un diagramme
commutatif</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
X' \cap Y = Y' \arrow[r, hook] \arrow[d, "\simeq"] &amp; X' \arrow[d, "\simeq"] \\
Y' \times \lbrace a \rbrace \arrow[r, hook] &amp; Y' \times Z
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">les deux flèches verticales portent un signe en forme de 2, qu'on
lit comme un <formula notation="TeX">\simeq</formula> couché ; au lieu de <formula notation="TeX">X'</formula> il avait d'abord écrit une
autre lettre, surchargée</note></p>
<p>Plus généralement, soit <formula notation="TeX">\mathfrak{X} = (X_i)_{i \in I}</formula> un diagramme
d'espaces (<formula notation="TeX">I</formula> étant un type de diagrammes, p.ex. défini par un ens. 
ordonné — c'est le seul cas que nous envisagerons), soit <formula notation="TeX">i_0 \in I</formula> et
<formula notation="TeX">Y</formula> un sous-espace loc. fermé de <formula notation="TeX">X_{i_0}</formula>. On dit que <formula notation="TeX">\mathfrak{X}</formula> est
<hi rend="italic">équisingulier le long de <formula notation="TeX">Y</formula></hi> si, désignant par <formula notation="TeX">J</formula> le sous-diagramme
de <formula notation="TeX">I</formula> formé de tous les <formula notation="TeX">j \in I</formula> pour lesquels <supplied resp="#pass">ou bien <formula notation="TeX">j = i_0</formula> ou
bien</supplied> <formula notation="TeX">\exists</formula> flèche <formula notation="TeX">j \to i_0</formula>, <formula notation="TeX">\forall y \in Y</formula> <formula notation="TeX">\exists</formula> voisinage
ouvert <formula notation="TeX">X'_{i_0}</formula> de <formula notation="TeX">y</formula> dans <formula notation="TeX">X_{i_0}</formula>, <supplied resp="#pass">d'espaces</supplied> un diagramme
<formula notation="TeX">(Z_j)_{j \in J}</formula>, avec <formula notation="TeX">Z_{i_0}</formula> muni d'un point <formula notation="TeX">a \in Z_{i_0}</formula>, et un
homomorphisme de diagrammes (<formula notation="TeX">Y' = Y \cap X'_{i_0}</formula>)
<formula notation="TeX" rend="display">(Z_j \times Y')_{j \in J} \longrightarrow (X_j)_{j \in J}</formula>
tels que pour tout <formula notation="TeX">j \in J</formula>, <formula notation="TeX">Z'_j \times Y' \to X_j</formula> soit un plongement
ouvert, et que <formula notation="TeX">\exists</formula> diagramme comm.</p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}
Y' \arrow[r, hook] \arrow[d, "\simeq"] &amp; X'_{i_0} \arrow[d, "\simeq"] \\
\lbrace a \rbrace \times Y' \arrow[r, hook] &amp; Z_{i_0} \times Y'
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">« d'espaces » est écrit au-dessus de « diagramme », avant
<formula notation="TeX">(Z_j)</formula> ; <formula notation="TeX">Z_{i_0}</formula> est écrit une fois <formula notation="TeX">Z'_{i_0}</formula>, et <formula notation="TeX">Z'_j</formula> dans
« <formula notation="TeX">Z'_j \times Y' \to X_j</formula> » : transcrit tel qu'écrit. Le « et que »
ajouté en fin de phrase est de lecture incertaine</note></p>
<pb n="30" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=31"/><p>Soit <formula notation="TeX">X</formula> un espace, <formula notation="TeX">(X_i)_{i \geq 0}</formula> une filtration croissante (pour fixer
les idées) de <formula notation="TeX">X</formula> par des sous-espaces fermés. On dit que la
<hi rend="italic">filtration est équisingulière</hi> si <formula notation="TeX">\forall i \geq 0</formula>, le diagramme
formé de <formula notation="TeX">(X_0 \to X_1 \to \cdots \to X)</formula> est équisingulier le long de
<formula notation="TeX">X_i - X_{i-1} = V_i</formula> (NB on pose <formula notation="TeX">X_{-1} = \emptyset</formula>).</p>
<p>Appelons « <hi rend="italic">feuilles</hi> (restreintes) » de la filtration les
composantes connexes d'un <formula notation="TeX">V_i = X_i - X_{i-1}</formula>. Les feuilles restreintes
forment donc une <hi rend="italic">partition</hi> de <formula notation="TeX">X</formula> si <formula notation="TeX">X</formula> est réunion des <formula notation="TeX">X_i</formula>, ce
qu'on supposera désormais.<note type="editorial" resp="#pass">un crochet dans la marge gauche marque le
début de ce paragraphe</note></p>
<p><hi rend="italic">Proposition</hi> Si la <del>condition</del> filtration est
équisingulière, alors l'adhérence de toute feuille est une réunion de
feuilles.</p>
<p>(Si <formula notation="TeX">X</formula> est compact, et les <formula notation="TeX">X_i</formula> loc. connexes — ce qui est vrai dans
le contexte <unclear>an. ou alg.</unclear> ou aussi « par morceaux » — alors
il s'agit bien sûr d'une réunion <hi rend="italic">finie</hi> de feuilles…)</p>
<p>Les adhérences des feuilles seront appelées <hi rend="italic">feuilles fermées</hi>. Il y a
corr. biunivoque via <formula notation="TeX">F \mapsto \overline{F}</formula> entre feuilles (restreintes
— on dira aussi <unclear>les</unclear> appelées « ouvertes ») et feuilles
fermées. Les parties <hi rend="italic">fermées</hi> de <formula notation="TeX">X</formula> qui sont réunions de feuilles
sont aussi celles qui sont réunions de feuilles fermées. Toute intersection
et toute réunion finie de telles parties est une</p>
<pb n="31" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=32"/><p>partie du même type. Par exemple toute intersection de feuilles fermées
est une réunion de feuilles fermées.</p>
<p>La relation d'inclusion entre feuilles fermées induit une relation d'ordre
sur l'ens. des feuilles, appelée « relation d'incidence ». La réunion des
feuilles incidentes à une feuille donnée <formula notation="TeX">F</formula> et distinctes d'icelle n'est
autre que <formula notation="TeX">\overline{F} - F</formula> ; on l'appelle le <hi rend="italic">bord</hi> de la feuille
<formula notation="TeX">F</formula> ; c'est donc une partie fermée, réunion de feuilles fermées.</p>
<p><hi rend="italic">Proposition</hi> Pour que la filtration donnée de <formula notation="TeX">X</formula> soit
équisingulière, il f. et s. qu'elle satisfasse les 2 conditions :</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><del><formula notation="TeX">\forall</formula></del> feuille <formula notation="TeX">F</formula>, <formula notation="TeX">\overline{F}</formula> est une réunion
  de feuilles</item>
<label>b)</label><item>Le diagramme formé de <formula notation="TeX">X</formula> et de toutes les feuilles fermées
  (avec les <del>applications</del> <supplied resp="#pass"><unclear>inclusions</unclear></supplied>
  d'inclusion) est <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">équisingulier</supplied> le long de chaque
  feuille.</item>
</list>
<p><note type="editorial" resp="#pass">au-dessus de « applications » biffé, un mot surchargé, peut-être
« inclusions » ; « équisingulier » est écrit au-dessus d'un mot biffé</note></p>
<p>On dit qu'une partition <formula notation="TeX">(F_i)_{i \in I}</formula> <del>d'un</del> <supplied resp="#pass">en
« feuilles » <formula notation="TeX">F_i</formula></supplied> <supplied resp="#pass">d'un</supplied> espace <formula notation="TeX">X</formula> <del>est équisingulière</del> est
une <hi rend="italic">partition équisingulière</hi> si 1°) chaque <formula notation="TeX">F_i</formula> est la différence de
deux sous-espaces fermés (i.e. <formula notation="TeX">\overline{F_i}</formula> et <formula notation="TeX">\overline{F_i} - F_i =
bF_i</formula> sont des sous-espaces fermés) 2°) Chaque <formula notation="TeX">\overline{F_i}</formula> est une
réunion de feuilles et 3°) le diagramme formé par <supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">X</formula>,</supplied> les
<formula notation="TeX">\overline{F_i}</formula> et leurs inclusions est équisingulier le long de chaque
feuille.</p>
<p><note type="authorial" place="margin">Si 1° et 2° sont satisfaits, on dira que la partition est
<unclear>admissible</unclear></note><note type="editorial" resp="#pass">dans la marge gauche, en biais, reliée par
une accolade aux conditions 1°) et 2°)</note></p>
<pb n="32" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=33"/><p><hi rend="italic">NB</hi> Deux filtrations <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">équisingulières</supplied> de <formula notation="TeX">X</formula>
peuvent très bien définir des <del><gap reason="illegible"/></del> partitions identiques de <formula notation="TeX">X</formula>
en feuilles. C'est la partition en feuilles qui est la plus importante,
non la filtration. P.ex. dans le contexte « par morceaux », où on dispose
donc d'une notion de « dimension » et de « codimension », il y a au moins 4
façons canoniques, <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">distinctes</supplied> « en général », pour
décrire une partition équisingulière donnée à l'aide de filtrations : 1°)
<formula notation="TeX">X_i</formula> = réunion des feuilles de dimension <formula notation="TeX">\leq i</formula>, 2°) <formula notation="TeX">X_0</formula> = réunion des
feuilles minimales … <formula notation="TeX">X_i</formula> = réunion des feuilles minimales parmi
celles qui sont <formula notation="TeX">\not\subset X_{i-1}</formula>, 3° et 4° définitions « duales » de
1° et 2°, donnant des filtrations <hi rend="italic">décroissantes</hi>.</p>
<p>Pour la suite, on préfèrera utiliser le langage des espaces à partitions
équisingulières, plutôt que des espaces filtrés équisinguliers.</p>
<p><del><hi rend="italic">Prop</hi> Si la partition donnée de <formula notation="TeX">X</formula> est équisingulière, <gap reason="illegible"/>
<gap reason="illegible"/> les <gap reason="illegible"/> fermés de <formula notation="TeX">X</formula> qui sont réunions de feuilles, <gap reason="illegible"/> la
partition <gap reason="illegible"/> équisingulière.</del><note type="editorial" resp="#pass">deux lignes serrées, encadrées d'un
crochet et biffées d'un long trait</note></p>
<p>Soit <formula notation="TeX">(X_i)_{i \in I}</formula> un diagramme d'espaces, et supposons que tout <formula notation="TeX">X_i</formula>
est muni d'une partition <del>admissible</del>. On <del>dit que la
définit la</del> <supplied resp="#pass">dit que</supplied> <del>système de partitions équisingulières</del>
<supplied resp="#pass">le système de</supplied> partitions est <hi rend="italic">admissible</hi> si</p>
<list rend="itemize">
<label>a)</label><item><formula notation="TeX">\forall i \in I</formula>, la partition donnée de <formula notation="TeX">X_i</formula> est admissible</item>
<label>b)</label><item><formula notation="TeX">\forall</formula> flèche <formula notation="TeX">i \to j</formula>, l'application <formula notation="TeX">X_i \to X_j</formula> applique
  une feuille de <formula notation="TeX">X_i</formula> dans une feuille (évidemment unique déterminée) de
  <formula notation="TeX">X_j</formula>.</item>
</list>
<pb n="33" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=34"/><p>Lorsque cette condition est satisfaite, on définit un nouveau diagramme
(dont le type se déduit de façon évidente du type de diagramme <formula notation="TeX">I</formula>), des
ensembles ordonnés par incidence <del>des</del> <formula notation="TeX">\Phi_i</formula> des feuilles des
espaces <formula notation="TeX">X_i</formula>, et des morphismes d'ensembles ordonnés <del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX">\Phi_i \to \Phi_j</formula> définis par les <del>flèches</del> applications <formula notation="TeX">X_i \to
X_j</formula> définies par les flèches du diagramme <formula notation="TeX">I</formula> — d'où un diagramme
<supplied resp="#pass"><formula notation="TeX">(\Phi_i)_{i \in I}</formula></supplied> <del>de</del> type <formula notation="TeX">I</formula> d'ensembles ordonnés…),
par les applications <formula notation="TeX">F_{i,\alpha} \to F_{j,\beta}</formula> entre feuilles
<hi rend="italic">fermées</hi> induites par les <formula notation="TeX">X_i \to X_j</formula>. Ceci dit, le
<del>système</del> <supplied resp="#pass">système</supplied> <del>diagramme</del> des partitions des <formula notation="TeX">X_i</formula>
est dit <hi rend="italic">équisingulier</hi> (relativement au diagramme donné <formula notation="TeX">\mathfrak{X}
= (X_i)_{i \in I}</formula>) <del>s'il est admissible, et si</del> <supplied resp="#pass"><unclear>
prendre</unclear></supplied> si le diagramme <supplied resp="#pass">des</supplied> <del><gap reason="illegible"/></del> applications entre
feuilles fermées est équisingulier le long de toute feuille (restreinte) de
tout <formula notation="TeX">X_i</formula>.<note type="editorial" resp="#pass">« <unclear>prendre</unclear> » : mot écrit au-dessus de
« si » ; peut-être « prenant »</note></p>
<p><note type="authorial" place="margin">Un système de partitions est dit « privilégié » si <gap reason="illegible"/>
<unclear>équisingulier</unclear> <gap reason="illegible"/> les feuilles <gap reason="illegible"/> des variétés (sans
bord)</note><note type="editorial" resp="#pass">note verticale dans la marge gauche, reliée par une accolade à
la définition ; lecture fragmentaire</note></p>
<p>On suppose maintenant que le contexte soit linéaire (ou algébrique, ou
analytique) <hi rend="italic">par morceaux</hi>.</p>
<p><hi rend="italic">Conjecture 1</hi> Tout espace <formula notation="TeX">X</formula> admet une partition
<del>équisingulière</del> <supplied resp="#pass">privilégiée</supplied>. Parmi toutes les partitions
<del>équisingulières</del> <supplied resp="#pass">privilégiées</supplied> de <formula notation="TeX">X</formula>, il en est une plus
grossière que toutes les autres (appelée « canonique »).</p>
<pb n="34" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=35"/><p>Cela ne suffit pas pour bien des questions : on aura besoin de partitions
privilégiées qui <del><gap reason="illegible"/></del> soient <supplied resp="#pass">admissibles</supplied> <supplied resp="#pass"><unclear>(pas
grossières)</unclear></supplied> plus fines qu'une partition donnée, ou telles que
<del>données</del> <supplied resp="#pass">les <formula notation="TeX">X_i</formula></supplied> par des sous-espaces fermés donnés de <formula notation="TeX">X</formula>
en nb fini, chacun soit réunion de feuilles et que la filtration induite
soit <del>équisingulière</del> <supplied resp="#pass">privilégiée</supplied>. Ou pour une application
donnée <formula notation="TeX">X \to Y</formula>, on voudrait trouver simultanément des partitions
privilégiées compatibles avec cette application. Tous ces cas semblent
couverts par l'énoncé conjectural suivant :<note type="editorial" resp="#pass">l'interligne de la
deuxième ligne est chargé : « admissibles » et « (pas grossières) » sont
écrits au-dessus d'un mot biffé ; lecture incertaine</note></p>
<p><hi rend="italic">Conjecture 2</hi> Soient <formula notation="TeX">I</formula> un ens. ordonné <hi rend="italic">fini</hi>,
<formula notation="TeX">(X_i)_{i \in I}</formula> un diagramme de type <formula notation="TeX">I</formula> d'espaces, avec les applications
<formula notation="TeX">X_i \to X_j</formula> <hi rend="italic">propres</hi>. Alors il existe des partitions privilégiées
de ce diagramme, et il y a parmi elles une moins fine (appelée comme de
juste « canonique »).</p>
<p><hi rend="italic">Remarque</hi> Soit une <del><gap reason="illegible"/></del> partition admissible pour un
diagramme <formula notation="TeX">(X_i)_{i \in I}</formula>. Si <formula notation="TeX">X_i \xrightarrow{f} X_j</formula> dans ce diagramme
est <hi rend="italic">propre</hi>, on voit aussitôt que pour <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">une</supplied>
feuille <formula notation="TeX">F_\alpha</formula> de <formula notation="TeX">X_i</formula>, s'appliquant <supplied resp="#pass">donc</supplied> dans une feuille
<formula notation="TeX">\Phi</formula> de <formula notation="TeX">X_j</formula>, l'image est <formula notation="TeX">\Phi</formula> tout entier (c'est un… 
<supplied resp="#pass">ou l'image de <formula notation="TeX">\ldots</formula> dans <formula notation="TeX">\Phi</formula></supplied>) <del><gap reason="illegible"/></del> seulement un
ouvert de <formula notation="TeX">\Phi</formula>) <del><gap reason="illegible"/></del> <formula notation="TeX">F \cap f^{-1}(\Phi)</formula> est à la fois
ouvert <supplied resp="#pass"><unclear>à</unclear> <unclear>plein</unclear></supplied><note type="editorial" resp="#pass">fin de page très
raturée : les parenthèses et les additions interlinéaires se chevauchent,
et le début de la dernière ligne est biffé d'une rature serrée ; la phrase
se poursuit p. 35</note></p>
<pb n="35" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=36"/><p>équisingularité) et fermé (par propreté) donc égal à <formula notation="TeX">\Phi</formula> qui est connexe,
<del>et d'autre part</del> <supplied resp="#pass">donc</supplied> <supplied resp="#pass">(<formula notation="TeX">\subset \overline{F} \cap
f^{-1}(\Phi)</formula>)</supplied> <formula notation="TeX">\Phi - f(F)</formula> est une réunion d'images de feuilles
<del><gap reason="illegible"/></del> de <formula notation="TeX">X_i</formula>, donc ouvert dans <formula notation="TeX">\Phi</formula>, donc <formula notation="TeX">f(F)</formula> est à la
fois ouvert et fermé dans <formula notation="TeX">\Phi</formula>, donc <formula notation="TeX">= \Phi</formula> ] De plus, <del>bien</del>
<del><gap reason="illegible"/></del> comme <formula notation="TeX">F</formula> est fibré loc. trivial sur l'ouvert <formula notation="TeX">f(F)</formula> de
<formula notation="TeX">\Phi</formula>, <del>et que</del> (équisingularité) il est en fait fibré loc. trivial
sur <formula notation="TeX">\Phi</formula> tout entier.<note type="editorial" resp="#pass">« égal » est souligné ; le crochet fermant
répond à un crochet ouvert qui n'est pas sur la page précédente</note></p>
<p>Mieux, <formula notation="TeX">f^{-1}(\Phi)</formula> <del>est fibré avec <gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass"><gap reason="illegible"/></supplied>
<hi rend="italic">partition induite</hi> est un fibré loc. trivial sur <formula notation="TeX">\Phi</formula>. Comme <formula notation="TeX">F</formula>
<del>est</del> et <formula notation="TeX">\Phi</formula> sont des variétés, il s'ensuit que les fibres de <formula notation="TeX">F</formula>
sur <formula notation="TeX">\Phi</formula> doivent aussi être des variétés…</p>
<p>Dans la <unclear>précédente</unclear> lettre à A'Campo, j'ai donné une
description conjecturale de la « partition privilégiée canonique » d'un
espace <formula notation="TeX">X</formula>, en termes de points « immobiles ». Voici une description
conjecturale de la « partition privilégiée » d'une application propre
<del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">f : X \to Y</formula>
Pour simplifier, on suppose <formula notation="TeX">Y</formula> compact, donc <formula notation="TeX">X</formula> compact. On
<del>procède par récurrence sur <formula notation="TeX">\dim Y</formula> pour <gap reason="illegible"/> filtration
décroissante de</del> <supplied resp="#pass"><unclear>procède par</unclear></supplied> la construction. Considérons
le plus grand ouvert <formula notation="TeX">U</formula> de <formula notation="TeX">Y</formula> tel que 1°) <formula notation="TeX">U</formula> est non singulier, 2°) <formula notation="TeX">X
| U \to U</formula> est un fibré loc. trivial. Il faut prouver que <formula notation="TeX">Y - U = Y'</formula> est
un sous-espace (de la catégorie « par morceaux » envisagée) <hi rend="italic">rare</hi>
(donc <formula notation="TeX">\dim Y' &lt; \dim Y</formula>). Les composantes connexes de <formula notation="TeX">Y - Y'</formula> seront les
feuilles<note type="editorial" resp="#pass">le nom est écrit « A-Campo ». Les deux lignes biffées après
« On » ne se lisent qu'en partie</note></p>
<pb n="36" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=37"/><p>ouvertes de la <del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">partition</supplied> cherchée de <formula notation="TeX">Y</formula>. Les feuilles
de <formula notation="TeX">X</formula> au-dessus de celles-ci sont simplement les feuilles de la partition
<supplied resp="#pass">privilégiée</supplied> canonique (intrinsèque) de <formula notation="TeX">V = X | U</formula> (loc. sur <formula notation="TeX">U</formula>,
c'est le produit de <formula notation="TeX">U</formula> avec une feuille canonique d'une fibre). Si <formula notation="TeX">F_i</formula>
sont ces feuilles, il faudra bien sûr que les <formula notation="TeX">\Phi'_i = \overline{F_i} - V
\cap \overline{F_i} = \overline{F_i} | Y'</formula> soient des réunions de feuilles
de <formula notation="TeX">X</formula>. Mais si <formula notation="TeX">X' = X | Y' = X - V</formula> on est ramené à trouver la
<del><gap reason="illegible"/></del> <supplied resp="#pass">partition canonique</supplied> pour <formula notation="TeX">X' \to Y'</formula>, mais <formula notation="TeX">X'</formula> étant
muni de plus des sous-espaces <formula notation="TeX">\Phi'_i</formula> — et de leurs intersections
finies, <unclear>sans quoi faire</unclear>. On gagne par hyp. de récurrence, à cela près
qu'il aurait fallu partir non avec <formula notation="TeX">X \to Y</formula>, mais avec en plus une famille
finie de sous-espaces fermés donnés de <formula notation="TeX">X</formula>. Pour paraphraser dans ce cas
plus général la construction précédente, il faut simplement (remplaçant <formula notation="TeX">X</formula>
par <formula notation="TeX">V</formula>) pour un espace <formula notation="TeX">X</formula> muni d'une famille <supplied resp="#pass">finie</supplied> <del><gap reason="illegible"/></del>
de sous-espaces fermés, définir la <del><gap reason="illegible"/></del> partition privilégiée
canonique (i.e. la plus grossière) pour ce système. Or la construction
peut probablement se faire en paraphrasant celle proposée dans la
<supplied resp="#pass">1re</supplied> lettre : A'Campo.</p>
<p><note type="authorial" place="margin">Il faudra <unclear>prendre</unclear> pour les <formula notation="TeX">\overline{F_i}</formula>
(<unclear>donc</unclear> <formula notation="TeX">\overline{F_i}</formula>) <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> des « variétés » <gap reason="illegible"/>
<unclear>catégorie</unclear></note><note type="editorial" resp="#pass">note verticale dans la marge gauche, en trois
colonnes, rattachée par un signe à « feuilles de <formula notation="TeX">X</formula>. » ; lecture
fragmentaire. Le mot abrégé avant « : A'Campo » se lit « lettre », surmonté
de « 1re »</note></p>
<pb n="38" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=39"/><p><note type="editorial" resp="#pass">feuillet de formules sans texte suivi, en deux colonnes ; on les donne
dans l'ordre de la page, colonne de gauche d'abord</note>
<formula notation="TeX" rend="display">\mathfrak{X} = \bigl( Y \xleftarrow{\;p\;} Z \overset{i}{\hookrightarrow} X
  \bigr), \qquad p^{*}(\mathcal{F}) \xrightarrow{\;\alpha\;}
  i^{*}(\mathcal{G}), \qquad (\mathcal{F}, \mathcal{G}, \alpha)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass"><formula notation="TeX">\mathcal{F}</formula> est écrit au-dessus de <formula notation="TeX">Y</formula>, <formula notation="TeX">\mathcal{G}</formula> au-dessus de
<formula notation="TeX">X</formula> ; la flèche <formula notation="TeX">p</formula> est barrée d'un petit trait vertical, et un point
marque la flèche <formula notation="TeX">i</formula></note></p>
<p><del><gap reason="illegible"/></del>
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  i'_{*}(\mathcal{F}) &amp;= (\mathcal{F}, 0, 0) \\
  i'^{*}(\mathcal{F}, \mathcal{G}, \alpha) &amp;= \mathcal{F} \\
  p'_{*}(\mathcal{G}) &amp;= (p_{*} i^{*} \mathcal{G}, \mathcal{G},
  \mathrm{can} : p^{*} p_{*}(i^{*}\mathcal{G}) \to i^{*}(\mathcal{G})) \\
  p'^{*}(\mathcal{F}, \mathcal{G}, \alpha) &amp;= \mathcal{G} \\
  q_{!}(\mathcal{G}) &amp;= (0, \mathcal{G}, 0) \\
  q^{!}(\mathcal{G}) &amp;=
\end{align*}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">dans <formula notation="TeX">i'^{*}</formula>, l'argument est surchargé ; dans <formula notation="TeX">q_!</formula>, le <formula notation="TeX">0</formula> est
écrit sur une autre lettre ; <formula notation="TeX">q^!</formula> reste inachevé</note></p>
<p><figure type="diagram"><formula notation="tikz-cd">\begin{tikzcd}[column sep=small, row sep=small]
 &amp; Z \arrow[dl, "p"'] \arrow[dr, dashed, hook, "i"] &amp; &amp; \\
Y \arrow[dr, "i'"'] &amp; &amp; X \arrow[dl, "p'"] &amp; X - Z \arrow[l, hook'] \arrow[dll, bend left=30, "q"] \\
 &amp; \mathfrak{X} &amp; &amp;
\end{tikzcd}</formula></figure></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">schéma en haut à droite de la page, redessiné ; <formula notation="TeX">i'</formula> est une flèche
en crochet sur la page</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  &amp; X_{I,J} = X_I - X_J, \qquad \Sigma \supset I \supset J \\
  &amp; X_{I,J} \xrightarrow{\;\alpha_{IJ/I'J'}\;} X_{I',J'} \\
  &amp; \alpha_{*},\ \alpha^{*},\ \alpha_{!},\ \alpha^{!} ; \qquad
  K_{X,\Lambda} \ \text{complexe dualisant}
\end{align*}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous « <formula notation="TeX">I \supset J</formula> », une ligne peu lisible : « <formula notation="TeX">J</formula>
<unclear>une antichaîne</unclear> <unclear>pour</unclear> <gap reason="illegible"/> <gap reason="illegible"/> » ; les deux
dernières lignes sont réunies par une accolade</note></p>
<p><formula notation="TeX" rend="display">\partial X_\alpha \xrightarrow{\;p_\alpha\;} \cdots, \qquad
  \partial X_\alpha \xrightarrow{\;i_\alpha\;} X_\alpha</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">au milieu de la page, <formula notation="TeX">i_\alpha</formula> est une flèche verticale de
<formula notation="TeX">\partial X_\alpha</formula> vers <formula notation="TeX">X_\alpha</formula> ; le but de <formula notation="TeX">p_\alpha</formula> est biffé et
illisible, <del><gap reason="illegible"/></del></note></p>
<pb n="40" facs="https://grothendieck.umontpellier.fr/121.pdf#page=41"/><p><note type="editorial" resp="#pass">feuillet de cahier à petits carreaux, détaché d'une spirale ; en tête,
de sa main : « Fujii Guruji Nichidatsu ». La page est un brouillon de
formules et de croquis ; on transcrit les formules, et les croquis sont
décrits en fin de page</note></p>
<p><formula notation="TeX">I</formula> ens. ordonné fini</p>
<p><formula notation="TeX">\forall i \in I</formula>    <formula notation="TeX">V_i^\circ</formula> variété à bord [bord vide si <formula notation="TeX">i</formula>
minimal)</p>
<p><formula notation="TeX">\forall (i,j) \in I \times I</formula>, <formula notation="TeX">j &lt; i</formula>    <formula notation="TeX">\partial_j V_i^\circ \subset
\partial V_i^\circ</formula> (sous-variété à bord)    <formula notation="TeX">\partial_j V_i^\circ \to
V_j^\circ</formula> <hi rend="italic">fibration</hi>, fibres des variétés à bord (variétés
<supplied resp="#pass">sans bord</supplied> si <formula notation="TeX">j</formula> prédécesseur de <formula notation="TeX">i</formula>)
<formula notation="TeX" rend="display">\partial V_i^\circ = \bigcup_{j \in \Phi_i} \partial_j V_i^\circ</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous <formula notation="TeX">j \in \Phi_i</formula> : « ens. de <unclear>prédécesseurs</unclear> de <formula notation="TeX">i</formula> »,
et une flèche de <formula notation="TeX">\partial_j V_i^\circ</formula> vers <formula notation="TeX">V_j^\circ</formula></note>
<formula notation="TeX" rend="display">\partial(\partial_j V_i^\circ) = \bigl[ (\partial_j V_i^\circ) \,|\,
  \partial V_j^\circ \bigr] \cup \partial_{\cdot}(\partial_j V_i^\circ)</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">le second terme est souligné d'une accolade : « fibré des bords » ; son indice est illisible, <gap reason="illegible"/></note>
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  \partial(\partial_j V_i^\circ) &amp;= \bigcup_{k \in \Phi_j} (\partial_j
  V_i^\circ \,|\, \partial_k V_j^\circ) \cup \partial_{i,j}(\partial_j
  V_i^\circ) \\
  &amp;= \Bigl( \bigcup_{k &lt; j} (\partial_j V_i^\circ \,|\, \partial_k
  V_j^\circ) \Bigr) \cup \partial_{\emptyset,j} V_i^\circ \\
  \partial(\partial_{j'} V_i^\circ) &amp;= \Bigl( \bigcup_{k &lt; j'}
  \partial_{j'} V_i^\circ \,|\, \partial_k V_j^\circ \Bigr) \cup
  \partial_{i,j'} V_i^\circ
\end{align*}</formula>
<note type="editorial" resp="#pass">sous les termes, des accolades : « fibré sur <formula notation="TeX">V_k^\circ</formula> »,
« fibré sur <formula notation="TeX">V_j^\circ</formula> », « fibré sur <formula notation="TeX">V_k^\circ</formula> », et pour le dernier
terme « <unclear>vide</unclear> si <formula notation="TeX">j</formula> prédécesseur de <formula notation="TeX">i</formula> » ; les indices
<formula notation="TeX">\partial_{i,j}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_{\emptyset,j}</formula> sont d'une lecture incertaine</note>
<formula notation="TeX" rend="display">\begin{align*}
  \partial(\partial_0 V_2^\circ) &amp;\simeq \partial(\partial_1 V_2^\circ) =
  \partial_1 V_2^\circ \,|\, \partial V_1^\circ \\
  \partial_j V_i^\circ \,|\, \partial_k V_j^\circ &amp;= \partial_{j,k}
  V_i^\circ \quad \text{fibré sur } V_k^\circ \\
  \partial_{j &gt; k &gt; l} &amp;= \partial_{j,k} V_i^\circ \,|\, \partial_l
  V_k^\circ \quad \text{fibré sur } V_l^\circ \\
  &amp; \partial_{j &gt; k &gt; l &gt; m} V_i^\circ
\end{align*}</formula></p>
<p><note type="editorial" resp="#pass">Croquis : à gauche, les trois <formula notation="TeX">V_0^\circ</formula>, <formula notation="TeX">V_1^\circ</formula>, <formula notation="TeX">V_2^\circ</formula>,
avec <formula notation="TeX">\partial V_1^\circ \to V_0^\circ</formula> et <formula notation="TeX">\partial V_2^\circ =
\partial_1 V_2^\circ \cup \partial_0 V_2^\circ</formula> envoyé sur <formula notation="TeX">V_1^\circ</formula> et
<formula notation="TeX">V_0^\circ</formula> par des flèches courbes ; en bas, un tableau de flèches
<formula notation="TeX">\partial_2 \leftarrow \partial_{21}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_{20} \leftarrow
\partial_{210}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_1 \leftarrow \partial_{10}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_0
\leftarrow \ldots</formula>, avec « bord » ; deux bandes hachurées étiquetées
<formula notation="TeX">\partial_{210}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_{20}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_{21}</formula> ; un cylindre et un
tore étiquetés <formula notation="TeX">\partial_{10}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_1</formula> ; un grand cercle <formula notation="TeX">\partial_0</formula>
contenant une haltère <formula notation="TeX">\partial_0</formula> ; dans un cadre, <formula notation="TeX">\partial_1</formula>,
<formula notation="TeX">\partial_{10}</formula>, <formula notation="TeX">\partial_0 = \partial_0</formula>, et un demi-cercle posé sur un
segment, marqué <formula notation="TeX">\partial_1\ \partial_0\ \partial_1</formula></note></p>
</div>
      </div>
    </body>
  </text>
</TEI>
